บทที่ 34 สาวฝรั่งยอมสยบ สองสาวเลเวลอัป

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

แสงสลัวในบ้านไม้ อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความรักและความใคร่

ซาแมนธานอนฟุบอยู่บนอกของซูโม่เหมือนแมวที่หมดเรี่ยวแรง ผมสีทองยุ่งเหยิงปิดบังครึ่งใบหน้าสวยคม

เรือนร่างที่เคยระเบิดพลัง บัดนี้เต็มไปด้วยรอยจ้ำเขียวช้ำ "ร่องรอยสงคราม" ที่บอกเล่าความดุเดือดบ้าคลั่งของค่ำคืนที่ผ่านมา

แต่บนใบหน้าไร้ซึ่งความเจ็บปวด กลับเต็มไปด้วยความสุขสมและหลงใหลอย่างที่สุดของผู้ที่ถูกพิชิตอย่างราบคาบ

ดวงตาสีฟ้าครามฉ่ำน้ำ จ้องมองคางของชายหนุ่มข้างใต้ตาไม่กะพริบ สายตาเปี่ยมไปด้วยความบูชาและ...ความรัก

ผู้ชายคนนี้ คือสัตว์ประหลาดตัวจริง

สัตว์ประหลาดที่ปราบม้าพยศอย่างเธอได้อยู่หมัด

"บอสคะ...ฉันชอบจังเลย" ซาแมนธาเลียริมฝีปากที่แห้งผาก หัวใจพองโต

นี่แหละผู้ชายที่คู่ควรกับเธอ

"ตื่นแล้วเหรอ"

เสียงทุ้มต่ำของซูโม่ดังขึ้นเหนือหัว

เขาตื่นนานแล้ว แค่นอนซึมซับความสงบหลังสงคราม

ต้องยอมรับว่า สาวฝรั่งหน้าเหมือน "เร่อปา" คนนี้ แซ่บและถึงใจจริงๆ

ความเปิดเผยและดิบเถื่อนแบบตะวันตก มอบความสุขสมจากการเป็นผู้พิชิตที่แตกต่างจากเสิ่นอวี้ฟูอย่างสิ้นเชิง

"บอสคะ..."

ซาแมนธาเสียงแหบพร่า ใช้นิ้วเรียวยาววนเล่นบนซิกซ์แพ็กชัดๆ ของซูโม่

"บอส...บอสไม่ใช่คนแล้ว บอสเป็นสัตว์ประหลาด"

"เพิ่งรู้เหรอ"

ซูโม่พลิกตัว มือใหญ่เริ่มซุกซนบนตัวเธออีกครั้ง "อยากลองความร้ายกาจของสัตว์ประหลาดอีกสักรอบไหมล่ะ"

"ว้าย ไม่เอาแล้วค่ะ บอส ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ..."

ซาแมนธาหน้าซีด ร้องขอชีวิตเสียงอ่อย

"หึ กลัวแล้วเหรอ ไหนล่ะมาด 'เทพธิดาสงคราม' เมื่อคืน"

ซูโม่แซวเล่น ก่อนจะยอมปล่อยเธอไปอย่างพอใจ

มองออกไปนอกหน้าต่าง ฟ้าสว่างแล้ว ซูโม่เลยช้อนร่างที่อ่อนระทวยเหมือนโคลนของซาแมนธาขึ้นมา

"ไปเถอะ ได้เวลาทำงานแล้ว"

"บอสคะ ฉันเดินไม่ไหว..." ซาแมนธาซุกหน้ากับอกซูโม่ อ้อนเสียงหวาน

"งั้นก็อุ้มไป"

ซูโม่เดินดุ่มๆ ไปที่ประตู ถีบประตูเปิด "ปัง"

หน้าประตู เสิ่นอวี้ฟูที่ยืนพิงผนังเฝ้าทั้งคืน กำลังสัปหงกอยู่

ประตูเปิดกะทันหัน เธอเสียหลักร้องว้าย ล้มคว่ำมาข้างหน้า

วินาทีต่อมา เธอก็ตกอยู่ในอ้อมกอดกว้างและอบอุ่น

ซูโม่แขนซ้ายอุ้มซาแมนธา แขนขวารับเสิ่นอวี้ฟูที่ล้มมาพอดี

ซ้ายโอบขวากอด

วินาทีนี้ สองสาวงามต่างสไตล์ อยู่ในอ้อมกอดเขาพร้อมกัน

"คุณน้าที่รัก รีบร้อนจะโถมเข้าหาผมขนาดนี้เลยเหรอ"

"ใคร...ใครโถมเข้าหา นาย...ฉันแค่ยืนจนเมื่อยต่างหาก"

เสิ่นอวี้ฟูทั้งอายทั้งโกรธ รีบดิ้นออกจากอ้อมกอด หัวใจเต้นแรง

เมื่อคืนเธอเฝ้าหน้าประตูทั้งคืนจริงๆ

เสียงระทึกใจในห้อง เธอได้ยินเต็มสองหู

จากเสียงท้าทายอวดดีของซาแมนธาตอนแรก จนกลายเป็นเสียงขอชีวิตอย่างน่าเวทนาตอนหลัง

มันทำให้เธอรู้สึก...กลัว "ชะตากรรม" ของตัวเองในคืนนี้ขึ้นมาตะหงิดๆ

ไอ้บ้านี่ เมื่อคืนไม่ใช่คนแล้ว

"ไม่ต้องห่วง 'บทลงโทษ' ของคุณมาแน่คืนนี้" ซูโม่มองท่าทางกล้าๆ กลัวๆ ของเธออย่างอารมณ์ดี

"อย่าให้เหมือนใครบางคนนะ ที่ตอนหลังมาร้องไห้ขอชีวิตผมน่ะ"

"ฮึ ใครจะขอนาย"

เสิ่นอวี้ฟูปากแข็ง

แต่พอสายตาเหลือบไปเห็นซาแมนธาที่ยืนแทบไม่อยู่แต่หน้าตาอิ่มเอิบในอ้อมกอดซูโม่ ในใจก็อดหวั่นไม่ได้

"นายคอยดูเถอะ คืนนี้ ฉันจะแสดงให้เห็นเองว่า... 'เทพธิดาสงคราม' ของแท้แบรนด์ในประเทศ มันเป็นยังไง"

พูดจบ เธอก็วิ่งหนีไปโดยไม่หันกลับมามอง แต่ใบหูที่แดงก่ำก็ฟ้องความรู้สึกในใจหมดแล้ว

...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ทั้งสามคนเตรียมพร้อม ออกรบเต็มอัตราศึก

เกราะกระดูกหน้าตาหน้ากลัว สวมอยู่บนร่างสมบูรณ์แบบของสองสาว แผ่กลิ่นอายยั่วยวนที่อันตราย

ซูโม่และเสิ่นอวี้ฟู เปลี่ยนมาใส่ [กรงเล็บราชันหมีคลุ้มคลั่ง] ระดับมหากาพย์ กรงเล็บคมกริบสะท้อนแสงเย็นยะเยือก

ส่วนซาแมนธาที่อ่อนแอที่สุด ก็ยอมถือธนูยาวคุณภาพดี เดินตามต้อยๆ อยู่ข้างหลังอย่างว่าง่าย

"เฮ้อ อุตส่าห์อยากสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับบอส กลายเป็นต้องมาคอยเชียร์อยู่ข้างหลังซะงั้น"

ซาแมนธาบ่นอย่างเซ็งๆ

"อย่าดูถูกตัวเองสิ" ซูโม่ตบหลังเธอเบาๆ

"คุณคือสุดยอดซัพพอร์ตที่ทีมเราขาดไม่ได้นะ ถ้าไม่มี [นักล่าสมบัติ] ของคุณ เราก็เหมือนคนตาบอด สบายใจเถอะ ทำหน้าที่หัวหน้าฝ่ายพลาธิการของคุณไป"

"ฮิๆ บอสเนี่ย ปากหวานจัง" โดนชมเข้าหน่อย ซาแมนธาก็ยิ้มแก้มปริ

ทั้งสามเดินเข้าป่าสีแดงเข้มอันลึกลับอีกครั้ง

ระหว่างทางเจอมอนสเตอร์อีกหลายกลุ่ม

ทั้งแมงมุมแม่ม่ายพิษเลเวล 8 ซากศพเน่ายักษ์เลเวล 9

แต่มอนสเตอร์ที่เหมือนฝันร้ายในสายตาคนอื่น พวกนี้ กลับกลายเป็นกระดาษบางๆ เมื่ออยู่ต่อหน้าซูโม่และเสิ่นอวี้ฟู

ทั้งสองเหมือนเครื่องบดเนื้อเดินได้ ประสานงานซ้ายขวาเข้าขากันดีเยี่ยม

ซูโม่ชนตรงๆ หมัดหนักหน่วงแฝงฮาคิเกราะ ฉีกกระชากการป้องกันของมอนสเตอร์กระจุย

ส่วนเสิ่นอวี้ฟู หลังจากได้กรงเล็บและสกิล [พุ่งชนคลุ้มคลั่ง] สไตล์การต่อสู้ก็ดุดันขึ้นผิดหูผิดตา

เธอเหมือนสายฟ้าสีขาว พุ่งทะลวงฝูงมอนสเตอร์ ทุกการพุ่งชนปลิดชีพมอนสเตอร์ได้อย่างแม่นยำ

ซาแมนธายืนยิงธนูชิลๆ อยู่ข้างหลัง คอยลาสช็อตเก็บประสบการณ์สบายใจเฉิบ

[ยินดีด้วย "ซาแมนธา" สมาชิกปาร์ตี้ของท่านเลเวลอัป เลเวลปัจจุบัน: LV8]

"โอ้เย บอสคะ ฉันเวล 8 แล้ว" ซาแมนธาตะโกนลั่น

"ดีมาก"

ซูโม่พยักหน้า กวาดอุปกรณ์และแปลนสีเขียวสีฟ้าที่ดรอปเกลื่อนพื้นเข้ามิติเก็บของ

"ขยะพวกนี้ถึงเราไม่ได้ใช้ แต่พอออกไปจากที่นี่ เอาไปขายเป็นเหรียญเกมน่าจะได้ราคาดี"

"บอสฉลาดที่สุด"

ทันใดนั้น ตาซาแมนธาก็ลุกวาว

"บอสคะ ข้างหน้า ฉันรู้สึกถึง...คลื่นพลังงานที่รุนแรงมาก"

ทั้งสามรีบมุ่งหน้าไปทางนั้น

ในหุบเขาที่เต็มไปด้วยกองกระดูก ยักษ์ใหญ่สูงกว่า 6 เมตรที่ก่อตัวจากซากศพและวิญญาณแค้นนับไม่ถ้วน กำลังเดินลาดตระเวนช้าๆ

ในมือถือเคียวยักษ์ที่ทำจากกระดูกสันหลัง เบ้าตากลวงโบ๋มีไฟผีสีเขียวลุกโชน

[จักรพรรดิโครงกระดูก (LV13 อีลีต)]

"มอนอีลีตอีกแล้ว" ซาแมนธาอุทาน

"ตัวนี้ยกให้ผมกับเสิ่นอวี้ฟู"

ซูโม่แววตาคมกริบ "ซาแมนธา หาที่สูง คอยยิงกวนตามัน"

"รับทราบ"

ซูโม่และเสิ่นอวี้ฟูสบตากัน แล้วกดใช้สกิล [พุ่งชนคลุ้มคลั่ง] พร้อมกัน

"โฮก"

จักรพรรดิโครงกระดูกเห็น "เจ้าตัวจิ๋ว" สองตัวพุ่งเข้ามา ก็คำรามลั่น เหวี่ยงเคียวกระดูกกวาดขวางมาด้วยแรงมรณะ

ซูโม่ไม่หลบ หมัดขวาเคลือบผลึกดำ [ฮาคิเกราะ - เสริมแกร่ง] รับเคียวตรงๆ

"เคร้ง"

เสียงดังสนั่น

ซูโม่ใช้หมัดเปล่ารับเคียวยักษ์ไว้ได้

และในจังหวะที่จักรพรรดิโครงกระดูกชะงัก ร่างของเสิ่นอวี้ฟูก็โผล่มาด้านหลังมันราวกับภูตผี

เธอกระโดดลอยตัว กรงเล็บในมือวาดวิถีสังหาร

"แหลกไปซะ"

"กร๊อบ"

กรงเล็บเสียบทะลุข้อต่อกระดูกสันหลังที่คอของจักรพรรดิโครงกระดูกอย่างจัง

นั่นคือจุดอ่อนเดียวของมัน

"โฮก..."

จักรพรรดิโครงกระดูกร้องโหยหวน ร่างยักษ์พังครืนลงมากลายเป็นกองผงกระดูก

[ยินดีด้วย "เสิ่นอวี้ฟู" สมาชิกปาร์ตี้ของท่านสังหารจักรพรรดิโครงกระดูก (LV13 อีลีต) ได้รับค่าประสบการณ์ +1,800]

[เอฟเฟกต์พรสวรรค์ "พรแห่งเทพธิดา" ทำงาน เสิ่นอวี้ฟูได้รับค่าประสบการณ์สุทธิ: 2,700 แต้ม]

[ยินดีด้วย "เสิ่นอวี้ฟู" สมาชิกปาร์ตี้ของท่านเลเวลอัป เลเวลปัจจุบัน: LV9]

"สวยงาม" ซูโม่ชูนิ้วโป้งให้เสิ่นอวี้ฟู

สมฉายา "เทพธิดาสงคราม" ขึ้นทุกวันแล้วนะคุณน้า

"ฮึ แน่นอนอยู่แล้ว" เสิ่นอวี้ฟูเชิดหน้าอย่างภูมิใจ

"ว้าว สีม่วงอีกแล้ว" ซาแมนธากระโดดลงมาจากที่สูง วิ่งไปเก็บของมาโชว์อย่างตื่นเต้น

[ท่านได้รับ: เคียววิญญาณจักรพรรดิโครงกระดูก (อาวุธระดับมหากาพย์สีม่วง)]

[ท่านได้รับ: หนังสือทักษะ "พายุหมุนมรณะ"]

[ท่านได้รับ: เหรียญเกม x40,000]

[เอฟเฟกต์พรสวรรค์ "ความโลภ" ทำงาน...]

รวยเละอีกรอบ

ซูโม่มองเคียวยักษ์กับหนังสือสกิล เป็นของสายแทงก์และอาวุธหนัก เขาและเสิ่นอวี้ฟูใช้ไม่ได้

"เก็บไว้ก่อน" ซูโม่โยนเข้ามิติเก็บของ

พวกเขาสำรวจต่อ ไม่นานก็เจอถ้ำที่มีเถาวัลย์ปกคลุมอยู่สุดหุบเขา