บทที่ 16 ผลกำไรมหาศาล สกิลระดับ S ฮาคิเกราะ

กลิ่นคาวเลือดอ้อยอิ่งอยู่เหนือผิวน้ำไม่ยอมจางหาย

ซูโม่บังคับเรือ "โนอาห์" แล่นฝ่าซากปรักหักพังของค่ายสมาพันธ์เรือใบดำ

"หน่วยแบกหาม ทำงาน"

สิ้นเสียงคำสั่งของซูโม่

ลูกเรือหญิงกลุ่มแรกที่เพิ่งเข้าร่วมทีม และยังอยู่ในอาการช็อกสุดขีดสะดุ้งเฮือก รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามารับคำสั่งทันที

"ค่ะ บอส"

"ลากกล่องวัสดุที่ใช้ได้มาให้หมด เร็วเข้า"

"รับทราบค่ะ"

ลูกเรือหญิงรูปร่างแข็งแรง 5 คน ไม่กล้าชักช้าแม้แต่วินาทีเดียว รีบใช้ธนูติดเชือกที่ซูโม่แจกให้ เริ่มช่วยกันกู้ของรางวัลอย่างขยันขันแข็ง

ส่วนลูกเรือหญิงที่เหลือ ภายใต้การนำของเสิ่นอวี้ฟูและซาแมนธา เริ่มทำความสะอาดดาดฟ้า จัดระเบียบสิ่งของ ทุกคนทำอย่างระมัดระวัง กลัวเหลือเกินว่าจะทำพลาดแล้วโดนกัปตันอารมณ์แปรปรวนคนนี้จับโยนทะเล

คำขอร้องของผู้รอดชีวิตก่อนหน้านี้ ซูโม่เมินได้

แต่สำหรับพนักงานที่ขึ้นเรือมาเป็น "สินทรัพย์" ของเขาแล้ว เขาใจป้ำเสมอ

บนดาดฟ้าเรือ "โนอาห์" เต็มไปด้วยกล่องวัสดุขนาดต่างๆ กองพะเนินเทินทึก แค่กล่องเงินก็ปาเข้าไป 30 กว่าใบ กล่องเทาอีกร้อยกว่าใบ

แต่ที่สะดุดตาที่สุด คือกล่องสมบัติทองคำ 3 ใบที่กู้มาจากกลางค่ายสมาพันธ์เรือใบดำ ซึ่งกำลังเปล่งแสงสีทองอร่าม

ลูกเรือใหม่ทุกคนมองกองสมบัติตรงหน้าตาค้าง

"พระเจ้าช่วย..."

เด็กสาวพยาบาลที่มีพรสวรรค์ [ทำแผลด่วน] ยกมือปิดปาก ดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

พวกเธอเหล่าผู้รอดชีวิต ก่อนหน้านี้แค่แย่งไม้ไม่กี่ท่อนกับน้ำขวดเดียวในกล่องเทา ก็แทบจะตีกันตาย

แต่ขาใหญ่คนนี้ แค่ยิงปืนใหญ่ไม่กี่นัด ก็กวาดทรัพย์สินมหาศาลชนิดที่พวกเธอไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงมาครอง

นี่สินะ โลกของผู้แข็งแกร่ง

"เปิดกล่อง เปิดกล่อง"

"เอาล่ะ พวกเธอ ขนกล่องเงินกับกล่องทองพวกนี้เข้าไปในห้องโดยสาร"

ซูโม่ชี้ไปที่ 5 สาวจอมพลัง

"ค่ะ บอส"

ทั้งห้าคนไม่กล้ารรอช้า จับคู่กันแบกกล่องหนักอึ้งอย่างทุลักทุเล

ซูโม่เดินไปที่กองกล่องสีเทา โบกมือวูบเดียว

[ยินดีด้วย ท่านได้รับ: ไม้ x5, พลาสติก x5]

[ยินดีด้วย ท่านได้รับ: เนื้อเค็มตากแห้งชิ้นเล็ก x1]

[ยินดีด้วย ท่านได้รับ: น้ำแร่ขวด x2]

...

ข้อความระบบเด้งรัวๆ ซูโม่แทบไม่อ่าน

สิ่งที่เขาสนใจจริงๆ คือเสียงอีกเสียงในหัวต่างหาก

[เอฟเฟกต์พรสวรรค์ "ความโลภ" ทำงาน...]

[มิติเก็บของทำการคัดลอกทรัพยากรเรียบร้อยแล้ว: ไม้ x10,260, พลาสติก x5,550, ก้อนเหล็ก x1,500, น้ำแร่ขวด x1,800, เนื้อเค็มตากแห้ง x900...]

ทรัพยากรพื้นฐานมหาศาลถมเต็มมุมหนึ่งของมิติเก็บของทันที

ตอนนี้เขารวยเละเทะ

"อวี้ฟู ซาแมนธา พวกคุณมานี่หน่อย"

ซูโม่กวักมือเรียก แล้วเปิดหน้าต่างการสร้างขึ้นมาต่อหน้าลูกเรือใหม่ทุกคน

"ในเมื่อคนเยอะขึ้นแล้ว ที่ซุกหัวนอนก็ควรจะขยายหน่อย"

[ไม้ -800, ก้อนเหล็ก -300, อัปเกรดกระท่อมบนแพเป็น Lv5!]

[ไม้ -1,500, ก้อนเหล็ก -500, อัปเกรดกระท่อมบนแพเป็น Lv6!]

[ไม้ -2,500, ก้อนเหล็ก -800, อัปเกรดกระท่อมบนแพเป็น Lv7!]

บ้านไม้สองชั้นหลังเดิม ยืดตัวสูงขึ้นจากพื้นอีกครั้ง กลายเป็น "วิลล่าลอยน้ำ" สามชั้นที่กว้างขวางและหรูหรา

"ขนกล่องเงินไปไว้ห้องเก็บของให้หมด"

"ส่วนกล่องทอง 3 ใบนี้..."

สายตาซูโม่จับจ้องไปที่กล่องสมบัติสีทองที่เย้ายวนใจ

เขากวักมือเรียกเสิ่นอวี้ฟูและซาแมนธา

"เราสามคน ถือไปคนละกล่อง เข้าไปเปิดในห้อง"

"เยี่ยมไปเลย"

ซาแมนธาแบกกล่องทองขึ้นบ่าอย่างกระตือรือร้น น้ำหนักแค่นี้สำหรับเธอตอนนี้ถือว่าจิ๊บจ๊อย

เสิ่นอวี้ฟูเองก็ยกขึ้นมาเงียบๆ เดินตามหลังซูโม่ไป

ทั้งสามเดินเข้ามาในห้องกัปตันชั้นบนสุด วางกล่องทอง 3 ใบเรียงกันบนพื้น

"บอสคะ เรา รวย แล้ว"

พอเข้าห้องมา ซาแมนธาก็เก็บอาการไม่อยู่ แทบจะโถมตัวใส่ซูโม่

"ใจเย็นๆ เรื่องปกติ"

"เปิดกล่องเงินก่อน"

ซูโม่ดันเธอออก ตั้งสมาธิ สั่งเปิดกล่องเงิน 27 ใบในคราวเดียวด้วยความคิด

[ยินดีด้วย ท่านเปิดกล่องทรัพยากรเงิน x27]

[ท่านได้รับ: แปลนธนูคอมโพสิตคุณภาพดี x2, แปลนอวนจับปลาคุณภาพดี x1, แปลนสปอตไลต์เรือ x1, แปลนเครื่องกลั่นน้ำทะเล x1, ก้อนเหล็ก x800, ก้อนโลหะ x500, ชิ้นส่วนประณีต x200...]

กองแปลนและวัสดุหายากเลื่อนผ่านสายตา แม้จะดีงาม แต่ก็ไม่ทำให้ใจซูโม่เต้นแรงเท่าไหร่แล้ว

สายตาของเขา จับจ้องอยู่ที่กล่องทอง 3 ใบตั้งแต่ต้นจนจบ

"ของจริงมาแล้ว"

ซูโม่ถูมือ วางทาบลงบนฝากล่องทองใบแรก

"เปิด"

กริ๊ก

ฝากล่องเปิดออก แสงสีทองเจิดจ้าพุ่งออกมา ย้อมห้องกัปตันทั้งห้องให้กลายเป็นสีทองอร่าม

[ยินดีด้วย ท่านเปิดกล่องทรัพยากรทองคำ]

[ท่านได้รับ: หนังสือทักษะการเดินเรือระดับกลาง x1]

หนังสือปกหนาที่มีออร่าสีน้ำเงินลอยอยู่ นอนสงบนิ่งที่ก้นกล่อง

"หนังสือสกิล"

ซาแมนธาและเสิ่นอวี้ฟูอุทานพร้อมกัน

พวกเธอเรียน [ความชำนาญยิงธนูเบื้องต้น] มาแล้ว ย่อมรู้ดีว่าหนังสือสกิลมีค่าแค่ไหน

นี่คือของดีที่เพิ่มความสามารถส่วนบุคคลได้โดยตรง

[ความชำนาญการเดินเรือระดับกลาง: เมื่อเรียนรู้ ท่านจะปลดล็อกฟังก์ชันแผนที่เล็ก และเพิ่มความเร็วในการเดินเรือรวมถึงความคล่องตัวในการเลี้ยวเล็กน้อย]

ซูโม่ตาเป็นประกาย กดเรียนรู้ทันทีโดยไม่ลังเล

[ติ๊ง ท่านเรียนรู้ทักษะ: การเดินเรือระดับกลาง Lv1]

ความรู้เกี่ยวกับการเดินเรือไหลบ่าเข้าสมองซูโม่ พร้อมกันนั้น ที่มุมซ้ายบนของสายตาก็ปรากฏแผนที่เรดาร์กึ่งโปร่งใสขึ้นมา

บนแผนที่ระบุตำแหน่งเรือ "โนอาห์" และโครงร่างคร่าวๆ ของน่านน้ำรอบๆ ไว้อย่างชัดเจน

[เอฟเฟกต์พรสวรรค์ "ความโลภ" ทำงาน หนังสือทักษะดังกล่าวถูกคัดลอกเพิ่มอีก 9 เล่มในมิติเก็บของเรียบร้อยแล้ว]

ซูโม่ยิ้มมุมปาก โยนให้เสิ่นอวี้ฟูและซาแมนธาคนละเล่ม

"เรียนซะ ต่อไปพวกคุณจะได้ดูแผนที่ได้"

"ว้าว บอสใจป้ำที่สุด"

ซาแมนธาทำท่าจะพุ่งเข้ามาจูบอีก ซูโม่ต้องรีบยันไว้

"อย่าเพิ่งเล่น เปิดใบต่อไป"

ซูโม่ยื่นมือไปหากล่องทองใบที่สอง

แสงทองสว่างวาบ

[ยินดีด้วย ท่านเปิดกล่องทรัพยากรทองคำ]

[ท่านได้รับ: แกนพลังงาน x1]

ผลึกแก้วขนาดเท่ากำปั้น เปล่งแสงสีฟ้านวล เหมือนมีสายฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่ข้างใน ปรากฏขึ้นกลางกล่อง

[แกนพลังงาน (ขนาดเล็ก): ผลึกพลังงานความบริสุทธิ์สูง เป็นวัสดุจำเป็นในการขับเคลื่อนเครื่องจักรขนาดใหญ่และอัปเกรดเรือระดับสูง]

วัสดุจำเป็นสำหรับอัปเกรดเรือ Lv9 ได้มาแล้วเหรอ

ซูโม่เหลือบมองเงื่อนไขการอัปเกรดเรือ

[เงื่อนไขการอัปเกรดเป็น Lv9: ไม้ 6,060/6,000, พลาสติก 6,000/3,000, ก้อนเหล็ก 8,100/2,000, ก้อนโลหะ 5,200/800, ชิ้นส่วนประณีต 2,000/500, แกนพลังงาน 10/1]

เรือ "โนอาห์" พร้อมอัปเกรดเป็น LV9 ได้ทุกเมื่อ

"เยี่ยม"

เรืออัปเกรดหนึ่งครั้ง หมายถึงการก้าวกระโดดครั้งใหญ่

"บอสคะ แกนพลังงานคืออะไรเหรอ" ซาแมนธาถามด้วยความอยากรู้

"ของดีที่จะทำให้เรือเรากลายเป็นจ้าวสมุทรของจริงไงล่ะ"

ซูโม่ยิ้มลึกลับ หันไปมองกล่องทองใบสุดท้าย

"มาดูกันซิว่า รางวัลใหญ่สุดท้าย จะเป็นอะไร"

เขายื่นมือไปกดฝากล่อง

กริ๊ก

แสงทองวาบ

[ยินดีด้วย ท่านเปิดกล่องทรัพยากรทองคำ]

[ยินดีด้วย ท่านได้รับ: เศษคัมภีร์ฮาคิเกราะ (1/10)]

[คำอธิบาย: พลังลึกลับจากโลกโบราณ สามารถเปลี่ยนจิตวิญญาณให้กลายเป็นเกราะที่มองเห็นได้เพื่อป้องกัน หรือเคลือบพันร่างกายและอาวุธเพื่อโจมตี รวบรวมครบ 10 ชิ้น สามารถรวมเป็นหนังสือทักษะ 'ฮาคิเกราะ' ฉบับสมบูรณ์]

[เงื่อนไขการเรียนรู้: ค่ากายภาพ 50 แต้มขึ้นไป]

"เชอะ นึกว่าของดี ที่แท้ก็เศษขยะ"

ซาแมนธาทำหน้าผิดหวัง

เสิ่นอวี้ฟูขมวดคิ้ว รวบรวม 10 ชิ้นเหรอ

ทะเลกว้างใหญ่ขนาดนี้ จะไปหาอีก 9 ชิ้นที่เหลือจากไหน

งมเข็มในมหาสมุทรชัดๆ

ทว่า ในขณะที่พวกเธอผิดหวัง รูม่านตาของซูโม่กลับหดเล็กลงทันทีที่เห็นคำอธิบาย หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง

ฮาคิเกราะ

นี่มันของจากวันพีซไม่ใช่เหรอ

เปิดเจอไอ้นี่ได้ด้วยเหรอเนี่ย

ยังไม่ทันจะหายตกใจ เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยและไพเราะเสนาะหูก็ดังสนั่นในหัว

[เอฟเฟกต์พรสวรรค์ "ความโลภ" ทำงาน ไอเท็มดังกล่าวถูกคัดลอกเพิ่มอีก 9 ชิ้นในมิติเก็บของเรียบร้อยแล้ว]

[ตรวจพบ "เศษคัมภีร์ฮาคิเกราะ" 10 ชิ้น ต้องการทำการรวมหรือไม่]

"เชรด... เข้"

ขนาดซูโม่ยังอดสบถออกมาไม่ได้

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้ว

ความโกงที่สุดของพรสวรรค์ [เจ้าแห่งความโลภ] ไม่ใช่การคัดลอกวัสดุพื้นฐาน

แต่คือการคัดลอกไอเท็ม "เฉพาะตัว" ที่เงื่อนไขการรวบรวมยากนรกแตกแบบนี้ต่างหาก

คนอื่นต้องพลิกแผ่นดินหา ผ่านความเป็นความตายนับไม่ถ้วน เสียเวลาและแรงกายมหาศาลกว่าจะครบ แต่เขาแค่หาให้เจอชิ้นเดียว

แล้วก็... จบหลักสูตรทันที

นี่สิ คือวิธีใช้พรสวรรค์ระดับเทพที่แท้ทรู

"รวม... รวมเลย"

วูบ

ในมิติเก็บของ เศษคัมภีร์เก่าแก่ 10 ชิ้นกลายเป็นลำแสง 10 สาย พุ่งเข้าหากัน หลอมรวมเป็นหนังสือสกิลปกเก่าแก่ที่มีไอสีดำจางๆ แผ่ออกมา

[ยินดีด้วย ท่านได้รับหนังสือทักษะฉบับสมบูรณ์: ฮาคิเกราะ]

ค่ากายภาพของซูโม่ตอนนี้ ด้วยเลเวล LV5 และโบนัสจากสองเทพธิดา ปาเข้าไป 90 แต้มแล้ว

ผ่านเกณฑ์การเรียนรู้แบบสบายๆ

"เรียน... เรียนรู้"

ซูโม่เลือกเรียนทันทีโดยไม่ลังเล

ตูม

หนังสือสกิลกลายเป็นกระแสน้ำสีดำ พุ่งทะลวงเข้าสู่หว่างคิ้วของซูโม่

ความรู้แจ้งอันยากจะบรรยายผุดขึ้นในใจ ซูโม่รู้สึกเหมือนมีบางอย่างในร่างกายถูกปลุกให้ตื่นขึ้น

เขายื่นแขนขวาออกไปโดยสัญชาตญาณ แล้วตั้งจิต

ฟึ่บ

ทันใดนั้น แขนขวาทั้งข้างของเขาก็ถูกเคลือบด้วยสสารสีดำสนิทแวววาวเหมือนโลหะ

แข็งแกร่ง ทรงพลัง และเต็มไปด้วยพลังทำลายล้างที่พร้อมจะระเบิดออก

[ติ๊ง ท่านเรียนรู้ทักษะระดับ S: ฮาคิเกราะ - เคลือบเงา Lv1]

[ผลลัพธ์: ท่านสามารถใช้ฮาคิเคลือบส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกาย เพิ่มพลังโจมตีและพลังป้องกันอย่างมหาศาล เลเวลปัจจุบันสามารถเคลือบได้ทีละ 1 ส่วน (เช่น แขน, ขา) ระยะเวลาแสดงผล 10 นาที คูลดาวน์ 1 ชั่วโมง]

สกิลระดับ S

ซูโม่สัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แขนขวา เขารู้สึกเหมือนว่าตอนนี้ ต่อให้ต่อยเกราะเรือ "โนอาห์" ก็ทะลุได้สบายๆ

"บะ... บอส... แขนบอส..."

ซาแมนธาและเสิ่นอวี้ฟูที่ยืนอยู่ข้างๆ อ้าปากค้างไปแล้ว

พวกเธอจ้องมองแขนสีดำทมิฬของซูโม่ด้วยความตะลึง ดวงตาสีฟ้าครามและดวงตาสีนิลเต็มไปด้วยความช็อกและความมึนงงเหมือนมนุษย์ที่ได้เห็นปาฏิหาริย์ของพระเจ้า

นี่มันความสามารถเหนือธรรมชาติอะไรอีกเนี่ย

ซูโม่คลายจิต ฮาคิเกราะที่แขนค่อยๆ จางหายไป

เขาพ่นลมหายใจออกยาวเหยียด ระงับความดีใจเอาไว้

รอบนี้กำไรมหาศาล

เกินจินตนาการไปไกลมาก

มีแกนพลังงาน เรือ "โนอาห์" ก็อัปเป็น LV9 ได้

มีฮาคิเกราะ พลังต่อสู้ส่วนตัวของเขาก็พลิกหน้ามือเป็นหลังมือ

ตอนนี้แหละ เขาถึงจะมีทุนรอนที่จะยืนหยัดในทะเลวันสิ้นโลกแห่งนี้ได้อย่างแท้จริง

"เอาล่ะ เก็บกวาดให้เรียบร้อย เตรียมกินข้าว"

ซูโม่โบกมือ อารมณ์ดีสุดๆ