บทที่ 2: ฝากด้วยนะ หมาตัวแสบ!

ตามชื่อเลย ระบบมิวแทนท์ที่แข็งแกร่งที่สุด แน่นอนว่าต้องเกี่ยวข้องกับมิวแทนท์

"ระบบ แนะนำตัวหน่อย"

ร็อดดี้พยายามสื่อสารกับระบบ

ไม่นาน

ระบบก็ตอบกลับมา

"ระบบนี้มีหน้าที่ฝึกฝนโฮสต์ให้กลายเป็นมิวแทนท์ที่ทรงพลังที่สุด และขยายจำนวนมิวแทนท์ในโลกใบนี้!"

กลายเป็นมิวแทนท์ที่ทรงพลังที่สุด!

ส่วนการขยายกลุ่มมิวแทนท์ในโลกนี้ล่ะ?

ร็อดดี้ไม่ได้สนใจเท่าไหร่

อีกอย่าง เขาไม่ใช่มิวแทนท์คนเดียวในโลกนี้เหรอ?

จะขยายยังไง?

ผลิตลูกเยอะๆ งั้นเหรอ?

"แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง?"

ร็อดดี้ถาม

"โฮสต์สามารถเช็กอินได้วันละครั้งในสถานที่ใดก็ได้"

"ทุกครั้งที่เช็กอิน จะได้รับพลังมิวแทนท์แบบสุ่ม โฮสต์สามารถเลือกหลอมรวมพลังนั้นเข้ากับตัวเองโดยตรง หรือจะเลือกมอบพลังมิวแทนท์นั้นให้ผู้อื่นก็ได้ พร้อมกันนั้น โฮสต์จะได้รับพลังมิวแทนท์เดียวกันที่ถูกเสริมความแข็งแกร่งอย่างน้อยสองเท่า"

"และโฮสต์สามารถเรียกคืนพลังที่มอบให้ออกไปได้ทุกเมื่อ"

ระบบอธิบาย

"เช็กอินได้ทุกวันงั้นเหรอ?"

"ดีเลย ฉันเกลียดการทำภารกิจที่สุด ระบบนายมันดีมาก ดีจริงๆ!"

"ให้คนอื่น แล้วฉันจะได้พลังแบบเสริมความแข็งแกร่งหลายเท่า อย่างน้อยสองเท่า?"

"งั้นก็ต้องเลือกแบบหลังสิ!"

หลังจากฟังคำอธิบายของระบบ ร็อดดี้ก็เกิดไอเดียขึ้นมา

"ระบบ พลังมิวแทนท์นี่ให้มนุษย์ได้อย่างเดียวเหรอ? สัตว์ได้ไหม? เครื่องจักรล่ะได้ไหม?"

ระบบเหมือนจะค้างไปชั่วขณะ ไม่มีการตอบสนองอยู่พักใหญ่

ตอนที่ร็อดดี้คิดว่าอาจจะไม่ได้

ในที่สุดระบบก็ตอบกลับมา

"ได้"

สองคำสั้นๆ นั้นทำให้ตาร็อดดี้เป็นประกาย

เมื่อเทียบกับมนุษย์ที่ซับซ้อน

สัตว์ง่ายกว่ามาก

ไม่ต้องพูดถึงเครื่องจักร แค่ใครถือก็ใช้ได้!

แน่นอน ปัญญาประดิษฐ์ไม่นับ

ถ้าพวกนี้ใช้ได้หมด ตัวเลือกของร็อดดี้จะเพิ่มขึ้นมหาศาล

หลังจากนั้น

ร็อดดี้ถามคำถามเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย

เขาพบว่าระบบมิวแทนท์ที่แข็งแกร่งที่สุดดูเหมือนจะไม่ได้ฉลาดมาก และตอบได้แค่คำถามที่เกี่ยวข้องกับฟังก์ชันพื้นฐานของระบบเท่านั้น

มันไม่สามารถคิดวิเคราะห์เองได้

ส่วนจะคุยเล่นอะไรแบบนั้น ไม่ต้องหวังเลย

คำถามใดที่ไม่เกี่ยวกับฟังก์ชันของระบบ จะไม่ได้รับคำตอบ

"ก็ดีเหมือนกัน"

ร็อดดี้พยักหน้า

....

"ระบบ วันนี้ยังมีสิทธิ์เช็กอินอยู่ไหม?"

ร็อดดี้ถาม

"มี"

"งั้นเช็กอินเลย มาดูกันว่าครั้งแรกดวงฉันจะเป็นยังไง!"

ร็อดดี้ถูมือไปมา รู้สึกเหมือนสมองหายเมาค้างไปทันที

จะได้อยู่สโมสรหรือไปนอนข้างถนน ก็วัดกันที่ครั้งนี้แหละ!

"ติ๊ง!"

"ยินดีด้วย โฮสต์เช็กอินสำเร็จ ได้รับพลังเทเลพอร์ตของมิวแทนท์ อาซาเซล"

อาซาเซล มิวแทนท์ที่มีฉายาว่าปีศาจแดง

พลังเทเลพอร์ตของเขาถือว่าแข็งแกร่งมาก

แค่ทุกครั้งที่เทเลพอร์ตจะมีควันสีแดงกับเสียงระเบิดเบาๆ ทิ้งไว้ตรงจุดนั้น

ถือเป็นข้อเสียเล็กๆ

แทบไม่มีจุดด้อยอื่นเลย!

"พลังเทเลพอร์ตเหรอ? สุดยอดไปเลย!"

ร็อดดี้พอใจกับพลังที่ได้จากการสุ่มครั้งแรกมาก

พลังนี้ช่วยเพิ่มความสามารถในการเอาตัวรอดของเขาได้มหาศาล

แม้เขาจะมีพลังฟื้นฟูตัวเองที่ดีพอสมควร แต่ก็ยังไม่พอทำให้รู้สึกปลอดภัยเต็มที่

ดังนั้นพลังเทเลพอร์ตนี่

ถือเป็นข่าวดีสุดๆ สำหรับเขา!

แต่จะมอบพลังนี้ให้ใครดีล่ะ?

ร็อดดี้กวาดตามองรอบๆ เห็นเงาคนสองสามคนใต้ผ้าห่ม มุมปากกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองอุปกรณ์เครื่องจักรต่างๆ ในห้อง

ตอนนั้นเอง

ประตูห้องของเขาถูกเปิดออกกะทันหัน

แสงจากด้านนอกส่องเข้ามา แล้วไซบีเรียนฮัสกี้ตาสีฟ้าสวยตัวหนึ่งก็เดินเข้ามา

โฮ่ง โฮ่ง~!

ไซบีเรียนฮัสกี้วิ่งเข้ามาเห่าเบาๆ สองที ก่อนจะเลียฝ่ามือร็อดดี้

ดูเชื่องมาก

อืม......

ก็น่าจะนะ

"หือ?"

ร็อดดี้มองเจ้าหมาตรงหน้า

จู่ๆ ก็มีความคิดผุดขึ้นมา!

"คืนนี้ฉันจะมอบโอกาสยิ่งใหญ่ให้แก ต่อไปแกต้องตอบแทนฉันดีๆ เข้าใจไหม?"

ร็อดดี้ยื่นมือไปลูบหัวไซบีเรียนฮัสกี้

เจ้าตัวนั้นมองเขาด้วยสีหน้างงๆ ใสซื่อ เห็นชัดว่าไม่เข้าใจเลยว่าเจ้าของกำลังพูดอะไร

แต่ร็อดดี้ก็ไม่ได้สนใจความซื่อบื้อของหมาตัวเอง

เขาเลือกมอบพลังเทเลพอร์ตที่เพิ่งเช็กอินได้ให้ไซบีเรียนฮัสกี้ตรงหน้าโดยตรง

"ต่อจากนี้ แกจะชื่ออาซาเซล!"

ร็อดดี้วางมือทั้งสองบนหัวอาซาเซลอย่างมีพิธีการ

ตอนนั้นเอง แสงสีแดงวาบขึ้นที่ฝ่ามือของเขา

แล้วจมหายเข้าไปในร่างของอาซาเซล

หือ?

อาซาเซลเอียงหัวอย่างงงๆ ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

แล้วในวินาทีถัดมา

บึ้ม!

เหมือนมิติระเบิดออก

แล้วอาซาเซลตรงหน้าก็หายวับไป ทิ้งไว้แค่ควันสีแดงลอยอยู่สองสามวินาทีก่อนจะสลาย

"มอบพลังเทเลพอร์ตของอาซาเซลให้เป้าหมาย (?) สำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับพลังเทเลพอร์ตเสริมความแข็งแกร่งหนึ่งร้อยเท่า!"

ในเวลาเดียวกัน

ภายในตลาดเฟอร์นิเจอร์ที่ปิดอยู่แห่งหนึ่ง เสียงบึ้มดังขึ้น แล้วไซบีเรียนฮัสกี้หน้าตาซื่อบื้อก็โผล่มากลางร้าน

หือ?

อาซาเซลมองสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไปกะทันหันอย่างงุนงง

มันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่

แต่ไม่นาน อาซาเซลก็เห็นโซฟาใหม่เอี่ยมอยู่ไม่ไกล ดวงตาสีฟ้าพลันเป็นประกาย ก่อนจะพุ่งเข้าใส่พร้อมเห่าอย่างดีใจ

แล้วก็แทะอย่างบ้าคลั่ง!

…

【ระบบมิวแทนท์ที่แข็งแกร่งที่สุด】

【ตัวละคร: ร็อดดี้】

【เพศ: ชาย】

【อายุ: 23 ปี】

【ความสามารถที่เปิดใช้งานแล้ว】

[ฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็ว Lv2 ระดับเดลต้า]

[เทเลพอร์ต Lv2 ระดับอัลฟ่า เสริมความแข็งแกร่งหนึ่งร้อยเท่า]

【ความสามารถที่ยังไม่เปิดใช้งาน】

【ไม่มี】

…

บนหน้าจอระบบ นอกจากพลังฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็วเดิมแล้ว ยังมีพลังเทเลพอร์ตเพิ่มเข้ามาอีกหนึ่งรายการ

และศักยภาพของพลังเทเลพอร์ตนี้ยังเป็นระดับอัลฟ่า!

สูงกว่าพลังฟื้นฟูตัวเองที่มีศักยภาพระดับเดลต้าอย่างเห็นได้ชัด

ยังไม่นับว่าพลังนี้ถูกระบบเสริมความแข็งแกร่งหนึ่งร้อยเท่า แข็งแกร่งกว่าตอนอยู่กับอาซาเซลมาก!

ส่วนระดับตัวเลขด้านหลังพลัง?

นั่นคือระดับการพัฒนาในปัจจุบันของพลังนั้น

โดยทั่วไป ถ้าพลังที่ได้จากการเช็กอินถูกหลอมรวมโดยตรง มันจะเริ่มที่ระดับ 1

แต่ร็อดดี้เลือกมอบให้หมาก่อน แล้วค่อยรับกลับมาผ่านการเสริมของระบบ

ดังนั้นระดับการพัฒนาจึงเพิ่มขึ้นทันที 1 ระดับ

กลายเป็นระดับ 2 เทียบเท่ากับพลังฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็วของร็อดดี้

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ พลังฟื้นฟูตัวเองของร็อดดี้พัฒนาได้สูงสุดแค่ระดับ 2 ในขณะที่พลังเทเลพอร์ตของอาซาเซลสามารถพัฒนาได้ถึงระดับ 5!

……….