บทที่ 29 มินิเกมดังระเบิด

บทที่ 29 มินิเกมดังระเบิด

เมื่อเสียนอวี๋รู้สึกตัวว่าท้องกำลังร้องประท้วง เขาเหลือบมองเวลาและตระหนักได้ว่าเวลาผ่านไปถึงห้าชั่วโมงแล้ว!

เพื่อทะลวงเข้าสู่อันดับท็อปเทนของเมือง เขาถึงกับใช้เวลาถึงห้าชั่วโมงเต็มไปกับเกมเล็กๆ เกมนี้!

สิ่งที่เขาไม่คาดคิดเลยก็คือ เขาถึงขั้นยอมดูโฆษณาเป็นสิบๆ ตัวเพียงเพื่อแลกกับการฟื้นคืนชีพ!

หากมีใครมาบอกเขาก่อนเริ่มเล่น เขาคงไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าตัวเองจะยอมคลิกดูโฆษณาหรือยอมเสียเงินให้กับเกม

เกมนี้มันน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!

เขาลุกจากเตียงไปต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีกชาม จะว่าไป วิดีโอตัวที่แล้วก็ได้รับกระแสตอบรับค่อนข้างดีทีเดียว ทางผู้ผลิตบะหมี่จึงเสนอโอกาสเป็นสปอนเซอร์ให้อีกครั้งแถมยังส่งตัวอย่างสินค้ามาให้ด้วย

หลังจากยกชามบะหมี่ที่ต้มเสร็จกลับมา เสียนอวี๋ก็ยืดเส้นยืดสายบริหารนิ้วมือ จากนั้นก็เชื่อมต่อโทรศัพท์มือถือเข้ากับคอมพิวเตอร์เพื่อบันทึกภาพหน้าจอ

"ไม่คิดเลยว่าจะมีวันที่ฉันเล่นเกมได้มากพอจนสามารถอัปเดตคลิปติดๆ กันได้แบบนี้!"

เขากำลังเตรียมตัวทำวิดีโอแนะนำเกม 'พีระมิดเอสเคป' อีกตัว

เวลาหกโมงเย็น เสียนอวี๋โพสต์อัปเดตสถานะว่าเขากำลังจะอัปโหลดวิดีโอตัวใหม่ในเร็วๆ นี้

ทันทีที่เขาโพสต์อัปเดต คอมเมนต์ก็หลั่งไหลเข้ามาที่ด้านล่างอย่างรวดเร็ว

"ฉันต้องฝันไปแน่ๆ ปลาเค็มอัปเดตคลิปเหรอ นี่ฉันหลับข้ามไปสองอาทิตย์อีกแล้วหรือไง"

"ปลาเค็ม นายถูกลักพาตัวไปหรือเปล่า ถ้าใช่ก็กะพริบตาหน่อยสิ พวกเราจะได้แจ้งตำรวจไปช่วยนาย"

"ช็อกหนักมาก! ปลาเค็มตัวนี้โพสต์สองคลิปในสองวันเนี่ยนะ!"

"จากประสบการณ์บำเพ็ญเพียรหลายปีของฉัน ปลาเค็มตัวนี้ต้องเค็มเกินไปจนโดนสวรรค์ลงทัณฑ์ แล้วถูกมนุษย์ต่างดาวสิงร่างไปแล้วแน่ๆ!"

เสียนอวี๋รู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อย แต่เขาก็ยังไปกดไลก์คอมเมนต์ของทุกคนที่เรียกเขาว่าปลาเค็ม... ก็นะ เขาไม่อยากจะทำให้คนดูขัดเคืองใจนี่นา

หลังจากนั้น เขาก็อัปโหลดวิดีโอที่ตัดต่อเสร็จแล้วและรอให้ระบบอนุมัติ

เวลาหนึ่งทุ่มตรง วิดีโอก็ได้รับการอนุมัติพอดี

"สวัสดีครับทุกคน นี่คือรายการ 'เสียนอวี๋เล่นเกม' ครับ"

"คุณผู้ชมที่รัก ผมคิดถึงพวกคุณมากจริงๆ! ความรู้สึกนี้มันเหมือนกับว่าจากกันแค่วันเดียวแต่ยาวนานราวกับชั่วชีวิตเลยล่ะครับ!"

"ในวิดีโอที่แล้ว มีคุณผู้ชมหลายคนปรักปรำผมอย่างไม่เป็นธรรมหาว่าผมเป็นปลาเค็ม แต่เสียนอวี๋ผู้ขยันขันแข็งคนนี้ไม่เคยเก็บเอามาใส่ใจเลยครับ และเลือกที่จะพิสูจน์ตัวเองด้วยการอัปเดตคลิปติดกันสองวันรวดไปเลย"

"เอาล่ะครับ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เรามาเข้าสู่ช่วงเล่นเกมของวันนี้กันเลยดีกว่า!"

"เกมที่เราจะเล่นกันในวันนี้ก็คือ—"

'พีระมิดเอสเคป' เกมมือถือที่ผลิตโดยสตูดิโอจือเยว่ผู้สร้างเกม 'เอาเตอร์ไวลด์ส'

"เวลาพูดถึงเกมมือถือ ปกติแล้วทุกคนจะนึกถึงอะไรกันครับ เกมสุ่มกาชาสายเปย์ หรือไม่ก็พวกเกมไพ่และบอร์ดเกมต่างๆ ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีอะไรนอกเหนือไปจากนี้แล้วใช่ไหมครับ"

"แต่ครั้งนี้ ทางบริษัทได้แสดงให้เราเห็นแล้วว่า จริงๆ แล้วเกมมือถือก็สามารถมีความคิดสร้างสรรค์ได้มากกว่านั้น"

"ก่อนอื่น เรามาดูที่หน้าดาวน์โหลดของเกมกันก่อน ทางบริษัทนิยามมันว่าเป็นเกมแนวปากัวร์ แอ็กชัน และสะสม คำโปรยแนะนำตัวเกมนั้นเรียบง่ายมาก ส่วนเรื่องราวภูมิหลังก็มีแค่ประโยคเดียวสั้นๆ ซึ่งทำให้มันดูโดดเด่นไม่เหมือนใครท่ามกลางเกมมือถือที่เน้นขายเนื้อเรื่องจำนวนมหาศาล"

"ความจริงแล้ว เหตุผลหลักที่ผมถูกดึงดูดให้มาเล่นเกมนี้ ไม่ใช่เพราะความประทับใจแรกพบที่น่าตื่นตาตื่นใจอะไรหรอกครับ จะบอกว่ากราฟิกของมันด้อยกว่าเกมมือถือเกมอื่นอย่างเทียบไม่ติดเลยก็ว่าได้ ทรัพยากรที่ใช้... ถ้าผมดูไม่ผิด เกมนี้ถึงขนาดใช้แอสเซทพื้นฐานแบบแจกฟรีด้วยซ้ำ!"

"คุณผู้ชมที่ได้ดูวิดีโอตัวที่แล้วน่าจะรู้ดีว่า เกมใหม่ของเทิงอี้แต่เดิมควรจะเป็นเกมแอ็กชัน แต่ต่อมาถูกเปลี่ยนเป็นเกมพัซเซิลแก้ปริศนา ในเมื่อทางสตูดิโอจือเยว่ได้สร้างเกมแอ็กชันที่มีฉากหลังเป็นพีระมิดเหมือนกันขึ้นมาแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าเกมนี้น่าจะเป็นการโต้กลับเทิงอี้อย่างแน่นอน"

"พูดตามตรงนะครับ ตั้งแต่เกิดมา นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นสตูดิโอเล็กๆ กล้าออกมาชนกับยักษ์ใหญ่อย่างเทิงอี้ตรงๆ นิ้วของผมมันก็เลยเผลอกดคลิกเข้าไปอย่างควบคุมไม่ได้เลยล่ะครับ"

"แต่หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง ผมถึงได้ค้นพบความน่าสะพรึงกลัวที่แท้จริงของเกมนี้เข้า!"

"นี่มันไม่ใช่เกมแล้วครับ แต่มันต้องเป็นเครื่องมือขโมยเวลาชิ้นล่าสุดที่บริษัทพัฒนาขึ้นมาเพื่อทำลายล้างมวลมนุษยชาติแน่ๆ ไม่อย่างนั้นก็คงอธิบายไม่ได้ว่าทำไมเวลาถึงหายวับไปตั้งห้าชั่วโมงตอนที่ผมเหลือบมองนาฬิกาอีกครั้ง!"

"เอาล่ะ เลิกพูดเล่นดีกว่า ผมขอแนะนำอย่างจริงใจให้ทุกคนไปลองเล่นเกมนี้ดูครับ อย่างแรกเลยคือมันเป็นเกมมือถือเล่นฟรี มันมีไอเทมที่ต้องซื้อด้วยเงินจริงกับโฆษณาแทรกอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เยอะอะไร และไม่ได้มีความจำเป็นถึงขั้นต้องเสียเงินด้วย"

"ระบบของเกมนี้ประสบความสำเร็จในการตัดทอนสิ่งที่ไม่จำเป็นออกไป ในเกมนี้ ผู้เล่นเพียงแค่ต้องคอยมองเส้นทางข้างหน้า และสามารถเล่นเกมทั้งเกมได้ด้วยนิ้วเพียงนิ้วเดียว"

"จากประสบการณ์ที่ได้ลองเล่น ผมคิดว่าเกมนี้ถูกปรับให้เข้ากับโทรศัพท์มือถือหน้าจอสัมผัสได้อย่างสมบูรณ์แบบ จะพูดว่ามันเกิดมาเพื่อโทรศัพท์หน้าจอสัมผัสเลยก็ว่าได้ครับ!"

"การเล่นแต่ละรอบก็ใช้เวลาไม่นาน ทำให้สะดวกในการหยิบขึ้นมาเล่นได้ทุกที่ทุกเวลา ถือเป็นอาวุธชั้นยอดในการฆ่าเวลาตอนเบื่อๆ เลยครับ"

"ผมกล้าฟันธงเลยว่าเกมนี้จะกลายเป็นก้าวสำคัญของวงการเกมมือถืออย่างแน่นอน!"

...วิดีโอทั้งคลิปจบลงด้วยการที่เสียนอวี๋พรั่งพรูคำชมเชยเกมนี้ยาวนานถึงสิบนาที สิ่งเดียวที่เขาไม่ค่อยพอใจก็คือการขาดความประณีตของกราฟิก แต่ในเมื่อมันเป็นผลงานที่ให้เล่นฟรี เขาก็คงจะเรียกร้องอะไรมากไม่ได้

คอมเมนต์แรกๆ ใต้วิดีโอส่วนใหญ่ย่อมหนีไม่พ้นการแซวปลาเค็มที่พยายามจะกลับตัวกลับใจเป็นคนขยัน ในขณะที่คอมเมนต์ต่อๆ มาเริ่มมุ่งเน้นไปที่ตัวเกมมากขึ้น

"บริษัทนี้เขาไม่ยอมเสียเปรียบง่ายๆ จริงๆ พอโดนหาว่าทำเกมหยาบๆ ลวกๆ ปุ๊บ ก็รีบปล่อยเกมออกมาตบหน้ากลับปั๊บเลย"

"ขำจนท้องแข็งแล้ว ยอดดาวน์โหลดของ 'พีระมิดเอสเคป' พุ่งแซงไอ้เกมห่วยๆ ของเทิงอี้ไปสองเท่าแล้ว แถมคะแนนรีวิวยังสูงกว่าตั้งสามเท่าแหนะ!"

"แต่ในเมื่อเกมนี้มันให้เล่นฟรี รายได้ก็คงไม่สู้เกมของเทิงอี้หรอกมั้ง"

"ถึงคอมเมนต์บน: ฉันลองคำนวณคร่าวๆ ดูแล้วนะ ด้วยอัตราการเติบโตระดับนี้ แค่รายได้จากค่าโฆษณาของ 'พีระมิดเอสเคป' อย่างเดียวก็คงทะลุสิบล้านหยวนภายในเดือนเดียวแล้วล่ะ 【อีโมจิหัวเราะจนน้ำตาไหล】"

"อย่าว่าแต่ยอดดาวน์โหลดกับคะแนนรีวิวเลย เทิงอี้ยังเอาชนะบนชาร์ตทำรายได้สูงสุดไม่ได้ด้วยซ้ำ 【อีโมจิหัวหมา】"

...ไม่ว่าเสียงหัวเราะข้างนอกจะดังสนั่นแค่ไหน

ความกดอากาศภายในศูนย์วิจัยและพัฒนาของเทิงอี้กลับต่ำเตี้ยเรี่ยดินไม่แพ้กัน

แม้ว่าการที่เกมของเทิงอี้จะโดนล้อเลียนนั้นจะเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นอยู่เสมอ แต่การพ่ายแพ้ให้กับคู่แข่งแม้กระทั่งในเรื่องของการทำเงินนั้นถือเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง

มันก็เหมือนกับการที่หลู่ปานพ่ายแพ้ในการแข่งขันงานไม้นั่นแหละ

สมาชิกทั้งหมดของกลุ่มที่หกถูกเรียกตัวเข้าไปในห้องทำงานของสวี่จืออิง

สีหน้าของสวี่จืออิงดูมืดมน เขาแทบจะไม่เคยเปิดคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงานเลย แต่ตอนนี้เขากลับกำลังเลื่อนเมาส์ดูหน้าจอลงมาเรื่อยๆ อย่างต่อเนื่อง

"ปัง!"

เมาส์ถูกกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรงจนชิ้นส่วนพลาสติกของปุ่มคลิกซ้ายแตกหักกระเด็นออกไป

"มานี่ มาดูซะ! นี่น่ะเหรอเกมที่พวกนายสร้างขึ้นมา?"

"กู้ชิงนะกู้ชิง นายรู้บ้างไหมว่าวันนี้ตอนที่ซีอีโอติงโทรมาหาฉันเรื่องนี้ ฉันต้องอับอายขายหน้าแค่ไหน"

"ฉันอุตส่าห์ประเคนทรัพยากรโปรโมตทุกอย่างที่ฉันหาได้ไปให้พวกนายหมด แล้วนี่คือสิ่งที่พวกนายตอบแทนฉันงั้นเหรอ?"

"ก่อนหน้านี้นายรับปากฉันไว้ว่ายังไง ด้วยระดับความสามารถแค่นี้ของนาย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเลื่อนขั้นให้นายขึ้นมาเป็นหัวหน้าทีมได้ยังไง!"

"แล้วทำไมนายถึงไม่ยอมลบเกมเวอร์ชันก่อนหน้านี้ทิ้งไป นายพยายามจะทำอะไร จะป่าวประกาศให้ทุกคนรู้หรือไงว่าเทิงอี้กำลังกดขี่นายอยู่ ไม่ยอมให้นายทำตามใจชอบงั้นเหรอ?"

"ถ้านายรู้สึกแบบนั้น ก็ลาออกไปซะสิ! จะอยู่ให้หนักบริษัททำไม ฉันล่ะไม่เข้าใจจริงๆ ว่าคนแบบนายเกิดมาอยู่บนโลกใบนี้ได้ยังไง!"

กู้ชิงยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน สองมือของเขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความจริงพวกเขาลืมลบเกมเวอร์ชันเก่าไปเพราะตารางงานที่เร่งรัดเกินไป แต่พวกเขาก็อัปเดตเวอร์ชันและลบเกมตัวเก่าทิ้งไปในวันรุ่งขึ้นทันที

แต่ความล้มเหลวของเกมนี้มันเกี่ยวอะไรกับพวกเขามากมายขนาดนั้นเลยเหรอ?

เขาได้อ่านคอมเมนต์พวกนั้นแล้ว และจากสิ่งที่เขาเห็น ผู้เล่นที่มีโอกาสได้เล่นเวอร์ชันเก่าก็ไม่ได้มีคำวิจารณ์ในแง่ลบกับเกมที่พวกเขาสร้างขึ้นมาแต่แรกเท่าไหร่นัก

เรียกได้ว่าความล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่าของเกมนี้ เป็นผลมาจากความเป็นผู้นำที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ของสวี่จืออิงล้วนๆ!

ในที่สุด เมื่อทนฟังคำด่าทอที่สาดซัดเข้ามาไม่หยุดหย่อนของสวี่จืออิงไม่ไหว กู้ชิงก็กระชากป้ายชื่อพนักงานของตัวเองออกแล้วปาใส่หน้าสวี่จืออิง

"แม่งเอ๊ย ฉันขอลาออก!"