บทที่ 12 เกมจับคู่

บทที่ 12 เกมจับคู่

วันรุ่งขึ้น หลินจือพาเพื่อนซี้ทั้งสามคนมายังที่อยู่ใหม่ของสตูดิโอเกม

เนื่องจากยังเช้าเกินไป ซูซินเยว่จึงปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกิจกรรม "กระชับมิตร" ครั้งแรกของสตูดิโอ โดยอ้างว่าเธอตื่นไม่ไหว

ช่างน่าสงสัยในความทุ่มเทของเจ้านายตัวจริงเสียเหลือเกิน

เพื่อนร่วมห้องทั้งสามของหลินจือยืนอยู่ด้านหลังเขาในชุดสูทเต็มยศ ดูราวกับบอดี้การ์ดสามคน ขาดก็แค่แว่นกันแดดเท่านั้น

"พวกนายบ้าไปแล้วหรือไง ทำไมต้องใส่สูทด้วยเนี่ย"

หลี่อ้ายแย้งขึ้นมา "ท่านพ่อบุญธรรม โปรดอย่ากล่าวเช่นนั้น พวกเราทั้งสามได้รับความเมตตาเป็นพิเศษจากท่าน จะกล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าท่านอย่างลวกๆ ได้อย่างไร"

หลินจือพูดขึ้น "พูดจาให้มันปกติหน่อยเถอะ"

ทั้งสามมองหน้ากัน ในที่สุดหลี่อ้ายก็ตอบตามตรง "พวกเราซื้อมาตอนเตรียมตัวไปสัมภาษณ์งานน่ะ ถ้าไม่เอามาใส่ตอนนี้ก็เสียดายแย่"

ไม่นานนัก ทั้งสี่คนก็ขึ้นลิฟต์มาถึงหน้าประตูทางเข้าของสตูดิโอจือเยว่

เมื่อทั้งสามเห็นทางเข้าก็พากันชะงัก เพราะเห็นชื่อสตูดิโอเขียนไว้บนป้ายผ้าสีแดง

"เหล่าหลิน รสนิยมความงามของนายมัน..."

หลินจือรู้ดีว่าทั้งสามคนหมายถึงอะไร "ฉันถังแตกแล้วน่ะสิ รอให้ได้เงินทุนเพิ่มมาอีกหน่อย ค่อยสั่งทำป้ายดีๆ ก็แล้วกัน"

ทั้งสามคนถึงกับอึ้ง "ต้นทุนสร้างเกมนี้มันสูงขนาดนั้นเลยเหรอ ยอดขายทะลุสองแสนห้าหมื่นชุดไปแล้ว นายยังไม่ได้ทุนคืนอีกเนี่ยนะ"

หลินจือตอบ "ไม่ใช่อย่างที่พวกนายคิดหรอก เงินน่ะเอาไปซื้อตึกออฟฟิศนี้หมดแล้วต่างหาก"

ทั้งสามยิ่งตกตะลึงหนักกว่าเดิม "นายเพิ่งตั้งบริษัทก็ซื้อตึกออฟฟิศเลยเหรอ แค่เช่าเอาก็พอมั้ง... เดี๋ยวนะ ต้นทุนนายต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดไหนกันเนี่ย หักค่าส่วนแบ่งกับภาษีแล้วยังเหลือเงินมาเหมาออฟฟิศชั้นเบ้อเร่อขนาดนี้ได้อีก"

หลินจือเลิกคิ้ว "ต้นทุนเหรอ ค่าอุปกรณ์หนึ่งแสนหยวน กับค่าข้าวสองคนอีกสองพันหยวน ก็แค่นั้นแหละ"

"ไปๆ เข้าไปข้างในกันเถอะ วันนี้เราต้องจัดประชุมครั้งแรกของสตูดิโอนะ เลิกโอ้เอ้ได้แล้ว"

พูดจบ หลินจือก็ไม่สนใจผู้ชายสามคนที่ยืนอ้าปากค้างอีก เดินตรงดิ่งเข้าไปในห้องประชุมของสตูดิโอ

ห้องประชุมนี้กินพื้นที่ไปถึงหนึ่งในสี่ของสตูดิโอ มีขนาดกว้างถึง 150 ตารางเมตร และมีฉากกั้นหลายบานที่สามารถแบ่งพื้นที่ออกเป็นห้องประชุมย่อยๆ ได้สามห้อง

แน่นอนว่าหลินจือไม่ได้เลื่อนฉากกั้นออก ปัจจุบันสตูดิโอมีพนักงานแค่ห้าคน เจ้านายตัวจริงก็ไม่อยู่ และนอกจากพวกเขาแล้วก็ไม่มีใครใช้ห้องประชุมนี้อีก

ดังนั้น ในห้องประชุมอันกว้างขวาง หลินจือจึงนั่งอยู่ฝั่งหนึ่ง ส่วนอีกสามคนนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มองแวบแรกดูเหมือนบรรยากาศการสัมภาษณ์งานแบบกลุ่มไม่มีผิด

หลินจือกระแอมสองครั้งแล้วกล่าวว่า "วาระการประชุมในวันนี้มีสามหัวข้อ อย่างแรกคือขอต้อนรับทุกคนเข้าสู่สตูดิโอของเรา ปรบมือ!"

เมื่อเสียงปรบมือสิ้นสุดลง หลินจือก็พูดต่อ "ต่อไป เรามาเข้าสู่วาระที่สอง นั่นคือการจัดโครงสร้างองค์กรให้ชัดเจน ถึงแม้เราจะเป็นสตูดิโอที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ แต่เรื่องนี้จะทำลวกๆ ไม่ได้"

"เดี๋ยวนะ พิธีต้อนรับมันลวกขนาดนี้เลยเหรอ" ทั้งสามคนตกตะลึง ไม่คิดว่ามันจะจบลงแค่การปรบมือเท่านั้น

"แค่นั้นก็พอแล้ว"

หลินจือพูดต่อ "ตอนนี้เราจะแบ่งสตูดิโอออกเป็นหลายๆ แผนก ได้แก่ ทีมเขียนโปรแกรม ทีมศิลป์ และทีมวางแผน เนื่องจากสตูดิโอของเราคนยังน้อย พวกนายจะต้องจับฉลาก ใครจับได้ตำแหน่งไหนก็รับผิดชอบงานนั้นไป"

หลินจือพลิกกระดาษในมือและประกาศ "และตอนนี้ก็มาถึงเนื้อหาสำคัญของวันนี้!"

"การพัฒนาเกมใหม่"

"อย่างที่พวกนายเพิ่งรู้กันไป เนื่องจากเราซื้อออฟฟิศชั้นนี้ เงินทุนหมุนเวียนของสตูดิโอจึงเหือดแห้ง เรากำลังต้องการโปรเจกต์ใหม่ด่วนจี๋ที่จะสามารถหลอก... อะแฮ่ม มอบความสุขให้กับผู้เล่น และทำให้พวกเขายอมควักเงินจ่ายอย่างต่อเนื่องด้วยความเต็มใจ"

"เมื่อวานฉันคิดข้อเสนอเกมไว้แล้ว ส่งต่อๆ กันดูนะว่ามีใครสงสัยตรงไหนไหม ถ้าไม่มี ภารกิจต่อไปของเราคือการพัฒนาเกมนี้ให้เสร็จสมบูรณ์!"

หลี่อ้ายซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามหลินจือรับกระดาษข้อเสนอไป

เมื่อมองดูชื่อหัวข้อข้อเสนอ ชื่อที่ในชาติก่อนของหลินจือต้องถูกขนานนามว่าเป็นฟอสซิลมีชีวิตแห่งวงการเกมมือถือ ก็ปรากฏขึ้นแก่สายตา

"พัซเซิลแอนด์ดรากอนส์?"

นี่คือหนึ่งในสองเกมที่หลินจือสุ่มได้เมื่อวานนี้โดยใช้คะแนน 1,000 แต้ม ส่วนที่เหลือเป็นแค่การเพิ่มค่าความสามารถ ซึ่งไม่คู่ควรให้พูดถึงด้วยซ้ำ

และพัซเซิลแอนด์ดรากอนส์ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันจะกลายมาเป็นเครื่องจักรผลิตเงินระยะยาวให้กับสตูดิโอของเขาได้อย่างแน่นอน!

พัซเซิลแอนด์ดรากอนส์ เปิดตัวในปี 2012 และเปิดให้บริการต่อเนื่องยาวนานกว่าสิบปีโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพัก ในประเทศจีนอาจมีคนรู้จักเกมนี้น้อยกว่า เพราะหลังจากที่บริษัทเพนกวินนำเข้ามาเปิดให้บริการ มันก็ไปไม่รอดและปิดตัวลงภายในเวลาเพียงไม่กี่เดือน

ในช่วงพีกสุด ยอดรายได้ต่อปีของเกมนี้ทะลุ 1.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ถือเป็นเกมมือถือยุคแรกๆ ในโลกใบเดิมของหลินจือที่ก้าวเข้าสู่ทำเนียบเกมพันล้าน และแม้จะผ่านไปสิบปีแล้ว มันก็ยังทำรายได้สูงถึง 450 ล้านดอลลาร์ จัดว่าเป็นเกมที่อายุยืนยาวมาก ด้วยรายได้รวมจากเกมเพียงเกมเดียวที่พุ่งสูงกว่า 9 พันล้านดอลลาร์!!

สาเหตุที่มันตายสนิทอย่างรวดเร็วในจีนนั้น ล้วนเป็นเพราะการบริหารจัดการที่ย่ำแย่ เช่น การเพิ่มระบบสะสมชิ้นส่วนที่เป็นเอกลักษณ์ และลูกไม้หน้าเลือดในการรีดไถเงินผู้เล่นแบบอื่นๆ ซึ่งแท้จริงแล้วไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคุณภาพของตัวเกมหลักเลยแม้แต่น้อย

ส่วนในญี่ปุ่น แม้แต่ตอนนี้ พัซเซิลแอนด์ดรากอนส์ก็ยังมักจะติดอันดับต้นๆ บนชาร์ตอยู่เสมอ ซึ่งเพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ให้เห็นถึงความมีชีวิตชีวาของมัน

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ โลกใบนี้ไม่มีเกมแนวเรียงสาม!

แม้แต่เกมเรียงสามทั่วไปที่เห็นได้ดาดดื่นก็ยังไม่มี หรือแม้แต่เกมจับคู่เส้นโยงก็ไม่ปรากฏให้เห็น!

ในชีวิตก่อนของเขา บรรพบุรุษของเกมแนวเรียงพัซเซิลน่าจะถือว่าเป็น เททริส ซึ่งโด่งดังในเรื่องความเล่นง่ายแต่ก้าวเป็นเซียนได้ยาก ไม่ว่าใครจะเด็กหรือแก่ก็สามารถเล่นได้ ยอดขายทั่วโลกพุ่งสูงปรี๊ดจนน่าตกใจ และยังมีเวอร์ชันดัดแปลงในทุกแพลตฟอร์ม ส่วนต้นตำรับของเกมแนวเรียงสามจริงๆ คงต้องย้อนไปถึง ดร.มาริโอ้ ของนินเทนโด

ต่อมา เกมอย่าง บีจีเวลด์ ได้เข้ามาเติมเต็มระบบการเล่นให้หลากหลายขึ้น และกลายเป็นอมตะในหมวดเกมพัซเซิล ในขณะที่เกมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในแนวเรียงสามแบบเพียวๆ ในประเทศจีน ย่อมหนีไม่พ้น แฮปปี้ป๊อป อย่างแน่นอน

ไม่ว่าจะเพศไหนวัยใด สัดส่วนของคนที่เคยเล่นเกมนี้ถือว่ามีจำนวนมหาศาล อย่าประเมินมันต่ำไปเพียงเพราะเป็นแค่เกมพัซเซิลธรรมดาๆ รายได้ต่อปีของมันพุ่งสูงถึงหลักร้อยล้านดอลลาร์เชียวนะ!

และเกมที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในอีกรูปแบบหนึ่ง คือเกมอาร์พีจีผสมการเรียงสาม ซึ่งก็คือ พัซเซิลแอนด์ดรากอนส์ อย่างเห็นได้ชัด

อ้อ ยังมีอีกแนวหนึ่งที่อธิบายยากซึ่งนำเอาการเรียงเพชรไปผสมผสานด้วย แต่ฉันจะไม่ขอลงรายละเอียดตรงนี้ก็แล้วกัน ขืนพัฒนาเกมพรรค์นั้นขึ้นมามีหวังโดนซิวเอาง่ายๆ และการตรวจสอบเนื้อหาในประเทศเซี่ยก็ค่อนข้างเข้มงวดในเรื่องนั้นเสียด้วย

กลับมาที่ พัซเซิลแอนด์ดรากอนส์ โดยพื้นฐานแล้วมันเป็นเกมแนวเรียงสามที่ถูกนำมาดัดแปลง รูปแบบการเล่นโดยรวมคือการลากลูกแก้วสลับตำแหน่งกับลูกแก้วอื่นๆ สามารถสลับไปมาได้อย่างต่อเนื่องภายในเวลาที่กำหนด สุดท้าย ลูกแก้วตั้งแต่สามลูกขึ้นไปจะถูกทำลาย และมอนสเตอร์สีที่ตรงกับลูกแก้วนั้นจะทำการโจมตี

นอกจากจะเรียบง่ายและเรียนรู้ได้ไม่ยาก ผู้ให้บริการยังได้เพิ่มองค์ประกอบของการฟูมฟักอัปเกรดเข้าไปมากมาย เมื่อระยะเวลาการเปิดให้บริการยาวนานขึ้น พวกเขาก็เสริมภาพประกอบสวยงามวิจิตรตระการตาและดันเจี้ยนคอลแล็บข้ามเรื่องราวต่างๆ เข้าไปอีกเพียบ

หลินจือคาดคะเนเพียงเล็กน้อยก็สามารถคำนวณได้อย่างง่ายดายว่า ทันทีที่เกมนี้ถูกปล่อยออกไป ความสามารถในการสูบเงินของมันจะมากพอที่จะก่อให้เกิดการสะสมทุนมหาศาลสำหรับสองสามปีข้างหน้าได้สบายๆ

ทั้งสามคนล้วนเป็นระดับหัวกะทิในสาขาวิชาเอกของมหาวิทยาลัย และตัวเกมพัซเซิลแอนด์ดรากอนส์เองก็ไม่ได้ซับซ้อนเกินกว่าจะทำความเข้าใจ พวกเขาจึงเข้าใจมันได้อย่างรวดเร็ว

พวกเขาตกตะลึงกันอีกครั้ง นี่คือรูปแบบการเล่นใหม่ถอดด้าม เป็นกลไกเกมที่สดใหม่โดยสิ้นเชิง นวัตกรรมของ พัซเซิลแอนด์ดรากอนส์ นั้นต่างจากความแปลกใหม่ของ เอาเตอร์ไวลด์ส เพราะมันมีรากฐานมาจากรูปแบบการเล่นพื้นฐาน

รูปแบบการเล่นพื้นฐานเพียงหนึ่งเดียว สามารถให้กำเนิดเกมได้อีกเป็นจำนวนมหาศาล

อาจกล่าวได้ว่า หากหลินจือเป็นคนเขียนข้อเสนอนี้ขึ้นมาและตัวเกมประสบความสำเร็จ เขาจะได้กลายเป็นบิดาแห่งเกมแนวเรียงพัซเซิลเลยทีเดียว!

"เหล่าหลิน พวกเราไม่เสียใจเลยจริงๆ ที่อุทิศเวลาสามปีนี้ให้กับนาย..."