24-25

บทที่ 24 เธอก็จะถอดด้วยเหรอ?

【เสี่ยวหยา: สวัสดีค่าพี่ชาย】

เธอส่งสติ๊กเกอร์สายหวานนำร่องไปก่อน แล้วกัดฟันกรอด นิ้วมือรูดหาภาพในอัลบั้มอย่างรวดเร็ว

รูปศิลป์ใสๆ สไตล์ลูกคุณหนู? ไม่เอา! ชักช้าเสียเวลา!

นังเพื่อนเวรโจวเสี่ยวเหมิงยังใช้วิธีหน้าด้านๆ ถ่ายรูปกางเกงในแลกเงินวันละหมื่นได้ แล้วฉันจะมัวมานั่งแอ๊บใสเป็นแม่ชีอยู่ทำไมวะ?

ต้องจัดหนักแบบช็อตเดียวจอด เอาให้เสี่ยหน้ามืดตามัวหลงจนโงหัวไม่ขึ้นไปเลย!

นิ้วของเธอหยุดอยู่ที่รูปๆ หนึ่ง

มันเป็นรูปที่เธอเพิ่งถ่ายเล่นหน้ากระจกตอนอาบน้ำเสร็จเมื่อไม่กี่วันก่อน

ในรูป เธอเพิ่งเดินออกจากห้องน้ำ มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบตัวแบบหลวมๆ ผมที่เปียกหมาดๆ ลู่แนบไปกับแก้มและไหปลาร้า หยดน้ำใสๆ กลิ้งไหลจากผิวขาวเนียนลงไปซ่อนตัวอยู่ในร่องอกลึกที่ผ้าเช็ดตัวห่อหุ้มไว้

ไอน้ำในกระจกที่เกาะเป็นฝ้าเบาๆ ยิ่งขับให้บรรยากาศดูเย้ายวนแบบเบลอๆ สายตาเธอในรูปดูกรุ้มกริ่ม ริมฝีปากเผยอออกนิดๆ ดาเมจความยั่วสวาทพุ่งปรี๊ดทะลุหลอด!

ขนาดตัวเธอเองดูรูปนี้ยังแอบใจเต้นหน้าแดง แล้วนับประสาอะไรกับผู้ชายล่ะ!

เอารูปนี้แหละวะ!

เจียงเสี่ยวหยาตัดใจเด็ดขาด กดส่งรูปนี้ไปให้ทันที!

【เสี่ยวหยา: [รูปภาพ]】

【เสี่ยวหยา: พี่ชายคะ พี่คิดว่าหนู... ตรงสเปกที่พี่ตามหาไหมเอ่ย?】

พอส่งข้อความนี้ไปปุ๊บ เธอรู้สึกว่าแก้มตัวเองร้อนฉ่าจนเอาไข่ดาวไปทอดได้เลย

โคตรจะตื่นเต้น!

เกิดมาไม่เคยส่งรูปตัวเองให้ผู้ชายคนไหนดูเลย ยิ่งรูปวาบหวิวแบบนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

แต่พอนึกถึงสลิปโอนเงินรัวๆ ของโจวเสี่ยวเหมิง ความหน้าบางก็ถูกกลืนกินด้วยความโลภและความเร้าใจจนหมดสิ้น

ไม่กล้าเอาลูกเสือไปเสี่ยง ก็ไม่ได้ลูกเสือ ไม่ยอมเปลืองตัว ก็จับเสี่ยไม่ได้โว้ย!

ฝั่งหลินเฟิงเพิ่งจะกดรับแอดเสร็จ มือถือก็สั่นครืด

เขากดเข้าไปดู เจอสติ๊กเกอร์น่ารักๆ ส่งมาทักทาย ตามด้วยภาพสุดสยิวที่กระแทกตาแบบเต็มๆ

ซี้ดดด—!

รูม่านตาของหลินเฟิงหดเกร็งทันที

ผู้หญิงในรูปสวยหยาดเยิ้มราวกับเทพธิดาเพิ่งขึ้นจากน้ำ สายตาเย้ายวนชวนฝัน ผ้าเช็ดตัวที่พันไว้หลวมโพรกนั่นเหมือนจะหลุดร่วงลงมาโชว์ของดีได้ทุกเมื่อ

ส่วนเว้าส่วนโค้งกับร่องอกที่ซ่อนอยู่ในเงามืด มันดึงดูดกระตุ้นจินตนาการได้ดีกว่าการแก้ผ้าโชว์โต้งๆ ซะอีก!

นี่... นี่คือเพื่อนสนิท "หน้าปลวกอ้วนดำ" ของโจวเสี่ยวเหมิงงั้นเรอะ?

มุกตลกตลบตะแลงระดับชาติชัดๆ!

เบ้าหน้ากับหุ่นระดับนี้ ถึงไซส์หน้าอกจะแพ้โจวเสี่ยวเหมิงไปนิดนึง แต่จริตความยั่วกับความใจกล้าหน้าด้านเนี่ย แม่งกินขาดทะลุปรอทไปเลย!

หลินเฟิงฉีกยิ้มกว้างจนปากจะฉีกถึงรูหู

น่าสนุก ชักจะน่าสนุกขึ้นมาแล้วสิ!

นังโจวเสี่ยวเหมิง นอกจากจะกะฮุบเหยื่อไว้กินเองแล้ว ยังกล้ามาหลอกเขาอีก!

ถ้าไม่จัดบทเรียนสั่งสอนให้รู้ดำรู้แดง คงไม่รู้ซะแล้วว่า "พี่ชายข้ามภพ" มีอิทธิฤทธิ์แค่ไหน

แต่ตอนนี้ เรื่องที่สำคัญที่สุดคือต้องอ่อย "เหยื่อตัวน้อย" ที่วิ่งมาติดกับให้ตายใจซะก่อน

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: อื้ม ก็พอใช้ได้】

หลินเฟิงจงใจตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เฉยชา

จะทำให้เหยื่อได้ใจง่ายๆ ไม่ได้ ต้องเล่นตัวดึงเชือกไว้ก่อน!

พอเห็นข้อความตอบกลับ หัวใจของเจียงเสี่ยวหยาก็ดิ่งวูบทันที "พอใช้ได้" งั้นเหรอ?

รูปเซ็กซี่ขยี้ใจขนาดนี้ ได้รับคำชมแค่ "พอใช้ได้แบบงั้นๆ" เนี่ยนะ?

เสี่ยคนนี้แม่งจะสเปกสูงไปไหนวะ!

แต่ก็พอมีเซนส์อยู่ คนรวยระดับทุ่มเงินเป็นหมื่นชิลๆ แบบนี้ มีผู้หญิงแบบไหนบ้างที่ไม่เคยผ่านตา!?

ที่มาหาเด็กมหาลัย สงสัยคงแค่อยากได้ความสดใหม่ซิงๆ กับความกระชุ่มกระชวยล่ะมั้ง!

【เสี่ยวหยา: พี่ชายคะ หนูชื่อเจียงเสี่ยวหยา อายุ 18 เป็นรูมเมตของเหมิงเหมิงเองค่า~ อยากทำความรู้จักกับพี่จังเลย!】

หลินเฟิงกระตุกยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน

ตั้งแต่วินาทีที่เจียงเสี่ยวหยาแอดเพื่อนเข้ามา หน้าต่างข้อมูลที่มองเห็นได้แค่เขาก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าแล้ว

[เป้าหมาย: เจียงเสี่ยวหยา]

[ค่าความร่าน: 30]

[จุดอ่อนแห่งการร่วงหล่น: เงินตรา, ความขี้อิจฉาชอบเอาชนะ]

สตาร์ตก็ปาไป 30 แต้มแล้ว!

สูงกว่ายัยชาเขียวโจวเสี่ยวเหมิงที่เริ่มแค่ 15 แต้มถึงสองเท่า!

ส่วนจุดอ่อนน่ะเหรอ ตรงไปตรงมาสุดๆ —— เงินตรา กับ ความขี้อิจฉา

เห็นแค่นี้ หลินเฟิงก็ต่อจิ๊กซอว์ได้หมดทุกอย่างทันที

โจวเสี่ยวเหมิงหลอกเขา!

ที่อ้างว่าเพื่อนหน้าปลวกอะไรนั่น ตอแหลล้วนๆ!

ยัยนั่นแค่กลัวโดนแย่งเสี่ยสายเปย์ เลยตั้งใจจะเก็บไว้สูบเงินคนเดียว!

ส่วนนังเจียงเสี่ยวหยาคนนี้ ก็คงบังเอิญไปเห็นแชตกับสลิปโอนเงินของโจวเสี่ยวเหมิงเข้า แล้วเกิดอาการตาร้อนผ่าว

ด้วยความขี้อิจฉาและอยากได้เงินจนตัวสั่น เลยแอบขโมยคอนแทคเขาแล้วเสนอหน้ามาถวายตัวถึงที่!

นี่มันเข้าทางโจรชัดๆ!

เขากำลังปวดหัวอยู่พอดีว่าจะไปหา "เสื้อผ้าชิ้นในของนางเซียน" ชิ้นสุดท้ายมาจากไหน!

นังเจียงเสี่ยวหยาคนนี้นี่แหละ ง่วงนอนปุ๊บก็เอาหมอนมาให้หนุนปั๊บ เป้าหมายที่สมบูรณ์แบบสุดๆ!

หลินเฟิงดีใจจนเนื้อเต้น ขี้เกียจมานั่งอ้อมค้อมให้เสียเวลา

รับมือกับพวกชะนีหน้าเงิน วิธีที่เวิร์กที่สุดคือเอาเงินฟาดหัวมันไปเลย!

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง เข้าประเด็นทันที

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: ในเมื่อเธอรู้ว่าฉันเป็นใคร งั้นก็คงรู้ใช่ไหมว่าฉันชอบอะไร】

พิมพ์จบ นิ้วก็กดส่งของขวัญไปให้

สลิปอั่งเปาสีแดงเถือกเด้งไปอยู่ในหน้าแชตทันที!

【โอนเงิน】

—— กรุณากดรับเงิน

520

อีกฟากหนึ่ง เจียงเสี่ยวหยากำลังนั่งรอแชตตอบกลับอย่างใจจดใจจ่อ

พอเห็นคำว่า "รู้ใช่ไหมว่าฉันชอบอะไร" หัวใจเธอก็กระตุกวูบ

เขาชอบอะไรล่ะ?

ชอบรูปหน้าด้านๆ แบบที่โจวเสี่ยวเหมิงถ่ายส่งไปเหรอ?

แล้วฉันต้องถ่าย...

ยังไม่ทันจะคิดจบ สลิปโอนเงินสีแดงแสบตาก็เด้งขึ้นมา

520 หยวน!

เจียงเสี่ยวหยาตาเบิกโพลงเป็นไข่ห่าน!

พระเจ้าช่วย!

นี่ฉันเพิ่งส่งรูปไปใบเดียว พิมพ์คุยไปแค่ประโยคเดียว ป๋าแกก็โอนเงินมาให้ 520 หยวนเลยเรอะ?!

โคตรพ่อโคตรแม่สายเปย์ตัวจริงเสียงจริง!

สำหรับคนรวยระดับนี้ เงินห้าร้อยคงมีค่าเท่ากับเศษเหรียญซื้อน้ำเปล่าขวดนึงสำหรับฉันล่ะมั้ง!

"ติ๊ง" เสียงเตือนดังขึ้น

เธอกดรับเงินอย่างไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว

【เจียงเสี่ยวหยารับเงินแล้ว】

มองดูยอดเงินที่เพิ่มขึ้นในกระเป๋าวีแชต เจียงเสี่ยวหยารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยอยู่บนสวรรค์

เงินนี่... แม่งหาโคตรง่ายเลยโว้ย!

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: นี่ถือเป็นของขวัญแรกพบ】

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: เอาล่ะ ทีนี้... ขอดู 'ความจริงใจ' ของเธอหน่อยสิ】

มองดูตัวหนังสือบนหน้าจอ ลมหายใจของเจียงเสี่ยวหยาก็เริ่มหอบถี่

ความจริงใจงั้นเหรอ?

แหงล่ะ เธอรู้ดีว่าคำว่า "ความจริงใจ" ในที่นี้มันหมายถึงอะไร!

อะไรที่โจวเสี่ยวเหมิงให้ได้ เธอก็ให้ได้เหมือนกัน แถมจะให้แบบจัดหนักจัดเต็มกว่าด้วย!

กะอีแค่กางเกงในใช้แล้วตัวเดียวเองปะ?

เพื่อเงินตราหน้าโง่ แค่นี้มันจะเป็นไรไป!

เธอตื่นเต้นจนตัวสั่นเทา รีบปีนลงจากเตียง เดินย่องเบาๆ เข้าไปในห้องน้ำ แล้วกดล็อกประตูทันที

พื้นกระเบื้องเย็นเฉียบทำเอานิ้วเท้าเธอจิกงอเข้าหากัน แต่มันก็ดับความเร่าร้อนในใจไม่ได้เลยสักนิด

มองดูใบหน้าที่แดงระเรื่อเพราะความตื่นเต้นของตัวเองในกระจก เธอสูดหายใจลึกๆ แล้วใช้มือที่สั่นเทา... เริ่มปลดกระดุมชุดนอนออกทีละเม็ด

หนึ่งเม็ด... สองเม็ด...

---

บทที่ 25 ร่านตัวแม่ ร่านตัวมัม

เธอไม่ได้ถอดเสื้อออกหมด แต่จงใจปลดกระดุมเสื้อนอนออกทุกเม็ด ปล่อยให้สาบเสื้อตัวโคร่งไหลร่นลงไปกองที่ไหล่ทั้งสองข้าง

ผิวขาวเนียนละเอียดปะทะเข้ากับอากาศทันที ใต้ไหปลาร้าสวยได้รูปนั้นคือส่วนโค้งเว้าสุดระทึกใจที่ถูกสาบเสื้อบังไว้แค่ครึ่งเดียว กระเพื่อมขึ้นลงเบาๆ ตามจังหวะหายใจ

ก้อนเนื้อคู่แฝดอวบอิ่มถูกเบียดดันจนแทบจะทะลักออกมานอกขอบผ้า ขอแค่เสื้อขยับหลุดไปด้านข้างอีกแค่มิลลิเมตรเดียว ยอดปทุมถันสีหวานก็จะโผล่ออกมาทักทายชาวโลกแบบเต็มตา

ท่าทางวับๆ แวมๆ แบบนี้นี่แหละ แม่งเร้าอารมณ์ยิ่งกว่าแก้ผ้าล่อนจ้อนซะอีก!

จากนั้น เธอก็เลื่อนมือลงไปที่เอว รูดกางเกงนอนผ้าฝ้ายสีชมพูลงไปกองไว้ที่หัวเข่า

พริบตาเดียว กางเกงในสีชมพูประดับโบจิ๋วก็เผยโฉมหน้ากล้องแบบหมดเปลือก

มันเป็นกางเกงในตัวจิ๋วหลิวที่ใช้เศษผ้าน้อยจนน่าสงสาร

ดูเหมือนเธอจะยังไม่หนำใจ เลยเอานิ้วเกี่ยวสายเดี่ยวด้านข้างกางเกงในทั้งสองฝั่ง แล้วออกแรงดึงรั้งขึ้นไปข้างบน!

เนื้อผ้าบางเฉียบถูกดึงจนตึงเปรี๊ยะ รัดติ้วเข้าไปในเนื้อเนียนๆ ขับเน้นทรวดทรงอวบอูมให้เห็นชัดเจนทะลุปรุโปร่ง กระทั่งรอยแยกของหุบเขาเร้นลับก็ยังปรากฏให้เห็นลางๆ เป็นภาพที่โคตรจะเนื้อนมไข่และกระแทกตาขั้นสุด!

"แชะ!"

เธอโพสท่าหน้ากระจก แล้วกดถ่ายรูปที่อานุภาพทำลายล้างสูงพอจะทำให้ผู้ชายหน้าไหนก็เลือดกำเดาพุ่งกระฉูด

【เสี่ยวหยา: [รูปภาพ]】

【เสี่ยวหยา: พี่ชายอยากได้แค่กางเกงในตัวนี้เหรอคะ หนูใส่มาตั้งสองวันแล้วนะ มีกลิ่นเฉพาะตัวของหนูติดอยู่ด้วยแหละ】

วินาทีที่รูปโหลดเสร็จแล้วเด้งดึ๋งขึ้นมาตรงหน้า หลินเฟิงรู้สึกเหมือนสมองดัง "วิ้ง" เลือดลมสูบฉีดพุ่งปรี๊ดขึ้นหัว!

หัวแทบระเบิด!

แน่นอนว่าไม่ใช่หัวข้างบนนะเว้ย!

เชี่ยเอ๊ย!

นังเจียงเสี่ยวหยาคนนี้มันนางจิ้งจอกเก้าหางกลับชาติมาเกิดชัดๆ!

ถ้าวัดระดับความร่าน ยัยชาเขียวโจวเสี่ยวเหมิงเทียบไม่ติดฝุ่น กลายเป็นแค่เด็กประถมอนุบาลไปเลย!

องค์ประกอบของรูปแม่งโคตรจะตั้งใจยั่ว

ท่อนบนเสื้อหลุดลุ่ย บังก้อนเนื้ออวบอิ่มที่พร้อมจะทะลักไว้แบบพอดิบพอดี ปล่อยให้จินตนาการเตลิดเปิดเปิง

ส่วนท่อนล่าง กางเกงในสีชมพูที่รัดติ้วจนเข้าวินนั่นคือจุดศูนย์รวมสายตาทั้งหมด!

ทรวดทรงที่นูนเด่น รอยรัดรั้งที่โคตรจะเซ็กซี่ ราวกับว่าแค่ดูรูปก็สามารถสูดกลิ่นหอมของเด็กสาวที่หมักบ่มมาถึงสองวัน... กลิ่นเฉพาะตัวที่ไม่มีใครเหมือนได้ทะลุจอออกมา!

ผู้หญิงสองคนนี้ แม่งร่านแข่งกันตัวแม่ตัวมัมทั้งคู่!

โคตรสุด!

แบบนี้ใครจะไปทนไหววะ!

หลินเฟิงรู้สึกคอแห้งผาก มั่นใจเลยว่าแค่เขาเอ่ยปากคำเดียว ยัยเจียงเสี่ยวหยาก็พร้อมจะแพ็กกางเกงใน "กลิ่นออริจินัล" ตัวนี้ใส่กล่องส่งมาให้ทันที

ภารกิจ [เสื้อผ้าชิ้นในของนางเซียน] ก็จะปิดจ๊อบลงอย่างสวยงาม!

เขาตัวงอเป็นกุ้ง รีบเอามือยันพนักเก้าอี้ของหวังฮ่าวไว้

เพื่อซ่อน "ความแข็งขืน" ของร่างกายตัวเอง

ขืนไอ้หวังฮ่าวหันมาเห็นว่าเขายืนดูมันเล่นเกมแล้วเกิดอารมณ์ขันแข็งขึ้นมา มีหวังโดนมันตัดเพื่อนชัวร์ป้าบ!

หลินเฟิงสูดหายใจเข้าลึกๆ อยู่หลายเฮือก กว่าจะสะกดกลั้นไฟกำหนัดในกายลงไปได้

เขาตั้งสติอยู่พักใหญ่ ถึงได้ยกมือถือขึ้นมาพิมพ์ตอบกลับอย่างรวดเร็ว

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: ถอดออกมา แล้วเอาไปวางไว้ที่ภูเขาจำลองหลังตึกสาม เดี๋ยวฉันไปเอาเอง!】

พิมพ์จบ เขาก็ไม่ลังเลเลยที่จะกดโอนเงินไปอีกรอบ พร้อมใส่ตัวเลขที่มีความหมายแฝงสุดโรแมนติก

【โอนเงิน】

—— กรุณากดรับเงิน

1314

อีกฟากหนึ่ง ในห้องน้ำ เจียงเสี่ยวหยากำลังตั้งตารอแชตตอบกลับอย่างใจจดใจจ่อ

พอเห็นคำสั่งของหลินเฟิง เธอก็ยิ้มกริ่มอย่างที่คาดไว้

แต่พริบตาต่อมา พอกล่องโอนเงินตัวเลข "1314" เด้งขึ้นมา รอยยิ้มเธอก็ค้างเติ่ง หัวใจเหมือนโดนมือยักษ์บีบขยำ แล้วก็เต้นโครมครามรัวๆ จนแทบจะกระเด็นหลุดออกจากคอหอย!

หนึ่งพันสามร้อยสิบสี่หยวน!

แลกกับกางเกงในเน่าๆ ที่ใส่มาสองวันเนี่ยนะ?!

แถม... ของก็ยังไม่ได้เห็นด้วยซ้ำ แต่กลับโอนเงินมาให้ก่อนเลยเนี่ยนะ!

โคตรพ่อโคตรแม่ป๋า!

นี่มันระดับเทพเจ้าแห่งเสี่ยสายเปย์ชัดๆ!

วินาทีนั้น ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ไหลบ่าเข้ามาในหัวของเจียงเสี่ยวหยา

เธอนึกถึงตอนปิดเทอมหน้าร้อน ที่ไปกินข้าวกับเพื่อนที่ร้านอาหารชื่อดัง แล้วเงินดันไม่พอจ่าย

เธอเลยมั่นหน้าทักไปหาไอ้หนุ่ม "หมาเลียเบอร์หนึ่ง" ที่ตามจีบเธอมาครึ่งปี ให้โอนเงินมาช่วยชีวิตสักร้อยหยวน

แล้วผลลัพธ์ล่ะ?

ไอ้หมาเลียเบอร์หนึ่งแม่งซักไซ้ไล่เลียงอย่างกับตำรวจสอบสวน: "อยู่ไหนอ่ะ?", "ไปกับใคร?", "กินอะไรทำไมแพงจัง?" ...บ่นกระปอดกระแปด ถามนู่นถามนี่จนน่ารำคาญ ทำเอาเธอปรี๊ดแตกกดบล็อกแม่งทิ้งตรงนั้นเลย

ขนาดไอ้ตัวที่ตามเลียหนักสุดยังสันดานงี้ พวกผู้ชายหน้าจืดคนอื่นยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ลองหันมาดูตอนนี้สิ!

ดูป๋าตัวจริงเสียงจริงเขาทำ!

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง เปิดมาก็ประเดิมค่าขนม 520 หยวน ตามติดด้วย "เงินมัดจำ" อีก 1314 หยวน!

นี่มันบอกอะไรได้บ้างล่ะ?

มันบอกว่าป๋าแกไม่ได้เห็นเงินแค่นี้อยู่ในสายตาเลยเว้ย! ต่อให้ฉันเชิดเงินหนี สำหรับแกมันก็แค่ขนหน้าแข้งร่วงเส้นเดียว ไม่สะเทือนเลยสักนิด!

นี่แหละที่เรียกว่าสเกลความรวยระดับพระกาฬ!

เจียงเสี่ยวหยายิ่งคิดก็ยิ่งฟิน ยิ่งรู้สึกว่าทางที่ตัวเองเลือกนี่แม่งโคตรจะถูกต้อง

โชคดีนะที่ผ่านมาฉันเล่นตัวสงวนท่าที ไม่ยอมให้ไอ้พวกหมาเลียกระจอกๆ นั่นได้แอ้ม รักษาพรหมจรรย์ด่านสุดท้ายไว้ได้!

ไม่งั้น วันนี้ฉันจะมีหน้าไปเสนอตัวให้ป๋าระดับนี้ได้ไงล่ะ?

ครั้งแรกในชีวิต มันก็ต้องเสียให้คนที่คู่ควรแบบนี้แหละ!

เธอพยายามสะกดกลั้นความดีใจจนเนื้อเต้น นิ้วมือสั่นระริกพิมพ์ข้อความตอบกลับไป หวังจะใช้ความขี้เล่นหยอกเย้าเพื่อกระชับความสัมพันธ์

【แหม~ พี่ชายคะ เราเพิ่งรู้จักกันแค่ไม่กี่นาทีเอง พี่ไว้ใจโอนเงินให้หนูขนาดนี้เลยเหรอ ไม่กลัวหนูเชิดเงินหนีแล้วบล็อกพี่ทิ้งเหรอคะ】

ส่งไปปุ๊บ หลินเฟิงก็ตอบกลับมาแทบจะทันที

【ข้ามภพไม่ข้ามเธอ: แค่รูปเมื่อกี้รูปเดียว ต่อให้โดนหลอก เสียเงินพันกว่าหยวนฉันก็ว่าคุ้มแล้ว!】

ตู้ม!

พอเห็นประโยคนี้ เจียงเสี่ยวหยารู้สึกเหมือนหน้าตัวเองร้อนฉ่าจนมีเลือดหยด

ความรู้สึกเสียวซ่านวาบหวิวพุ่งปรี้ดจากกระดูกก้นกบทะลุขึ้นกระหม่อม!

เธอ... โดนตกเข้าให้แล้ว!

นี่มันไม่ใช่แค่การซื้อขายด้วยเงินแล้วเว้ย!

แต่มันคือการการันตีเสน่ห์ความสวยของเธอขั้นสูงสุด!

ป๋าคนนี้ไม่เพียงแต่จะรวยล้นฟ้า แต่ยังปากหวานหยดเยิ้มอีกต่างหาก!

ผู้หญิงคนไหนจะไปต้านทานดาเมจแบบนี้ไหววะ?

ตอนนี้ในใจเธอหวานเจี๊ยบยิ่งกว่ากินน้ำผึ้งเดือนห้า

ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีนิดๆ หน่อยๆ ที่เอาตัวแลกเงินเมื่อกี้ ปลิวหายไปในอากาศทันที กลายร่างเป็นความฟินและความภูมิใจที่ถูก "นักล่าระดับท็อป" ล็อกเป้า

เธอไม่ลังเลเลยสักนิด กดรับเงินเข้ากระเป๋าไปสวยๆ

"ติ๊ง" เงิน 1314 หยวนเด้งเข้าวีแชต ทำเอาเจียงเสี่ยวหยารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโบยบินอยู่บนปุยเมฆ

【เสี่ยวหยา: คิกๆ พี่ชายปากหวานจังเลยนะคะ~】

【เสี่ยวหยา: งั้นอีกครึ่งชั่วโมง พี่ไปรับของได้เลยนะ อย่ามาสายล่ะ... ไม่แน่ว่ามันอาจจะยัง... อุ่นๆ อยู่ก็ได้นะคะ~】

พอส่งข้อความนี้เสร็จ เธอรู้สึกว่าร่างกายตัวเองอ่อนระทวยไปหมด

โคตรจะเร้าใจเลย!

ถ้าป๋าแกได้กางเกงในของฉันไปแล้ว จะเอาไปทำอะไรวะ?

หรือว่า... จะเอากางเกงในของฉันมาหุ้ม... แล้วสาวหนอนมองรูปฉันไปด้วย!

แค่คิดก็ขนลุกซู่ไปหมด เหมือนอีกฝ่ายกำลังเอาตัวมาถูไถอยู่หน้าประตูบ้านแล้วจริงๆ