บทที่ 9 - การเติบโตของสุนัขเขี้ยวโลหิต

บทที่ 9 - การเติบโตของสุนัขเขี้ยวโลหิต

เฉินหยางพาสุนัขเขี้ยวโลหิตเดินทางอย่างช้า ๆ ระมัดระวังตัวแจ ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

เพราะตอนนี้สุนัขเขี้ยวโลหิตยังอ่อนแอ จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ในที่สุดเขาก็เจอสัตว์อสูรตัวหนึ่ง

"หมาป่าลายจุด"

หมาป่าลายจุดตัวนี้ยาวหนึ่งเมตรสามสิบ ดูจากภายนอกน่าจะมีตบะประมาณเจ็ดปี

วัดกันที่พลังต่อสู้ สุนัขเขี้ยวโลหิตไม่ใช่คู่มือของหมาป่าลายจุดแน่นอน

"ไอ้สุนัขขี้เกียจ ลุย"

เฉินหยางสั่ง

ตอนนี้เจ้าสุนัขขี้เกียจสั่นเทิ้มด้วยความกลัว ไม่กล้าบุกเข้าไป

ถึงมันจะไม่ฉลาด แต่ก็รู้ว่าครั้งนี้ไม่ใช่การฝึกซ้อม ไม่ใช่การประลองกับอสูรปาปาเหมือนคราวก่อน แต่นี่คือการฆ่าฟันเดิมพันด้วยชีวิต

"ไอ้สุนัขขี้เกียจ แกฟื้นตัวได้เร็ว จะกลัวอะไร"

เฉินหยางเตือนสติ

จริงด้วย

สุนัขเขี้ยวโลหิตเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองมีพลังรักษาแผล จึงพุ่งเข้าไปทันที

สุนัขเขี้ยวโลหิตกับหมาป่าลายจุดเข้าปะทะกันอย่างรวดเร็ว กัดกันนัวเนีย

ฉัวะ

กรงเล็บของหมาป่าลายจุดกรีดลงบนตัวสุนัขเขี้ยวโลหิตเป็นทางยาว เลือดซึมออกมา ส่วนสุนัขเขี้ยวโลหิตก็กัดเข้าที่ขาหน้าของหมาป่าลายจุดเต็มแรง

แต่ทันใดนั้น หมาป่าลายจุดสะบัดตัวอย่างแรง เหวี่ยงสุนัขเขี้ยวโลหิตกระเด็นไปกระแทกพื้น

แต่ด้วยผลของสถานะฟื้นฟู บาดแผลของสุนัขเขี้ยวโลหิตหายเป็นปลิดทิ้งอย่างรวดเร็ว

พอเห็นว่าแผลหายเร็ว สุนัขเขี้ยวโลหิตก็ใจชื้น พุ่งเข้าไปแลกหมัดกับหมาป่าลายจุดต่อ

เป็นแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า สุนัขเขี้ยวโลหิตโดนตบเจ็บ โดนซัดกระเด็น แต่ด้วยสถานะฟื้นฟู ภายในสิบสองชั่วโมงนี้ แผลแค่ไหนก็หายไว

นานเข้า หมาป่าลายจุดเริ่มไม่ไหว

แม้พลังโจมตีของสุนัขเขี้ยวโลหิตจะไม่รุนแรง แต่ทุกครั้งก็ฝากแผลไว้ได้ ทีละนิดทีละน้อย นานเข้าหมาป่าลายจุดก็บาดเจ็บหนัก พลังต่อสู้ตกลงฮวบฮาบ

ในที่สุด หมาป่าลายจุดตัวนั้นก็สิ้นใจภายใต้กรงเล็บของสุนัขเขี้ยวโลหิต

"โอ๊ะ ฆ่าหมาป่าลายจุดได้แล้วเหรอ"

สุนัขเขี้ยวโลหิตรู้สึกเหมือนฝันไป หมาป่าลายจุดที่แข็งแกร่งขนาดนั้นโดนมันฆ่าตาย

ไอ้สุนัขขี้เกียจ ไม่สิ สุนัขเขี้ยวโลหิตตัวนี้เก่งจริง ๆ แฮะ

ผ่านการต่อสู้เสี่ยงตายครั้งนี้ จิตใจของสุนัขเขี้ยวโลหิตเข้มแข็งขึ้น ความมั่นใจพุ่งพล่าน

นี่คือจุดเริ่มต้นการกลายร่างของสุนัขเขี้ยวโลหิต

บริเวณที่หมาป่าลายจุดตาย เฉินหยางเจอกับถ้ำเล็ก ๆ และพบลูกหมาป่าลายจุดเก้าตัว

"มีลูกหมาป่าลายจุดตั้งเก้าตัวแน่ะ"

ลูกหมาป่าลายจุดพวกนี้สามารถเอาไปทำสัญญาเป็นสัตว์อสูรได้ ร้านสัตว์อสูรทั่วไปรับซื้อทั้งนั้น

น่าเสียดายที่มิติลึกลับไป่ซานมีกฎเหล็ก ห้ามนำลูกสัตว์อสูรหรือไข่สัตว์อสูรออกไป ไม่งั้นโดนดำเนินคดี

เพราะสัตว์อสูรในนี้อ่อนแอ ถ้าขืนเอาลูกหรือไข่ออกไปหมด ไม่นานที่นี่คงร้าง ไม่มีสัตว์อสูรเหลือให้ผู้ใช้อสูรมาฝึกฝนอีก

ถึงจะเอาออกไปไม่ได้ แต่เขาก็ยังดีใจ

"ไอ้สุนัขขี้เกียจ จัดการทำให้ลูกหมาพวกนี้บาดเจ็บซะ จำไว้ ห้ามฆ่าตายนะ"

เฉินหยางหันไปสั่งสุนัขเขี้ยวโลหิต

สุนัขเขี้ยวโลหิตรับคำสั่งแล้วเดินเข้าไป

มันไม่รู้ว่าเจ้านายจะทำอะไร แต่เรื่องรังแกผู้อ่อนแอนี่งานถนัด

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ

สุนัขเขี้ยวโลหิตตบทีละตัว พริบตาเดียวลูกหมาป่าเก้าตัวก็บาดเจ็บกันถ้วนหน้า

ตอนนั้นเอง

เฉินหยางเดินเข้าไป หยิบน้ำยาคืนชีวิตออกมาจากเป้หลายขวด

เขาป้อนน้ำยาคืนชีวิตให้ลูกหมาป่าเหล่านั้น

พอลูกหมาป่าได้กินน้ำยา แผลก็สมานตัวอย่างรวดเร็ว

พร้อมกันนั้น บนหัวพวกมันก็ปรากฏสถานะฟื้นฟู

"ตรวจพบสถานะฟื้นฟูที่สามารถเก็บกู้ได้ ต้องการเก็บกู้หรือไม่"

"ตรวจพบสถานะฟื้นฟูที่สามารถเก็บกู้ได้ ต้องการเก็บกู้หรือไม่"

"ตรวจพบสถานะฟื้นฟูที่สามารถเก็บกู้ได้ ต้องการเก็บกู้หรือไม่"

...

ระบบแจ้งเตือนรัว ๆ เก้าครั้ง ทำเอาเฉินหยางตื่นเต้นสุดขีด

"กะแล้วเชียว ใช้วิธีนี้ปั๊มเศษชิ้นส่วนสถานะฟื้นฟูได้ง่าย ๆ เลย"

เขาคิดว่าตัวเองนี่อัจฉริยะชัด ๆ

ถ้าอยู่ในเมือง ไปทำร้ายคนอื่นหรือสัตว์เลี้ยงคนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้าต้องโดนฟ้องแน่ แต่อยู่ในมิติลึกลับมันคนละเรื่อง เขาทำร้ายสัตว์อสูรพวกนี้แล้วรักษาให้หาย เพื่อฟาร์มสถานะฟื้นฟูได้สบาย

มิน่าล่ะ เขาถึงซื้อน้ำยาคืนชีวิตตุนมาก่อนเข้ามิติลึกลับ

"เก็บกู้"

เฉินหยางสั่งเก็บกู้เก้าครั้งรวด

ในหน้าต่างระบบ เศษชิ้นส่วนสถานะฟื้นฟูเก้าชิ้นรวมตัวกันเป็นไอคอนสถานะฟื้นฟูแบบสมบูรณ์สามอัน จากนั้นก็รวมกันอีกครั้งกลายเป็นสถานะฟื้นฟูระดับกลาง

[สถานะฟื้นฟูระดับกลาง (12 ชั่วโมง)]

สถานะฟื้นฟูระดับกลางยังคงอยู่ได้แค่ 12 ชั่วโมง แต่ผลการรักษาน่าจะดีกว่าเดิมมาก ต่อให้บาดเจ็บสาหัสก็คงฟื้นตัวได้ไว

"รอให้สุนัขเขี้ยวโลหิตเจอสถานการณ์อันตรายกว่านี้ ค่อยใช้สถานะระดับกลาง" เฉินหยางตัดสินใจ

ข้าง ๆ กัน

สุนัขเขี้ยวโลหิตยืนงง เจ้านายทำอะไรของเขา

ให้มันตบเด็ก แล้วก็รักษาให้

คิดยังไงก็ไม่เข้าใจ สรุปได้แค่ว่าเจ้านายคงเป็นพวกจิตวิปริต

แถว ๆ ถ้ำนั้น เฉินหยางยังเจอ หญ้าคืนพลัง อีกต้น เป็นสมุนไพรระดับต่ำ ร้านค้าทั่วไปรับซื้อ

ราคาตลาดน่าจะประมาณหนึ่งพันบาท

"จริงอย่างที่เกาหยวนบอก เข้ามาในนี้แป๊บเดียวก็คืนทุนแล้ว"

เก็บหญ้าคืนพลังเสร็จ เขาก็พาสุนัขเขี้ยวโลหิตเดินต่อ

ต่อจากนั้น ขอแค่เจอสัตว์อสูรที่ไม่ได้เก่งกว่าสุนัขเขี้ยวโลหิตแบบขาดลอย เขาจะสั่งให้สุนัขเขี้ยวโลหิตเข้าไปสู้ อาศัยสถานะฟื้นฟูช่วยยื้อจนชนะ

และในการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายแต่ละครั้ง สุนัขเขี้ยวโลหิตเติบโตเร็วมาก เร็วกว่าฝึกปกติหลายเท่า

"การต่อสู้จริงคือวิธีอัปเลเวลที่ไวที่สุด"

ตอนนี้เฉินหยางเชื่อคำพูดนี้สุดหัวใจ

ตูม

ข้างหน้ามีเสียงการต่อสู้ดังมา

เฉินหยางกับสุนัขเขี้ยวโลหิตค่อย ๆ ย่องเข้าไป

ไม่นาน พวกเขาก็เห็นภาพที่น่าเหลือเชื่อ

"สัตว์อสูรตีกันเพียบเลย"

สัตว์อสูรพวกนี้ดูเหมือนกำลังแย่งชิงผลไม้สีแดงสดบนต้นไม้ต้นหนึ่ง

ทั้งเฉินหยางและสุนัขเขี้ยวโลหิตฉลาดพอที่จะไม่เข้าไป แอบดูอยู่หลังก้อนหินเงียบ ๆ

ทันใดนั้น

ดวงตาของเฉินหยางฉายแววยินดี เขาเห็นหมาป่าโลหิตตัวหนึ่งมีสถานะรู้แจ้งปรากฏขึ้นบนหัว ชัดเจนว่ามันเกิดบรรลุอะไรบางอย่างระหว่างการต่อสู้

น่าเสียดายที่เขาไม่กล้าออกไปตอนนี้ ขืนออกไปโดนฝูงสัตว์อสูรฉีกเป็นชิ้น ๆ แน่

ผ่านไปประมาณสิบกว่านาที การต่อสู้ก็จบลง

ผลไม้ถูกแย่งไปจนหมดเกลี้ยง พื้นเต็มไปด้วยซากศพสัตว์อสูร

ส่วนเจ้าหมาป่าโลหิตตัวนั้นยังไม่ตาย แค่ขาเป๋ไปข้างหนึ่งและตาบอดไปข้างหนึ่ง

ตอนนั้นเอง เฉินหยางเห็นว่าสถานะรู้แจ้งบนหัวหมาป่าโลหิตแม้จะเลือนรางลง แต่ยังไม่หายไป

"มีหวัง"

เขารีบพาสุนัขเขี้ยวโลหิตสะกดรอยตามหมาป่าโลหิตไป

หมาป่าโลหิตกระโจนหนีด้วยขาสามข้าง จนกระทั่งออกมาไกลพอสมควร ถึงรู้ตัวว่ามีเฉินหยางกับสุนัขเขี้ยวโลหิตตามมา

"บรู๊ววว"

หมาป่าโลหิตเห่าขู่ หวังไล่พวกเฉินหยางไป

แต่เสียงขู่ของมันไร้ผล

เห็นดังนั้น หมาป่าโลหิตแววตาอำมหิต พุ่งเข้ามาโจมตีทันที

"ไอ้สุนัขขี้เกียจ จัดการมัน"

เฉินหยางสั่ง

ตอนนี้สุนัขเขี้ยวโลหิตผ่านศึกมาโชกโชน จิตใจเปลี่ยนไปคนละขั้ว ต่อให้เจอหมาป่าโลหิตสภาพเต็มร้อยก็กล้าบวก นับประสาอะไรกับตัวที่เจ็บเจียนตาย

แน่นอนว่าถึงจะเจ็บหนัก แต่หมาป่าโลหิตก็ยังแข็งแกร่งและบ้าคลั่ง

ผัวะ

สุนัขเขี้ยวโลหิตกับหมาป่าโลหิตเข้าปะทะกัน

อาศัยสถานะฟื้นฟู สุนัขเขี้ยวโลหิตสู้แบบไม่กลัวตาย ไม่นานก็ซัดหมาป่าโลหิตจนหมอบกระแต กองอยู่กับพื้นขยับไม่ได้

ขณะที่สุนัขเขี้ยวโลหิตจะปลิดชีพหมาป่าโลหิต เฉินหยางก็ร้องห้าม

"สุนัขเขี้ยวโลหิต หยุด"

ห้ามสุนัขเขี้ยวโลหิตเสร็จ เขาเดินเข้าไป อาศัยจังหวะที่สถานะรู้แจ้งกำลังจะหายไป กดเก็บกู้ทันที

[สถานะรู้แจ้ง (2/3)]

"ขาดอีกชิ้นเดียว"

เฉินหยางตื่นเต้น ในมิติลึกลับนี้ เขาต้องหาชิ้นที่สามได้แน่