บทที่ 2 - การกลายพันธุ์ของราชินีมดตะลานแดง

บทที่ 2 - การกลายพันธุ์ของราชินีมดตะลานแดง

ในกระท่อมไม้ ฉืออานหลินจ้องมองราชินีมดตะลานแดงในหลอดทดลอง คิ้วขมวดมุ่น ครุ่นคิดไม่หยุด

ในหน้าต่างผสาน รูปการ์ตูนหัวมดเล็กๆ ปรากฏขึ้น

ฉืออานหลินหยิบแท่งเหล็กเล็กๆ ออกมาจากด้านข้าง แล้ววางลงในช่องผสานบนโต๊ะ

[ติ๊ง ต้องการผสาน "ราชินีมดตะลานแดง" กับ "แท่งเหล็ก" หรือไม่]

ฉืออานหลินมองดูค่าใช้จ่ายในการผสานด้านล่าง ถึงกับต้องสูดลมหายใจเข้าลึก

พลังโลหิตที่ต้องการ : 150

อัตราความสำเร็จ : 60%

หมายเหตุ : การผสานสามารถเลือกให้วัตถุดิบอย่างใดอย่างหนึ่งหายไปได้

หนึ่งร้อยห้าสิบแต้มพลังโลหิตถือว่าไม่เยอะ แต่นี่เป็นแค่การผสานกับแท่งเหล็ก อย่างมากก็เพิ่มพลังป้องกันให้มดตะลานแดง แต่ถ้าผสานกับราชินีปลวก ไม่ต้องใช้พลังโลหิตเป็นพันเลยเหรอ

ฉืออานหลินถอนหายใจ ไปเก็บรวบรวมพลังโลหิตก่อนดีกว่า

ถ้าเขาสามารถทะลวงขอบเขตสามัญเข้าสู่ระดับหนึ่งได้ ก็จะสามารถออกไปโซนรอบนอกเพื่อล่าสัตว์อสูรได้

แต่ตอนนี้ ฉืออานหลินมองไปที่กล่องหนอนนกและแมลงสาบ พวกนี้เป็นอาหารของแมลงกินเนื้อ ราคาถูกมาก เอามาเปลี่ยนเป็นพลังโลหิตก่อนได้

การได้มาซึ่งพลังโลหิตไม่จำเป็นต้องบีบให้ตายด้วยมือ จะใช้น้ำกรอกหรือใช้ยาพิษก็ถือว่าเป็นการสังหารด้วยตัวเอง ไม่อย่างนั้นมดรังหนึ่งคงต้องฆ่ากันถึงชาติหน้า

โยนเหยื่อกำจัดแมลงสาบลงไปในรังแมลงสาบ แล้วราดน้ำเดือดลงไปในกองหนอนนก

แมลงสาบในตู้กระจกแตกตื่นกันยกใหญ่ ฉืออานหลินรีบปิดฝาตู้ เจ้าพวกนี้ที่ถูกพวกผู้หญิงเรียกว่า "เขตหวงห้าม" ก็มีเหตุผลอยู่

ส่วนหนอนนกนั้นปกติมาก พอน้ำเดือดราดลงไป ก็ตัวตรงแข็งทื่อไปตลอดกาล

และต่อจากนี้ ก็คือมหกรรมสังหารหมู่

[สังหารหนอนนก ได้รับพลังโลหิต 0.1]

[สังหารแมลงสาบ ได้รับพลังโลหิต 0.5]

[สังหารตั๊กแตนตำข้าว ได้รับพลังโลหิต 0.7]

[สังหารด้วงกว่างช้าง ได้รับพลังโลหิต 2]

...

แมลงในบ้านแมลงถูกกำจัดไปเกือบหมด ทำให้ฉืออานหลินได้รับพลังโลหิตมาทั้งหมด 80 แต้ม

พวกนี้เป็นแมลงธรรมดา ไม่มีระดับสัตว์อสูรเลยสักตัว ในชาติก่อนอาจจะหาซื้อยากหน่อย แต่ในโลกนี้ถือว่าไม่ได้พิเศษอะไร

กระต่ายในสวนคงฆ่าลำบาก นั่นเป็นสัตว์เลี้ยงของพี่สาวเขา ฉือเสวี่ยเยว่

หยิบราชินีมดตะลานแดงกับแท่งเหล็กขึ้นมา ฉืออานหลินเดินผ่านสวนกลับเข้ามาในตัวบ้าน พอเปิดประตูเข้ามากก็เห็นห้องครัวข้างห้องรับแขก สมองพลันแล่นขึ้นมา

วินาทีต่อมา เขาหยิบโทรศัพท์มือถือ เปิดแอปพลิเคชันสั่งอาหาร

สามสิบนาทีต่อมา เสียงเคาะประตูดังขึ้น ฉืออานหลินรับถุงพลาสติกหลายใบมาจากไรเดอร์

ข้างในคือปลาที่เขาสั่งซื้อ อันที่จริงในแอปฯ สั่งอาหารมีขายสัตว์อสูรระดับสามัญด้วย แต่วัตถุดิบพวกนั้นต้องผูกกับบัตรประชาชน ไม่งั้นก็ซื้อได้แค่แบบชำแหละแล้ว

สัตว์อสูรระดับสามัญที่ยังมีชีวิต หรือระดับหนึ่งขึ้นไป ถ้าไม่มีความแข็งแกร่งพอตัวก็ซื้อตัวเป็นๆ ไม่ได้ นี่เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ซื้อถูกสัตว์อสูรทำร้ายจนเกิดการบาดเจ็บล้มตายโดยไม่จำเป็น

แต่ต่อให้ฉืออานหลินซื้อได้ ก็ไม่มีปัญญาฆ่ามันอยู่ดี เพราะพลังต่อสู้ตอนนี้มีไม่ถึง 3 ถ้าต้องสู้กันจริงๆ เขาอาจจะแพ้ปลาตัวหนึ่งก็ได้

หิ้วปลาหลีฮื้อตัวใหญ่หลายตัวเข้าครัว ใช้สันมีดทุบหัวปลาจนสลบ ฉืออานหลินผ่าท้องปลาอย่างชำนาญ แล้ววางเรียงไว้อีกด้าน

[สังหารปลาหลีฮื้อ ได้รับพลังโลหิต 15]

หลังจากจัดการปลาหลีฮื้อทั้งห้าตัว ฉืออานหลินก็ได้รับพลังโลหิตมา 75 แต้ม

ปลาพวกนี้ยาวครึ่งแขน แต่ราคาไม่ได้แพงมาก มูลค่าเทียบไม่ได้กับแมลงที่ฆ่าไปก่อนหน้านี้เลยด้วยซ้ำ

ไม่พูดพร่ำทำเพลง พอรวบรวมพลังโลหิตครบแล้ว ฉืออานหลินรีบถือราชินีมดตะลานแดงวิ่งกลับไปที่บ้านแมลงทันที

หน้าต่างผสานปรากฏขึ้นอีกครั้ง หลังจากเลือกให้แท่งเหล็กเป็นวัตถุดิบที่จะหายไป ฉืออานหลินก็ท่องในใจว่า "ผสาน"

ทันใดนั้น เส้นใยสีแดงก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ห่อหุ้มราชินีมดตะลานแดงเอาไว้ ส่วนแท่งเหล็กด้านข้างก็หลอมละลายกลายเป็นของเหลวสีเงิน ถูกรังไหมที่ห่อหุ้มราชินีมดดูดซับเข้าไป

[เวลาผสานที่เหลือ 1 นาที]

ราวกับผ่านไปนานนับศตวรรษ ฉืออานหลินจ้องมองรังไหมโลหิตบนโต๊ะเขม็ง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง กลัวว่าขยับนิดเดียวจะกระทบต่ออัตราความสำเร็จ

[ผสานสำเร็จ]

รังไหมโลหิตกลายเป็นของเหลวสีเลือด ถูกราชินีมดตะลานแดงดูดซับไปจนหมด ทำให้ฉืออานหลินมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของมันได้ชัดเจน

ร่างกายที่เดิมทีขรุขระตอนนี้เปล่งประกายแวววาวดั่งโลหะ สีสันส่วนเกินหายไป ร่างของราชินีมดตะลานแดงใหญ่โตขึ้น รูปลักษณ์สีเงินทำให้มันดูเหมือนงานศิลปะที่ดุร้าย เต็มไปด้วยความก้าวร้าว

ตรวจสอบ

[ชื่อ] : ราชินีมดเหล็ก

[ธาตุ] : โลหะ

[ระดับ] : สามัญ ขั้น 3

[ศักยภาพ] : สามัญ ระดับสูง

[กำลังการผลิต] : ระดับสามัญ ขั้น 1 : 2 ตัว/1 วัน สัตว์ป่าทั่วไป : 200 ตัว/1 วัน

[คำอธิบาย] : ราชินีมดตะลานแดงที่เกิดการกลายพันธุ์ พลังป้องกันเพิ่มขึ้น ความสามารถในการผลิตลดลง มดงานที่ผลิตออกมาสามารถเพิ่มพลังป้องกันให้ตัวเองได้โดยการกลืนกินเหล็ก

ฉืออานหลินประคองราชินีมดตรงหน้าขึ้นมาอย่างเบามือ ตอนนี้ราชินีมดเหมือนจะสร้างสายสัมพันธ์พิเศษบางอย่างกับเขา ทำให้เขารู้สึกสนิทสนมและเป็นมิตรอย่างประหลาด

ถึงแม้ราชินีมดหลังการผสานจะมีความภักดีต่อเขาในระดับหนึ่ง แต่เนื่องจากมันมีสติปัญญาต่ำ จึงต้องทำสัญญาก่อนถึงจะใช้พลังจิตสั่งการได้

ถ้าเป็นสัตว์อสูรที่มีสติปัญญา คงไม่ต้องยุ่งยากขนาดนี้

ฉืออานหลินหลับตาลง ส่งพลังจิตอันน้อยนิดออกไป ผสานเข้ากับร่างกายของราชินีมด

ราชินีมดไม่มีการต่อต้านใดๆ ความจริงแล้ว ต่อให้เป็นสัตว์เลี้ยงที่เลี้ยงมานานจนเชื่อง เวลาจะเข้าไปในแก่นวิญญาณของมัน ก็จะได้รับแรงสะท้อนกลับในระดับหนึ่ง ซึ่งเกิดจากการต่อต้านตามสัญชาตญาณของตัวสัตว์เอง แม้จะยอมรับเจ้านายแล้ว ร่างกายก็จะต่อต้านโดยอัตโนมัติ

ดังนั้นสัตว์อสูรที่มีสัญชาตญาณป่าสูงๆ จึงต้องใช้กำลังบังคับทำสัญญา หรือไม่ก็ต้องเลี้ยงมาตั้งแต่เล็กๆ

นี่คือเหตุผลว่าทำไมลูกสัตว์อสูรถึงมีราคาแพงกว่าตัวเต็มวัย

พลังจิตของฉืออานหลินเหมือนเปลวไฟที่วูบไหวกลางพายุ พูดง่ายๆ ก็คือ ต่อให้เป็นสัตว์อสูรแค่ระดับสามัญ ขั้น 1 ก็สามารถทำให้เขาเด้งออกจากวงจรชีวิต กลายเป็นศพได้เลย

ดังนั้นตลอดมา เขาจึงไม่เคยทำสัญญาสำเร็จ พ่อแม่ก็คอยซื้อยาเพิ่มพลังจิตมาให้กินตลอด แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ค่อยดีนัก

และตอนนี้ ในที่สุดก็จะได้ฝึกฝนอย่างเป็นทางการแล้ว!

พลังจิตห่อหุ้มแก่นวิญญาณของราชินีมดอย่างรวดเร็ว ในทะเลจิตของฉืออานหลินปรากฏร่างเล็กๆ ของราชินีมดขึ้นมา

ฉืออานหลินมองราชินีมดอย่างเหลือเชื่อ เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่า สามารถสั่งการราชินีมดผ่านความคิดได้

นี่ต่างจากที่เขาจินตนาการไว้ ปกติการคุมสัตว์อสูรต้องตะโกนว่า "ปิกาจู ใช้ไฟฟ้าแสนโวลต์!" ไม่ใช่เหรอ

แต่วินาทีถัดมา กระแสความร้อนรุนแรงก็หลั่งไหลเข้าสู่จุดตันเถียนของฉืออานหลิน แล้วกระจายไปทั่วร่างกายอย่างรวดเร็ว

การฝึกฝนของนักฝึกสัตว์อสูร ส่วนใหญ่คือคนที่มีพลังจิตสูงแต่พรสวรรค์ทางร่างกายต่ำ พวกเขาฝึกร่างกายให้แข็งแกร่งด้วยตัวเองไม่ได้ จึงต้องอาศัยพลังงานที่สัตว์อสูรส่งกลับมาช่วยในการฝึกฝน

พูดง่ายๆ ก็คือ คนพวกนี้ดูดซับพลังวิญญาณจากภายนอกได้ยาก แต่พลังวิญญาณที่สัตว์อสูรดูดซับมาจะไหลเข้าสู่ร่างกายพวกเขาเพื่อหมุนเวียนและยกระดับขอบเขต

ดังนั้นตัวนักฝึกสัตว์อสูรเองจึงอ่อนแอมาก สู้กับผู้ฝึกตนสายอื่นไม่ได้เลย ต้องพึ่งพาสัตว์อสูรในการโจมตี

แต่ฉืออานหลินสังเกตเห็นอย่างชัดเจนว่า ตัวเขาดูเหมือนจะแตกต่างออกไปนิดหน่อย...