บทที่ 10 - ระบบเล่นตัวอีกแล้ว

บทที่ 10 - ระบบเล่นตัวอีกแล้ว

หลังจากที่ทุกคนในสโมสรดื่มกินและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน งานเลี้ยงต้อนรับสมาชิกใหม่ในครั้งนี้ก็ปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์แบบ

ฉินฉีไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์เลย เขาจึงสามารถขับรถกลับบ้านด้วยตัวเองได้อย่างสบายใจ

เขาเดินมาที่ถนนด้านล่างระเบียงชมวิว ในตอนนั้นเองต่งฮ่าวก็ขับรถสปอร์ตต้นแบบบูกัตติเวย์รอนมาจอดเทียบข้างกายเขาพอดี

รถซูเปอร์คาร์สีดำคันนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งเทคโนโลยี รูปลักษณ์ภายนอกดูเรียบหรูแต่แฝงไปด้วยความดุดัน ทรงพลัง และมีสมรรถนะที่ยอดเยี่ยมไร้ที่ติ ถึงแม้จะใช้มอเตอร์ไฟฟ้ารุ่นใหม่ล่าสุด แต่ความเร็วของมันก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ารถยนต์ที่ใช้น้ำมันเลยแม้แต่น้อย

ฉินฉีก้าวขึ้นไปนั่งบนรถสปอร์ตต้นแบบสีดำคันนี้ สองมือจับพวงมาลัยแน่นแล้วขับพุ่งทะยานผ่านประตูสโมสรออกไป

ตามติดมาด้วยซูเปอร์คาร์คันแล้วคันเล่าที่แล่นตามหลังเขาไปอย่างเป็นระเบียบ

บรรดาสมาชิกสโมสรที่ยังไม่ได้กลับพากันมองดูรถซูเปอร์คาร์แต่ละคันที่แล่นฉิวผ่านหน้าพวกเขาไป ภาพนั้นทำให้พวกเขาย้อนนึกถึงความตื่นเต้นเร้าใจเมื่อครู่นี้อีกครั้ง

พวกเขากลั้นหายใจจ้องมองรถสปอร์ตระดับท็อปนับร้อยคันตรงหน้า ความตกตะลึงในใจยังคงยากที่จะสงบลงได้

ในชีวิตนี้พวกเขาไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่าจะได้เห็นรถลัมโบร์กินีและเฟอร์รารีแบบครบทุกซีรีส์มารวมตัวกันแบบนี้

ดังนั้นเมื่อรถหลายร้อยคันเหล่านี้แล่นฉิวผ่านหน้าพวกเขาไปอีกครั้ง สมาชิกสโมสรกลุ่มนี้ก็อดไม่ได้ที่จะวิพากษ์วิจารณ์กันด้วยความประหลาดใจ

"ฉินฉีเป็นคนของตระกูลฉินแห่งเมืองหลวงหรือเปล่าเนี่ย ไม่งั้นเขาจะมีซูเปอร์คาร์เยอะแยะขนาดนี้ได้ยังไง แถมยังเป็นของสะสมแบบครบทุกซีรีส์อีกต่างหาก ให้ตายเถอะ โดยเฉพาะรถสปอร์ตต้นแบบบูกัตติเวย์รอนคันนั้น ทำเอาฉันน้ำลายสอเลยจริงๆ"

"อย่าว่าแต่นายเลย ฉันเองก็อยากได้บูกัตติเวย์รอนสักคันเหมือนกัน ต่อให้ไม่ใช่รถต้นแบบก็ยอม รถคันนั้นมันเท่สุดๆ ไปเลย"

"เลิกฝันเถอะ พ่อฉันบอกว่าอย่ามัวแต่เล่นรถให้มากนัก ระวังสมองจะฝ่อ ฉันว่าแกแค่ไม่อยากซื้อให้ฉันมากกว่า"

"ดูท่าทางเล่นรถคงไม่รุ่ง งั้นเปลี่ยนไปเล่นอย่างอื่นแทนไหมล่ะ"

"บ้าเอ๊ย ไม่นึกเลยว่านายจะเป็นคนแบบนี้ วันหลังก็ชวนฉันด้วยล่ะ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า งานนี้สโมสรของพวกเราครองอันดับหนึ่งได้อย่างเหนียวแน่นแน่นอน ไอ้พวกอันดับสองคงไม่มีปัญญามาแซงหน้าพวกเราได้อีกแล้วล่ะ"

ณ คฤหาสน์วังธาราจันทน์ ประตูใหญ่สีแดงค่อยๆ เปิดออก รถซูเปอร์คาร์แต่ละคันแล่นผ่านประตูเข้าไปมุ่งหน้าสู่ลานจอดรถ

หลังจากฉินฉีลงจากรถ เขาก็ก้าวขึ้นไปนั่งบนรถโรลส์รอยซ์แฟนทอมรุ่นท็อปสุดที่หลี่อวี่เหวินขับมารับทันที เขามองไปที่หลี่อวี่เหวินแล้วสั่งว่า "ช่วยเตรียมมื้อดึกให้ฉันหน่อย ฉันอยากหาอะไรกินสักนิด อ้อ แล้วก็ฝากจัดการโอนเงินเป็นโบนัสพิเศษให้คนขับรถแทนทุกคนด้วยนะ คนละสองหมื่นถือเป็นสินน้ำใจ"

หลี่อวี่เหวินพยักหน้ารับเงียบๆ เขาจดจำคำสั่งทั้งหมดของฉินฉีไว้ในใจอย่างขึ้นใจ

จากนั้นเขาก็รีบหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาติดต่อกับต่งฮ่าวและทีมเชฟประจำคฤหาสน์อย่างรวดเร็วเพื่อจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย

หลังจากจัดการเสร็จสิ้น เขาก็หันไปพูดกับฉินฉีว่า "คุณชายฉิน ผมจัดการเรื่องทั้งหมดเรียบร้อยแล้วครับ"

ฉินฉีไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ท้ายที่สุดแล้วเงินในบัญชีของคฤหาสน์ก็ยังมีเหลืออยู่อีกตั้งกว่าแสนล้าน รายจ่ายพิเศษแค่นี้มันถือเป็นเศษเงินมากๆ

และในขณะเดียวกันนี้เอง ภายในลานจอดรถอันกว้างขวาง คนขับรถแทนหลายร้อยชีวิตกำลังนำรถเข้าจอดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยและยืนเข้าแถวรอคำสั่ง

ต่งฮ่าวเพิ่งได้รับข้อความจากหลี่อวี่เหวินพอดี หลังจากอ่านข้อความจบ ใบหน้าของเขาก็เผยให้เห็นถึงความประหลาดใจ

ท้ายที่สุดเงินโบนัสสองหมื่นนี้เขาก็มีส่วนได้ด้วยเหมือนกัน ความสุขที่หล่นทับแบบนี้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

เขาหันไปยิ้มให้กับกลุ่มคนขับรถแทนหลายร้อยคนแล้วประกาศว่า "คุณชายฉินรู้สึกว่าผลงานของพวกนายในคืนนี้ยอดเยี่ยมมาก ถือเป็นการแสดงให้เห็นถึงจิตวิญญาณแห่งการบริการระดับมืออาชีพได้อย่างชัดเจน ดังนั้นขอให้ทุกคนตั้งใจทำงานต่อไป คุณชายฉินตัดสินใจมอบเงินโบนัสพิเศษให้ทุกคนคนละสองหมื่นบาท"

ทันทีที่สิ้นเสียงประกาศ กลุ่มคนขับรถแทนหลายร้อยคนก็แทบจะโห่ร้องออกมาด้วยความดีใจ เพราะความสุขนี้มันช่างล้ำค่าสำหรับพวกเขาเสียเหลือเกิน

คนขับรถแทนจำนวนไม่น้อยเป็นชายวัยกลางคนที่แต่งงานมีครอบครัวแล้ว เงินสองหมื่นก้อนนี้จึงถือเป็นการช่วยเหลือพวกเขาได้เป็นอย่างดี

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ คนขับรถแทนหลายร้อยคนต่างพากันพูดด้วยความตื่นเต้นว่า

"โอ้โห เงินสองหมื่นของคุณชายฉินนี่มาทันเวลาพอดีเป๊ะเลย ฉันเอาไปซื้อของได้ตั้งเยอะ อย่างเช่นชุดอุปกรณ์ตกปลาสักแปดชุด ทีนี้ก็จะได้ไปตกปลาให้หนำใจสักที"

"คุณชายฉินนี่ใจป้ำสุดๆ ไปเลย แจกโบนัสให้พวกเราคนละสองหมื่นเน้นๆ โคตรป๋าเลยว่ะ"

"ต้องขอบคุณคุณชายฉินมากๆ เลยครับ ได้เงินสองหมื่นก้อนนี้มา ค่าเทอมลูกสาวก็หมดห่วงแล้ว เมื่อไม่กี่วันก่อนฉันยังนั่งเครียดเรื่องนี้อยู่เลย"

"คุณชายฉินคือพ่อทูนหัวของฉันเลย งานนี้หวานหมูแล้ว เงินโบนัสสองหมื่นนี้ฉันจะเอาไปถอยเครื่องเกมรุ่นใหม่ล่าสุดเลย"

"กราบขอบพระคุณคุณพ่อฉินฉี ในที่สุดก็จะได้เติมแพ็กเกจหกสี่แปดที่ใฝ่ฝันแต่ไม่กล้ากดสักที งานนี้ฉันจะกดเติมรวดเดียวสิบแพ็กไปเลย"

...

กลุ่มคนขับรถแทนต่างพูดคุยกันอย่างมีความสุข พวกเขาวาดฝันถึงสิ่งที่จะทำหลังจากได้รับเงินโบนัสพิเศษสองหมื่นนี้

บางคนตั้งใจจะซื้อของใช้ในชีวิตประจำวัน บางคนตั้งใจจะซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้ครอบครัว บางคนตั้งใจจะเก็บออมไว้เพื่ออนาคต และบางคนก็ตั้งใจจะเปย์แพ็กเกจหกสี่แปดให้กับเมียรักในโลกออนไลน์สักหลายๆ แพ็ก

ทางด้านต่งฮ่าวก็รู้สึกมีความสุขมากเช่นกัน เพราะนี่ก็ถือเป็นรายรับที่คาดไม่ถึงสำหรับเขาเหมือนกัน

เขาลอบเปรียบเทียบอยู่ในใจ ระหว่างเศรษฐีที่เขาเคยให้บริการมาทั้งหมด นิสัยใจคอและความใจป้ำของคุณชายฉินเรียกได้ว่ายืนหนึ่งในวงการเลยทีเดียว

ในขณะเดียวกัน ทีมเชฟก็กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมอาหาร

ถึงแม้เวลาจะล่วงเลยมาจนดึกดื่นแล้ว แต่ทีมเชฟทั้งหมดก็ถูกแบ่งออกเป็นสามกะ รับผิดชอบตามช่วงเวลาของตัวเอง กะละแปดชั่วโมง เพื่อคอยให้บริการด้านอาหารแก่ทั้งคฤหาสน์ตลอดเวลา

พวกเขากำลังขยับตัวไปมาอย่างคล่องแคล่วในห้องครัว สองมือจับมีดหั่นวัตถุดิบอย่างพลิ้วไหว รังสรรค์เมนูเลิศรสออกมามากมาย

ฉินฉีเดินเข้ามาในห้องน้ำอันกว้างขวาง เขามองดูอ่างอาบน้ำสีขาวบริสุทธิ์ตรงหน้า

แล้วค่อยๆ ก้าวลงไป ในอ่างอาบน้ำเต็มไปด้วยน้ำอุ่นที่ส่งกลิ่นหอมผ่อนคลายอันเป็นเอกลักษณ์

เขาแช่ตัวลงในน้ำ ปล่อยให้เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป เขาสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่ค่อยๆ คลายตัว ร่างกายเบาสบายจนแทบจะลอยขึ้นมา เขาหลับตาลงและดื่มด่ำไปกับความรู้สึกสบายตัวนี้

ในขณะนี้เขาดูเหมือนจะลืมความเหนื่อยล้าไปจนหมดสิ้น และกำลังเพลิดเพลินกับความเงียบสงบและการพักผ่อนในชั่วขณะนี้

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ลุกขึ้นยืน ใช้ผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดซับหยดน้ำบนร่างกายจนแห้ง สวมชุดคลุมที่สวมใส่สบายแล้วเดินออกจากห้องน้ำ

เขาเดินกลับมาที่ห้องนอน เปลี่ยนไปใส่ชุดนอนสั่งตัดพิเศษระดับไฮเอนด์

เขาเดินไปที่โซนรับประทานอาหารข้างห้องนอน แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างโต๊ะอาหารไม้หวงฮวาลี่ตัวใหญ่

ตรงหน้าเขามีอาหารเลิศรสจัดวางไว้ กลิ่นหอมกรุ่นโชยมาเตะจมูกจนเขาอดใจไม่ไหวต้องเริ่มลงมือทาน

และในตอนนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียงบางอย่างดังขึ้นในหัว มันเป็นเสียงของเจ้าระบบจอมเล่นตัวนั่นเอง

ฉินฉีไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร เขาตระหนักได้ทันทีว่าระบบคงทำการอัปเกรดสำเร็จแล้ว เขาแค่ต้องคอยฟังเสียงของระบบก็พอ เขานั่งทานอาหารรสเลิศไปพลางรับฟังการแจ้งเตือนของระบบไปพลาง

[อัปเกรดครั้งที่ 36... ล้มเหลว]

[อัปเกรดครั้งที่ 3600... ล้มเหลว]

[อัปเกรดครั้งที่ 8867... อัปเกรดสำเร็จ]

[ขอแสดงความยินดีกับเจ้านายที่ท้าประลองเอาชนะกลุ่มนักแข่งรถระดับอาชีพได้สำเร็จ แข็งแกร่งเกินไปแล้ว]

[รางวัลจากการลงชื่อเข้าใช้ในครั้งนี้: มอบกลุ่มบริษัทเหมืองแร่ที่ติดอันดับท็อปเท็นของโลกให้ครอบครอง]

[ลงชื่อเข้าใช้รับกลุ่มบริษัทบีเอชพีอันดับหนึ่งของโลก ธุรกิจหลักคือ แร่เหล็ก ถลุงทองคำ ถ่านหิน พลังงาน ปิโตรเลียม ทองแดง อะลูมิเนียม และอื่นๆ]

[ลงชื่อเข้าใช้รับกลุ่มบริษัทริโอทินโตอันดับสองของโลก ธุรกิจหลักคือ แร่เหล็ก ถลุงทองคำ ถ่านหิน พลังงาน ปิโตรเลียม ทองแดง และอื่นๆ]

[ลงชื่อเข้าใช้รับกลุ่มบริษัทเกลนคอร์อันดับสามของโลก บริษัทเหมืองแร่หลากหลายประเภทที่ใหญ่ที่สุดในโลก ผลิตภัณฑ์หลักคือ ทองแดง สังกะสี อะลูมิเนียม ถ่านหิน ปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ]

[ลงชื่อเข้าใช้รับกลุ่มบริษัทเหมืองแร่ท็อปเท็นของโลกรวดเดียวเบ็ดเสร็จ มูลค่าตลาดรวมกว่าเจ็ดล้านล้าน]

เมื่อฉินฉีได้ยินของรางวัลจากการลงชื่อเข้าใช้ในครั้งนี้ เขาก็ถึงกับสะดุ้ง

เขาไม่คิดเลยว่าระบบจะจัดหนักชุดใหญ่ไฟกะพริบให้เขาอีกแล้ว เรื่องนี้ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะบ่นอุบออกมาว่า "ให้ตายเถอะ งานเข้าอีกแล้วสิเนี่ย"

เขายกแก้วไวน์แดงตรงหน้าขึ้นมาจิบเบาๆ พลางครุ่นคิดว่าจะใช้ประโยชน์จากทรัพยากรของกลุ่มบริษัทเหมืองแร่เหล่านี้อย่างไรดี

ในขณะเดียวกันเขาก็คอยสังเกตข้อมูลอื่นๆ ภายในระบบไปด้วย

เขาพบว่าระบบยังมอบแผนที่แสดงการกระจายตัวของทรัพยากรแร่ธาตุทั่วโลกและกราฟแสดงแนวโน้มราคาของผลิตภัณฑ์แร่แต่ละชนิดมาให้อย่างละเอียดอีกด้วย

ข้อมูลเหล่านี้มีความสำคัญต่อเขาเป็นอย่างยิ่ง และรางวัลจากการลงชื่อเข้าใช้ของระบบก็ทำให้เขารู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก

[จบแล้ว]