บทที่ 11 - ถนนหินเสี่ยงโชค

บทที่ 11 - ถนนหินเสี่ยงโชค

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"นี่มัน..." รวอปี้ดวงดีจริงๆ นั่นแหละ แต่การจะไปเล่นพนันหินต้องใช้เงินทุนมหาศาล สถานการณ์ที่บ้านตอนนี้คงรับความเสี่ยงไม่ไหว

กวนจู๋ถิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่สุดท้ายก็ยอมไปกับรวอปี้ เพราะสิ่งที่รวอปี้ตัดสินใจแล้ว เธอคงห้ามไม่ได้

ที่บ้านไม่มีรถลอยฟ้า แต่รวอปี้มีรถสปอร์ตจิ๋วสำหรับขับไปไหนมาไหนอยู่คันหนึ่ง เธอเป็นคนขับ ส่วนกวนจู๋ถิงเบียดอยู่ในที่นั่งแคบๆ ด้านหลัง สองคนแม่ลูกมุ่งหน้าไปยังถนนหินเสี่ยงโชคด้วยสภาพทุลักทุเลเล็กน้อย

ในยุคดวงดาวแห่งอนาคต มีผู้คนมากมายมาเสี่ยงดวงที่ถนนหินเสี่ยงโชค มีทั้งคนธรรมดาที่ฝันอยากรวยทางลัด ลูกหลานตระกูลใหญ่ที่มาหาความสำราญ นักพนันหินมืออาชีพ รวมถึงพ่อค้าคนกลางและตัวแทนตระกูลต่างๆ ที่มาจัดหาวัตถุดิบ

ทั่วทั้งกาแล็กซี ถนนหินเสี่ยงโชคก็เหมือนกับถนนสมุนไพร คือการค้าขายคึกคักสุดขีด

รวอปี้ไม่ค่อยได้มาที่นี่ เดินไปก็มองซ้ายมองขวาไป โซนผ่าหินมีเสียงอื้ออึงดังมาเป็นระลอก แสดงว่าน่าจะมีคนผ่าเจอหินหยกคุณภาพดี รวอปี้มองดูแค่ผ่านๆ ก่อนจะเรียกกวนจู๋ถิงเข้าไปเลือกหินในร้านค้า

รวอปี้ไม่สนใจหินดิบราคาแพง เธอเดินสำรวจรอบหนึ่งแล้วพุ่งตรงไปดูหินดิบเกรดต่ำราคาถูก

พนักงานในร้านตอนแรกก็ยิ้มต้อนรับขับสู้ แต่พอเห็นแบบนั้นแววตาก็เปลี่ยนเป็นดูถูกทันที

"หินเกรดต่ำพวกนี้โอกาสเจอหินหยกน้อยมากนะ ถึงเจอ พลังงานข้างในก็มีนิดเดียว" กวนจู๋ถิงอดไม่ได้ที่จะเตือน

รวอปี้ไม่พูดอะไร เธอมองก้อนที่มีลักษณะดีแล้วเอามือทาบ รวบรวมสมาธิส่งพลังจิตเข้าไปตรวจสอบเงียบๆ กองหินดิบมีขนาดใหญ่ ข้างในมีหินหยกอยู่แน่นอน เพียงแต่พลังงานเบาบางมาก รวอปี้ไม่สนใจหินที่มีพลังงานน้อยพวกนั้น เธอเลือกไปเลือกมาเพื่อหาหินหยกคุณภาพดี แต่พอตรวจสอบไปรอบหนึ่งกลับไม่เจอที่ถูกใจเลย

รวอปี้ถอนหายใจแล้วหันหลังเดินออกจากร้าน

แผนของเธอนั้นเรียบง่าย คือใช้เงินน้อยที่สุดเพื่อแลกกับหินหยกคุณภาพดีที่สุด แต่หินดิบเกรดต่ำมีอัตราการเจอหยกน้อยอยู่แล้ว โอกาสจะเจอของดีนี่ยิ่งริบหรี่ ถนนนี้มีร้านเป็นร้อย รวอปี้คงไล่ตรวจสอบทุกร้านไม่ไหว พลังจิตเธอคงหมดเกลี้ยงก่อนพอดี ร้านไหนดูเข้าท่าเธอก็จะแวะเข้าไปตรวจสอบสักหน่อย

ผ่านไปสิบกว่าร้าน รวอปี้เริ่มปวดหัวจากการใช้พลังจิตเกินขนาด จังหวะนั้นเองที่โซนผ่าหินก็เกิดเสียงฮือฮาโกลาหล ผู้คนพากันวิ่งไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"มีคนผ่าเจอของดีแล้ว" คนหนึ่งตะโกนไปวิ่งไป

กวนจู๋ถิงเขย่งเท้าชะเง้อมอง "เราไปดูบ้างไหม"

"ไม่ไป" ของดีของชาวบ้านไปดูแล้วมันจะกลายเป็นของเธอหรือไง รวอปี้ขมวดคิ้ว ใช้นิ้วมือนวดขมับ จ้องมองร้านค้าตรงหน้าอย่างเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่งแล้วเดินเข้าไป

"เชิญเข้ามาชมด้านในก่อนครับ" เจ้าของร้านกำลังยืนมองไปทางโซนผ่าหิน พอเห็นลูกค้ามาก็รีบกุลีกุจอเชิญเข้ามร้าน

รวอปี้เดินดูโซนหินราคาแพงผ่านๆ แล้วเดินทอดน่องตรงดิ่งไปยังโซนหินเกรดต่ำที่ถูกที่สุด

เจ้าของร้านไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจ เดินตามหลังรวอปี้มาพลางแนะนำ "หินพวกนี้ราคาค่อนข้างย่อมเยาครับ"

รวอปี้สุ่มเลือกหินขึ้นมาสองสามก้อน เอามือแตะแล้วส่งพลังจิตเข้าไป แต่ไม่รู้สึกถึงอะไรเลย เธอระบายลมหายใจอึดอัด ไล่แตะไปทีละก้อน ทันใดนั้น... ตอนที่แตะโดนหินดำก้อนหนึ่ง เธอก็สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานร้อนแรง พอลองตรวจสอบละเอียดก็เห็นแสงสีแดงเรืองรองอยู่ภายใน

พลังงานมหาศาลแถมยังเป็นสีแดง หรือว่าจะเป็นหินหยกแดง?

รวอปี้หัวใจเต้นแรง เธอนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะอุ้มหินดำก้อนนั้นขึ้นมา ปล่อยพลังจิตเข้าไปตรวจสอบดูให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

[จบแล้ว]