บทที่ 2 - กายาเซียนปฐมกาลกับตบะแสนปี

บทที่ 2 - กายาเซียนปฐมกาลกับตบะแสนปี

เสียง!

ใบหน้าของซูเฉินฉายแววปิติยินดี ติดอยู่ในความว่างเปล่ามาเนิ่นนานหลายหมื่นปี ในที่สุดวันนี้เขาก็ได้ยินเสียงคนแล้ว

เขาเริ่มกวาดสายตามองโลกตรงหน้า สถาปัตยกรรม เฟอร์นิเจอร์ และของตกแต่งล้วนดูเป็นยุคโบราณ

เมื่อผนวกกับความทรงจำที่หลั่งไหลเข้ามาในสมอง ซูเฉินก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างมีความสุข

ไม่ผิดแน่ ที่นี่คือโลกแฟนตาซีในตำนาน

ในที่สุดฉันซูเฉินก็ได้ข้ามมิติมาแล้ว!

แต่เพียงไม่นาน รอยยิ้มบนหน้าของซูเฉินก็ค่อยๆ จางหายไป

เพราะเขาตรวจพบเรื่องราวเลวร้ายมากมายจากความทรงจำของตัวเอง

ซูเฉิน เดิมทีเป็นอัจฉริยะของตระกูลซูแห่งเมืองจันทรา เกิดมาพร้อมกับรากปราณระดับสูงสุด

รากปราณชนิดนี้ทรงพลังมหาศาล ขอเพียงไม่เกิดเหตุไม่คาดฝัน เขาสามารถทะลวงขั้นไปถึงระดับผสานกายได้โดยไม่มีคอขวด หรือหากมีวาสนาก็อาจทะลวงไปถึงระดับคืนสู่ต้นกำเนิดเลยด้วยซ้ำ

ต้องรู้ก่อนว่าประมุขตระกูลซูคนปัจจุบัน เป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรระดับแปลงจิตขั้นสูงสุดเท่านั้น

พรสวรรค์ของซูเฉินทำให้เขาได้รับความสำคัญอย่างมากในตระกูล ตระกูลซูทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดเพื่อฟูมฟักเขา มองเขาเป็นความหวังในอนาคตของตระกูล

ซูเฉินไม่ได้ทำให้คนในตระกูลผิดหวัง อายุเพียงสิบแปดปีก็ทะลวงถึงระดับก่อกำเนิดขั้นสูงสุด ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรนั้นน่าทึ่งจนผู้คนต้องเดาะลิ้น

แต่ทว่าเมื่อไม่นานมานี้ เขาถูกลอบโจมตีจนบาดเจ็บสาหัสปางตาย รากปราณถูกคนร้ายทำลายจนสิ้น ส่งผลให้วรยุทธ์สูญหายกลายเป็นคนพิการ

“เพื่อนเอ๋ยชีวิตนายช่างรันทดนัก เป็นอัจฉริยะอยู่ดีๆ กลับต้องมาเจอเคราะห์หนัก”

“แต่ไม่ต้องห่วง ฉันจะใช้ชีวิตต่อแทนนายให้ดีที่สุดเอง”

ใบหน้าของซูเฉินเต็มไปด้วยความตื่นเต้น จากนี้ไปจะเป็นเวลาที่เขาจะได้แสดงฝีมือ เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะทำให้ชื่อของซูเฉินดังกึกก้องไปทั่วจักรวาล

“แต่ตอนนี้รากปราณระดับสูงถูกทำลาย ฉันต้องฟื้นฟูร่างกายก่อน รากปราณขยะพรรค์นั้นไม่มีก็ดีเหมือนกัน”

เขาเปิดกระเป๋ามิติของระบบทันที เริ่มคัดเลือกกายาสังขารที่ดีที่สุดที่เคยลงชื่อได้

กายาเซียน! กายาระดับนี้เขาเปิดได้ทั้งหมดสามสิบเจ็ดชนิด แสดงให้เห็นถึงความหายากของมัน

กระเป๋ามิติของระบบคล้ายกับกระเป๋าในเกม มันจะจัดเรียงสิ่งของให้โดยอัตโนมัติตามลำดับความแข็งแกร่งโดยรวม

และสิ่งที่อยู่หน้าสุด ก็คือกายาเซียนปฐมกาลที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในหมู่กายาเซียน

ความแข็งแกร่งของร่างกายนี้เป็นเลิศในปฐพี เหนือกว่าพวกกายาสังขารศักดิ์สิทธิ์อะไรนั่นไม่รู้กี่เท่า พอถึงช่วงท้ายยังสามารถบำเพ็ญปราณปฐมกาลได้อีกด้วย ปราณชนิดนี้แฝงพลังทำลายล้างขั้นสูงสุด สามารถทำลายล้างได้ทุกสรรพสิ่ง

“เอาล่ะ เลือกอันนี้แหละ”

ขณะที่ซูเฉินเตรียมจะหลอมรวมร่างกาย เงาร่างหนึ่งก็เดินดุ่มๆ เข้ามาอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเขาดูบึกบึนแข็งแรง

“เสี่ยวเฉิน ร่างกายเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? ดีขึ้นบ้างไหม?”

ซูเฉินรีบออกจากมิติระบบทันที เขามองดูคนตรงหน้าแล้วเอ่ยเรียกด้วยความรู้สึกไม่คุ้นชินนัก “อาสาม!”

คนตรงหน้าคือผู้อาวุโสสามของตระกูลซู ซูหยวนป้า

ใบหน้าของซูหยวนป้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นว่าซูเฉินพูดได้แล้วเขาก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

“เจ้าทำอาสามตกใจแทบตาย ในที่สุดก็ฟื้นเสียที พ่อของเจ้าช่วงนี้วิ่งเต้นหาทางรักษาเจ้าไม่หยุด ใช้ทรัพยากรไปมากมายมหาศาลเพื่อจ้างหมอ เกือบจะถลุงคลังตระกูลจนเกลี้ยง ถ้าเจ้าไม่ฟื้นขึ้นมาอีกละก็......”

ซูหยวนป้าตระหนักได้ว่าพูดผิดไป เขาจึงรีบเปลี่ยนเรื่องพร้อมกับหัวเราะแห้งๆ และโบกมือ “จะพูดเรื่องพวกนี้ไปทำไม เสี่ยวเฉินเจ้าฟื้นแล้วก็ดี”

ซูเฉินมองใบหน้าเปี่ยมความห่วงใยของอาสามแล้วก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจ

แม้ตระกูลซูจะมีสมาชิกมากมาย ถ้ารวมสายรองด้วยก็มีนับพันคน ตามหลักแล้วตระกูลใหญ่ขนาดนี้ ความสัมพันธ์ในสายหลักมักจะไม่ค่อยดีนัก

แต่ตระกูลซูของพวกเขากลับต่างออกไป สายเลือดหลักของตระกูลซูสามัคคีกันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ไม่เคยมีการแก่งแย่งชิงดีกันภายใน

ซูเฉินเอ่ยถาม “อาสาม พ่อผมล่ะครับ?”

ซูหยวนป้าตอบ “พ่อเจ้าเพิ่งไปหุบเขาหมื่นโอสถเมื่อสองวันก่อนเพื่อหาวิธีรักษาชีวิตเจ้า คาดว่าคงใกล้จะถึงบ้านแล้วล่ะ”

ได้ยินดังนั้น ความอบอุ่นก็ไหลผ่านหัวใจของซูเฉินอีกครั้ง ความรู้สึกผูกพันที่มีต่อตระกูลซูพุ่งสูงขึ้นทันที

ในที่สุดฉันก็ไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว!

ติดอยู่ในความว่างเปล่ามานับล้านปี เขาโดดเดี่ยวมานานเกินไป ซูเฉินโหยหาความรักความผูกพันเช่นนี้เหลือเกิน

ตระกูลซูต่อจากนี้ไป ฉันซูเฉินจะดูแลเอง

ซูหยวนป้าไม่พูดพร่ำทำเพลงมากนัก ถามไถ่อาการสองสามประโยคก็บอกให้ซูเฉินพักผ่อนให้เต็มที่

เมื่อเขาออกไปแล้ว ซูเฉินก็เบนความสนใจกลับไปที่กระเป๋ามิติของระบบอีกครั้ง

“กายาเซียนปฐมกาล ใช้งาน!”

ระบบถาม “โฮสต์ต้องการระงับนิมิตสวรรค์หรือไม่?”

ซูเฉินนึกถึงคำอธิบายของกายาเซียนปฐมกาลทันที ตอนกำเนิดกายาจะมีปราณปฐมกาลแผ่ปกคลุมนับล้านลี้ เซียนหมื่นตนสยบกราบกราน

“ต้องการ!”

ล้อเล่นหรือไง ขืนปล่อยให้นิมิตแสดงออกมา คนทั้งโลกก็รู้กันหมดพอดี

เขาเพิ่งข้ามมิติมา ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโลกนี้มากนัก เพลย์เซฟไว้ก่อนดีที่สุด

“เปิดใช้งานสำเร็จ!”

ฉับพลันนั้น หัวใจของซูเฉินก็เต้นแรงราวกับตีกลอง เสียงหัวใจเต้นหนักแน่นทรงพลัง

ร่างกายของเขาเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เส้นเอ็นแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า เลือดลมไหลเวียนเชี่ยวกรากดั่งแม่น้ำสายใหญ่ และเลือดไม่ได้เป็นสีแดงสดอีกต่อไป แต่กลับมีสีม่วงเจือจาง

ดวงตาของซูเฉินเปลี่ยนเป็นสีม่วงบริสุทธิ์ ดูลึกลับและน่าสะพรึงกลัวดึงดูดวิญญาณ

นี่คือความสามารถเฉพาะตัวของกายาเซียนปฐมกาลขั้นต้น เนตรปฐมกาล

เนตรนี้สามารถมองทะลุภาพลวงตา ขจัดสิ่งชั่วร้าย ทั้งยังสามารถวิเคราะห์กระบวนท่าของศัตรูและมองเห็นต้นกำเนิดพลัง นับว่าแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

ตอนนี้แม้ซูเฉินจะไม่มีพลังวรยุทธ์ใดๆ เพียงแค่อาศัยร่างกายนี้ ก็สามารถต่อกรกับผู้บำเพ็ญเพียรระดับวิญญาณแรกเริ่มได้แล้ว

ครู่ต่อมา ความผิดปกติบนร่างกายของเขาก็หายไป ซูเฉินสัมผัสถึงพลังอันมหาศาลในกายพร้อมรอยยิ้ม

กายาเซียนปฐมกาลนี่แข็งแกร่งจริงๆ เยี่ยมมาก

ต่อไปก็ถึงเวลาอัปเกรดพลังบำเพ็ญ ระบบลงชื่อของเขาได้มอบพลังบำเพ็ญมาให้มากมาย รวมๆ แล้วเกือบหมื่นล้านปี

พลังบำเพ็ญนี้คำนวณจากการที่เขาบำเพ็ญเพียรตามปกติ ต่อให้นั่งสมาธิเฉยๆ หมื่นล้านปี ระดับพลังก็น่าจะสูงจนน่าหวาดหวั่น

“ลองใช้พลังบำเพ็ญสักแสนปีก่อนแล้วกัน!”

ระบบถาม “ต้องการระงับคลื่นพลังหรือไม่?”

ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?

ซูเฉินเลือกกดระงับทันที

ชั่วอึดใจ กลิ่นอายที่ทำให้คนใจสั่นก็แผ่ออกมาจากร่าง ก่อนจะพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ แต่คลื่นพลังอันเกรี้ยวกราดนี้แผ่ออกไปได้เพียงสามเมตรก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

“รวบรวมลมปราณ......รวบรวมลมปราณขั้นเก้า......สร้างรากฐาน......ก่อกำเนิด......วิญญาณแรกเริ่ม......แปลงจิต......หลอมรวมความว่างเปล่า......ผสานกาย......คืนสู่ต้นกำเนิด......เข้าสู่มรรควิถี.....อริยะขั้นต้น......อริยะขั้นกลาง”

จนกระทั่งถึงระดับอริยะขั้นกลาง พลังในกายของเขาจึงหยุดเพิ่มขึ้น

ส่วนซูเฉินนั้นยืนอึ้งไปแล้ว!

อริยะ!

เท่าที่เขารู้ บุคคลระดับนี้ในโลกสวรรค์เร้นลับถือเป็นตัวตนระดับเจ้าผู้ครองพิภพ

ใครก็ตามที่ไปถึงระดับอริยะ ล้วนเป็นบรรพชนที่นั่งเมืองคุ้มครองดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสิ้น

แค่ใช้พลังบำเพ็ญแสนปีก็มาถึงระดับอริยะแล้ว ถ้าฉันใช้ทั้งหมดที่มีจะแข็งแกร่งขนาดไหน ไม่กลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ตามบันทึกโบราณไปเลยหรือ?

หรือว่าจะบินขึ้นสวรรค์เป็นเซียนไปเลย?

ระบบนี้มันโปรแกรมโกงชัดๆ!

ซูเฉินแค่กะจะลองดูว่าแสนปีจะได้ผลแค่ไหน ไม่คิดว่าจะข้ามขั้นไปไกลขนาดนี้

ในขณะที่เขากำลังตกตะลึงกับความสุดยอดอยู่นั้น เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวก็ดังมาจากที่ไกลๆ ก้องกังวานไปทั่วตระกูลซู

“ซูเฉิน เจ้ากล้าสู้กับข้าหรือไม่ หรือจะเป็นเพียงเต่าหดหัวอยู่ในกระดอง?”

ซูเฉินส่งกระแสจิตออกไปตรวจสอบทันที เมื่อเห็นชัดว่าใครมา สีหน้าเขาก็เย็นชาลง หาเรื่องกันนี่หว่า?

เขาลุกขึ้นเดินตรงไปยังประตูหน้าทันที ติดอยู่ในที่ว่างเปล่ามาตั้งนาน ได้ออกกำลังกายหน่อยก็ดีเหมือนกัน

......

[จบแล้ว]