มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 51 ปีศาจราตรีมาเยือน! เลเวลอัป 2 ขั้นรวด!

มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 51 ปีศาจราตรีมาเยือน! เลเวลอัป 2 ขั้นรวด!

การต่อสู้ในเรือนจำทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อผู้คุมล้มตายลง นักโทษก็แย่งอาวุธปืนมาได้ ช่องว่างทางพละกำลังระหว่างสองฝ่ายจึงถูกเปิดเผย

จากตอนแรกที่ผู้คุมยิงกดดัน มาถึงตอนที่ทั้งสองฝ่ายสูสีกัน และตอนนี้ผู้คุมกำลังถูกนักโทษทรมานและฆ่าอย่างฝ่ายเดียว

ตาชั่งแห่งชัยชนะเริ่มเอนเอียง

ชั้นสองถึงชั้นห้าของอาคารเรือนจำถูกควบคุมโดยนักโทษ มีเพียงผู้คุมบางส่วนที่ยังคงต่อต้านอย่างดื้อรั้นอยู่ที่ชั้นหนึ่ง

นอกอาคาร ทหารรับจ้างที่นำโดยแฟรงคลินเอาชนะผู้คุมส่วนใหญ่ได้ โดยแลกมาด้วยความสูญเสีย 50% และบีบให้ผู้คุมที่เหลือหนีเข้าไปในอาคารเรือนจำ

กองกำลังสุดท้ายของทั้งสองฝ่ายมารวมตัวกันที่ชั้นหนึ่ง และเกิดการยิงปะทะกันอย่างดุเดือด

ทันทีที่ทั้งสี่คนลงมาถึงชั้นสอง ก็เห็นชายร่างยักษ์มีรอยสักในชุดนักโทษ

ชายร่างยักษ์เหลือบมองกลับมาที่พวกเขา และตะลึงงันทันที

“เจสัน ไอ้สารเลว!”

หน้าของชายร่างยักษ์แดงก่ำทันที และพุ่งเข้ามาหาพวกเขาเหมือนคนบ้า

“เจสัน! แกกล้าดียังไงมานอนกับเมียฉัน ฉันจะ . . .”

ปัง!

กระสุนนัดหนึ่งเจาะทะลุลำคอของเขา

“อึก”

ชายร่างยักษ์กุมคอและทรุดลงกับพื้น เลือดพุ่งกระฉูดออกมาเหมือนก๊อกน้ำแตก

[ติ๊ง! สหาย ‘ฮาร์ลีน ควินเซล’ ฆ่านักโทษหนึ่งคน ได้รับ 100 คะแนนตัวร้าย ความคืบหน้าปัจจุบัน 6040/7000]

ฮาร์ลีนเป่าปากกระบอกปืน เมื่อทักษะการใช้อาวุธปืนพุ่งสูงขึ้น ความมั่นใจของเธอก็พุ่งกระฉูดเช่นกัน

“ยิงแม่นดีนี่” จอห์นพยักหน้าชม

ฮาร์ลีนยิ้มและพูดว่า “ก็งั้น ๆ แหละ คุณเป็นนักฆ่ามืออาชีพไม่ใช่เหรอ? ลองแข่งกันไหมว่าใครฆ่าคนได้มากกว่ากัน?”

“เฮ้ เฮ้ เฮ้!”

เจสันทำหน้าประหลาดใจและหันกลับไปมองเธอทันที

ฮาร์ลีนคิดบ้าอะไรอยู่? จะไปแข่งยิงปืนกับ จอห์น วิค เนี่ยนะ หาเรื่องใส่ตัวชัด ๆ

จอห์นคือใคร?

พี่ใหญ่แห่งวงการนักฆ่าเชียวนะ!

ไปโชว์ฝีมือยิงปืนต่อหน้าเขา ก็เหมือนไปโชว์บาสเกตบอลต่อหน้า ไมเคิล จอร์แดน นั่นแหละ รนหาที่ตายชัด ๆ

จอห์นยิ้มอย่างสุภาพบุรุษ “เอาสิ”

เจสันพูดไม่ออก แต่เขาก็ตกลงจริง ๆ

“งั้นนับฉันด้วยคน เราสามคนมาแข่งกัน”

หลังจากเจสันพูดจบ เขาก็หันไปมองบิลลี่ “นายจะเอาด้วยไหม?”

บิลลี่โบกมือและส่ายหัวรัว ๆ อาชีพเขาคือเภสัชกร จะไปกล้าแข่งกับพวกขาโหดพวกนี้ได้ยังไง

“ไม่ล่ะ ฝีมือยิงปืนผมห่วยแตก ยิงใครไม่โดนหรอกในระยะสิบเมตร”

เจสันไม่บังคับ คว้าปืนไรเฟิลอัตโนมัติจากพื้นและวิ่งไปที่ชั้นหนึ่ง จอห์นและฮาร์ลีนก็หยิบปืนและตามไปเช่นกัน

ทั้งสามเข้าร่วมการต่อสู้ เหมือนเสือกระโจนเข้าฝูงแกะ

ผู้คุมเหล่านี้ที่ผ่านการฝึกฝนการใช้อาวุธปืนมาแค่พื้นฐาน ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเลย

สิบห้านาทีต่อมา การดวลปืนก็สิ้นสุดลง

ผู้คุมทั้ง 700 คนที่ประจำการที่คุกลองไอแลนด์ถูกฆ่าตายทั้งหมด

อย่างไรก็ตามความสูญเสียของฝ่ายเราก็หนักหนาเช่นกัน จากทหารรับจ้าง 400 คน เหลือเพียงประมาณ 200 คน และนักโทษกว่า 300 คน ในขณะนี้เหลือไม่ถึง 100 คน

เมื่อการต่อสู้จบลง ผลการแข่งขันของทั้งสามก็ออกมา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า จอห์น วิค คว้าแชมป์ไปครองอย่างง่ายดาย

เขาฆ่าคนไปมากกว่าเจสันและฮาร์ลีนรวมกันซะอีก

[ติ๊ง! สหาย ‘จอห์น วิค’ ฆ่าผู้คุม 57 คน ได้รับ 5700 คะแนนตัวร้าย ความคืบหน้าปัจจุบัน 11740/7000]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เลเวลอัปเป็นเลเวล 8 รางวัล 10 แต้มคุณลักษณะ ความคืบหน้าปัจจุบัน 4170/8000]

[ติ๊ง! ฆ่าผู้คุม 29 คน ได้รับ 2900 คะแนนตัวร้าย ความคืบหน้าปัจจุบัน 7070/8000]

[ติ๊ง! สหาย ‘ฮาร์ลีน ควินเซล’ ฆ่าผู้คุม 13 คน ได้รับ 1300 คะแนนตัวร้าย ความคืบหน้าปัจจุบัน 8370/8000]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เลเวลอัปเป็นเลเวล 9 ได้รับ 10 แต้มคุณลักษณะ ความคืบหน้าปัจจุบัน 370/9000]

เชี่ย!

เจสันมองดูม่านแสงระบบแล้วตะลึงงัน

เกาะขาเพื่อนจนชนะ แถมยังอัปเลเวลสองขั้นรวด โคตรฟินเลย

ในชั่วพริบตาเจสันถูกโอบล้อมด้วยความรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก และในขณะเดียวกัน เขาก็ยิ่งมุ่งมั่นที่จะพัฒนาความแข็งแกร่งของพรรคพวกเพื่อให้พวกเขากลายเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น

เจสันเปิดระบบ และหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาเพิ่ม 20 แต้มคุณลักษณะให้กับความแข็งแกร่งและความคล่องแคล่ว

[เลเวล 9 (370/9000)]

[ความแข็งแกร่ง 53→63]

[ความคล่องแคล่ว 40→50]

[ความอดทน 50→50]

[สติปัญญา 40→40]

[แต้มคุณลักษณะคงเหลือ 0]

[ชื่อเสียง 784→1158]

[ปาร์ตี้ ฮาร์ลีน ควินเซล, จอห์น วิค . . . (ชื่อเสียงที่ต้องการสำหรับการรับสมัครครั้งต่อไป 3000)]

[คะแนน 0]

[ความสามารถ ความชำนาญการต่อสู้ (เลเวล 6), ความชำนาญการขับขี่ (เลเวล 3), ความชำนาญอาวุธปืน (เลเวล 6), ความชำนาญอาวุธเย็น (เลเวล 2)]

[มอลล์ คลิกที่นี่]

. . .

“ยอมใจจริง ๆ คุณใช้วิชายิงปืนอะไรน่ะ? กันคาตา? สุดยอดไปเลย”

ฮาร์ลีนชื่นชมจอห์นอย่างมาก และในที่สุดเธอก็ตระหนักถึงช่องว่างระหว่างทั้งสอง

จอห์นพูดอย่างถ่อมตัวเสมอ “ท่าทางของผมคือ C.A.R. และแนวคิดการยิงของผมคือโมซัมบิก ถ้าคุณสนใจ ผมสอนให้ได้นะ คุณยังมีพื้นที่ให้พัฒนาอีกเยอะ”

วิธียิงแบบ C.A.R. ที่จอห์นพูดถึง ชื่อเต็มคือ Center Axis Relock System หรือ ระบบล็อกแกนกลาง

ท่าถือปืนนี้ทำให้ร่างกายมนุษย์เกิดโครงสร้างสามเหลี่ยมที่มั่นคงสี่จุด ซึ่งสามารถดูดซับแรงถีบของปืนได้ดีกว่า ในขณะเดียวกันก็ทำให้การเคลื่อนไหวของคุณมั่นคงและคล่องตัวขึ้น และลดโอกาสที่จะถูกแย่งปืนให้น้อยที่สุด

ส่วนวิธียิงแบบโมซัมบิก จริง ๆ แล้วเป็นแนวคิดการยิง คือเมื่อเจอศัตรูในระยะประชิด ให้ยิงที่ลำตัวสองนัดติดต่อกันเพื่อให้ศัตรูชะงัก และหลังจาก 1-2 วินาที ค่อยเล็งยิงจุดตายอย่างแม่นยำ

. . .

หลังจากถูกคุมขังมาหลายสิบวัน ในที่สุดเจสันก็เห็นแสงสว่างอีกครั้ง

น่าเสียดายที่อากาศคืนนี้แปลกประหลาดมาก

เมฆดำปกคลุมท้องฟ้า ลมแรงพัดกรรโชก และมีสายฟ้าแลบผ่านเมฆเป็นระยะ

ทั้งในและนอกคุกลองไอแลนด์ เต็มไปด้วยศพนับพัน ชิ้นส่วนร่างกายขาดวิ่น เลือดนองพื้น และกลิ่นคาวเลือดที่น่าสะอิดสะเอียน

ฉากนี้แค่คิดก็ขนลุกแล้ว นรกคงเป็นแบบนี้แหละมั้ง

“เฮ้! ลูกพี่!”

เดินออกมาจากอาคารเรือนจำ แฟรงคลินโบกมืออย่างตื่นเต้น แล้ววิ่งเข้ามากอดเขา

“ขอบใจมากที่ลำบาก” เจสันตบหลังเขา แล้วแนะนำสามคนที่อยู่ข้างหลังให้เขารู้จักทีละคน

“สวัสดีครับ!” แฟรงคลินก้าวเข้าไปทักทายอย่างเปิดเผย

หลังจากผ่านการฝึกฝนในช่วงไม่กี่วันนี้ เขาเริ่มกล้าหาญ เป็นผู้ใหญ่ และมั่นใจมากขึ้น

เทียบกับโจรขโมยรถที่กลัวการฆ่าคนในตอนนั้น เขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย

“แฟรงคลิน”

หัวหน้าทหารรับจ้างยืนอยู่ไกล ๆ และโบกมือให้เขา

“ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว ฉันต้องไปกับพี่น้องของฉันแล้ว”

แฟรงคลินพูดว่า “ไม่ต้องรีบ! นั่นลูกพี่ฉันเอง ไปทำความรู้จักกันหน่อยสิ”

หัวหน้าเหลือบมองเจสันจากระยะไกล ส่ายหัวด้วยสีหน้าเศร้าหมอง “ช่างเถอะ ฉันไม่มีอารมณ์”

พูดจบ เขาก็หันหลังกลับและเรียกทหารรับจ้างของเขาให้จากไป

แม้ภารกิจนี้จะทำเงินให้เขาได้มหาศาล แต่พี่น้องสี่ร้อยคนของเขาตายไปเกือบครึ่ง ความสูญเสียนี้หนักหนาเกินไปสำหรับเขา

แต่เขาไม่ได้โทษแฟรงคลิน หรือเจสัน ท้ายที่สุดทหารรับจ้างคือคนที่เอาชีวิตแขวนบนเส้นด้ายเพื่อแลกเงิน

ตราบใดที่ก้าวเข้ามาในวงการนี้ ความตายก็จะอยู่เคียงข้างพวกเขาเหมือนสายลมเสมอ