- หน้าแรก
- มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล
- มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 50 ข่าวจากคิงพิน! การต่อสู้สิ้นสุดลง!
มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 50 ข่าวจากคิงพิน! การต่อสู้สิ้นสุดลง!
มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 50 ข่าวจากคิงพิน! การต่อสู้สิ้นสุดลง!
มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 50 ข่าวจากคิงพิน! การต่อสู้สิ้นสุดลง!
ได้ยินคำเหน็บแนมของเจสัน จอห์นไม่โกรธ ตอบกลับอย่างใจเย็น “ไม่ใช่ไม่กล้าสู้ แค่ไม่อยากตาย”
เจสันพูดว่า “ถ้าฉันบอกนายว่า ข้างนอกคุกมีทหารรับจ้างมืออาชีพ 400 คน พวกเขามีอาวุธหนักที่ระเบิดรถถังได้! นายจะตัดสินใจนั่งรอความตายอยู่ที่นี่ หรือออกไปสู้เพื่อชีวิตแบบลูกผู้ชาย?”
จอห์นขมวดคิ้ ไม่อยากจะเชื่อ “ที่นายพูดเป็นความจริงเหรอ?”
เจสันผายมือ “ทำไม? ฉันดูเหมือนคนบุ่มบ่ามที่ไม่รอบคอบงั้นเหรอ?”
จอห์นส่ายหน้า “ดูไม่เหมือนจริง ๆ แต่ต่อให้หนีออกไปได้ แล้วไงต่อ? นอกจากตำรวจ ฉันยังมีศัตรูนับไม่ถ้วน พวกมันล้วนเป็นยอดฝีมือในวงการ ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องถูกจับหรือถูกฆ่าอยู่ดี”
“งั้นก็มาอยู่กับฉัน ฉันรับรองความปลอดภัยให้นายได้”
เปลือกตาของจอห์นไม่ขยับ “ทำไมฉันต้องเชื่อนาย?”
“เพราะฉันเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่แหกคุกลองไอแลนด์ได้สำเร็จไงล่ะ”
ในที่สุดจอห์นก็ลืมตาขึ้นและมองเจสัน หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาลุกขึ้นจากเตียง แววตาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ “ตกลง ฉันเชื่อนาย”
เจสันยิ้มและพูดว่า “ไม่ต้องห่วง นายจะไม่เสียใจ”
[ติ๊ง! รับสมัครสหายวายร้าย ‘จอห์น วิค’ สำเร็จ!]
[ที่มา “จอห์น วิค”]
[ความสามารถ ความชำนาญการขับขี่ (เลเวล 5), ความชำนาญอาวุธเย็น (เลเวล 5), ความชำนาญการต่อสู้ (เลเวล 6), ความชำนาญอาวุธปืน (เลเวล 8)]
ความชำนาญอาวุธปืนเลเวล 8!
เจสันเหลือบมองเขาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
ความชำนาญอาวุธปืนเลเวล 6 ทำให้เจสันถล่มตำรวจและแก๊งสเตอร์ได้สบาย ๆ ราวกับเดินเล่นในสวน ถ้าเลเวล 8 นี่ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเทพขนาดไหน
ทั้งสองกลับมาที่ห้องขังของบิลลี่ ห่างจากตอนที่เจสันจากไปแค่ห้านาที
บิลลี่นั่งเบื่ออยู่บนเตียง เวสลีย์นอนอยู่ที่เท้าของเขา
กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว และผิวหนังส่วนบนแดงเถือกเหมือนหมูหัน แค่มองก็จินตนาการได้ว่าเขาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างโหดร้ายและไร้มนุษยธรรมขนาดไหน
แต่เวสลีย์ปากแข็งมาก ขนาดนี้เจสันยังไม่มั่นใจว่าเขาจะยอมพูดหรือไม่
เจสันถาม “เป็นไงบ้าง?”
บิลลี่ส่ายหน้าอย่างผิดหวัง “ไอ้หมอนี่กระจอก ไม่ถึงนาทีก็คายหมดเปลือกแล้ว”
เจสันถอนหายใจโล่งอก แต่ก็แอบประหลาดใจ
เขาซ้อมเวสลีย์ปางตายโดยที่มันไม่ปริปากสักคำ พอส่งให้บิลลี่จัดการ แค่นาทีเดียวก็ยอมหมด สมกับคำว่า งานใครงานมันจริง ๆ
เวสลีย์ลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก แววตาไร้ซึ่งชีวิตชีวา เต็มไปด้วยการร้องขอความตาย
เจสันนั่งยอง ๆ และถามว่า “บอกมา บอกข้อมูลทั้งหมดที่แกรู้มา เห็นแก่ความสัมพันธ์หลายปีที่ผ่านมา ฉันจะสงเคราะห์ให้แกไปสบาย ๆ”
เวสลีย์แสดงความขอบคุณและพูดเสียงแผ่ว “คิง . . . พิน . . . อยู่ที่ท่าเรือนิวยอร์ก”
“ดึกดื่นป่านนี้ไม่นอนอยู่บ้าน ไปทำอะไรที่ท่าเรือนิวยอร์ก?”
“คิงพินส่งฉันไปเม็กซิโกเมื่อไม่กี่วันก่อน หลังจากเจรจาอยู่หลายวัน ในที่สุดฉันก็ได้รับความไว้วางใจจากพ่อค้ายาเม็กซิกัน และได้สิทธิ์จำหน่ายกัญชาในนิวยอร์กมา”
เวสลีย์หยุดพักครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “คืนนี้กัญชาล็อตแรกจะส่งมาถึงท่าเรือนิวยอร์ก จำนวนกัญชาล็อตนี้มหาศาลมาก คิงพินกลัวเกิดอุบัติเหตุ เลยพาคนไปรับของด้วยตัวเอง”
“คราวที่แล้วฉันสกัดขบวนรถของคิงพิน แต่เจอแค่ของใช้ประจำวัน แกซ่อนของจริงไว้ที่ไหน?” เจสันถามอีก
เวสลีย์พูดว่า “คิงพินเล่นกลสับขาหลอก จริง ๆ แล้วของไม่เคยออกจากนิวยอร์กเลย มันถูกซ่อนไว้ในโกดังที่ท่าเรือนิวยอร์กทั้งหมด และของของแก๊งไม่ได้มีแค่ตู้คอนเทนเนอร์เดียว แต่มีถึงสิบเจ็ดตู้”
ได้ยินดังนั้น เจสันตกใจก่อน จากนั้นก็แสยะยิ้มที่มุมปาก
ของผิดกฎหมายสิบเจ็ดตู้คอนเทนเนอร์ นี่คือทรัพย์สินทั้งหมดของคิงพินเลยนะเนี่ย
หึหึ สแตนต้องอยากได้ข้อมูลนี้แน่ ๆ!
“เจสัน ฉันตอบคำถามแกหมดแล้ว ได้โปรด สงเคราะห์ให้ฉันตายที”
เจสันลุกขึ้นและเล็งปืนไปที่ระหว่างคิ้วของเวสลีย์
“ชาติหน้าอย่ามาเป็นลูกน้องคิงพินอีกล่ะ!”
เวสลีย์พยักหน้า รอยยิ้มโล่งอกปรากฏบนใบหน้า
ปัง!
กระสุนเจาะทะลุระหว่างคิ้ว และหัวของเขาก็พับไปข้างหนึ่งอย่างอ่อนแรง
[ติ๊ง! ฆ่าเจมส์ เวสลีย์ (ตัวละครตามเนื้อเรื่อง) ได้รับ 500 คะแนนตัวร้าย ความคืบหน้าปัจจุบัน 5140/7000]
หลังจากสังหารเวสลีย์ บิลลี่ลุกขึ้นและถามว่า “ผมผ่านการทดสอบไหม?”
เจสันพยักหน้าและพูดว่า “อืม! ผ่าน!”
บิลลี่ยิ้มโชว์ฟันขาวเรียงสวย “ขอบคุณครับบอส!”
ออกจากห้องขัง ทั้งสามวิ่งไปที่ห้องควบคุม
ฮาร์ลีนหายไปนานแล้ว เจสันเริ่มเป็นห่วง กลัวว่าเธอจะได้รับอันตราย
หน้าประตูห้องควบคุม มีผู้คุมเจ็ดแปดคน ยกปืนยิงถล่มประตูเหล็กพิเศษอย่างบ้าคลั่ง
ห้าชั้นของเรือนจำหลุดการควบคุมโดยสิ้นเชิง พวกเขาทำได้แค่หยุดจลาจลโดยการบุกเข้าห้องควบคุมเพื่อปิดวาล์วและปล่อยแก๊สน้ำตา
ประตูเหล็กเต็มไปด้วยรูพรุนนับไม่ถ้วน และผู้คุมกำลังจะพังเข้าไปได้
ในขณะนี้ทั้งสามคนก็มาถึงพอดี เจสันและจอห์นชักปืนออกมาพร้อมกันและยิงใส่ผู้คุมอย่างรวดเร็ว
เมื่อเผชิญหน้ากับสองนักฆ่าที่มีฝีมือแม่นปืนระดับเทพ ผู้คุมแปดคนถูกกระสุนเจาะหัวและคอก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตอบสนอง
เจสันฆ่าไปสามคน และจอห์นฆ่าไปห้าคน
[ติ๊ง! ฆ่าผู้คุม 3 คน ได้รับ 300 คะแนนตัวร้าย ความคืบหน้าปัจจุบัน 5440/7000]
[ติ๊ง! สหาย ‘จอห์น วิค’ ฆ่าผู้คุม 5 คน ได้รับ 500 คะแนนตัวร้าย ความคืบหน้าปัจจุบัน 5940/7000]
“ฝีมือดีนี่” จอห์นชม
เจสันรีบยิ้มและโบกมือ คิดในใจว่า ‘ฝีมือฉันยังห่างชั้นกับนายอีกสองเลเวลเลยนะ’
“ฮาร์ลีน คุณไม่เป็นไรนะ?” เจสันถีบประตูเหล็กที่พังยับเยินเปิดออก เห็นฮาร์ลีนถือปืนสองกระบอก นั่งยอง ๆ อย่างระแวดระวังที่มุมห้อง
เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บ เจสันก็โล่งใจ
“ที่รัก!”
เมื่อเห็นเจสัน ฮาร์ลีนก็รีบวิ่งเข้ามากอดเขา
ร่างอวบอัดสั่นเทาเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเธอจะตกใจกลัวไม่น้อย สำหรับฮาร์ลีน สิ่งที่เกิดขึ้นในไม่กี่ชั่วโมงนี้ ตื่นเต้นกว่ายี่สิบปีที่ผ่านมาในชีวิตรวมกันซะอีก
“โอเค จบแล้ว! มีผมอยู่ทั้งคน!”
หลังจากปลอบใจ ฮาร์ลีนก็ค่อย ๆ สงบสติอารมณ์ลง
เธอจูงมือเจสันและพูดว่า “ที่รัก ฉันเตรียมของขวัญไว้ให้คุณด้วยนะ”
เจสันมองตามไปและเห็นแดเนียลนอนอยู่บนพื้น อยู่ในภาวะช็อกเพราะเสียเลือดมาก
“ช่างเถอะ ธุระสำคัญกว่า สงเคราะห์ให้มันไปสบาย ๆ เถอะ”
เจสันยกมือขึ้นและยิงใส่หัวแดเนียลหลายนัด
[ติ๊ง! ฆ่าผู้คุม 1 คน ได้รับ 100 คะแนนตัวร้าย ความคืบหน้าปัจจุบัน 6040/7000]
ออกจากห้องควบคุม ทั้งสี่เดินลงไปชั้นล่าง เตรียมออกจากคุก