- หน้าแรก
- มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล
- มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 33 แผนเตรียมการปล้น!
มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 33 แผนเตรียมการปล้น!
มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 33 แผนเตรียมการปล้น!
มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 33 แผนเตรียมการปล้น!
หัวหน้าแก๊งกว่าสิบคนที่นั่งอยู่ต่างพูดไม่ออก
เวสลีย์เพิ่งมารับตำแหน่งใหม่ ไม่มีคนสนิทใต้บังคับบัญชา และต้องพึ่งพาหัวหน้าแก๊งเหล่านี้ให้ทำงานให้ พวกเขาถึงกล้าต่อรองกับเวสลีย์
แต่ไม่ว่าจะยังไง พวกเขาก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของคิงพิน
พวกเขาทุกคนเป็นคนเก่าคนแก่ในแก๊ง รู้จักนิสัยและวิธีการของคิงพินดี
ไอ้ขี้ขลาดตาขาวที่มีดีแค่อ้างชื่อคิงพิน!
ทุกคนต่างดูถูกและด่าทอเวสลีย์ในใจ
เมื่อเห็นว่าพวกเขาเงียบไป เวสลีย์ก็พูดต่อด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ผมขอทวนคำสั่งอีกครั้ง ข้อแรก ก่อนคืนนี้ สินค้าทั้งหมดในฐานที่มั่นต้องถูกส่งออกไป ข้อสอง ในช่วงเวลากวาดล้าง ห้ามใครออกไปก่อเรื่องเด็ดขาด เข้าใจไหม?”
หัวหน้าแก๊งพยักหน้าเงียบ ๆ ด้วยใบหน้าบูดบึ้ง
“ดีมาก! แยกย้ายกันไปทำงานได้”
หัวหน้าแก๊งก้มหน้าและลุกขึ้นเดินออกไป ราวกับคนใกล้ตาย
เมื่อเดินออกไปที่ลานกว้างด้านนอก พวกเขาก็เริ่มนินทาว่าร้ายเวสลีย์ และในขณะเดียวกันก็เริ่มคิดถึงช่วงเวลาที่เจสันยังเป็นคนคุมแก๊ง
พวกหัวหน้าแก๊งเดินไปบ่นไป ส่วนชายเคราเฟิ้มเดินตามอยู่ห่าง ๆ
เขารับผิดชอบธุรกิจขนส่งของแก๊ง เนื่องจากเป็นคนไม่ค่อยเข้าสังคม เขาจึงมีความสัมพันธ์กับหัวหน้าคนอื่นในระดับธรรมดา
เมื่อสบโอกาสที่ทุกคนไม่สนใจ เขาแอบปลีกตัวออกไป เดินไปที่มุมลับตาคน หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและส่งข้อความ
. . .
สำนักงานใหญ่ปราบปรามยาเสพติดนิวยอร์ก
สแตนฟิลด์นอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้โซฟาในห้องทำงาน พาดเท้าบนโต๊ะทำงาน ซึ่งมีเสียงเพลง “ซิมโฟนีแห่งโชคชะตา” ของบีโธเฟนดังอยู่
เขาหลับตาพริ้ม ยิ้มมุมปาก และเคาะนิ้วเบา ๆ ตามจังหวะเพลง
เขากลายเป็นคนดังทั่วสหรัฐฯ จากสงครามในเฮลส์คิทเช่น และกลายเป็นวีรบุรุษปราบยาเสพติดในสายตาประชาชน
ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กกำลังเตรียมมอบเหรียญกล้าหาญให้เขา และสำนักงานใหญ่ปราบปรามยาเสพติดในวอชิงตันก็กำลังพิจารณาเลื่อนตำแหน่งให้เขาเช่นกัน
สแตนฟิลด์ในตอนนี้เรียกได้ว่าหน้าที่การงานรุ่งโรจน์และชีวิตกำลังรุ่งเรืองสุดขีด
ติ๊ด ติ๊ด . . .
โทรศัพท์บนโต๊ะดังขึ้น
สแตนหยิบมาดู ปรากฏว่าเป็นข้อความจากสายลับของ ปปส.
“คืนนี้ วัสดุทั้งหมดในแก๊งจะถูกย้ายไปที่โกดังในเมืองบัลติมอร์ ในนั้นมีกัญชาเป็นตันเลย!”
เพิ่งทำลายรังยาไปแห่งหนึ่ง ตอนนี้ส่งกัญชามาให้อีกแล้ว
นี่คือจังหวะชีวิตขาขึ้นของคนวัยกลางคนชัด ๆ
แต่ทว่าวัสดุของแก๊งไหน เขาไม่ได้ระบุให้ชัดเจน
สแตนลุกขึ้นนั่งตัวตรงและล็อกอินเข้าสู่อินทราเน็ตของ DEA เพื่อค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับสายลับคนนี้
ไม่ใช่ว่าเขาไร้ความรับผิดชอบจนจำตัวตนของสายลับไม่ได้ แต่เพราะมีสายลับใน ปปส. เยอะมากจนเขาจำไม่ได้หมดถ้าไม่เช็กในระบบ และเพราะมีสายลับมากเกินไป ปปส. จึงเคยมีเรื่องตลก ๆ เกิดขึ้นมากมาย
เรื่องที่โด่งดังที่สุดคือ ตำรวจ ปปส. นายหนึ่งที่แฝงตัวมาหลายปี ปลอมตัวเป็นคนขายกัญชา เตรียมจะขายกัญชาให้อีกคนหนึ่ง แล้วค่อยจับกุมตอนส่งมอบของ แต่คาดไม่ถึงว่า คนซื้อกัญชาก็เป็นสายลับรุ่นเก๋าเหมือนกัน เขาแจ้งผู้บังคับบัญชาเกี่ยวกับเวลาและสถานที่ส่งมอบ และวางแผนจะจับกุมคนขายในตอนนั้น เพื่อบีบให้คายรายชื่อเครือข่ายกัญชาทั้งหมดออกมา
ตลกไหมล่ะ?
ในวันส่งมอบ ตำรวจนอกเครื่องแบบทั้งสองฝ่ายต่างยกพวกมาตีกันจนหัวร้างข้างแตก
ตำรวจหลายนายถูกยิงและล้มลง จนกระทั่งหน่วย SWAT ท้องที่มาถึงและตรวจสอบตัวตนของทั้งสองฝ่าย ถึงได้รู้ว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดครั้งใหญ่
เหตุการณ์นี้ถูกสื่อนำไปตีข่าวอย่างครึกโครม และกลายเป็นความอับอายขายขี้หน้าตลอดกาลของ ปปส.
ไม่นานข้อมูลจริงของสายลับชายเคราเฟิ้มก็ถูกค้นพบ
“คนคนนี้แฝงตัวอยู่กับคิงพิน!” สแตนตาสว่างทันที
เมื่อนึกถึงความแค้นระหว่างคิงพินกับเจสัน เขาก็ล้มเลิกความคิดที่จะแจ้งตำรวจทันที
จะแจ้งทำไม นี่เป็นโอกาสดีที่บอสจะได้แก้แค้น
เขาคว้าเสื้อโค้ทและขับรถไปที่อพาร์ตเมนต์ จากนั้นตรงไปที่ชั้นห้าและเคาะประตูห้อง
อาการบาดเจ็บเก่าของเจสันยังไม่หายดี และเขากำลังพักฟื้นอยู่ในอพาร์ตเมนต์อย่างสบายใจ
ไหน ๆ ก็ว่าง เขาเลยสอนพื้นฐานเรื่องอาวุธปืนให้แฟรงคลิน
เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของสแตน เขายิ้มและถามว่า “ทำไมดีใจขนาดนั้น? เก็บเงินได้เหรอ”
สแตนหายใจหอบและพูดว่า “ข้อมูลวงในจาก ปปส. คืนนี้คิงพินจะมีการเคลื่อนไหว!”
สีหน้าของเจสันแข็งค้างทันที
สแตนพูดต่อ “เขาสั่งให้ลูกน้องขนสินค้าผิดกฎหมายทั้งหมดในแก๊งไปที่โกดังในบัลติมอร์”
เจสันยืนนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง และเข้าใจความคิดของคิงพินทันที
“ตัดสินใจฉลาด! การกวาดล้างของนิวยอร์กครั้งนี้ต่างจากที่ผ่านมา กรมตำรวจจะลงมือหนักมาก และพวกเขาจะไม่มีทางปิดคดีจนกว่าจะจับปลาตัวใหญ่ได้”
“บอสอ่านเกมขาดจริง ๆ เมื่อกี้ผู้ระดับสูงทั้งหมดของกรมตำรวจนิวยอร์กเพิ่งประชุมกัน การกวาดล้างครั้งนี้เป็นเรื่องจำเป็น และจะเริ่มภายในวันสองวันนี้”
สแตนเป็นเจ้าหน้าที่รัฐระดับสูง เขาย่อมรู้ข้อมูลวงในของกรมตำรวจดี
เจสันถาม “นายมีรายการสินค้าที่คิงพินจะส่งไปไหม?”
สแตนส่ายหัวและพูดว่า “ไม่มี แต่สายบอกว่าแค่กัญชาอย่างเดียวก็มากกว่าหนึ่งตันแล้ว”
แฟรงคลินร้องอุทานด้วยความตกใจ “กัญชาหนึ่งตัน! พระเจ้า คิดตามราคามืดกรัมละ 130 ดอลลาร์ นั่นมัน 130 ล้านดอลลาร์เลยนะ! ยังไม่รวมของอย่างอื่นอีก!”
พูดจบ เขามองเจสันด้วยสายตาลุกวาว “ลูกพี่ ลุยกันเถอะ!”
เอาไขมันก้อนโตมาจ่อปากขนาดนี้ ใครไม่กินก็โง่แล้ว
เจสันโบกมือให้เขาใจเย็น ๆ จากนั้นเขาก็นั่งกลับลงบนโซฟาและขมวดคิ้ว เหมือนกำลังคิดถึงความเป็นไปได้ของเรื่องนี้
[ติ๊ง! เปิดใช้งานภารกิจ [นักรบกัญชา], รางวัลภารกิจ 3000 คะแนนตัวร้าย!]
[แนะนำภารกิจ คิงพินมีสินค้ามูลค่าหลายร้อยล้านดอลลาร์ที่ต้องส่งไปบัลติมอร์ โปรดให้โฮสต์แย่งชิงมันมา และประกาศศักดาให้อดีตเจ้านายได้รู้ซึ้ง!]
มูลค่าของสินค้าล็อตนี้ดึงดูดใจมากอยู่แล้ว บวกกับแรงยุจากระบบ ในที่สุดเจสันก็ทนไม่ไหว
เขาลุกขึ้นพรวดและพูดว่า “ลุย!”
แฟรงคลินและสแตนดีใจทันที
เจสันใจป้ำกับลูกน้องมาก เขาเชื่อว่าหลังจากงานนี้ พวกเขาจะได้เป็นเศรษฐีกันถ้วนหน้า
“ตรงนี้ ตรงนี้ และตรงนี้ . . . สถานที่หลายสิบแห่งที่มีลูกศรชี้พวกนี้คือฐานที่มั่นของแก๊งคิงพิน และฐานที่มั่นในเฮลส์คิทเช่นก็คือสำนักงานใหญ่ของแก๊ง”
ทั้งสามนั่งล้อมวงกัน เจสันเปิดแผนที่และแจกแจงงานให้พวกเขา
“นี่คือเขตโรงงานร้างในเมืองบัลติมอร์ และเป็นที่ตั้งของโกดังด้วย”
“มีสมาชิกแก๊งจำนวนมากประจำการอยู่ที่จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด ดังนั้นเราจึงทำได้แค่หาทางลงมือระหว่างทาง”
เจสันลากนิ้วบนแผนที่ ชี้ไปที่ตำแหน่งที่ไม่มีอาคารโดยรอบ
“ที่นี่อยู่ห่างจากนิวยอร์ก 200 กิโลเมตร และห่างจากโรงงานบัลติมอร์ประมาณ 120 กิโลเมตร”
“อันตรายที่สุดในการทำแบบนี้คือกลัวว่าคิงพินจะวางกำลังดักซุ่มระหว่างทาง”
“และนี่เป็นทางเดียวจากนิวยอร์กไปบัลติมอร์ ล้อมรอบด้วยเนินเขาเตี้ย ๆ ไม่มีอาคารใด ๆ และไม่มีที่ให้คนซ่อนตัว”
“ดังนั้นภารกิจคือแบบนี้ สแตน นายรับผิดชอบเตรียมอาวุธให้ฉัน ฉันต้องการทุ่นระเบิดต่อต้านรถถังแบบบังคับจุดระเบิดสองลูก และระเบิดพลาสติก C4 สิบลูก และก่อนลงมือ นายต้องส่งเฮลิคอปเตอร์ไปสแกนพื้นที่นี้ด้วยรังสีอินฟราเรด เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีศัตรูซุ่มอยู่แถวนี้”
“ไม่ต้องห่วง เรื่องพวกนี้สบายมาก”