มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 18 รับสมัครวายร้าย

มหาวายร้ายแห่งจักรวาลมาร์เวล ตอนที่ 18 รับสมัครวายร้าย

เจสันเพิ่งถูกตั้งค่าหัว 3 ล้านดอลลาร์ และตอนนี้เขาก็ถูกกระทรวงยุติธรรมตั้งค่าหัวอีก 10 ล้านดอลลาร์

เงิน 13 ล้านดอลลาร์ถือเป็นตัวเลขมหาศาล เพียงพอที่จะทำให้นักฆ่าและแก๊งสเตอร์ทั่วนิวยอร์กสมองไหลและแห่กันมาล่าหัวเขา

เจสันรู้สึกหนาวสะท้านในใจ คิดว่าต่อไปนี้เวลาออกไปข้างนอกต้องระวังตัวให้มาก

ทุกอย่างมีสองด้านเสมอ!

เมื่อข่าวที่สะเทือนขวัญอเมริกาแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ผู้คนจำนวนมากขึ้นรู้ถึงวีรกรรมชั่วร้ายของเจสัน และหลายคนก็เริ่มหวาดกลัวเขา

ชื่อเสียงของเจสันเริ่มเพิ่มขึ้น

[ติ๊ง! เมื่อค่าชื่อเสียงถึง 100 แต้ม คุณจะได้รับโอกาสในการรับสมัครสมาชิกปาร์ตี้]

เจสันดีใจจนเนื้อเต้น

ด้วยค่าหัว 13 ล้านดอลลาร์บนหัว ต่อให้เขาเก่งแค่ไหน สองหมัดก็ยากจะต้านทานฝูงชน

เปิดระบบและคลิกที่รับสมัครสมาชิกปาร์ตี้

[ติ๊ง! สหายวายร้าย “แฟรงคลิน คลินตัน” ได้รับการเปิดใช้งานแล้ว แหล่งที่มาของตัวละครคือ “GTA5” โปรดไปรับสมัครด้วยตนเอง]

ชั่วขณะหนึ่ง ความทรงจำที่ซ่อนลึกอยู่ในสมองของเจสันเริ่มผุดขึ้นมา แต่เนื่องจากเวลาผ่านไปนานเกินไป ความทรงจำจึงเลือนลางเล็กน้อย

จำได้แค่ว่า “GTA5” เป็นเกมที่โด่งดังไปทั่วโลก และแฟรงคลิน คลินตัน คนนี้ก็เป็นตัวเอกในเกม

ความสามารถพิเศษของเขาคืออะไรนะ?

เจสันจำไม่ได้ แต่สิ่งที่ทำให้เขาลำบากใจยิ่งกว่าคือนิวยอร์กตั้งกว้างใหญ่ขนาดนี้ เขาจะไปหาแฟรงคลินเจอที่ไหน? เขาคงไปติดประกาศคนหายทั่วทุกตรอกซอกซอยไม่ได้หรอกนะ

[ติ๊ง! คำเตือน แฟรงคลิน คลินตัน เป็นแฟนคลับตัวยงของโฮสต์ และมักจะโพสต์ข้อความที่เกี่ยวข้องบนเฟซบุ๊ค]

โฮ่ ๆ นี่ไม่ใช่แค่คำเตือนแล้ว มันคือการบอกใบ้ชัด ๆ

เจสันมีบัญชี เฟซบุ๊ค และมีแฟนคลับมากมาย เพราะเขามักจะโพสต์รูปปืน สาวสวย รถหรู และคฤหาสน์ลงบน เฟซบุ๊ค

ไม่ว่าจะอยู่ในโลกไหน คนรวยก็มักดึงดูดแฟนคลับจำนวนมากบนอินเทอร์เน็ตได้เสมอ

น่าเสียดายที่ตอนนี้เจสันเป็นที่ต้องการตัวของสหรัฐอเมริกา และหน่วยงานตรวจสอบอินเทอร์เน็ตของรัฐบาลต้องคอยจับตาดูบัญชีของเขาตลอดเวลา ตราบใดที่เขากล้าล็อกอิน FBI ก็จะบุกมาถึงตัวทันที

เจสันเปิด เฟซบุ๊ค ลงทะเบียนบัญชีใหม่ จากนั้นค้นหาชื่อ แฟรงคลิน คลินตัน ระบุเพศชายและสถานที่คือนิวยอร์ก

อย่างไรก็ตามมีผู้ชายชื่อแฟรงคลิน คลินตัน มากกว่า 500 คนในนิวยอร์ก

เจสันทำได้เพียงใช้วิธีโง่ ๆ คือคลิกดูหน้าโฮมเพจของพวกเขาทีละคน

ระบบแจ้งว่าแฟรงคลินเป็นแฟนคลับตัวยงของเขา ดังนั้นต้องมีข้อมูลที่เกี่ยวกับเขาบนหน้าโฮมเพจแน่นอน

หลังจากถือโทรศัพท์นานกว่าสามชั่วโมงจนคอแข็ง ในที่สุดเจสันก็เจอผู้ใช้ที่มีคุณสมบัติตรงตามที่ต้องการ

รูปโปรไฟล์ของเขาเป็นชายผิวดำอายุน้อย หน้าตาธรรมดาและดูบ้านนอกนิดหน่อย ตัดผมทรงสกินเฮด แค่มองหน้าเศร้า ๆ นี่ก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นชนชั้นล่างของสังคม

เมื่อคลิกเข้าไปดูหน้า เฟซบุ๊ค ของเขา เจสันก็ต้องตกตะลึง เนื้อหาเกินครึ่งในนั้นเกี่ยวข้องกับเขา สมกับที่เป็นแฟนคลับตัวยงจริง ๆ

[ลุยเดี่ยวฆ่ามาเฟียไปกว่า 20 คน เจสันเป็นพระเจ้าเหรอ?]

[ไอ้พวกสื่อโง่ ๆ ของ CNN เจสัน วอลเตอร์ผู้ยิ่งใหญ่ไม่มีทางถูกโค่นล้มหรอก]

[พระเจ้าช่วย! เจสันถล่มมาเฟียรัสเซียด้วยตัวคนเดียว! พระเจ้า นี่มันบ้าไปแล้ว!]

ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว แฟรงคลินเพิ่งโพสต์ข่าวล่าสุด

[ตั้งค่าหัว 10 ล้านดอลลาร์! เจสันโคตรเจ๋ง! สักวันเขาจะเหนือกว่าบิน ลาเดน และกลายเป็นฝันร้ายตลอดกาลของรัฐบาลเฮงซวยนั่น]

หลังจากอ่านโพสต์ยาวเหยียด หน้าของเจสันก็ร้อนผ่าว พร้อมกับถอนหายใจ เป็นวัยรุ่นนี่มันดีจริง ๆ

การที่แฟรงคลินโพสต์สนับสนุนเจสันอย่างเปิดเผย ดึงดูดให้กลุ่มคนผู้ผดุงความยุติธรรมเข้ามาถล่ม และคำด่าทอหยาบคายเหล่านั้นก็สาดใส่เขาจนเละ

อย่างไรก็ตามเขาไม่ใช่คนยอมคนง่าย ๆ เขาโต้ตอบกลับทีละคนอย่างดุเดือด และยังคงไม่เพลี่ยงพล้ำแม้ต้องสู้กับคนนับร้อย

ต้องยอมรับเลย นี่มันพรสวรรค์ทางเผ่าพันธุ์ชัด ๆ

เจสันส่งข้อความส่วนตัวไปหาเขา “สวัสดี ฉันเจสัน วอลเตอร์”

นาทีต่อมา แฟรงคลินตอบกลับว่า “ไง ฉันพ่อแกเอง”

เจสันขมวดคิ้ว เด็กสมัยนี้ปากร้ายกันขนาดนี้เลยเหรอ?

เขาพิมพ์ต่อ “ฉันคือเจสัน วอลเตอร์ ตัวจริง นายเป็นแฟนคลับฉันไม่ใช่เหรอ? ฉันคิดว่าเราน่าจะนัดเจอกันได้นะ”

แฟรงคลินตอบกลับทันควัน “ตลกตายล่ะ! มีคนส่งข้อความแบบนี้มาหาฉันเป็นสิบ ๆ คนทุกวัน ถ้าแกเป็นเจสันตัวจริง ถ่ายรูปตัวเองส่งมาสิ”

เจสัน “นายก็เห็นข่าวเมื่อกี้แล้ว ตอนนี้ฉันถูกกระทรวงยุติธรรมตั้งค่าหัว 10 ล้านดอลลาร์ ถ้าฉันส่งรูปไป ระบบจะล็อกตำแหน่งทันที แล้วจากนั้น . . . นายก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

“แต่ถ้าไม่ส่งรูป แล้วฉันจะเชื่อแกได้ยังไง?”

“เรานัดเจอกันได้ แล้วนายก็จะรู้ว่าจริงหรือปลอม”

“ไอ้ขี้โกหก! แกคงจะล่อฉันไปที่ไหนสักแห่งแล้วเบี้ยวนัดใช่ไหม? บ้าเอ๊ย โดนแบบนี้มาหลายรอบแล้ว”

เจสันจนปัญญา ไอ้เด็กดวงซวยนี่ไปเจออะไรมาบ้างเนี่ย?

“ไม่ต้องห่วง นายเป็นคนเลือกสถานที่นัดพบเองเลย ต่อให้นายเลือกร้านสตาร์บัคส์ใต้ตึกนาย นายก็ไม่เสียหายอะไรมากหรอกถ้าฉันเบี้ยวนัด”

แฟรงคลินไม่ตอบกลับทันที คงกำลังคิดถึงความเป็นไปได้ของวิธีนี้

สิบนาทีผ่านไป ในที่สุดเขาก็ตอบกลับ “สามทุ่มคืนนี้ ที่เซ็กซี่คลับ บนถนน XX ในควีนส์ ฉันจะรอแกที่นี่หนึ่งชั่วโมง”

“ตกลง ฉันจะไปถึงตอนสามทุ่มตรง”

ออกจากเฟซบุ๊ค เจสันมองเวลาบนหน้าจอ

ตอนนี้เหลือเวลาอีก 5 ชั่วโมงก่อนถึงเวลานัดสามทุ่ม เจสันตัดสินใจใช้เวลานี้ในการปลอมตัว

เขาหยิบใบขับขี่ออกมาจากเป้ เจ้าของใบขับขี่คือ เฮนรี่ เวด ชายผิวขาววัยสามสิบกว่าปี

เจสันจำหน้าตาของเขาได้ จากนั้นก็หาอุปกรณ์ปลอมตัวออกมา และเริ่มสาละวนอยู่หน้ากระจก

ผ่านไปสามชั่วโมง การแต่งหน้าก็เสร็จสิ้น

ในเวลานี้เจสันเหมือนเฮนรี่ในรูปถ่ายถึง 90% ต่อให้คิงพินมายืนอยู่ตรงหน้า ก็คงจำเขาไม่ได้

เจสันพยักหน้าด้วยความพอใจ ซ่อนปืนพกที่บรรจุกระสุนไว้ที่เอวด้านหลัง จากนั้นออกจากเซฟเฮาส์ เดินไปสามบล็อก และเรียกแท็กซี่

คนขับเป็นลุงผิวขาววัยสี่สิบกว่า

“สวัสดีตอนเย็นครับคุณผู้ชาย จะไปที่ไหนครับ?”

“ควีนส์ครับ”

“ที่อยู่โดยละเอียดล่ะครับ?”

“ห้างสรรพสินค้าใหญ่ ๆ ที่ไหนก็ได้ครับ”

“ไม่มีปัญหาครับ”

แท็กซี่แล่นช้า ๆ มุ่งหน้าสู่ควีนส์ และหยุดลงหลังจากวิ่งไปได้ประมาณสิบห้านาที

คนขับตบพวงมาลัยแล้วสบถ “บ้าเอ๊ย ตำรวจโง่พวกนี้เริ่มก่อเรื่องอีกแล้ว”

เจสันชะโงกหน้าออกไปดู ปรากฏว่าตำรวจปิดถนนเพื่อตรวจค้น

เกิดเหตุระเบิดต่อเนื่องในแมนฮัตตัน มีผู้เสียชีวิตกว่า 50 ราย เมื่อเผชิญกับคำถามจากรัฐบาลกลางและสาธารณชน แรงกดดันที่สถานีตำรวจต้องแบกรับคงจินตนาการได้ไม่ยาก

ผลก็คือ ตำรวจต้องตั้งด่านสกัดกั้นถนนสายหลักทั่วแมนฮัตตัน และตรวจค้นรถทุกคันที่ผ่านไปมาอย่างละเอียด

สำหรับคนทั่วไป นี่เป็นเรื่องดี แต่สำหรับคนขับแท็กซี่ การที่ตำรวจตั้งด่านสกัดทุกที่ มันเท่ากับตัดทางทำมาหากินของพวกเขา