ตอนที่ 23 หลอกล่อเย่ว์เหลิ่งเหลิ่งได้สำเร็จ

ตอนที่ 23 หลอกล่อเย่ว์เหลิ่งเหลิ่งได้สำเร็จ

โรงเรียนนั่วติง

แม้จะเป็นเพียงโรงเรียนวิญญาจารย์ระดับต้น

แต่นี่คือก้าวแรกบนเส้นทางสู่การเป็นเทพเจ้าของถังซานในเรื่องราวต้นฉบับ

และยังเป็นสถานที่ที่ถังซานได้พบกับสัตว์วิญญาณแสนปีอย่างเสียวอู่ด้วย

ทันทีที่พวกเขามาถึงหน้าประตูโรงเรียน

เสียงที่ไร้อารมณ์ของระบบก็ดังขึ้นในหัวของจินเหมียนอีกครั้ง

[ตรวจพบว่าโฮสต์อยู่ที่โรงเรียนนั่วติง ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ! ยินดีด้วยที่โฮสต์ได้รับรางวัล: อายุของวงแหวนวิญญาณวงแรกเพิ่มขึ้นห้าร้อยปี!]

[สถานที่ลงชื่อเข้าใช้ครั้งต่อไป: วังองค์สังฆราช!]

เมื่อเสียงของระบบเงียบลง

อายุวงแหวนวิญญาณวงแรกของจินเหมียนก็เพิ่มขึ้นห้าร้อยปีในทันที พร้อมกับสัมผัสได้ถึงพลังที่ส่งผ่านกลับมา

จากนั้นเขาก็หันไปมองโรงเรียนนั่วติง

จะว่าไป อวี้เสี่ยวกังก็คงจะเริ่มมาเกาะเขากินอยู่ที่นี่แล้วสินะ? ข้าควรจะเข้าไปดูหน่อยดีไหม?

ช่างเถอะ มีอะไรน่าดูในตัวคนสารเลวพรรค์นั้นกัน? สู้ข้ากลับไปที่โรงเรียนสำนักวิญญาณยุทธ์ยังจะดีเสียกว่า

หลังจากครุ่นคิด จินเหมียนก็ส่ายหน้าแล้วเดินจากไปพร้อมกับพรหมยุทธ์แรดพิโรธ

ทว่าในระหว่างทาง

พวกเขาก็ได้ยินเสียงคนตะโกนขอความช่วยเหลือ

วัยรุ่นท่าทางร่ำรวยหลายคนกำลังต้อนเด็กสาวคนหนึ่งจนมุมในตรอกเล็กๆ

เด็กสาวสวมชุดกระโปรงสีขาวดูน่ารักมาก โดยเฉพาะดวงตากลมโตที่ดูฉ่ำน้ำ ยิ่งทำให้นางดูน่าสงสารจับใจ

ช่วยด้วย!

หึหึ แม่สาวน้อย ตะโกนไปเถอะ ต่อให้เจ้าตะโกนจนคอแตกก็ไม่มีใครมาช่วยหรอก

มาเถอะ ให้พี่ชายคนนี้มอบความรักให้เจ้าหน่อย

เรื่องแบบนี้ แน่นอนว่าต้องให้พี่หรงไปก่อน

พวกเจ้าก็รู้ความดีนี่นา

ชายที่เพื่อนๆ เรียกว่าพี่หรงเดินเข้าไปหาเด็กสาวพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

เมื่อเห็นดังนั้น เด็กสาวก็ยิ่งหวาดกลัวมากขึ้น ท่านแม่! ท่านปู่! พวกท่านอยู่ที่ไหน?

ข้าขอเตือนนะ อย่าเข้ามาใกล้มากกว่านี้ ไม่อย่างนั้นท่านแม่ข้าไม่เอาพวกเจ้าไว้แน่!

ได้ยินเช่นนั้น

พวกอันธพาลต่างก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

คิดจะขู่ใครกัน?เจ้ารู้ไหมว่าพี่หรงมีฐานะอะไร?

เจ้าเมืองนั่วติงคือพ่อของเขาโว้ย!

เสี่ยวหรงขัดจังหวะ เลิกเสียเวลาได้แล้ว แม่สาวน้อย พ่อของข้าคือปรมจารย์วิญญาณระดับสี่วงแหวน ติดตามคุณชายผู้นี้ไป รับรองว่าในอนาคตเจ้าจะไม่ผิดหวังแน่นอน

ฝันไปเถอะ เด็กสาวเอ่ยอย่างเด็ดเดี่ยว

ในเมื่อไม่ยอมรับความหวังดี ก็ต้องเจอดี วันนี้ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าคุณชายผู้นี้ร้ายกาจแค่ไหน

พูดจบ เสี่ยวหรงก็ถลาเข้าไปหมายจะคว้าตัวเด็กสาว

เห็นดังนั้น ในฐานะเยาวชนตัวอย่าง จินเหมียนจะนิ่งดูดายได้อย่างไร?

เขาพุ่งเข้าไปขวางหน้าเด็กสาวทันที

เพียงไม่กี่กระบวนท่า เขาก็ซัดพวกนั้นจนลงไปนอนกองกับพื้นทั้งหมด

จากนั้นเขาก็หันไปถามเด็กสาว เจ้าเป็นอะไรไหม?

เด็กสาวส่ายหน้าเป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไร

เห็นเช่นนั้น จินเหมียนจึงเตรียมตัวจะจากไป

ทว่าเด็กสาวกลับดึงรั้งเขาไว้แล้วเอ่ยอย่างกล้าๆ กลัวๆ คือว่า ท่านช่วยพาข้าไปหาท่านแม่หน่อยได้ไหมเพคะ? เมื่อครู่ข้ากับท่านแม่พลัดหลงกันโดยบังเอิญ

จินเหมียนเป็นคนใจอ่อน

เมื่อเห็นท่าทางน่าสงสารของเด็กสาว เขาก็ตอบตกลง

ตกลง

ขอบคุณมากเพคะ

เห็นจินเหมียนตกลง เด็กสาวก็ขอบคุณเขาด้วยความดีใจ

จินเหมียนหันไปมองพรหมยุทธ์แรดพิโรธแล้วกล่าว เราช่วยนางตามหาท่านแม่ก่อน แล้วค่อยกลับเมืองวิญญาณยุทธ์กัน

พรหมยุทธ์แรดพิโรธพยักหน้า

ทั้งสองจึงเริ่มช่วยเด็กสาวตามหาท่านแม่ตามท้องถนน

จะว่าไป ข้ายังไม่รู้จักชื่อของเจ้าเลยนะ? จินเหมียนถามด้วยความอยากรู้

เด็กสาวนิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วตอบเสียงเบา ข้าชื่อเย่ว์เหลิ่งเหลิ่ง ท่านจะเรียกข้าว่าเหลิ่งเหลิ่งก็ได้เพคะ

อ้อ เย่ว์เหลิ่งเหลิ่ง...

หา? เจ้าชื่อเย่ว์เหลิ่งเหลิ่งงั้นรึ?!

จินเหมียนโพล่งถามเสียงดัง จ้องมองเย่ว์เหลิ่งเหลิ่งเขม็ง

ใช่เพคะ ชื่อของข้ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า? เมื่อเห็นปฏิกิริยาที่รุนแรงของจินเหมียน เย่ว์เหลิ่งเหลิ่งก็อดไม่ได้ที่จะหดตัวหนีด้วยความตกใจ

จินเหมียนยังคงซักไซ้ต่อ เจ้ามาจากสำนักเก้าสารภีใช่ไหม?

ท่านรู้ได้อย่างไรเพคะ? เย่ว์เหลิ่งเหลิ่งสงสัยยิ่งนัก

เด็กชายที่ดูรุ่นราวคราวเดียวกับนางคนนี้ รู้จักที่มาของนางเพียงแค่ได้ยินชื่อได้อย่างไร?

ทั้งที่นางยังไม่ได้ใช้วิญญาณยุทธ์ให้เขาเห็นเลยด้วยซ้ำ

หลังจากได้รับคำตอบที่ยืนยันแน่นอน

จินเหมียนก็เกาหัว

เขาไม่คิดเลยว่าการทำความดีเพียงครั้งเดียว จะทำให้นำพาเขามาพบกับทายาทเพียงคนเดียวในอนาคตของสายเลือดเก้าสารภี

ต้องรู้ก่อนนะว่า วิญญาณยุทธ์เก้าสารภี คือสุดยอดวิญญาณยุทธ์สายเยียวยา

ผู้ครอบครองมีความสามารถในการรักษาที่เรียกได้ว่าฝืนลิขิตสวรรค์ ในการต่อสู้ ไม่ว่าเจ้าจะบาดเจ็บหนักแค่ไหน ตราบใดที่วิญญาจารย์เก้าสารภีฝั่งเจ้ายังไม่ล้มลง บาดแผลของเจ้าจะได้รับการเยียวยาอย่างรวดเร็ว

ทว่าวิญญาณยุทธ์นี้มีข้อเสียที่ร้ายแรงมาก

นั่นคือ ในแต่ละรุ่นของเก้าสารภีจะมีทายาทได้เพียงคนเดียวเท่านั้น ต่อเมื่อวิญญาจารย์เก้าสารภีรุ่นก่อนตายไป รุ่นใหม่ถึงจะปรากฏขึ้น

ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะสร้างขุมกำลังที่ทรงอำนาจขึ้นมาได้

แต่สำหรับจินเหมียน เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด

เมื่อถึงเวลา เขาแค่ต้องไปยึดสวนสมุนไพรเซียนของตู๋กู่ป๋อมา

แล้วให้เย่ว์เหลิ่งเหลิ่งกินสารภีอมตะเข้าไป ปัญหานี้ก็จะคลี่คลาย

ถ้าเขาสามารถหลอกล่อนางให้ไปเรียนที่โรงเรียนสำนักวิญญาณยุทธ์ได้ ในอนาคตเขาก็จะมีสุดยอดหมอเทวดาอยู่ข้างกายไม่ใช่รึ?

คิดได้ดังนั้น

เขาก็รีบถามทันที เหลิ่งเหลิ่ง เจ้าเข้าเรียนหรือยัง?

เย่ว์เหลิ่งเหลิ่งส่ายหน้าแล้วตอบอย่างใสซื่อ ยังเพคะ แต่ก็ใกล้แล้ว

คราวนี้ท่านแม่พาข้าออกมาเพื่อจัดการเรื่องการเข้าเรียนที่โรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่วเพคะ

เมื่อเห็นว่านางยังไม่ได้ไปโรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่ว

จินเหมียนก็รู้ทันทีว่าโอกาสมาถึงแล้ว

คือว่า เหลิ่งเหลิ่ง เจ้าเคยได้ยินชื่อโรงเรียนสำนักวิญญาณยุทธ์ไหม...

และแล้ว จินเหมียนก็เริ่มกระบวนการลักพาตัว... เอ๊ย หลอกล่อ

เขาอ้างถึงเรื่องที่มีราชทินนามพรหมยุทธ์มาเป็นอาจารย์สอน มีสภาพแวดล้อมจำลองการฝึกฝนที่ดีที่สุดในทวีป และเรื่องอื่นๆ อีกมากมาย... เย่ว์เหลิ่งเหลิ่งที่ยังไร้เดียงสาจะไปเคยเจอการโฆษณาชวนเชื่อแบบนี้ได้อย่างไร?

นางถูกหลอกจนมึนงงไปหมดในเวลาอันรวดเร็ว

นางกะพริบตากลมโตแล้วถามด้วยความสงสัย จริงหรือเพคะ? โรงเรียนสำนักวิญญาณยุทธ์ยอดเยี่ยมขนาดนั้นเลยรึ? ถึงขั้นมีราชทินนามพรหมยุทธ์ในตำนานมาเป็นอาจารย์สอนเลยรึเพคะ!

รับรองได้! จริงแท้แน่นอนยิ่งกว่าทองคำบริสุทธิ์เสียอีก! จินเหมียนกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงใจ

แต่ไม่นานเย่ว์เหลิ่งเหลิ่งก็มีสีหน้ากังวลอีกครั้ง ถึงข้าอยากจะไปโรงเรียนสำนักวิญญาณยุทธ์มากแค่ไหน แต่ท่านแม่ตัดสินใจให้ข้าไปโรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่วแล้วนี่เพคะ...

จินเหมียนเอ่ยอย่างมั่นใจ ไม่ต้องห่วง ตราบใดที่เจ้าอยากไป เดี๋ยวตอนเจอท่านแม่เจ้า ข้าจะช่วยพูดเกลี้ยกล่อมให้นางเอง

จริงหรือเพคะ?

แน่นอนอยู่แล้ว

เย่ ดีจัง ข้าอยากไปโรงเรียนสำนักวิญญาณยุทธ์!

เมื่อเห็นใบหน้าที่เปี่ยมสุขของเย่ว์เหลิ่งเหลิ่ง จินเหมียนก็ยิ้มอย่างผู้ชนะ

ฮ่าๆๆๆ!

เพียงเท่านี้ เขาก็หลอกล่อเย่ว์เหลิ่งเหลิ่งมาไว้ในกำมือได้สำเร็จ

ต่อไปก็แค่จัดการกับท่านแม่ของนาง ทุกอย่างก็จะเป็นอันเรียบร้อย

ไม่นานนัก

พวกเขาก็พบท่านแม่ของเย่ว์เหลิ่งเหลิ่งที่แถวๆ โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง

ท่านแม่ของเย่ว์เหลิ่งเหลิ่งมีชื่อว่า เย่ว์ซู่ซู่

วิญญาณยุทธ์ของนางเหมือนกับเย่ว์เหลิ่งเหลิ่ง นั่นคือเก้าสารภี

ทว่าในเวลานี้ เนื่องจากคำสาปของเก้าสารภี อายุขัยของนางจึงใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว

ดังนั้นร่างกายของนางจึงอ่อนแอมาก และใบหน้าก็ซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากฟังเย่ว์เหลิ่งเหลิ่งเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เย่ว์ซู่ซู่ก็ก้าวออกมาขอบคุณเขา ขอบคุณที่ช่วยลูกสาวข้าไว้ รับเงินนี่ไปเถอะ ถือเป็นสินน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากเรา

จินเหมียนโบกมือแล้วกล่าว ท่านน้าเกรงใจเกินไปแล้ว เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง

เย่ว์เหลิ่งเหลิ่งจู่ๆ ก็พูดกับเย่ว์ซู่ซู่ว่า ท่านแม่ หม่อมฉันไม่ไปโรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่วได้ไหมเพคะ? หม่อมฉันอยากไปโรงเรียนสำนักวิญญาณยุทธ์

จบตอน