ตอนที่ 1 ข้าคือจินเหมียน หลานชายของจระเข้ทองคำ

ตอนที่ 1 ข้าคือจินเหมียน หลานชายของจระเข้ทองคำ

เมืองวิญญาณยุทธ์

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เหล่าวิญญาจารย์ทั่วทวีปต่างถวิลหา

และสำนักวิญญาณยุทธ์ สถานที่ซึ่งวิญญาจารย์ทุกคนพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะเข้าร่วม ก็ตั้งตระหง่านอยู่ ณ ใจกลางของเมืองแห่งนี้

ด้วยการช่วยเหลือชาวบ้านทั่วไปให้ปลุกวิญญาณยุทธ์โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย และการเฟ้นหาอัจฉริยะจำนวนมากเข้าสู่สังกัด ทำให้อิทธิพลของสำนักวิญญาณยุทธ์เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

จนบัดนี้ได้กลายเป็นขั้วอำนาจอันดับหนึ่งของทวีปอย่างปราศจากข้อกังขา

ทว่า สิ่งนี้ได้สร้างความหวาดระแวงให้แก่สองจักรวรรดิใหญ่

พึงรู้ไว้ว่า ก่อนการผงาดขึ้นของสำนักวิญญาณยุทธ์ ผู้ที่สามารถปลุกวิญญาณยุทธ์ได้นั้นแทบจะเป็นชนชั้นขุนนางทั้งสิ้น ชาวบ้านธรรมดาแทบจะไม่มีโอกาส

แม้จะมีผู้โชคดีบางคนปลุกวิญญาณยุทธ์ขึ้นมาได้ แต่หนทางสู่ความก้าวหน้าก็ถูกปิดกั้นโดยสองจักรวรรดิ ทำให้ยากที่จะเติบโตไม่ว่าจะพยายามเพียงใด

แต่ภายหลังการปรากฏตัวของสำนักวิญญาณยุทธ์ พวกเขาได้ช่วยชาวบ้านปลุกวิญญาณยุทธ์ฟรี และแจกจ่ายเหรียญภูติทองเพื่อสนับสนุนให้วิญญาจารย์หมั่นฝึกฝน ทำลายสถานะการผูกขาดของสองจักรวรรดิไปอย่างสิ้นเชิง

หอบูชาพรหมยุทธ์

นี่คือสถานที่พำนักของเจ็ดมหาปุโรหิตพรหมยุทธ์ ผู้ครอบครองอำนาจยิ่งใหญ่กว่าวังองค์สังฆราชเสียอีก

เหตุผลที่พวกเขามีอำนาจล้นฟ้าเช่นนี้ เป็นเพราะระดับพลังของเจ็ดมหาปุโรหิตพรหมยุทธ์ทุกคนล้วนอยู่เหนือระดับเก้าสิบหก

ภายในคฤหาสน์อันหรูหรา

ข้ามาอยู่โลกนี้ได้หกปีแล้ว วันนี้ในที่สุดข้าก็จะได้ปลุกวิญญาณยุทธ์เสียที

ในฐานะผู้ข้ามมิติ การจะปลุกได้จระเข้ทองคำราชันย์ คงไม่ใช่คำขอที่มากเกินไปหรอกกระมัง

เด็กหนุ่มผมดำนั่งอยู่บนหลังคา มือขวาเท้าคางพลางพึมพำกับตัวเอง

เด็กหนุ่มผู้นี้มีนามว่า จินเหมียน ปีนี้อายุครบหกขวบพอดี

ถูกต้องแล้ว เขาไม่ใช่คนของโลกใบนี้

ในชาติภพก่อน จินเหมียนเป็นเพียงนักศึกษาจบใหม่ที่กำลังตกงาน

ทว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นในบ่ายวันหนึ่ง

ขณะที่เขากำลังนอนเอนกายอยู่บนโซฟาที่บ้านเพื่อดูอนิเมะ ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน ตอนล่าสุด

ใครจะไปคาดคิด

เมื่อดูมาถึงช่วงกลางเรื่อง จู่ๆ รถพ่วงคันใหญ่ก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ พุ่งเข้าชนเขาจนเสียชีวิต

ทั้งที่ห้องพักของเขาอยู่บนชั้นหกแท้ๆ

เมื่อลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง เขาก็พบว่าตนเองได้ข้ามมิติมายังโลกแห่งทวีปโต้วหลัวแล้ว

เขากลายเป็นทารกแรกเกิด และยังคงมีชื่อว่า จินเหมียน เช่นเดิม

สิ่งที่ทำให้จินเหมียนตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิมคือสถานะของเขาในชาตินี้ เขาเป็นหลานชายเพียงคนเดียวของพรหมยุทธ์จระเข้ทองคำ

ด้วยความที่รู้ลึกรู้จริงในเนื้อเรื่องตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน เขาจึงรู้ดีว่าพรหมยุทธ์จระเข้ทองคำผู้นี้คือใคร

นี่คือปุโรหิตลำดับสองแห่งหอบูชาพรหมยุทธ์ ผู้ครอบครองวิญญาณยุทธ์สัตว์ระดับสูงสุดอย่าง จระเข้ทองคำราชันย์ และมีระดับพลังวิญญาณสูงถึงระดับเก้าสิบแปด เป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับสูงสุด จินเอ้อร์

ในยามนี้ เขาคือผู้แข็งแกร่งที่สุดรองจากมหาปุโรหิตเชียนเต้าหลิว, มหาปุโรหิตแห่งเกาะเทพสมุทร ปัวไซซี และเจ้าสำนักเฮ่าเทียนเมื่อสองรุ่นก่อน ถังเฉิน

ไม่เพียงเท่านั้น พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำที่มีอายุมากกว่าร้อยห้าสิบปี ยังมีอาวุโสสูงกว่าเชียนเต้าหลิวเสียอีก

ตั้งแต่เล็กจนโต ผู้คนรอบกายจินเหมียนต่างพยายามประจบเอาใจเขา

นี่คือบารมีของการเป็นหลานชายเพียงคนเดียวของปุโรหิตรอง พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำ

เมื่อเผชิญหน้ากับคนเหล่านี้ จินเหมียนย่อมคร้านที่จะใส่ใจ

ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงเป็นหลานชายเพียงคนเดียว

นั่นเพราะบิดามารดาในชาตินี้ของจินเหมียน ต่างสละชีพเพื่อปกป้องสำนักวิญญาณยุทธ์จากการบุกโจมตีของถังเฮ่า หลังจากที่เขาเพิ่งลืมตาดูโลกได้ไม่นาน

ขณะที่จินเหมียนกำลังตกอยู่ในห้วงความคิด

เสียงหวานใสราวกับเทพธิดาก็ดังขึ้นข้างหู

จินเหมียน พิธีปลุกวิญญาณยุทธ์กำลังจะเริ่มแล้วนะ ท่านปู่รองเดินทางไปแล้ว ทำไมเจ้ายังอยู่ที่นี่อีก

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยจากด้านหลัง จินเหมียนก็หันกลับไปมอง

เขาพบเด็กสาวผมสั้นสีทอง สวมชุดกระโปรงยาวสีทอง แม้เค้าโครงหน้าจะยังดูเยาว์วัยและยังเติบโตไม่เต็มที่ แต่ก็ดูออกไม่ยากว่าในอนาคตระต้องเป็นหญิงงามล่มเมืองอย่างแน่นอน

โดยเฉพาะดวงตาหงส์สีม่วงล้ำลึกคู่นั้น ช่างดูศักดิ์สิทธิ์ราวกับน้ำในทะเลสาบขั้วโลกที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง

นางคือหลานสาวของมหาปุโรหิตเชียนเต้าหลิว บุตรสาวของอดีตองค์สังฆราชเซียนซวินจี๋และองค์สังฆราชองค์ปัจจุบันปี๋ปี่ตง และยังเป็นว่าที่เทพทูตสวรรค์ในอนาคต เชียนเหรินเสวี่ย

ไม่ว่าจะอ่านนิยาย มังงะ หรือดูอนิเมะในชาติก่อน เขาล้วนชื่นชอบเชียนเหรินเสวี่ยเป็นอย่างมาก

รูปโฉมงดงาม พรสวรรค์ล้ำเลิศ และชาญฉลาด นับเป็นยอดหญิงคุณภาพสูงอย่างแท้จริง

น่าเสียดายที่จุดจบสุดท้ายของนางช่างน่าเวทนา

ปู่ของนางต้องเสียสละชีวิตเพื่อให้เป็นเทพ บิดาถูกสังหารโดยมารดา มารดาเกลียดชังนางเข้ากระดูกดำ และแม้แต่ตัวนางเอง ตำแหน่งเทพก็ยังถูกทำลายในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายเพื่อช่วยชีวิตมารดา

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จินเหมียนก็ตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะช่วยเชียนเหรินเสวี่ยเปลี่ยนชะตากรรม

ขณะที่เขากำลังขบคิดว่าจะผูกสัมพันธ์อันดีกับเชียนเหรินเสวี่ยได้อย่างไร

โอกาสก็มาถึง

คืนหนึ่งเมื่อสามปีก่อน เชียนเหรินเสวี่ยที่ถูกปี๋ปี่ตงเมินเฉยอีกครั้ง ได้วิ่งไปร้องไห้ที่ริมแม่น้ำ

จินเหมียนที่บังเอิญผ่านมาเห็นเชียนเหรินเสวี่ยกำลังปาดน้ำตาอยู่ริมตลิ่ง ตระหนักได้ทันทีว่าโอกาสดีเช่นนี้จะพลาดไม่ได้ เขาจึงก้าวเข้าไปปลอบโยนนาง

คืนนั้น ไหล่ซ้ายของจินเหมียนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของเชียนเหรินเสวี่ยเป็นวงกว้าง

ตั้งแต่นั้นมา จินเหมียนก็เป็นฝ่ายเข้าหาเชียนเหรินเสวี่ยในยามว่างเสมอ

หลังจากได้พูดคุยกันไม่กี่ครั้ง จินเหมียนก็กลายเป็นเพื่อนคนแรกและคนเดียวในชีวิตของเชียนเหรินเสวี่ย

โดยปกติ แม้เชียนเหรินเสวี่ยจะยังคงวางมาด ห้ามเข้าใกล้ กับผู้อื่น แต่ต่อหน้าจินเหมียน นางมักจะแสดงอาการเอาแต่ใจเหมือนเด็กสาวทั่วไป

ข้าแค่กำลังคิดอะไรเพลินๆ เดี๋ยวจะไปเดี๋ยวนี้แหละ

เมื่อวานเจ้าไม่ได้บอกรึว่าจะไม่คุยกับข้าหนึ่งเดือน ทำไมผ่านไปแค่วันเดียวก็มาตามหาข้าเสียแล้วล่ะ น้องเสวี่ย?

ตอนที่พูดคำว่า น้องเสวี่ย จินเหมียนจงใจเน้นเสียงและยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

โป๊ก

ร่างของเชียนเหรินเสวี่ยพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว นางกำหมัดเขกหัวจินเหมียนเบาๆ บอกกี่ครั้งแล้ว ห้ามเรียกน้องเสวี่ย เจ้าต้องเรียกข้าว่าพี่สาว

อีกอย่าง ใครเจาะจงมาตามเจ้ากัน แค่ท่านปู่กับท่านปู่รองเห็นว่าเจ้ายังไม่มา เลยให้ข้ามาตามต่างหาก ไม่อย่างนั้นข้าไม่สนใจเจ้าหรอก

ชิ

แม้จะรู้สึกเจ็บที่หัว แต่จินเหมียนก็ไม่เปลี่ยนท่าที ยังคงพูดล้อเลียนด้วยรอยยิ้ม ไม่เอาหรอก น้องเสวี่ย น้องเสวี่ย น้องเสวี่ย...

เฮ้อ เมื่อเห็นท่าทางกวนประสาทของจินเหมียน เชียนเหรินเสวี่ยก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างจนใจ

แววตาของนางเต็มไปด้วยความสับสน ชัดเจนว่านางแก่กว่าจินเหมียนถึงสามปี แต่เจ้าเด็กแสบที่ชอบนั่งแกว่งขาบนหลังคานี่กลับยืนกรานจะเรียกนางว่า น้องเสวี่ย

บางครั้ง จินเหมียนถึงกับหลอกล่อนางให้เรียกว่า พี่ชาย โดยบอกว่าถ้านางเรียกเขาว่า พี่เหมียน เขาจะยอมเรียกนางว่าพี่สาว

เพื่อให้เจ้าตัวเล็กนี่เรียกนางว่าพี่สาว เชียนเหรินเสวี่ยผู้ไร้เดียงสาและยังไม่เคยผ่านความโหดร้ายของสังคม จึงยอมตกลงและเรียกเขาว่า พี่เหมียน

แต่พอนางพูดจบ จินเหมียนก็กลับคำทันที

เรื่องนี้ทำให้เชียนเหรินเสวี่ยโกรธมาก และมักจะไปฟ้องเชียนเต้าหลิวกับจินเอ้อร์อยู่บ่อยๆ

เมื่อเห็นหลานสาวที่ไม่เคยเล่นกับเด็กคนไหน ในที่สุดก็มีเพื่อนเล่น เชียนเต้าหลิวก็ดีใจมากและไม่ได้ว่ากล่าวอันใด

เขายังสนับสนุนให้เชียนเหรินเสวี่ยไปมาหาสู่กับจินเหมียนให้มากขึ้นเสียอีก

ส่วนจินเอ้อร์นั้นไม่ต้องพูดถึง ยังไงเสียก็เป็นหลานชายแท้ๆ และตระกูลจระเข้ทองคำก็มีจินเหมียนเป็นทายาทเพียงคนเดียว เขาจึงเข้าข้างหลานตัวเองอย่างออกหน้าออกตา

เมื่อรู้ว่าจินเหมียนหลอกให้เชียนเหรินเสวี่ยเรียกว่า พี่ชาย ได้ เขายังชมหลานชายว่าฉลาดเฉลียวอีกต่างหาก

ด้วยความไม่ยอมแพ้ เชียนเหรินเสวี่ยจึงไปฟ้องปุโรหิตคนอื่นๆ

แต่หลังจากได้ฟังสิ่งที่เชียนเหรินเสวี่ยเล่า ปุโรหิตคนอื่นๆ ต่างก็แสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน

ตลกแล้ว หลานสาวของพี่ใหญ่ถูกหลานชายของพี่รองแกล้ง และในเมื่อผู้ปกครองสายตรงของทั้งสองฝ่ายยังไม่ว่าอะไร...

พวกเขาไหนเลยจะกล้าออกความเห็น

ต่างรีบอ้างว่ามีธุระแล้วรีบชิ่งหนีไปทันที

ในตอนนั้น เชียนเหรินเสวี่ยรู้สึกราวกับว่าท้องฟ้าเหนือหอบูชาพรหมยุทธ์ช่างมืดมน

เอาล่ะ เลิกกวนประสาทได้แล้ว รีบไปกันเถอะ ท่านปู่กับท่านปู่รองรอนานแล้วนะ

เชียนเหรินเสวี่ยขัดจังหวะจินเหมียนและเร่งเร้า

จะรีบไปทำไม ตาแก่พวกนั้นวันๆ ก็เบื่อจะแย่ ให้รอหน่อยจะเป็นไรไป

พูดจบ จินเหมียนก็ดึงเชียนเหรินเสวี่ยให้นั่งลง...

จบตอน