ตอนที่ 2 วงแหวนวิญญาณเหลืองม่วงม่วง ฝูงชนตื่นตะลึง!

ตอนที่ 2 วงแหวนวิญญาณเหลืองม่วงม่วง ฝูงชนตื่นตะลึง!

เด็กหนุ่มวิญญาจารย์ระดับ 21 ผู้นั้นมองไปที่ไต้มู่ไป๋ เขามิกล้าแม้แต่จะปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ ก่อนจะรีบฉุดกระชากบิดาให้เดินหนีไปอย่างเศร้าสร้อย

ซูไป๋รู้สึกยินดียิ่งนัก

นี่มิใช่ว่ากำลังง่วงนอนแล้วมีคนยื่นหมอนมาให้หรอกหรือ?

เขากำลังกังวลว่าจะไม่มีโอกาสได้แสดงฝีมืออยู่พอดี จู่ๆ งานก็วิ่งเข้าหาเองเสียอย่างนั้น

สิ่งที่ซูไป๋ต้องการมิใช่เพียงแค่การผ่านการทดสอบ

แต่เขาต้องการใช้วิธีที่น่าตื่นตะลึงที่สุด เพื่อดึงดูดความสนใจของเสียวอู่ นิ่งหรงหรง และจูจู๋ชิง

เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดกล้ารับคำท้า รอยยิ้มเย้ยหยันก็ปรากฏบนใบหน้าของไต้มู่ไป๋

"ในเมื่อไม่มีใคร งั้นก็ลงทะเบียนกันต่อเถอะ"

"ข้าเอง"

เสียงอันชัดเจนและทรงพลังดังขึ้น

ทุกคนต่างหันไปมองยังต้นเสียง

พวกเขาเห็นซูไป๋ที่อยู่กลางแถว กำลังเดินออกมาอย่างช้าๆ

เขาเดินตรงไปหยุดอยู่เบื้องหน้าไต้มู่ไป๋

"ข้าจะสู้กับเจ้า"

ทันทีที่ซูไป๋ก้าวออกมา เขาก็กลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งบริเวณ

"ไอ้หนูนี่เป็นใครกัน? หน้าตายังดูเด็กอยู่แท้ๆ แต่กล้าท้าสู้กับเจ้าหัวทองนั่นเชียวหรือ?"

"บ้าไปแล้วหรือเปล่า? เมื่อกี้ไม่เห็นหรือไงว่าเจ้าระดับ 21 นั่นกลัวจนหนีป่าราบไปแล้ว"

"หน้าตาก็หล่อดีอยู่หรอก แต่น่าเสียดายที่เป็นพวกใจร้อนวู่วาม"

เสียงกระซิบกระซาบดังมาจากฝูงชน

ถังซานเองก็ประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าชายคนที่ดึงดูดความสนใจของเขาจะก้าวออกมาเช่นนี้

เขาอยากจะรู้นักว่าคนผู้นี้มีความมั่นใจมาจากไหนกันแน่

เสียวอู่รู้สึกเป็นกังวลเล็กน้อย แม้นางจะสัมผัสได้ถึงสายเลือดอันสูงส่งของซูไป๋ แต่นางก็ไม่รู้ระดับความแข็งแกร่งที่แน่ชัดของเขา

นิ่งหรงหรงและจูจู๋ชิงต่างก็จ้องมองด้วยความสนใจ

ไต้มู่ไป๋กวาดตามองซูไป๋ ส่วนสูงกว่า 180 เซนติเมตรทำให้ซูไป๋สูงกว่าเขาอยู่ครึ่งศีรษะ รูปร่างสมส่วนและเปี่ยมไปด้วยพลัง ดูไม่เหมือนเด็กอายุสิบสองปีเลยแม้แต่น้อย

"เจ้าแน่ใจนะ? ข้าไม่ออมมือให้หรอกนะ ต่อให้เจ้าจะเป็นเด็กก็เถอะ" ไต้มู่ไป๋แค่นเสียงเย็น

"เลิกพล่ามได้แล้ว" ซูไป๋แสดงท่าทีรำคาญอย่างเห็นได้ชัด "ถ้าข้าชนะเจ้า ข้าข้ามการทดสอบทั้งหมดแล้วเข้าเรียนเลยได้ไหม?"

ไต้มู่ไป๋ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

"ฮ่าฮ่าฮ่า น่าสนใจ! นี่เป็นเรื่องตลกที่สุดที่ข้าได้ยินมาทั้งปีเลย"

ข้างกายไต้มู่ไป๋ อาจารย์ผู้รับสมัคร หลี่อวี้ซง ก็ขมวดคิ้วเช่นกัน รู้สึกว่าเด็กหนุ่มผู้นี้ช่างหยิ่งยโสโอหังเกินไปนัก

"ไอ้หนู อย่าหวังสูงเกินตัวนัก ไต้มู่ไป๋เป็นถึงอัคราจารย์วิญญาณสายโจมตีระดับ 37 เป็นหนึ่งในนักเรียนที่โดดเด่นที่สุดของโรงเรียนเรา"

ซูไป๋เมินคำเตือนของหลี่อวี้ซง แล้วจ้องมองไปที่ไต้มู่ไป๋เพียงผู้เดียว

"เจ้ากล้าเดิมพันไหมล่ะ?"

"ทำไมข้าจะไม่กล้า!"

ศักดิ์ศรีของไต้มู่ไป๋ถูกกระตุ้น

"ถ้าเจ้าชนะข้าได้ อย่าว่าแต่ข้ามการทดสอบเลย ต่อไปนี้ในโรงเรียนสื่อไหลเค่อ เจ้าเป็นลูกพี่ใหญ่ ส่วนข้าไต้มู่ไป๋จะยอมเป็นลูกน้องเจ้า!"

"ดี"

ซูไป๋เอ่ยเพียงคำเดียว แล้วก้าวถอยหลังเล็กน้อย

"เข้ามา"

"อวดดีนัก!"

ไต้มู่ไป๋ตะโกนด้วยความโกรธ ไม่คิดจะกดพลังวิญญาณไว้อีกต่อไป

"วิญญาณยุทธ์ พยัคฆ์ขาว สถิตร่าง!"

เขาส่งเสียงคำรามดั่งเสือ ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นทันตา กล้ามเนื้อปูดโปน ขนสีทองงอกออกมาจากใต้ผิวหนัง และมือทั้งสองข้างเปลี่ยนเป็นกรงเล็บเสืออันแหลมคม

วงแหวนวิญญาณสองเหลืองหนึ่งม่วงลอยขึ้นจากใต้เท้า เคลื่อนไหวขึ้นลงรอบกายเป็นจังหวะ

แรงกดดันอันมหาศาลแผ่กระจายออกมาทันที

ผู้สมัครบางคนที่อยู่ด้านหน้าถึงกับถูกแรงกดดันนี้ผลักให้ถอยหลังไปหลายก้าว

"ไต้มู่ไป๋ วิญญาณยุทธ์ พยัคฆ์ขาว อัคราจารย์วิญญาณสายโจมตีระดับ 37"

ไต้มู่ไป๋ประกาศศักดา

ทุกคนต่างกลั้นหายใจ รอคอยปฏิกิริยาของซูไป๋

ในสายตาของพวกเขา เด็กหนุ่มคนนี้กำลังจะต้องชดใช้ให้กับความอวดดีของตนเอง

ทว่า บนใบหน้าของซูไป๋กลับไร้ซึ่งความหวาดกลัว

ซูไป๋กระทืบเท้าเบาๆ

"วิญญาณยุทธ์ กิเลน"

สิ้นเสียงคำพูด

กลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่และศักดิ์สิทธิ์กว่าพยัคฆ์ขาวของไต้มู่ไป๋หลายเท่าทวีคูณก็ระเบิดออกมาจากร่างของซูไป๋

เงาร่างกิเลนสีทองวูบผ่านด้านหลังของเขาแล้วจางหายไป

ทันใดนั้น วงแหวนวิญญาณสามวงก็ปรากฏขึ้นจากใต้เท้าของเขา

วงแหวนวิญญาณวงแรกเป็นสีเหลืองระดับร้อยปีตามมาตรฐาน

แต่เมื่อวงแหวนวิญญาณวงที่สองลอยขึ้น เสียงสูดลมหายใจด้วยความตื่นตระหนกก็ดังระงมไปทั่วบริเวณ

สีม่วง!

วงแหวนวิญญาณระดับพันปี!

รอยยิ้มบนใบหน้าของไต้มู่ไป๋แข็งค้าง

รูม่านตาของหลี่อวี้ซงหดเกร็งฉับพลัน

สีหน้าของถังซานเคร่งเครียดขึ้นมาทันที วงแหวนที่สองเป็นระดับพันปีนั้นเกินกว่าความรู้ที่เขามีไปไกลโข

"มิใช่อาจารย์บอกว่า... ขีดจำกัดสูงสุดของวงแหวนวิญญาณที่สองคือเจ็ดร้อยหกสิบสี่ปีหรอกหรือ?"

วงแหวนวิญญาณที่สามตามมาติดๆ สีม่วงเข้มนั้นดูจะเข้มข้นกว่าสีของวงแหวนที่สองอยู่หลายส่วน

วงแหวนวิญญาณระดับพันปีอีกวง!

เหลือง ม่วง ม่วง!

หน้าประตูโรงเรียนสื่อไหลเค่อตกอยู่ในความเงียบงันราวป่าช้า

ทุกคนอ้าปากค้าง จ้องมองวงแหวนวิญญาณทั้งสามใต้เท้าของซูไป๋อย่างเหม่อลอย

นี่มันรูปแบบวงแหวนวิญญาณของสัตว์ประหลาดตนใดกัน?

เด็กอายุสิบสองปีที่มีวงแหวนวิญญาณสามวงก็นับว่าเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะแล้ว

แต่นี่ทักษะวิญญาณที่สองของเขากลับเป็นระดับพันปี!

นี่ไม่อาจเรียกว่าอัจฉริยะได้แล้ว นี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ!

หลี่อวี้ซงขยี้ตา แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

เขาสอนหนังสือมาหลายสิบปี พบเจออัจฉริยะมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยเห็นอัตราส่วนวงแหวนวิญญาณที่ผิดเพี้ยนหลุดโลกเช่นนี้มาก่อน

มือของถังซานกำแน่นโดยไม่รู้ตัว

เขาคิดว่าตนเองมีวิญญาณยุทธ์คู่และมีความได้เปรียบเหนือคนทั่วไป แต่เมื่อเห็นการจัดเรียงวงแหวนวิญญาณของซูไป๋ จิตใจของถังซานก็เริ่มสั่นคลอน

มิใช่ว่าถังซานกังขาในพรสวรรค์ของตนเอง แต่เขาเริ่มสงสัยในทฤษฎีที่ตนยึดถืออย่างหนักแน่นต่างหาก

สามสาว เสียวอู่ นิ่งหรงหรง และจูจู๋ชิง ยิ่งจิตใจสั่นไหวอย่างรุนแรง

รัศมีแห่งความสิริมงคลที่พวกนางสัมผัสได้นั้นเข้มข้นถึงขีดสุดในวินาทีที่ซูไป๋ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์

โดยเฉพาะเสียวอู่ เลือดลมในกายของนางเริ่มสูบฉีดเร็วขึ้น และนางรู้สึกถึงแรงกระตุ้นให้อยากก้มลงกราบไหว้บูชา

ไต้มู่ไป๋ที่ยืนอยู่ตรงข้ามซูไป๋ สัมผัสได้ชัดเจนที่สุด

ทันทีที่ซูไป๋ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์กิเลน วิญญาณยุทธ์พยัคฆ์ขาวที่สถิตร่างเขาอยู่กลับสั่นเทา

มันคือความหวาดกลัวและการถูกข่มรัศมีที่มาจากส่วนลึกของสายเลือด แม้แต่การไหลเวียนของพลังวิญญาณก็ยังติดขัด

"นี่... นี่มันเป็นไปไม่ได้..."

เสียงของไต้มู่ไป๋แหบพร่า ความหยิ่งยโสหายไปจนหมดสิ้น แทนที่ด้วยความตกตะลึงสุดขีด

"ซูไป๋ วิญญาณยุทธ์ กิเลน อัคราจารย์วิญญาณสายโจมตีระดับ 35"

เสียงอันเรียบเฉยของซูไป๋ดังก้องไปทั่วลานที่เงียบสงัด เข้าสู่โสตประสาทของทุกคนอย่างชัดเจน

อัคราจารย์วิญญาณระดับ 35 อายุสิบสองปี!

เหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผากของไต้มู่ไป๋

แม้ว่าเขาจะมีระดับสูงกว่าซูไป๋อยู่สองระดับ แต่รูปแบบวงแหวนวิญญาณที่เหลือเชื่อและการข่มกันทางสายเลือดวิญญาณยุทธ์อย่างสมบูรณ์แบบนั้น ทำให้เขาไร้ซึ่งความมั่นใจตั้งแต่ยังไม่เริ่มสู้

"อะไรกัน? กลัวหรือ?" เสียงของซูไป๋ดังขึ้นอีกครั้ง

ไต้มู่ไป๋กัดฟันแน่น เขาคือพยัคฆ์ขาวเนตรปีศาจไต้มู่ไป๋ องค์ชายแห่งจักรวรรดิซิงหลัว ไต้มู่ไป๋ย่อมมีศักดิ์ศรีของตนเอง

ถ้าเขาเอาชนะไต้วีซือไม่ได้ แล้วเขาจะแพ้ให้คนอื่นอีกไม่ได้เชียวหรือ?

"กลัวงั้นรึ? ตลกสิ้นดี!"

ไต้มู่ไป๋ฝืนระงับอาการสั่นของวิญญาณยุทธ์แล้วคำรามลั่น

"ก็แค่วงแหวนวิญญาณที่เอาไว้ขู่ขวัญ! รับมือ!"

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง เกราะพยัคฆ์ขาว!"

นี่คือทักษะวิญญาณที่หนึ่งของเขา เกราะพยัคฆ์ขาว! รุกและรับในหนึ่งเดียว!

ไต้มู่ไป๋เป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีก่อน ร่างกายพุ่งทะยานราวกับสายฟ้าสีขาวตรงเข้าใส่ซูไป๋

จบตอน