บทที่ 106 คนเนื้อหนา

บทที่ 106 คนเนื้อหนา

.

“ไห่เทียนชิง! คนๆนั้นกำลังทำลายซากปรักหักพังศักดิ์สิทธิ์เหรอ?” เซี่ยหยานตะโกนขึ้นอย่างยากลำบาก

ฉากที่ใหญ่โตขนาดนี้ มันน่ากลัวเกินไปหน่อยจริงๆ

“ไม่ เธอรู้ดีว่าจะต้องไม่แตะประตูมิติ” ไห่เทียนชิงตอบ แล้วตะโกนเข้าไปข้างในด้วยเสียงอันดัง “เอ้อเว่ย! ให้เราเข้าไป!”

เอ้อเว่ยยืนอยู่กลางพายุทอร์นาโดไฟ และคายความร้อนออกมาจากปากเล็กน้อย เธอหันไปมองกลุ่มคน จากนั้นก็รีบควบคุมพายุทอร์นาโดไฟ

ด้านหลังของคนกลุ่มนี้คือฝูงผีขาวที่ถูกกระแสไฟฟ้าช๊อตจนตัวชา นอกจากนี้ยังมีผีขาวจำนวนนับไม่ถ้วนที่กรูกันเข้ามา ในช่วงเวลาวิกฤตินั้น ในที่สุดทุกคนก็เข้าไปได้

ก่อนที่ใครจะทันได้ถาม เอ้อเว่ยก็เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง แล้วไฟก็ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง!

แผนที่ดาวสัตว์ร้ายค่อยๆ บานสะพรั่ง ช่องดาวสีทองยังคงส่องแสงต่อไป

ไห่เทียนชิงไม่ได้พูดอะไร ร่างกายยังคงส่องประกายด้วยแสงสีทอง คทาลวงตาถูกปักลงสู่พื้น คราวนี้ไม่ใช่คทารักษาสีขาว และไม่ใช่คทาไฟฟ้า

อัญมณีที่อยู่เหนือคทาคราวนี้เป็นสีเหลืองอ่อน

เจียวเซียวรู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ ดูเหมือนว่า… นี่จะเป็นทักษะดาวในการฟื้นฟูสภาพร่างกายใช่ไหม?

รู้สึก…เป็นไง?

เจ๋งอ่ะ…

เจียงเซียวยังคงดื่มด่ำกับรสชาติที่พิเศษนี้ แล้วเขาก็ถูกลากเข้าสู่สัมผัสที่วิเศษอีกอย่าง

นี่มันการโอบกอดของคนไม่ใช่เหรอ?

แบนมาก

หลี่เว่ยอี้เหรอ?

เนื่องจากบริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยอุณหภูมิที่ร้อนจัด และกลิ่นศพที่ถูกเผาจนทำให้เจียงเซียวไม่สามารถได้กลิ่นที่คุ้นเคยในทันที

เขาหันหน้าเล็กน้อย ในที่สุดก็มองเห็นใบหน้าด้านข้างของหานเจียงเสวี่ย

เธอดู… เป็นห่วงเขามากจริงๆ

ถึงอย่างไร เขาก็สวมชุดทหารรับจ้าง เธอจำเขาได้อย่างไร?

ในทางกลับกัน ช่วงเวลาที่หานเจียงเสวี่ยกอดเจียงเซียวไว้ในอ้อมแขน เธอก็รู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อยเช่นกัน

เนื่องจากเธอไม่มีทักษะเปลวไฟ ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงพึ่งพาพลังดาวในการปกป้องตัวเองให้ได้มากที่สุดเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาที่เธอโอบกอดเจียงเซียวไว้ พลังดาวอันแข็งแกร่งก็เข้าปกคลุมร่างกายของเธอ

มีคนปกป้องเขาอยู่งั้นเหรอ?

ใครกัน?

ใครกันที่แข็งแกร่งและมีน้ำใจเช่นนี้?

เป็นเอ้อเว่ยที่ตัวลุกโชติช่วงใช่ไหม?

หานเจียงเสวี่ยซาบซึ้งได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น ความสุขของการกลับมาพบกันใหม่มักอายุสั้นเสมอ

แต่อ้อมกอดของหานเจียงเสวี่ยในช่วงเวลานี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เจียงเซียวคุยโม้ไปได้ตลอดชีวิต

“แค่ยังมีชีวิตอยู่ก็ดีแล้ว” หานเจียงเสวี่ยพูดเบาๆ แล้วปล่อยตัวเจียงเซียวไป

เจียงเซียวพยักหน้า เขากัดลิ้นระงับคำพูดในใจที่ว่า “แบนแบบนี้ เป็นเธอถึงจะสมเหตุสมผล”

“มาต่อสู้เพื่อหาทางออกกันเถอะ” หานเจียงเสวี่ยไม่ใส่ใจต่อความคิดของเจียงเซียว และมองไปยังทางเข้าถ้ำที่เพิ่งเข้ามา

“พี่จะบอกว่าอาจมีศัตรูบุกเข้ามาจากใต้ดินเหรอ” เจียงเซียวพูดอย่างเร่งรีบ

หานเจียงเสวี่ยมองเจียงเซียวอย่างเย็นชาและพูดว่า “นี่ไม่ใช่การต่อสู้ที่นายควรจะเข้าร่วม พวกเราไม่มีใครที่มีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วม”

เจียงเซียวอึ้งไปเล็กน้อยและพูดว่า “แล้วเราสองคนจะออกไปได้ไงล่ะ?”

ขณะที่พูด จู่ๆ เจียงเซียวก็พบว่า ดินข้างๆ ตัวเริ่มไหลอย่างเป็นระเบียบ

“พวกมันกำลังมาที่นี่แล้ว!” เจียงเซียวรีบถอยและร้องตะโกน

ไห่เทียนชิงมองดูดินที่ไหลอย่างต่อเนื่องด้วยความระมัดระวังอย่างเต็มที่ แล้วพูดอย่างเร่งรีบ “อย่าออกไป นั่นเป็นสนามเหย้าของพวกมัน ออกไปเท่ากับรนหาที่ตาย”

“สนามเหย้าของพวกมัน?” ในที่สุดยักษ์ลาวาที่ควบคุมพายุทอร์นาโดไฟก็พูดออกมา

มันเป็นประโยคคำถามที่ยังคงมีน้ำเสียงเหมือนกับการประกาศ

ไห่เทียนชิงสั่ง “รักษาทักษะดาวนี้ไว้ ป้องกันไม่ให้ผีขาวเข้ามา ส่วนที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเรา”

แต่พายุทอร์นาโดไฟก็สลายไปด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

แมกม่าหยดจากตัวยักษ์ลาวาลงสู่พื้น พร้อมกับน้ำเสียงอันร้อนแรง “คุณไม่ใช่ผู้บัญชาการของฉันอีกต่อไปแล้ว”

ดวงตาของไห่เทียนชิงหรี่ลง

“ด้วยการใช้ผีขาวเท่านั้นที่เราจะได้รับผลประโยชน์จากความสับสนวุ่นวาย ผู้ที่สามารถถูกส่งมายึดซากปรักหักพังศักดิ์สิทธิ์ได้จะต้องไม่ใช่ทหารรับจ้างธรรมดาๆ ทักษะดาวของพวกมันเหมือนๆกัน และเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ชัดเจนว่าพวกมันถูกฝึกและถูกออกแบบให้มาทำงานบางประเภทโดยเฉพาะ” เอ้อเว่ยมองไห่เทียนชิงด้วยดวงตาฟีนิกซ์สีแดงเพลิง แล้วพูดต่อไปว่า “คุณเจอหัวหน้าบ้างไหม?”

ไห่เทียนชิงส่ายศีรษะอย่างเคร่งขรึม “พวกเราแยกกัน”

เอ้อเว่ยมองดูดินที่พลุ่งพล่านบนพื้นและพูดว่า “ฉันหวังว่าเขาจะรั้งหัวหน้าทหารรับจ้างของอีกฝ่ายไว้ได้ แทนที่จะตายไปแล้ว”

ในขณะที่พวกเขาคุยกัน มือโคลนที่กลิ้งอยู่บนพื้นก็กระจายออกไปราวกับงูพิษ

ศัตรูไม่เผยหัวให้เห็น ดูเหมือนฝ่ายตรงข้ามจะมีแผนการ พวกมันน่าจะใช้มือโคลนกำจัดผีขาวในซากปรักหักพังศักดิ์สิทธิ์เพื่อเปิดทางก่อน

ในขณะที่ถอยกลับ เจียงเซียวก็ก้มตัวลงคว้าลูกปัดดาวจำนวนหนึ่งยัดใส่กระเป๋า

พายุทอร์นาโดไฟได้เผาผีขาวจนตายและเผาศพของพวกมันจนหมดสิ้น แต่ลูกปัดดาวยังคงอยู่ พวกมันปลิวติดตามพายุทอร์นาโดไฟเป็นวงกลม

ในขณะที่พายุทอร์นาโดไฟสลายไป พื้นก็เต็มไปด้วยลูกปัดดาวผีขาวที่เป็นประกาย

หานเจียงเสวี่ยดูเหมือนจะเกลียดเหล็กที่ไม่ยอมกลายเป็นเหล็กกล้า เธอจึงโบกมือพัดเจียงเซียวให้ไปอยู่ข้างๆทีมของเธอ

เจียงเซียวที่ถูกพัดกลิ้งและล้มลุกคลุกคลาน ยังคงคว้าลูกปัดดาวจำนวนหนึ่งอีกครั้งจนได้ และดูดซับพวกมันโดยไม่พูดอะไรสักคำ

เพราะเขารู้ว่า…

ทักษะดาว ‘ชิงหมาง’ จะเป็นระดับทองในวันนี้!

หลังจากการต่อสู้หลายครั้ง เจียงเซียวคอยดูดซับลูกปัดดาวผีขาวอยู่เสมอ แผนที่ดาวภายในของเขาในเวลานี้ ได้ระบุว่า ‘ชิงหมาง’ และ ‘ความอดทน’ อยู่ที่คุณภาพเงิน Lv.6 (3/10) หากไม่มีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น เขาดูดซับลูกปัดดาวผีขาวอีกเพียง 7 เม็ด ก็สามารถอัพเกรดคุณภาพได้แล้ว

บางทีในการต่อสู้ครั้งนี้ เขาอาจต้องใช้ชิงหมางคุณภาพทอง

หลังจากที่ตระหนักได้ เจียงเซียวก็ค้นพบบางสิ่งที่ร้ายแรงมาก

เนื่องจากทักษะดาวของเขาสามารถอัพเกรดได้ คุณภาพสูงหรือต่ำจึงไม่มีผลกระทบต่อเขามากนัก เขาจึงไม่จำเป็นต้องไล่ตามลูกปัดดาวคุณภาพสูงที่หายากเหล่านั้น

หลังจากอัพเกรดคุณภาพแล้ว ไม่ว่าทักษะดาวจะมีคุณภาพต่ำเพียงใด ก็สามารถผลิตเอฟเฟกต์ระดับเทพได้

ดังนั้นในการพิจารณาเลือกลูกปัดดาวของเจียงเซียวจึงขึ้นอยู่กับสองประเด็น

หนึ่งคือเอฟเฟกต์พิเศษเพิ่มเติมของทักษะดาวนั้นทรงพลังเพียงพอหรือไม่

อีกหนึ่งคือลูกปัดดาวชนิดนั้นหาได้ง่ายมากน้อยเพียงใดและมีปริมาณเพียงพอหรือไม่

แน่นอนว่า หากลูกปัดดาวมีคุณภาพสูงมาก เอฟเฟกต์พิเศษเพิ่มเติมของมันก็ย่อมต้องทรงพลังมาก ซึ่งจะเป็นการได้รับโดยตรงในขั้นตอนเดียว และไม่ต้องอัพเกรด ดังนั้นจึงไม่ต้องคำนึงว่ามัน ‘จะมีปริมาณมากเพียงพอให้อัพเกรด’ หรือไม่ด้วย

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ มันเป็นเรื่องยากที่เจียงเซียวจะได้สัมผัสกับลูกปัดดาวคุณภาพสูงดังกล่าว

เมื่อลองมองอย่างต่ำเตี้ยติดดิน ในเวลานี้ ‘ชิงหมาง’ และ ‘ความอดทน’ ที่เจียงเซียวมีอยู่ในครอบครองนั้นมีเอฟเฟกต์ที่น่าทึ่งมาก โดยเฉพาะเอฟเฟกต์ของชิงหมาง

และหลังจาก ‘ความอดทน’ ของเขาได้รับการอัพเกรดเป็นแพลตตินัม หรือแม้แต่เพชร เขามิเทียบได้กับทหารรับจ้างที่มีร่างกายเป็นเหล็กหรือ?

ถ้ายังเทียบไม่ได้อีก แล้วถ้าอัพเกรดคุณภาพต่อไปล่ะ?

ดูลูกปัดดาวผีขาวที่อยู่เกลื่อนพื้นตอนนี้สิ!

ไม่ต้องพูดถึงคุณภาพทอง ตราบใดที่เจียงเซียวมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเอ้อเว่ย และอยู่กับเธออีกไม่กี่วัน ‘ชิงหมาง’ กับ ‘ความอดทน’ ของเขาอาจเข้าถึงคุณภาพเพชรได้โดยตรง!

โลกรู้อะไรเกี่ยวกับทักษะดาวคุณภาพเพชรบ้างไหม?

หากเขาอยู่ที่นี่อีกสองสามเดือน เจียงเซียวก็สามารถบอกให้โลกรู้ว่า ‘ชิงหมาง’ ระดับปรมาจารย์คืออะไร

เขายังสามารถบอกทุกคนว่า ‘ชิงหมาง’ ระดับราชาคืออะไรได้ด้วย!

หึ หึ… เมื่อถึงเวลานั้น ไม่ว่าความแข็งแกร่งของฉันจะอ่อนแอแค่ไหน หรือฉันจะสามารถทะลวงผ่านแนวป้องกันของคุณไปได้หรือไม่ ฉันก็สามารถส่งคุณจากใจกลางเมืองไปยังชานเมืองได้ภายในหมัดเดียว…

ไม่ต้องการไปทำงานสายและตอกบัตรไม่ทันใช่ไหม?

อยากรีบกลับบ้านไปเล่นเกมหลังเลิกเรียนไหม?

อยากจับชู้แต่กลัวเร็วไม่พอที่จับทั้งคู่ใช่ไหม?

ตราบใดที่คุณมีผิวที่หยาบและเนื้อหนาพอ

ก็มาหาฉันได้

ฉันยินดีช่วย!

ด้วยการมอบหมัด หรือฝ่ามือที่มีชิงหมางให้กับคนเนื้อหนา