บทที่ 36 การเก็บเกี่ยวที่ดี

บทที่ 36 การเก็บเกี่ยวที่ดี

แม่มดผีขาวตื่นตระหนก กรีดร้องและพุ่งเข้าไปในโลงศพของหานเจียงเสวี่ย ลูกเตะวงเวียนของเจียงเสี่ยวก็เตะผีขาวที่อยู่ด้านหลังจะกระเด็นไปเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เจียงเสี่ยวจะทันได้หยุดเท้า ทั้งร่างก็ถูกพัดบินขึ้นจากพื้น

ถูกต้อง เจียงเสี่ยวก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่า พอหันกลับมาอีกทีเขาก็ต้องบินออกไป?

แบบง่ายๆเนี่ยนะ?

ฉันไม่ใช่เฮลิคอปเตอร์…

หานเจียงเสวี่ยก็ถูกลมพัดบินออกมาพร้อมกับเจียงเสี่ยว

หลังจากที่หานเจียงเสวี่ยโยนแม่มดผีขาวเข้าไปในโลงศพพื้นที่มิติ เธอก็ใช้ทักษะดาว ‘สายลมป่าเถื่อน’ ทันที เพื่อพัดพี่สาวและน้องชายขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว

เจียงเสี่ยวผู้ซึ่งอยู่ในสภาพผ้าขาดรุ่งริ่ง ในที่สุดก็รู้ว่า ‘ความหนาวเย็น’ คืออะไร

ถ้าอยู่ในภูมิประเทศปกติ เขาคงสามารถต้านทานลมนี้ได้

แต่นี่เป็นทุ่งหิมะ และลมที่ม้วนตัวเขาขึ้นบินโดยตรงนี้ ก็คือพายุทอร์นาโดหิมะ

มันคือลมหนาวและหิมะที่หนาวเย็น ซึ่งกวาดร่างของเจียงเสี่ยวไปทุกทิศทุกทางอย่างไม่มีจุดสิ้นสุด

ต้องขอบคุณ ‘ความอดทน’ คุณภาพเงินของเจียงเสี่ยว หากนี่เป็นเด็กอายุ 16 ปีธรรมดา คาดว่าเขาคงถูกแช่แข็งเป็นแท่งไอติมไปแล้ว

จนกระทั่งเจียงเสี่ยวโผล่ออกมาจากพายุทอร์นาโดหิมะ ขึ้นมานั่งอยู่บนลมที่หมุนเป็นวงกลม โดยมีหานเจียงเสวี่ยยืนอยู่บนยอดของพายุหิมะมองดูสถานการณ์จากระยะไกลอย่างตั้งใจ

ถ้าเธอสวมชุดสีขาวพลิ้วๆที่สวมอยู่เป็นประจำแล้วล่ะก็ คงเหมือนนางเซียนจริงๆ

“รอสักครู่ ผีขาวเหล่านั้นจะกลับเป็นปกติในไม่ช้า” หานเจียงเสวี่ยกล่าว มือของเธอลดระดับลงอย่างเป็นธรรมชาติ นิ้วทั้งห้าของเธอยังกางออก ดูเหมือนจะยังคงพยายามควบคุมม้วนมังกรหิมะทั้งสองตัวนี้

เจียงเสี่ยวยังคงหมุนเป็นวงกลมอย่างควบคุมไม่ได้ ในขณะที่พยายามมองหาเซี่ยหยานที่อยู่ในระยะไกล หญิงสาวผู้โหดร้ายยังคงเข่นฆ่าไปรอบทิศ และเธอกำลังจะมาถึงพวกเขาสองคนในไม่ช้า

“พฤติกรรมแบบนี้ไม่อนุญาตให้ทำ” หานเจียงเสวี่ยก้มหน้าลงมองดูนักรบหญิงผู้กล้าหาญด้านล่าง

เซี่ยหยานตัวสั่น ไม่รู้ว่ากลัวหรือหนาวสั่นจากน้ำเสียงเย็นเฉียบของหานเจียงเสวี่ย โดยรวมแล้ว ดาบเพลิงยักษ์ของเธอเกือบไม่มั่นคง จนเธอต้องรีบปรับสภาพจิตใจอย่างรวดเร็ว

มีเพียงภาพและเสียงคำรามของเซี่ยหยานกับผีขาวเท่านั้น ไม่มีการสื่อสารกันระหว่างทีม

แม้แต่คนโง่ก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่เคร่งเครียด เจียงเสี่ยวคิดและพูดขึ้นว่า “ผมเดาว่าผมคงให้พรเธอมากเกินไป พี่ก็รู้ว่าเธอเป็นนักสู้ระยะประชิด ต้องวิ่งสังหารอยู่ท่ามกลางศัตรู และบาดเจ็บอยู่เสมอ ดังนั้นผมจึงตั้งใจจะรักษาเธอ”

“อืม บางทีมันอาจไม่ใช่เรื่องดีที่จะมีผู้ตื่นทางการแพทย์ในทีม” หานเจียงเสวี่ยหันมามองด้วยดวงตาที่เย็นชา ดูเหมือนว่าจะมองทะลุเข้าไปในหัวใจของเจียงเสี่ยว

ต้องขอบคุณที่เจียงเสี่ยวยังคงหมุนติ้วอยู่ในสายลม จึงสามารถหลีกเลี่ยงสายตาของเธอมาได้

คราวนี้เจียงเสี่ยวยอมรับสภาพอย่างซื่อสัตย์ ไม่เปิดปากอ้อนวอนขอความเมตตา

ใบหน้าของเซี่ยหยานแดงขึ้นชั่วครู่ ดูเหมือนว่าเธอจะโกรธและรู้สึกผิด สรุปแล้วการเคลื่อนไหวของเธอเร็วขึ้นและรุนแรงยิ่งขึ้น

เมื่อเวลาผ่านไป ความคืบหน้าของการสังหารผีขาวก็ค่อยๆกลับสู่สภาวะปกติ สัญญาณของการหลบหนีเข้าป่าหิมะเริ่มปรากฏให้เห็น

ในเวลานี้หานเจียงเสวี่ย ได้สลายสายลมป่าเถื่อน ทั้งสองคนก็ลงสู่พื้น

จากนั้นเธอก็เปิดใช้งานสายลมป่าเถื่อนอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่ก็ดึงคนออกจากสนามรบ แต่เป็นการพัดผีขาวที่หลบหนีกลับคืนมา

นี่เป็นการต่อสู้ที่แปลกมาก หากผีขาวเหล่านี้ยอมตายมากกว่ายอมแพ้ และเข้าปิดล้อมโจมตีทุกคนอย่างบ้าคลั่ง บางทีหานเจียงเสวี่ยคงจะหลบหนีไปพร้อมกับทีมภายในไม่กี่นาที

แต่เมื่อกลุ่มผีขาวยอมแพ้และหันหนี หานเจียงเสวี่ยก็ลากพวกมันกลับมาทีละตัวๆ

ผีขาวที่ไม่เต็มใจต่อสู้และสนใจแต่การหลบหนี กับผีขาวที่ไม่ย่อท้อและยอมสู้ตาย นี่เป็นสิ่งมีชีวิตสองชนิดที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

“พลังดาวไม่พอ” เซี่ยหยานร้องตะโกนขึ้นทันที

ฝ่ามือของหานเจียงเสวี่ยแข็งขึ้นเล็กน้อย แล้วค่อยๆวางลง มีผีขาวอีกหลายตัวอยู่ในสายตาของเธอ และพวกมันก็หายตัวไปอย่างรวดเร็วในป่าหิมะอย่างไร้ร่องรอย

หลังจากนั้นไม่กี่นาทีทุกอย่างก็คลี่คลาย

พื้นที่ปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาวแต่เดิม ตอนนี้ถูกย้อมไปด้วยเลือด กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในอากาศ ซากศพกระจายไปทั่วพื้น เลือดไหลนองเป็นสายน้ำ เป็นภาพที่นองเลือดมาก

“นี่ อย่าโกรธไปเลย” เซี่ยหยานแสร้งทำเป็นกำลังเก็บเกี่ยวลูกปัดดาวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น และพูดบางอย่างออกมาโดยไม่กล้ามองหน้าหานเจียงเสวี่ย

หานเจียงเสวี่ยมองเซี่ยหยานอย่างเงียบๆ เสียงของเธอไม่เย็นชาอีกต่อไป แต่สงบนิ่ง “ฉันยินดีจ่ายทุกอย่างสำหรับการกระทำของเธอ”

เซี่ยหยานหยิบลูกปัดดาวออกมา แต่สภาพกัดริมฝีปากของเธอก็ได้ทรยศต่อรูปลักษณ์ที่ดูเหมือนไม่แยแส

เธอรู้ว่าหานเจียงเสวี่ยกำลังพูดความจริง นี่คือมิตรภาพที่ลึกซึ้งของทั้งสองที่ได้รับการปลูกฝังผ่านชีวิตและความตายครั้งแล้วครั้งเล่า

“แต่เขาทำไม่ได้ เขาเป็นเด็กที่เพิ่งตื่นเท่านั้น เขาไม่มีความสามารถที่จะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ ชดเชยความผิดพลาดของเธอ หรือแม้แต่ปกป้องตัวเอง” หานเจียงเสวี่ยพูดเบาๆ “เซี่ยหยาน เขาเป็นน้องชายของฉัน”

“อย่าพูด ไม่ต้องพูดแล้ว” เสียงของเซี่ยหยานเบาลง ซึ่งเปิดโลกของเจียงเสี่ยวให้กว้างไกลขึ้นจริงๆ นักรบหญิงที่ไม่เกรงฟ้าไม่กลัวดิน จะมีด้านที่อ่อนโยนและประพฤติดีเช่นนี้ “มันก็เกินไปหน่อยจริงๆนั่นแหล่ะ เพราะพรของเสี่ยวผี… ไม่ ไม่ใช่เพราะเขาหรอก แต่เป็นเพราะฉันตื่นเต้นเกินไป”

ขณะที่เทพเซียนกำลังทะเลาะกัน เด็กคนนั้นก็… กำลังเก็บเกี่ยวลูกปัดดาวอย่างรวดเร็ว

รวยแล้ว!

การฆ่าเปลี่ยนคนได้จริงๆ

หนึ่งสัปดาห์ก่อน เจียงเสี่ยวยังเป็นแค่ไก่ป่วย ที่รู้สึกคลื่นไส้อาเจียนและไม่กล้าแตะต้องศพ

แต่ตอนนี้ แม้เผชิญกับฉากเลวร้ายนองเลือด แต่เจียงเสี่ยวก็ยังสงบ ราวกับเดินอยู่ในโรงงานช็อกโกแลตของชาร์ลี

ไม่รู้ว่าในนั้นจะมีอันตรายหรือไม่ แต่มีลูกอมนมกับช็อกโกแลตอยู่จริงๆ

แม้จะพูดว่าทะเลาะ แต่ตามลักษณะของหานเจียงเสวี่ยนั้นเป็นการยากที่จะทะเลาะกับใครได้ เพราะตั้งแต่ต้นจนจบ เธอก็ไม่ใช่คนที่ร่าเริงอบอุ่น

สงครามเย็นอาจเหมาะกับสถานการณ์ในตอนนี้มากกว่า หลังจากที่หานเจียงเสวี่ยพูดสองสามคำ เธอก็ไม่พูดอะไรอีกเลย

ขณะที่เซี่ยหยานเก็บเกี่ยวลูกปัดดาว เธอก็กำลังคิดว่าจะทำให้เพื่อนของเธอพอใจอย่างไรดี

ในเวลานี้เจียงเสี่ยวได้เปิดแผนที่ดาวภายในของเขาออกมาดู

หลังจากคำนวณเบื้องต้น คราวนี้เก็บเกี่ยวลูกปัดดาวผีขาวได้ประมาณ 22 เม็ด

เส้นทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นเส้นทางที่มีทีมผู้ตื่นเข้ามาสำรวจน้อยที่สุด ดังนั้นจึงมีอันตรายมากมายที่นี่ และมีสิ่งมีชีวิตต่างมิติอยู่มากมาย

ในช่วง 7 วันที่ผ่านมา ทั้งสามคนยังได้พบกลุ่มผีขาวที่มีแม่มดผีขาวเป็นผู้นำ ในการต่อสู้ครั้งนั้น ทั้งสามคนได้ลูกปัดดาวมา 17 เม็ด

ควบคู่ไปกับการล่าผีขาวที่อยู่โดดเดี่ยวตลอดทาง พวกเขาได้ลูกปัดดาวมาถึง 31 เม็ด

ไม่รวมลูกปัดดาวที่ทั้งสามคนดูดซับในระหว่างการต่อสู้ ตอนนี้เจียงเสี่ยวมีลูกปัดดาวอยู่ในกระเป๋า 28 เม็ด

เพื่อช่วยเจียงเสี่ยวผีปรับปรุงคุณภาพทักษะดาว เซี่ยหยานจงใจยับยั้งตัวเองไม่ให้ดูดซับลูกปัดดาว

และหานเจียงเสวี่ยก็ยิ่งน่ากลัวยิ่งไปกว่านั้น ในช่วง 7 วันที่ผ่านมา มีเพียงลูกปัดดาวผีขาว 2 เม็ดเท่านั้นที่เธอดูดซับ พลังดาวเกือบทั้งหมดของเธอ ดูดซับในขณะพักผ่อน

หญิงสาวผู้เย็นชาคนนี้กำลังต่อสู้เพื่อเจียงเสี่ยวผีจริงๆ

เจียงเสี่ยวรู้สึกกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับการต่อสู้

ใกล้ได้เวลากลับบ้านแล้ว ตอนนี้มีลูกปัดดาวอยู่ 28 เม็ด บวกกับที่เก็บเกี่ยวได้ตอนนี้ 22…

ดูเหมือนว่า “ชิงหมาง” กับ “ความอดทน” คุณภาพทองยังอยู่อีกไกล?

ชื่อ: เจียงเสี่ยว

หนึ่ง: แผนที่ดาว กลุ่มดาวกระบวยใหญ่ วัฏจักรละอองดาว Lv.4

สอง: ทักษะดาว

1. พร คุณภาพทองเหลือง Lv.3

2. เหยื่อล่อ คุณภาพทองเหลือง Lv.3

3. ชิงหมาง คุณภาพเงิน Lv.3 (1/10)

4. ความอดทน คุณภาพเงิน Lv.3 (1/10)

สาม: ทักษะพื้นฐาน

1. การต่อสู้พื้นฐาน คุณภาพทองเหลือง Lv.9

2. พลังดาวสมบูรณ์ คุณภาพทองเหลือง Lv.3

3. ความเชี่ยวชาญด้านมีดสั้น คุณภาพทองเหลือง Lv.5

สี่: คะแนนทักษะ 3

“ในทางทฤษฎี ถ้าดูดซับลูกปัดดาวทั้งหมด ทักษะดาวคุณภาพเงินก็จะมาถึง Lv.8 ฉันต้องยับยั้งตัวเองไหมเนี่ย?” เจียงเสี่ยวขมวดคิ้วครุ่นคิด

หากโลกได้เห็น ‘ชิงหมาง’ คุณภาพเงินแล้ว ‘ชิงหมาง’ คุณภาพทองก็เป็นไปไม่ได้แน่นอน

นั่นคือปัญหา และอีกปัญหา…

พลังดาวทั้งหมดของเจียงเสี่ยวไม่สามารถตามทันทักษะดาว หากอัพเกรดเป็นคุณภาพทอง เกรงว่า ชกได้เพียงแค่หมัดเดียว พลังดาวของเขาคงหายไปแล้วครึ่งหนึ่ง

ในขณะที่กำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ มือของเจียงเสี่ยวก็ทำงานไม่หยุด และทันทีที่เขานั่งลง เขาก็รู้สึกว่าร่างกายของผีขาวกำลังกระตุกอยู่ที่เท้าของเขา

เจียงเสี่ยวไม่พูดอะไร ทำตัวเหมือนเพชฌฆาตที่ประหารชีวิตผู้คนมาหลายปี แทงมีดสั้นใส่ใบหน้าของผีขาวตัวนั้นโดยตรง

“สังหารร้อยทองแดง คะแนนทักษะ +1”

เดี๋ยวนะ นี่มันวิเศษมาก…