บทที่ 17 ปัญหาทางจิตใจของ อิเนียสต้า

ในการแข่งขันอุ่นเครื่องสองนัดที่ลอนดอน น็อตต์สเคาน์ตี้พ่ายแพ้อย่างหมดรูป ไม่ว่าจะเป็นควีนส์พาร์ค เรนเจอร์ส หรือคริสตัล พาเลซ ต่างก็เป็นทีมแกร่งในแชมเปี้ยนชิพ หรืออาจเรียกได้ว่าเป็น "ว่าที่ทีมพรีเมียร์ลีก" พวกเขาสามารถเอาชนะน็อตต์สเคาน์ตี้ที่ยังต้องใช้เวลาในการปรับตัวได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม แม้ผลการแข่งขันจะไม่เป็นที่น่าพอใจ แต่ก็ยังมีเรื่องดีๆ อยู่บ้าง ฮูบเนอร์ ศูนย์หน้ามากประสบการณ์ที่ยิ่งแก่ยิ่งเก่ง ยังคงโชว์ฟอร์มร้อนแรง ทำประตูได้อย่างต่อเนื่องจากโอกาสเพียงไม่กี่ครั้ง กลายเป็นจุดที่มั่นคงที่สุดของทีม

ขณะเดียวกัน กองกลางที่เดวิดคาดหวังไว้ก็เริ่มแสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการควบคุมเกม แม้ว่าอลอนโซ่จะยังไม่ได้เชี่ยวชาญในเรื่องจังหวะการเล่นอย่างสมบูรณ์แบบ แต่เมื่อเทียบกับทีมอังกฤษส่วนใหญ่ที่เน้นเกมเร็วและการปะทะโดยไม่คิดมาก น็อตต์สเคาน์ตี้สามารถปรับจังหวะการเล่นให้เข้ากับสถานการณ์ได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่เลิฟพยายามสร้างขึ้นมา

หลังจากกลับมาจากลอนดอน ทีมก็กลับเข้าสู่โปรแกรมการฝึกซ้อมอย่างเข้มข้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของการซ้อม บางวันถึงกับต้องฝึกถึงสามรอบต่อวัน แม้ว่านักเตะจะเหนื่อยล้าแทบขาดใจ แต่เมื่อเห็นพัฒนาการของทีมที่ก้าวหน้าขึ้นทุกวัน พวกเขาก็ยังคงกัดฟันสู้ต่อไป

ในฐานะผู้ช่วยโค้ช เดวิดถือว่าเป็นคนที่ไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่นัก เพราะส่วนใหญ่เขาไม่ได้อยู่ในสนามซ้อม แต่ในบางครั้ง เขาก็กลายเป็นที่ปรึกษาด้านจิตใจของนักเตะไปโดยปริยาย

หลังจากจบการฝึกซ้อมวันหนึ่ง อิเนียสต้าก็เดินมาเคาะประตูห้องทำงานของเดวิด

เมื่อเห็นอิเนียสต้ามีท่าทีลังเลเหมือนอยากพูดอะไรแต่ก็ไม่กล้า เดวิดยิ้มออกมาเล็กน้อย ในชาติก่อนเขาเคยเห็นอิเนียสต้าสร้างสรรค์ผลงานในสนามที่เปี่ยมไปด้วยศิลปะอย่างสง่างามจนเคยชิน แต่ในตอนนี้ อิเนียสต้ายังเป็นเพียงเด็กหนุ่มวัย 17 ปีเท่านั้น

"อันเดรส เป็นอะไรหรือเปล่า? มีอะไรให้ฉันช่วยไหม?" เดวิดกดให้อิเนียสต้านั่งลงบนโซฟา ก่อนจะนั่งลงตรงข้ามกับเขาพร้อมรอยยิ้ม

สำหรับนักเตะที่ถูกซื้อตัวมาในช่วงซัมเมอร์ สโมสรได้จัดหาที่พักให้ใกล้กับสนามฝึกซ้อม และยังจัดหาครูสอนภาษาอังกฤษให้พวกเขาด้วย เพื่อให้การใช้ชีวิตสะดวกสบายที่สุด อย่างไรก็ตาม การต้องมาอยู่ต่างบ้านต่างเมืองก็อาจทำให้เกิดความรู้สึกหวั่นไหวได้ ซึ่งเดวิดเองก็คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้ว

"คุณเดวิด" อิเนียสต้ารวบรวมความกล้าแล้วพูดขึ้น "บางทีสิ่งที่ผมจะพูดอาจทำให้คุณมองว่าผมขี้ขลาด แต่ถ้าผมยังเล่นที่นี่ต่อไป ผมไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าตัวเองจะอยู่รอดไปได้อีก 5-6 ปี ที่นี่เล่นกันหนักเกินไป หนักจนผมกลัวว่าแค่เสี้ยววินาที ผมอาจถูกเข้าสกัดอย่างรุนแรงจนขาหักก็ได้!"

พูดจบ อิเนียสต้าก็ดึงขากางเกงวอร์มขึ้น เผยให้เห็นรอยฟกช้ำเต็มไปหมด

เดวิดคาดไว้ว่าผู้เล่นอาจมีปัญหาบางอย่าง แต่เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าอิเนียสต้าจะกลัวการปะทะที่หนักหน่วงของฟุตบอลอังกฤษ

แน่นอน ต่อให้เป็นแบบนี้ เดวิดก็ไม่ได้ดูถูกเขาแม้แต่น้อย เพราะแม้แต่ในอดีต ยังมีนักเตะระดับโลกหลายคนที่วิจารณ์ว่าพรีเมียร์ลีกเป็นลีกที่ปะทะกันรุนแรงเกินไป ยิ่งไปกว่านั้น อิเนียสต้ายังเป็นเพียงเด็กอายุ 17 ปี เขามีสิทธิ์ที่จะกลัว

เดวิดยังคงยิ้ม "อันเดรส สิ่งที่นายพูดถูกต้องแล้ว ฟุตบอลอังกฤษให้ความสำคัญกับการปะทะมาก แล้วนายคิดยังไงกับเรื่องนี้?"

"ผมไม่แน่ใจครับ แต่ผมอยากกลับไปเล่นที่สเปน ฟุตบอลสไตล์ลาตินให้ความสำคัญกับเทคนิคและการเล่นเป็นทีมมากกว่า ผมคิดว่าการกลับไปเล่นที่สเปนน่าจะเหมาะกับการพัฒนาของผมมากกว่า" อิเนียสต้าตอบเบาๆ ด้วยความลังเล เพราะเขารู้ดีว่าการพูดแบบนี้ทำให้ตัวเองดูเหมือนคนขี้ขลาดที่กำลังหนีปัญหา

เดวิดรินน้ำให้เขาหนึ่งแก้ว ตบไหล่เบาๆ เพื่อให้เขาสงบลง ก่อนจะครุ่นคิดว่าควรปลอบใจเด็กคนนี้อย่างไร

"สิ่งที่นายกังวลอาจจะเป็นเรื่องจริง มีสถิติที่บอกว่า นักเตะพรีเมียร์ลีกมีโอกาสบาดเจ็บที่ต้องพักมากกว่า 1 เดือน สูงกว่านักเตะในเซเรียอาและลาลีกาสองเท่า ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นผลจากการปะทะที่รุนแรงในสนาม และในลีกระดับล่างของอังกฤษ การปะทะจะยิ่งหนักหน่วงขึ้นไปอีก"

"แต่อย่าลืมนะว่า ไม่ใช่ว่าลาลีกาจะไม่มีการปะทะ หรือไม่มีนักเตะได้รับบาดเจ็บ การบาดเจ็บเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในอาชีพนักฟุตบอล ถ้าจะเป็นนักเตะอาชีพ นายต้องมีจิตใจที่พร้อมรับมือกับมัน ซึ่งฉันคิดว่านายยังไม่ได้เตรียมใจให้พร้อมแค่นั้นเอง"

"อีกอย่าง ต่อให้นายกลับไปสเปน ถ้าหากวันหนึ่งทีมของนายต้องเจอกับทีมจากพรีเมียร์ลีกในแชมเปี้ยนส์ลีกหรือลีกยุโรป นายจะทำยังไง? จะหนีอีกเหรอ? หรือจะไปขอร้องโค้ชว่าไม่อยากลงเล่นเพราะกลัวการปะทะ?"

อิเนียสต้ามีสีหน้าสับสน เงยหน้าขึ้นมามองเดวิด แต่ไม่รู้จะตอบอย่างไร

"ฉันเชื่อว่าผู้ชายที่แท้จริงไม่ควรเลือกที่จะหนี อาจเป็นเพราะฉันไม่มีประสบการณ์โดยตรงที่จะมาสอนนายได้ แต่นายลองนึกถึงพวกนักเตะที่เคยบาดเจ็บหนักจนต้องพักยาว พวกเขาต่อสู้กลับมาได้ยังไง? ฉันหวังว่าสักวันหนึ่ง นายจะเป็นนักเตะที่มีจิตใจแข็งแกร่งจนทุกคนต้องยกย่อง"

เดวิดปรับน้ำเสียงให้อ่อนลง "บางทีนายอาจจะลองไปคุยกับเดวิดดู พวกนายเป็นชาวสเปนเหมือนกัน และรูปร่างก็คล้ายกันมาก เขาเป็นกองหน้า ซึ่งในทุกๆ เกมต้องเผชิญกับการปะทะหนักกว่านายอีก เขารับมือกับเรื่องนี้ยังไงล่ะ?"

ที่เดวิดพูดถึงไม่ใช่ตัวเขาเอง แต่เป็นเดวิด บีย่า กองหน้าของทีม

หลังจากส่งอิเนียสต้าที่ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดกลับไป เดวิดก็ยังรู้สึกกังวลอยู่ เขารู้ดีว่าอนาคตของอิเนียสต้าจะยิ่งใหญ่แค่ไหน และเขาไม่ต้องการเสียผู้เล่นระดับแกนหลักของทีมไป

แต่ถ้าหากเขาไม่สามารถช่วยอิเนียสต้าผ่านพ้นปัญหานี้ได้ เขาก็คงต้องปล่อยให้เขากลับไปเล่นที่สเปน เพราะเขาไม่สามารถยึดนักเตะไว้เพื่อประโยชน์ของตัวเองโดยไม่คำนึงถึงอนาคตของพวกเขาได้

อย่างไรก็ตาม ความกังวลของเดวิดไม่ได้อยู่กับเขานาน เพราะในวันถัดมา เขาเห็นอิเนียสต้ากลับมาที่โรงยิมเพื่อฝึกซ้อมเพิ่มด้านความแข็งแกร่ง

เขาเลือกที่จะไม่หนีแล้ว

แม้เดวิดจะไม่รู้ว่าอิเนียสต้าได้ไปคุยกับบีย่าหรือไม่ แต่มันก็ไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือ เขาได้รักษาว่าที่ MVP นัดชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกในอนาคตเอาไว้แล้ว

(โปรดติดตามตอนต่อไป!)