บทที่ 3 กำไรแน่นอน! รับตัวสาวน้อยจิ้งจอกสำเร็จ!

บทที่ 3 กำไรแน่นอน! รับตัวสาวน้อยจิ้งจอกสำเร็จ!

พูดตามตรง คำพูดของโจเซน่า พ่อค้าทาสมืด ซูมู่ไม่เชื่อเลยสักคำเดียว

สาวน้อยจิ้งจอกหน้าตางดงามจริง เรื่องนี้ไม่เถียง แต่เขาไม่ใช่คนที่คิดด้วยร่างกายท่อนล่าง... ทาสคนนี้ดูเหมือนจะมีปัญหาร้ายแรง เหมือนคนอายุสั้น

แถมพ่อค้าหน้าเลือดคนนี้ยังเรียกราคาแค่ 10 เหรียญทอง ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่เหรอ?

ของฟรีไม่มีในโลก!

ซื้อไปแล้วตาย เงินก็สูญเปล่าน่ะสิ?

ซูมู่ไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องพรรค์นั้นตอนที่อีกฝ่ายยังตัวอุ่นๆ อยู่หรอก กำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธ ระบบข้อมูลในหัวก็ดังขึ้นอีกครั้ง:

【ข้อมูลมูลค่าสองดาว: สาวน้อยจิ้งจอกตรงหน้าคุณถูกพิษจากเห็ดเมฆา ชีวิตเริ่มนับถอยหลัง: 12:59:58!】

【คำใบ้ข้อมูล: ห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตร ริมแม่น้ำมีหญ้าใจเย็น ซึ่งสามารถแก้พิษของสาวน้อยจิ้งจอกได้พอดี!】

【วิเคราะห์ข้อมูล: สาวน้อยจิ้งจอกมีความสามารถในการต่อสู้ยอดเยี่ยมและมีศักยภาพในการเติบโตสูง การมีเธอเป็นทาสจะช่วยให้ท่านลอร์ดผ่านช่วงเริ่มต้นได้เป็นอย่างดี แนะนำให้ครอบครอง】

"นักผจญภัย ท่านคิดเห็นอย่างไร?"

เห็นซูมู่เงียบไป โจเซน่าจึงเอ่ยปากอีกครั้ง

"ช่างเถอะ" ซูมู่โบกมือ:

"คุณโจเซน่า ทาสคนนี้ดูอาการย่ำแย่มาก ผมไม่กล้าเสี่ยงหรอก ไปคุยเรื่องทาสคนอื่นกันดีกว่า"

"5 เหรียญทอง ห้ามต่อแล้ว!" โจเซน่ายกมือขึ้นห้านิ้ว น้ำเสียงเจือความหงุดหงิดเล็กน้อย

ซูมู่แสร้งทำหน้าลำบากใจ กัดริมฝีปากพลางกล่าว:

"ในเมื่อคุณโจเซน่าจริงใจขนาดนี้ ก็ได้ครับ"

"แต่ว่า คุณต้องแถมขวาน อีเต้อ ดาบเหล็ก แล้วก็ของอื่นๆ ให้ผมบ้าง..."

นักผจญภัยโง่เง่า!

ยัยจิ้งจอกนี่อยู่ไม่พ้นคืนนี้หรอก แถมของให้แกหน่อยจะเป็นไรไป?

คนโลภสมควรโดนหลอก!

ฮ่าฮ่า!

ข้าโจเซน่าคือพ่อค้าทาสมืดที่ฉลาดที่สุดในทวีปนี้ จะเสียท่าให้แกได้ยังไง?

โจเซน่าแค่นหัวเราะในใจ แต่ปากกลับพูดว่า:

"แน่นอน ไม่มีปัญหา ท่านคือแขกคนสำคัญที่สุดของข้าอยู่แล้ว..."

พ่อค้าหน้าเลือดนี่ยิ้มแย้ม แต่ในใจคงด่าว่าผมโง่เง่าอยู่สินะ?

ซูมู่บ่นในใจ ใบหน้าเปื้อนยิ้มกว้าง:

"งั้นก็ขอบคุณในความใจกว้างของคุณโจเซน่าด้วยครับ!"

【ได้รับขวานเหล็กกล้า!】

【ได้รับอีเต้อเหล็กกล้า!】

【ได้รับดาบเหล็กกล้า!】

【ได้รับคบเพลิง!】

【ได้รับกล่องจุดไฟ!】

【ได้รับถุงน้ำ!】

ซูมู่รีดไถโจเซน่าจนหมดเกลี้ยง แล้วจึงยื่น 5 เหรียญทองให้เขา

"ตื่น! เลิกแกล้งตายได้แล้ว!"

"รีบไปกับเจ้านายใหม่ของแกซะ!"

โจเซน่าราดน้ำเย็นถังใหญ่ใส่หัวสาวน้อยจิ้งจอก ปลุกเธอให้ตื่นเต็มตา

สาวน้อยจิ้งจอกค่อยๆ ลืมตา นัยน์ตาสีชมพูอ่อนคู่งามเต็มไปด้วยความสับสนและอ่อนแอ... วินาทีที่เห็นโจเซน่า เธอเหมือนจะสร่างเมาทันที แววตาฉายความเกลียดชังและรังเกียจออกมา

ไอ้ปีศาจที่ทำลายชีวิตเธอ!

เธอขอสาปแช่งมัน!

"นังตัวดี กล้าจ้องหน้าข้าเรอะ!"

โจเซน่าโกรธจัด เปิดกรงหมายจะลงมือตบตีสาวน้อยจิ้งจอก

"คุณโจเซน่า ทำอะไรน่ะ?!" เสียงตวาดเย็นเยียบของซูมู่ดังมาจากด้านหลัง:

"เธอเป็นทาสของผมแล้วนะ!"

"สาดน้ำใส่เธอก็ถือว่าไม่ให้เกียรติผมมากพอแล้ว!"

"นี่ยังคิดจะตีเธอต่อหน้าผมอีกเหรอ?"

โจเซน่าชะงัก หัวเราะแห้งๆ แล้วชักหมัดกลับ:

"ท่านลูกค้าที่เคารพ ข้าจะกล้าได้ยังไง~"

"ข้าแค่จะสั่งสอนให้เธอรู้สถานะความแตกต่างระหว่างทาสกับเจ้านายให้ชัดเจนเท่านั้นเอง นี่ก็เป็นการอบรมรูปแบบหนึ่งนะ!"

"ทาสของผม ผมอบรมเองได้ ไม่ต้องให้คุณช่วย"

น้ำเสียงซูมู่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ เขาก้าวไปข้างหน้า ยื่นมือไปหาสาวน้อยจิ้งจอกในกรงเหล็ก

"มาสิ ไปกันเถอะ!"

สาวน้อยจิ้งจอกไม่พูดจา สายตาจับจ้องซูมู่อย่างเงียบงันครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่

แต่ไม่นาน ร่างกายเธอก็อ่อนปวกเปียก เป็นลมล้มพับไปอีกครั้ง... เห็นดังนั้น โจเซน่ารีบอธิบาย:

"นักผจญภัย นางแค่เป็นลมเพราะอ่อนเพลีย วางใจเถอะ ไม่เป็นไรแน่นอน"

"รู้แล้ว"

ซูมู่ตอบเรียบๆ แล้วก้มตัวเข้าไปในกรง อุ้มสาวน้อยจิ้งจอกออกมา... เธอดูรูปร่างดี น่าจะหนักเอาเรื่อง

แต่ในเวลานี้ เขากลับรู้สึกว่าเธอเบาหวิวราวขนนก คงเพราะผ่านความทรมานมามาก

ซูมู่อุ้มสาวน้อยจิ้งจอกเตรียมจะเดินจากไป แต่จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ หันกลับไปถาม:

"อ้อ คุณโจเซน่า ทาสคงไม่ทำร้ายผมใช่ไหม?"

"วางใจเถอะ ปลอกคอทาสที่คอของนางมีหินสะกดเวทอยู่ ใครกล้าไม่เคารพเจ้านาย เท่ากับรนหาที่ตาย"

โจเซน่ากล่าว พลางก้าวเข้ามา ดึงสัญญากระดาษหนังออกมาแผ่นหนึ่ง:

"นี่คือสัญญาทาสของสาวน้อยจิ้งจอก เพียงแค่หยดเลือดของท่านลงไป พลังแห่งสัญญาก็จะสัมฤทธิ์ผล นางจะทำร้ายท่านไม่ได้"

"แล้วทำไมเมื่อกี้ไม่รีบให้ผมล่ะ?" ซูมู่ปรายตามอง

"เอ่อ..." ใบหน้าโจเซน่ากระตุก:

"ข้าแค่ลืมไปชั่วขณะน่ะ แหะๆ"

"แหะๆ..."

ลืมอะไรกันล่ะ ก็แค่ในใจโจเซน่าคิดว่าสาวน้อยจิ้งจอกคงตายคืนนี้อยู่แล้ว จะให้สัญญาหรือไม่ให้ก็มีค่าเท่ากัน

มองดูแผ่นหลังของซูมู่ที่เดินจากไป โจเซน่าแค่นหัวเราะ หยิบเหรียญทองขึ้นมากัด แล้วไม่ลืมที่จะเยาะเย้ย:

"5 เหรียญทองแลกกับทาสใกล้ตาย ถ้าเจอคนโง่แบบนี้ทุกวันก็ดีสิ!"

"น่าเสียดาย..."

"เดิมทีถ้ายัยจิ้งจอกนั่นว่าง่ายหน่อย ก็คงขายได้สัก 50 เหรียญทอง แต่นางดันรนหาที่ตายเอง ไม่รู้จักรักชีวิต"

【สมาชิกอาณาเขต +1!】

ทันทีที่อุ้มสาวน้อยจิ้งจอกกลับมาถึงอาณาเขต ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าซูมู่

"เฮ้อ ในที่สุดก็ได้สมาชิกคนแรก ถึงจะเป็นทาส แต่ก็นับเป็นก้าวแรกละนะ"

ซูมู่วางสาวน้อยจิ้งจอกลงบนพื้น ปาดเหงื่อบนหน้าผาก

ถ้าไม่ใช่เพราะออกกำลังกายเป็นประจำ เขาคงหมดแรงกลางทางไปแล้ว

แต่แรงขับเคลื่อนที่ทำให้เขาอดทนมาได้ ไม่ใช่แค่การออกกำลังกาย แต่เป็นรูปร่างที่ยอดเยี่ยมของสาวน้อยจิ้งจอกด้วย... ได้เห็นอาหารตาชั้นเลิศขนาดนี้ ย่อมลืมความเหนื่อยเป็นธรรมดา

มองดูอาณาเขตอันว่างเปล่าของตัวเอง ที่แม้แต่ที่ร่มให้หลบแดดยังไม่มี ซูมู่ถอนหายใจ

ไหนว่าเกมลงสู่โลกความเป็นจริง ไม่น่าจะมีวิธีที่สะดวกกว่านี้หน่อยเหรอ?

อย่างต้นไม้สร้างไอเทม หรือโต๊ะทำงานที่เกมเอาชีวิตรอดนิยมใช้กัน

ถ้ามีของพวกนั้น งานคงเสร็จเร็วขึ้นเยอะ? แต่เขายังไม่เห็นอะไรแบบนั้นเลย

หรือว่าต้องลงมือทำเองทุกอย่างจริงๆ?

ขณะที่กำลังครุ่นคิด ซูมู่เหลือบไปเห็นมีคนโพสต์ภาพหน้าจอในช่องแชทภูมิภาค:

【(ลอร์ด) หลัวเทียนชวน: พี่น้อง ในที่สุดฉันก็รู้วิธีทำคบเพลิงแล้ว แถมปลดล็อกต้นไม้สร้างไอเทมได้แล้วด้วย】

ภาพหน้าจอแสดงสูตรทำคบเพลิง: ไม้ x3, เจล x3

【(ลอร์ด) กัวเทียนเฟย: มีต้นไม้สร้างไอเทมด้วยเหรอ? ฉันนั่งทำมือมาตั้งนาน ไม่เห็นเจออะไรเลย】

【(ลอร์ด) หลัวอู๋ซี: ขอถามหน่อยว่าปลดล็อกยังไงครับ?】

คนกลุ่มใหญ่แห่กันมาคอมเมนต์ถามวิธีปลดล็อกต้นไม้สร้างไอเทม

หลัวเทียนชวนไม่ปิดบัง พูดตรงๆ ว่า:

【ฉันเจอม้วนคัมภีร์แปลนสร้างคบเพลิง พอกดเรียนรู้ ต้นไม้สร้างไอเทมก็โผล่มา

แต่มีแค่รายการเดียว จะปลดล็อกอย่างอื่น คงต้องเรียนรู้จากม้วนคัมภีร์อื่นๆ มั้ง】

ทุกคนถึงบางอ้อ ที่แท้ต้องใช้ม้วนคัมภีร์ปลดล็อกนี่เอง มิน่าล่ะ

"ถ้าเป็นแบบนั้น โต๊ะทำงานก็น่าจะมีอยู่จริง แต่ต้องใช้ม้วนคัมภีร์ปลดล็อกเหมือนกันสินะ"

ซูมู่ลูบคาง พึมพำกับตัวเอง

เขาตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าวิธีได้ม้วนคัมภีร์อาจมีหลายทาง

เช่น ฆ่ามอนสเตอร์ หรือบุกโจมตีเผ่า "พื้นเมือง" เพื่อแย่งชิง?

หรืออาจจะบังเอิญเจอพ่อค้าเร่ร่อนในป่า?

มีความเป็นไปได้สูง ยังไงซะนี่ก็เพิ่งวันแรก ทุกคนยังอยู่ในช่วงสำรวจ ไม่แปลกที่จะมีเรื่องไม่รู้อีกมาก

ทันใดนั้น ข้อความแชทหนึ่งก็เด้งขึ้นมา:

【(ทาส) จางต้าไห่: ไม่เห็นต้องเรียนวิธีทำคบเพลิงเลย แค่เอาไม้มาพันกับยางไม้ ก็ได้แล้ว จะยุ่งยากไปทำไม?】

...