ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 8 ปริศนาแห่งความชั่วร้าย

ท่านบาทหลวง ได้โปรดอธิษฐานเพื่อพวกเราด้วย ตอนที่ 8 ปริศนาแห่งความชั่วร้าย

“เดี๋ยวก่อนค่ะ บาทหลวงแอนตัน!”

เดิมทีแอนตันตั้งใจจะออกจากบ้านของครอบครัวรอสซี่ แต่ขณะที่เขากำลังจะไปดื่มกาแฟกับราฟาเอลเพื่อสงบสติอารมณ์ ลูเซียก็หยุดเขาไว้และยื่นกล่องอาหารกลางวันขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยอาหารมื้อหนักให้

“บาทหลวงคะ นี่เป็นอาหารเช้าที่ฉันเตรียมไว้ แต่ฉันอยากให้พวกคุณทั้งสองรับไปด้วยค่ะ” ลูเซียกล่าวพร้อมรอยยิ้มกว้าง เธอมองสีหน้าที่อ่อนล้าของแอนตัน และคิดว่ามันก็สมควรแล้วที่พวกเขาควรจะได้ทานอะไรบ้าง

“ได้โปรด อย่าปฏิเสธเลยครับ” คุณรอสซี่มองชายทั้งสองผู้ช่วยชีวิตลูกชายของเขา นี่จึงเป็นสิ่งเล็กน้อยที่สุดที่เขาพอจะทำได้เพื่อตอบแทนบุญคุณ

เมื่อมองสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังเหล่านั้น แอนตันก็ยิ้มจาง ๆ และรับตะกร้าอาหารมา เขารู้ดีว่าครอบครัวรอสซี่คงจะอึดอัดใจหากเขาปฏิเสธในตอนนี้ และมันก็ไม่ใช่ว่าเขาจะรังเกียจการทานอาหารที่คนอื่นเตรียมให้ ในชีวิตใหม่นี้แอนตันไม่ใช่คนเลือกกิน ตราบใดที่มันยังพอกินได้ เขาก็ไม่เกี่ยงที่จะเติมมันให้เต็มท้อง อีกอย่างในเมื่อตารางงานของเขาในวันนี้ถูกรบกวนไปแล้ว การมีอาหารกลางวันติดมือไปด้วยก็จะทำให้กิจกรรมที่เหลือของวันง่ายขึ้น

“ขอบคุณสำหรับอาหารกลางวันมื้อใหญ่นี้นะครับ!” แอนตันผู้รับตะกร้ามายิ้มจาง ๆ แล้วจากไปพร้อมกับราฟาเอล โดยมีครอบครัวรอสซี่มองตามพวกเขาไป

หลังจากเสร็จสิ้นการขับไล่ผีระหว่างทาง สถานที่ที่พวกเขาต้องไปต่อคือโบสถ์ใกล้ ๆ ซึ่งเป็นที่ที่แอนตันได้รับมอบหมายอำนาจในฐานะบาทหลวงเอ็กซอร์ซิสต์ และเป็นที่ที่ราฟาเอลกำลังเข้ารับการฝึกฝน

“ตะปูพวกนั้นมีไว้ทำอะไรเหรอครับ คุณพ่อ?” ราฟาเอลเอ่ยถามหลังจากทั้งคู่ขึ้นมาบนรถแล้ว

แอนตันซึ่งตอนนี้นั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับ ครุ่นคิดถึงการขับไล่ผีครั้งนั้นแล้วกล่าวว่า “ตะปูพวกนั้นทำจากเงิน นั่นหมายความว่าพวกมันได้รับการอวยพรและมีพลังแห่งแสงสว่างอันสูงส่งที่ใช้สำหรับยับยั้งตัวตนชั่วร้าย”

หากสมมติว่าการขับไล่ผีเกิดผิดพลาดขึ้นมา บาทหลวงเอ็กซอร์ซิสต์จำเป็นต้องควบคุมผู้ถูกสิงสู่ไว้ให้ได้ หากผู้ถูกสิงหลุดเป็นอิสระและสูญเสียการควบคุมโดยสมบูรณ์ ขั้นตอนต่อไปที่เอ็กซอร์ซิสต์ต้องทำคือการกำจัดมันทิ้งสถานเดียว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นตามมาก็ตาม

แอนตันผู้เคยอ่านการจำลองสถานการณ์ขับไล่ผีมานับไม่ถ้วน เข้าใจดีว่าวิธีที่มีประสิทธิภาพที่จะเลี่ยงการกำจัดผู้ถูกสิงก็คือการจำกัดการเคลื่อนไหวของพวกเขาไว้หากพวกเขาเกิดหลุดรอดไปได้

ราฟาเอลซึ่งตอนนี้เข้าใจสถานการณ์โดยรวมในหัวแล้ว พยักหน้ารับ “ตะปูสามตัวเพียงพอที่จะจำกัดการเคลื่อนไหวของผู้ถูกสิงเหรอครับ?”

“สามตัวถ้าเป็นเด็ก ถ้าเป็นผู้ใหญ่ก็ต้องเพิ่มเป็นสองเท่า” แอนตันไม่เคยเจอปัญหานี้ แต่ก็นั่นคือปริมาณที่ผู้เชี่ยวชาญแนะนำไว้ ในฐานะผู้ที่ถูกฝึกมาเพื่อกำจัดสิ่งเหนือธรรมชาติ พวกเขาจำเป็นต้องใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด และต้องสามารถควบคุมความผิดพลาดใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้เสมอ

สิ่งที่แอนตันยำเกรงที่สุดคือเหล่าวิญญาณโบราณ พวกที่ปรากฏร่างเพื่อเติมเต็มความปรารถนาใด ๆ ผ่านการสังเวย และอาจกล่าวได้ว่าพวกมันคือกลุ่มที่ทรงพลังที่สุด เคยมีชายคนหนึ่งซึ่งหลังจากครอบครัวของเขาถูกพรากไป ได้เสนอชีวิตของตนเป็นเครื่องสังเวยเพื่อให้ผู้ที่ต้องรับผิดชอบต่อการตายของครอบครัวเขาชดใช้ในบาปที่ก่อไว้

ในครั้งนั้นเอ็กซอร์ซิสต์เก่ง ๆ หลายคนต้องจบชีวิตลงก่อนที่จะหยุดยั้งวิญญาณโบราณตนนั้นได้ นับเป็นโศกนาฏกรรมที่แท้จริงซึ่งอยู่ภายใต้ขอบเขตที่คาดการณ์ไว้ เอ็กซอร์ซิสต์ไม่ใช่ตัวตนที่ทรงพลังอำนาจไปเสียทุกอย่าง แต่ละคนต่างก็มีขีดจำกัดของตนเองและยังคงเป็นมนุษย์

แม้ว่าเขาจะสามารถอัญเชิญดาบแสงเพื่อสังหารปีศาจที่ปรากฏร่างเต็มตัว หรือกำจัดสิ่งมีชีวิตอย่าง มนุษย์หมาป่า แวมไพร์ มนุษย์กิ้งก่า และอื่น ๆ อีกมากมายที่สามารถเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อผ่านคำสาป พวกเขาก็ยังคงเป็นมนุษย์

“โลกนี้ต่อสู้กับความมืดมิดมาโดยตลอด และแม้ว่าคนส่วนใหญ่จะตระหนักดีว่ามีเรื่องราวต่าง ๆ เกิดขึ้นในเงามืด แต่ทุกคนก็เลือกที่จะเบือนหน้าหนี บางทีนั่นอาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุด แต่ฉันก็สงสัยว่าเมื่อไหร่เรื่องทั้งหมดนี้จะยุติลงเสียที”

แอนตันกล่าวอย่างจริงใจขณะอยู่กับราฟาเอล เขาอยากรู้จริง ๆ ว่าเขาควรจะไปให้ไกลแค่ไหนกับหน้าที่นี้

เขาต้องการลบล้างบาปในชาติที่แล้วของตน แต่เขาก็ไม่รู้ว่าการทำงานทั้งหมดของเขาในโลกนี้จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้จริง ๆ หรือไม่ ในส่วนนี้ของโลก มีตัวตนแห่งความมืดอยู่ก็จริง แต่ก็ยังมีอีกนับพันในสถานที่อื่น ๆ ที่เขาไม่สามารถทำอะไรได้

มันคุ้มค่าหรือไม่ที่จะต่อสู้จนกว่ากระดูกจะแหลกละเอียด?

ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม แอนตันก็อยากรู้คำตอบของคำถามนี้ และหากการอุทิศตนทั้งหมดให้กับงานประเภทนี้จะตอบสนองจุดประสงค์ใดได้บ้าง เขาก็จะทำต่อไปเท่าที่เขาจะไปถึง

เขาถูกเลือกแล้ว ดังนั้นเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อก้าวต่อไป

ราฟาเอลมองชายหนุ่มจากตระกูลชาโดว์เบนแล้วกล่าวว่า “อันที่จริง ที่ผมเลือกติดตามคุณพ่อที่เป็นบาทหลวงเอ็กซอร์ซิสต์ก็เพราะภูมิหลังของคุณครับ มีปีศาจตนหนึ่งที่ผมอยากจะกำจัด”

“มันยังอยู่ในโลกนี้เหรอ?” แอนตันเคยคิดถึงความเป็นไปได้นี้อยู่บ้าง เขาจึงเอ่ยถาม

ราฟาเอลพยักหน้าและกล่าวว่า “มันฆ่าครอบครัวของผมทั้งหมดตอนที่ผมยังเด็ก ดังนั้นผมจึงอยากเรียนรู้จากคุณพ่อและติดตามคุณพ่อนับจากนี้ไป เพื่อที่วันหนึ่งคุณพ่อจะได้ช่วยผมกำจัดปีศาจตนนั้น”

“ฉันปฏิเสธ” แอนตันสบตาราฟาเอลแล้วกล่าว “นายจะต้องแข็งแกร่งพอที่จะกำจัดมันด้วยตัวเอง พร้อมที่จะย่างกรายไปในนรก”

“ครับ คุณพ่อ!” ราฟาเอลพยักหน้ารับด้วยสีหน้ากระตือรือร้น

ตอนนี้เขาอยู่เคียงข้างทายาทแห่งตระกูลชาโดว์เบน ผู้ครองตำแหน่งเอ็กซอร์ซิสต์และนักล่าที่แข็งแกร่งที่สุดในสมาคมนักล่าทั้งหมด ดังนั้นเขาจึงมั่นใจเกินร้อยที่จะติดตามแอนตันผู้อ่อนวัยต่อไปนับจากนี้

“งั้นก็ไปกันเถอะ ถ้านายยังตามฉันทัน ฉันจะสอนอะไรพิเศษ ๆ ให้นายบ้าง” แอนตันกล่าวออกไปโดยที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาหมายความว่าอย่างไร

ทุกคนต่างก็มีเป้าหมายในชีวิต ไม่มีใครปฏิเสธเรื่องนั้นได้

ในชีวิตนี้เขามีเป้าหมายที่จะกำจัดตัวตนแห่งความมืดให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยหวังว่าจะมีที่ทางบนสวรรค์ เขามาที่นี่เพื่อทำสิ่งนั้น และเขาก็ทำมันมาโดยตลอดนับตั้งแต่มาถึงโลกใบนี้

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เขาจะกวาดล้างตัวตนแห่งความมืดทุกตนเพื่อที่จะเข้าใกล้การให้อภัยมากยิ่งขึ้น