บทที่ 535 ฐานบนดาวเคราะห์น้อยสร้างเสร็จแล้ว

ฐานเริ่มก่อสร้างแล้ว บนดาวเคราะห์น้อยนั้น

ฐานลับที่มองไม่เห็นช่วยให้การสร้างฐานใหม่สะดวกขึ้น สมาคมมังกรทั้งห้าขนย้ายยานของผู้เลี้ยงส่วนใหญ่ออกไป ส่วนพื้นที่ที่เหลือถูกดัดแปลงให้เป็นป้อมปราการสำหรับการบุกเบิกจักรวาล

ตามข้อมูลของกัปตันปอปอตี้ อำนาจที่ใกล้ดาวเคราะห์น้อยนี้ที่สุดเป็นของเจ้าครองแคว้นเดิมใต้บังคับบัญชาของจักรพรรดิ แน่นอนว่าเวลาผ่านไปนาน ผู้ควบคุมพื้นที่จริงๆ ได้กลายเป็นทายาทรุ่นที่เจ็ดของเจ้าครองแคว้นเดิมแล้ว

"ทายาทรุ่นที่เจ็ด ทำไมถึงแค่เจ็ดรุ่นเท่านั้น?"

จางซีเป่าไม่ค่อยเข้าใจ เพราะมีข้อผิดพลาดในข้อมูล

ตามที่จั้นเหนียนและคนอื่นๆ บอก อายุขัยของเทพเจ้าอาจยาวนานถึงหนึ่งล้านปี และจากกระดูกของชาวเผ่าเฮอร์เทราที่ขุดพบในโลกปีศาจสวรรค์ ก็ผ่านมาหนึ่งล้านปีแล้ว แต่ทำไมทายาทของเจ้าครองแคว้นในจักรวาลถึงผ่านไปแค่เจ็ดรุ่น?

จางซีเป่าคิดไม่ตก เขาไปหาจั้นเหนียนเล่าเรื่องนี้ แล้วไปถามเหอเสี่ยนเฉิงและคนอื่นๆ ในที่สุดก็ได้ข้อสันนิษฐานที่กล้าหาญ

ในคฤหาสน์ของจักรพรรดิ ความเร็วของเวลาแตกต่างจากในจักรวาล!

ห้องทดลองเทพเจ้าไม่สามารถใช้อัตราความเร็วของเวลาเดียวกันในการวิจัยเทพเจ้าได้ ไม่เช่นนั้นพวกผู้เลี้ยงที่เป็นผู้สังเกตการณ์คงแก่ตายไปนานแล้ว แม้พวกมันจะมีผลไม้สีเงินเพิ่มอายุขัยก็ไม่มีประโยชน์

เวลาทำหน้าที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา เร่งการวิวัฒนาการของเทพเจ้า เร่งการวิวัฒนาการของเผ่าเฮอร์เทรา เร่งการผลิตแก่นวิญญาณของปีศาจสวรรค์

"ถ้าเป็นอย่างนั้นก็อธิบายได้..."

จางซีเป่านึกถึงข้อมูลจากมนุษย์ต่างดาวอีกครั้ง สหพันธ์สืบทอดมรดกของจักรพรรดิ นี่บ่งบอกอะไร? หลังจักรพรรดิสิ้น เทคโนโลยีบางอย่างในจักรวาลสูญหาย เวลาผ่านไปนาน เส้นทางเทคโนโลยีกลับถอยหลังแทนที่จะก้าวหน้า!

"จากฐานบนดาวเคราะห์น้อยไปยังอาณาเขตของอำนาจที่ใกล้ที่สุด ยานต้องใช้เวลาเดินทางเต็มหนึ่งปี ดาวเคราะห์น้อยนี้ซ่อนตัวอย่างดี ประกอบกับฐานสามารถซ่อนตัวได้โดยไม่ถูกยานใดๆ ตรวจพบ นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมไม่มีใครพบที่นี่มาเป็นเวลานาน"

จางซีเป่าคิดสักครู่ ก่อนที่ฐานจะมีวิธีป้องกันตัวเอง เขาไม่คิดจะติดต่อกับอำนาจที่ใกล้ที่สุด

"นอกจากอำนาจที่ใกล้ที่สุดแล้ว ตามที่ปอปอตี้บอก ใกล้ๆ ยังมีดาวเคราะห์ของชนพื้นเมืองอีกดวง ดาวเคราะห์นี้อาจจะไปสำรวจได้ แต่ก็ต้องรอให้เหอเสี่ยนเฉิงและคนอื่นๆ วิจัยยานอวกาศอย่างละเอียดก่อน"

ฐานบนดาวเคราะห์น้อยกำลังก่อสร้างอย่างเป็นระบบ จางซีเป่านอกจากจะให้ความสนใจเรื่องนี้แล้ว ยังคอยติดตามสถานการณ์ของฐานวิจัยยานอวกาศอยู่ตลอดเวลา

เหอเสี่ยนเฉิงและคนอื่นๆ รื้อยานเก็บซากของปอปอตี้ถึงหกรอบ!

ที่รื้อหลายรอบขนาดนี้ นอกจากเพื่อวิจัยยานอย่างละเอียดแล้ว ยังมีเหตุผลสำคัญอีกอย่าง นั่นคือหลังจากรื้อแล้วประกอบกลับ พบว่ามีชิ้นส่วนเหลือหลายชิ้น...

มนุษย์ต่างดาวหัวหมึกยักษ์รู้สึกสงสัยมาก ทำไมพวกชาวเผ่าเฮอร์เทราถึงชอบรื้อยานของกัปตันปอปอตี้ แล้วตื่นเต้นประกอบกลับ หรือแค่อยากสนุก?

ส่วนคนแคระผิวเทานั้นถูกขอให้รื้อและประกอบอาวุธยานต่างๆ ตลอด สมาคมมังกรทั้งห้าบันทึกกระบวนการรื้อและประกอบทั้งหมด และให้มนุษย์ต่างดาวคนนี้อธิบายหน้าที่ของชิ้นส่วนต่างๆ

เหอเสี่ยนเฉิงมาหาจางซีเป่า ถอนหายใจพูดว่า "เข้าใจการรื้อแล้ว แต่มีปัญหาใหม่ขึ้นมา ยานเก็บซากลำนี้กับยานแม่ของผู้เลี้ยงใช้หลักการขับเคลื่อนต่างกัน ยานเก็บซากใช้เครื่องยนต์ ส่วนยานแม่ใช้ลูกกลมสีดำนั่น ความแตกต่างทางเทคโนโลยีระหว่างสองอย่างนี้ราวฟ้ากับดิน แต่แม้แต่เครื่องยนต์ของยานเก็บซาก ดาวแผ่นดินก็ยังสร้างไม่ได้ในตอนนี้!"

จางซีเป่าบอกเหอเสี่ยนเฉิง "จริงๆ แล้ว เทคโนโลยีส่วนใหญ่ของผู้เลี้ยงสูญหายไปแล้ว แม้แต่มนุษย์ต่างดาวก็ไม่รู้ว่าลูกกลมสีดำนั่นให้พลังงานยานได้อย่างไร เราถอยมาอีกขั้น ศึกษาลูกกลมสีดำไปก่อน ส่วนเครื่องยนต์ยาน เราซื้อมาก่อน แล้วรื้อเพื่อวิจัย จนกว่าจะสร้างได้!"

"ซื้อ? ไปซื้อที่ไหน? เครื่องยนต์ยานไม่ใช่อาหารสั่งส่งนะ!" เหอเสี่ยนเฉิงงุนงงเล็กน้อย

"ก็ซื้อจากมนุษย์ต่างดาวสิ!"

จางซีเป่าหัวเราะเบาๆ "แก่นวิญญาณเพียงก้อนเดียวก็พอให้มนุษย์ต่างดาวกินได้ทั้งชีวิต พวกเรามีแก่นวิญญาณสำรองมากมาย ฉันไม่เชื่อว่าจะใช้เงินซื้อเครื่องยนต์ยานไม่ได้!"

"นอกจากเครื่องยนต์แล้วยังมีอาวุธ อาวุธของยานพวกนี้ก็ใช้วิธีจ่ายพลังงานต่างกัน อาวุธของยานเก็บซากใช้ผลึกคล้ายหินวิญญาณจ่ายพลังงาน ส่วนอาวุธของยานแม่ผู้เลี้ยงและปืนพลังงานหลายกระบอกนั้นใช้แก่นวิญญาณจ่ายพลังงาน!"

เหอเสี่ยนเฉิงเตือน จางซีเป่าโบกมือ "รู้แล้ว รู้แล้ว ซื้อ ซื้อที่เก่งที่สุด!"

จางซีเป่าไปปรึกษากับชิงหลงและคนอื่นๆ ตั้งใจจะดำเนินแผนการหนึ่ง นั่นคือไปดูสถานการณ์ที่อำนาจใกล้ที่สุดกับฐานบนดาวเคราะห์น้อย แล้วซื้อเครื่องยนต์และอาวุธยานผ่านช่องทางของพ่อค้าต่างดาวคนนั้น

ตามแผน ยานเก็บซากถูกยึดมาใช้ชั่วคราว จางซีเป่าจะนำทีมผู้มีพลังพิเศษใต้บังคับบัญชาและทีมหุ่นยนต์อย่างฮั่วเจี้ยปลอมตัวเป็นนักเก็บซากเข้าไปในอาณาเขตของอำนาจใกล้เคียง ให้พ่อค้าต่างดาวที่มีสองหัวนั้นเป็นคนเชื่อมต่อ

ที่ไม่ให้ทหารเกราะดำไปด้วยเพราะเกราะดำสะดุดตาเกินไป อาจก่อปัญหาที่ไม่จำเป็น การสำรวจครั้งนี้ต้องรักษาความลับ

นอกจากเสบียงที่ผู้มีพลังพิเศษต้องการ จางซีเป่ายังนำสุนัขประหลาดและชุดเกราะรบฟ่างรุ่ยไปด้วยเผื่อยามฉุกเฉิน

เมื่อทุกอย่างเตรียมพร้อม จางซีเป่าไปหาพ่อค้าต่างดาวคนนั้นที่คุกของฐาน

"อังเต๋อ โอกาสทำความดีของเจ้ามาถึงแล้ว!"

พ่อค้าต่างดาวสองหัวคนนี้แม้จะมีสองหัว แต่มีเพียงชื่อเดียว

จางซีเป่าหยิบแก่นวิญญาณมาหนึ่งกำมือเพื่อล่อใจ "พวกเราจะไปยังจักรวาลที่ใกล้ที่สุด ติดต่อพันธมิตรทางธุรกิจของเจ้า ข้าต้องการเครื่องยนต์ยานและอาวุธจำนวนมาก หากสำเร็จ แก่นวิญญาณพวกนี้จะเป็นของเจ้า พอให้เจ้ากินได้ร้อยชาติ!"

อังเต๋อมองแก่นวิญญาณอย่างโลภ ถูมือพลางพูด "ท่าน เครื่องยนต์ยานและอาวุธจำนวนมากจะดึงดูดความสนใจของอำนาจท้องถิ่น เรื่องนี้ยากนะ!"

"ยาก? แล้วเจ้าทำได้หรือไม่?" จางซีเป่าหรี่ตา

"แน่นอนว่าทำได้!"

อังเต๋อตบอกพูด "โชคดีที่ท่านหาข้า ถ้าเป็นคนอื่นคงทำไม่ได้แน่ เรื่องนี้มีแต่ข้าเท่านั้นที่ทำได้!"

"โอ้?"

จางซีเป่าถาม "ตามที่ข้ารู้ เจ้าเป็นแค่พ่อค้าธรรมดา ไม่ใช่เศรษฐีใหญ่ เครื่องยนต์ยานและอาวุธมากมายขนาดนี้ เจ้าจะหามาได้อย่างไร?"

อังเต๋อหัวเราะคิกคักพูด "ยานและอาวุธล่าสุด นอกจากสหพันธ์แล้วไม่มีใครหาได้ แต่พวกเราไม่จำเป็นต้องเอาของใหม่ที่สุดและดีที่สุด ยานที่ปลดระวางแล้วและยานขยะที่ประกอบจากชิ้นส่วนในโรงงานขยะนั้นมีเท่าไหร่ก็ได้เท่านั้น!"

"ยานขยะ?" จางซีเป่ารู้สึกไม่พอใจ ถึงจะไม่ได้ของดีที่สุด แต่ก็ไม่ควรไปเก็บขยะนี่

"ท่าน ท่านอาจจะไม่รู้ แม้จะเป็นยานขยะ แต่ชิ้นส่วนก็เหมือนกับยานดีๆ ทุกประการ เพียงแต่ดูไม่สวยเท่านั้น ไม่มีข้อบกพร่องอื่นใด!"

อังเต๋อตบอกพูด "ถ้าอยากได้เครื่องยนต์และอาวุธจำนวนมาก ก็ต้องเริ่มจากโรงงานขยะเท่านั้น ท่านหาข้านี่ถูกคนแล้ว!"

จางซีเป่าคิดว่าความปลอดภัยของดาวแผ่นดินสำคัญกว่า ถึงอย่างไรยานที่ขนกลับมาก็ต้องรื้อ ยานขยะก็ยานขยะเถอะ