บทที่ 7 ความกล้าหาญ

คำพูดของเว่ยเฉิงทำให้หลินอวี่ตกอยู่ในภวังค์ความทรงจำ

เขาลองทบทวนความทรงจำอย่างละเอียดและพบว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง

เพื่อยกระดับอันดับความเป็นสากล ทางมหาวิทยาลัยได้เซ็นสัญญากับมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในมอสโก ประเทศรัสเซีย เพื่อเปิดโครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษาระหว่างกัน

แต่สุดท้ายโครงการนี้ก็ล้มพับไปเพราะจำนวนนักศึกษาไม่ถึงเกณฑ์

แน่นอนว่าการได้เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนเป็นโอกาสที่น่าสนใจ ตอนข่าวออกมาแรกๆ มีนักศึกษาสมัครกันตรึม

แต่หลังจากนั้นไม่นาน ก็เกิดเหตุการณ์ใหญ่ระดับโลกขึ้น

เหตุการณ์ที่ส่งผลกระทบไปถึงวงการเกม CS:GO ด้วย

ทีม NAVI จากยูเครนที่เพิ่งคว้าแชมป์ Major และกำลังอยู่ในช่วงพีคสุดขีด ต้องมาสะดุดขาตัวเองล้มลงก่อนที่จะได้สร้างยุคสมัยอันยิ่งใหญ่ ก็เพราะเหตุการณ์นี้นี่แหละ

นอกจากนี้ เหตุการณ์ดังกล่าวยังทำให้นักศึกษาจำนวนมากที่วางแผนจะไปรัสเซียพากันถอนตัว ส่วนคนที่เหลืออยู่ก็น้อยนิดจนไม่ผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำ แถมส่วนใหญ่ยังติดปัญหาเรื่องกำแพงภาษา

เพราะในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยนที่รัสเซีย คุณคงไม่ได้กะจะไปที่นั่นแล้วพ่นภาษาอังกฤษใส่เขาหรอกใช่ไหม?

และถึงภาษาอังกฤษคุณจะดีแค่ไหน แต่คนรัสเซียส่วนใหญ่ภาษาอังกฤษไม่ได้แข็งแรงเท่าคนจีนด้วยซ้ำ ต่อให้คุณพูดไป พวกเขาก็ไม่เข้าใจอยู่ดี

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไกลตัวหลินอวี่มาก เขาเอ่ยปากพูดอย่างไม่ใส่ใจ

"ฉันไม่ไปหรอก ที่นั่นหนาวจะตายชัก"

"เออ ฉันก็ไม่คิดจะไปเหมือนกัน แต่เห็นคนสมัครกันเพียบเลย"

หลังจากกินมื้อเที่ยงเสร็จ ทั้งสองก็กลับไปนั่งเล่นมือถือฆ่าเวลาที่ตึกเรียน เพราะมีเรียนอีกทีตอนบ่ายสอง และตอนที่กินเสร็จก็ปาเข้าไปเที่ยงครึ่งแล้ว ขี้เกียจเดินไปเดินมา

หลังเลิกเรียน เวลาล่วงเลยมาถึงหกโมงเย็น ทั้งสองซื้อของกินง่ายๆ จากโรงอาหารติดมือกลับมาที่หอพัก

ภายในห้อง รูมเมทอีกสองคนกลับมาถึงก่อนแล้วและกำลังตั้งตี้เล่นเกมกันอยู่

แต่เกมที่พวกเขาเล่นไม่ใช่ CS:GO แต่เป็น Honor of Kings (RoV)

แต่นี่ก็เป็นเรื่องปกติ ในยุคสมัยที่เกมมือถือครองเมือง เกมเมอร์สายอนุรักษ์นิยมที่ยังนั่งกดคอมพิวเตอร์อย่างหลินอวี่และเว่ยเฉิง กลายเป็นชนกลุ่มน้อยในมหาวิทยาลัยไปเสียแล้ว

ทั้งสองรีบยัดข้าวกล่องเข้าปากอย่างรวดเร็ว ก่อนจะประจำที่หน้าคอมพิวเตอร์

"ล็อกอิน"

"ล็อกอิน!"

"พี่น้องครับ CS รวมพล!"

ได้ยินเสียงเว่ยเฉิงปลุกใจอยู่ข้างๆ รอยยิ้มก็ผุดขึ้นที่มุมปากหลินอวี่ บรรยากาศการเล่นเกมแบบนี้หาได้แค่ช่วงมหาวิทยาลัยเท่านั้น เขาจึงตะโกนรับลูกคู่ทันที

"พี่น้องครับ CS รวมพล!"

ไม่นานนัก ผลงานชนะรวดสามตาติด บวกกับเกมเมื่อวาน ทำให้พวกเขามีสถิติชนะต่อเนื่องสี่เกมรวด โดยหลินอวี่กวาดรางวัล MVP ไปครองทุกแมตช์ เล่นเอาเว่ยเฉิงได้แต่อ้าปากค้าง จ้องมองเพื่อนด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

"เป็นไปไม่ได้น่า"

หลินอวี่ทำเพียงยิ้มมุมปากตอบกลับไป

"อยู่ๆ มันก็บรรลุว่ะ เมื่อวานก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ ช่วยไม่ได้นะ คนมันอัจฉริยะ"

ได้ยินแบบนั้น เว่ยเฉิงมองหลินอวี่ด้วยสายตาจับผิด ก่อนจะหันกลับไปนั่งหน้าคอมฯ แล้วครุ่นคิดอย่างหนัก พยายามหาเหตุผลว่าทำไมจู่ๆ หลินอวี่ถึงเก่งขึ้นผิดหูผิดตาขนาดนี้

ผ่านไปสิบนาที เว่ยเฉิงก็เปิดเว็บ Bilibili แล้วเริ่มค้นหาคลิปสอนเล่น โดยตั้งใจจะเริ่มเรียนรู้ใหม่ตั้งแต่พื้นฐานที่สุด

หลินอวี่เหลือบมองเวลา ตอนนี้สี่ทุ่มแล้ว นึกถึงบทเรียนเมื่อเช้าที่ง่วงแทบตาย เขาจึงตัดสินใจว่าจะเข้านอนเร็วหน่อย

แต่ก่อนนอน เขานึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ทำภารกิจประจำวัน อีกทั้งเขายังอยากทดสอบดูว่า การดูคลิปสอนเทคนิคต่างๆ จะช่วยเพิ่มแต้มความพยายามได้มากน้อยแค่ไหน และถือโอกาสนี้หาข้ออ้างรองรับความเก่งกาจของตัวเองไปด้วยเลย

ถึงจริงๆ จะไม่ต้องอธิบายอะไรให้เว่ยเฉิงฟังก็ได้ แต่หลินอวี่จะพลาดโอกาสขิงเพื่อนได้ยังไง ประมาณว่า 'ดูคลิปแป๊บเดียวก็เทพเลย' อะไรแบบนั้น

หลังจากค้นหาใน Bilibili สักพัก เขาก็เจอคลิปหนึ่งที่ยอดวิวสูงลิ่ว

ชื่อคลิปดูเวอร์วังอลังการมาก

[เผยจุดปาของ Dust II ฉบับคนสมองทึบ: โปรเพลเยอร์เห็นยังต้องร้องว่า 'ชีวิตนี้กูขอแค่นี้พอ']

ชื่อคลิปปังขนาดนี้ เนื้อหาต้องดีแน่ๆ ใช่ไหม?

หลินอวี่คิดในใจพลางเปิดเกมไปด้วย ต้องดูไปทำตามไปถึงจะจำแม่น ไม่งั้นดูผ่านๆ พอไปเล่นจริงมักจะหาจุดมาร์กไม่เจอทุกที

เป็นไปตามคาด คุณภาพของคลิปดีมาก เทคนิคปาระเบิด (Utility) หลายจุดเขาไม่เคยเห็นมาก่อน ซึ่งช่วยเปิดโลกทัศน์ได้เยอะ

แต่พอดูไปถึงช่วงท้ายคลิป ทั้งสไตล์ภาพและคอมเมนต์ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

[ไอ้สัตว์นรกนี่สอนมั่วชิบหาย]

[กูโดนเพื่อนร่วมทีมด่ายับเลย]

[อย่าไปเชื่อไอ้เวรนี่!]

เห็นคอมเมนต์แบบนั้น หลินอวี่เริ่มระแวง เลยลองปาตามสูตรใหม่ล่าสุดในคลิปดู... ปรากฏว่าคอมเมนต์พูดถูก

เขาเหลือบไปดูชื่อเจ้าของช่อง: "คนหมดอาลัยตายอยาก"

เขาแค่นหัวเราะทันที คนที่ตั้งชื่อ ID แบบนี้จะเป็นคนดีได้ยังไง?

หลินอวี่จำชื่อนี้ไว้แม่น ตั้งใจว่าจะไม่ดูคลิปของเจ้านี่อีก และจดจำไว้เป็นบทเรียนว่า ต่อไปนี้จะเอาเทคนิคไหนไปใช้ ต้องทดสอบด้วยตัวเองก่อนเสมอ

นอกเหนือจากพวกที่ตั้งใจสอนผิดๆ แล้ว CS:GO ในยุคนี้ยังมีเรื่องความแตกต่างระหว่างเซิร์ฟเวอร์ 128-tick และ 64-tick ซึ่งมุมการปาระเบิด (โดยเฉพาะจังหวะกระโดดปา) จะแตกต่างกัน

หลินอวี่เคยเจ็บปวดกับเรื่องนี้ตอนเริ่มเล่นใหม่ๆ

เทคนิคระเบิดหลายลูกที่เรียนมาจากโหมด Competitive ปกติ (Official Matchmaking) พอเอาไปใช้ในแพลตฟอร์มข้างนอก (เช่น Faceit หรือ 5E) กลับปาว่าวไปคนละทิศละทาง จนต้องมานั่งรื้อความจำใหม่หมด

หลินอวี่เลือกคลิปสอนอื่นมาดูต่อจนถึงห้าทุ่มกว่า จนกระทั่งจำเทคนิคปาระเบิดได้หลายจุด เขาถึงปิดคอมพิวเตอร์

ทันทีที่ปิดเครื่อง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นข้างหู

[รางวัลค่าความพยายาม: 203]

เห็นตัวเลขนี้ หลินอวี่พยักหน้าด้วยความพอใจ นี่เทียบเท่ากับการฆ่าศัตรูถึงสองร้อยตัว ถ้าให้ลงมือยิงเอง เขาคงต้องขลุกอยู่ใน 'ห้องมืด' อย่างน้อยสองสามชั่วโมง

แต่นี่แค่ดูคลิปชั่วโมงเดียวก็ได้มาแล้ว จะไม่ให้พอใจได้ไง?

หลินอวี่ถอดรองเท้า ล้มตัวลงนอน แล้วมองไปที่ปุ่ม "การฝึกประจำวัน (เปิดใช้งานได้)" ที่ลอยอยู่ตรงหน้า

จากนั้น เขากัดฟันกดปุ่มนั้นลงไป

เมื่อความมืดมิดเข้าปกคลุมรอบตัวอีกครั้ง คราวนี้หลินอวี่ดูเจนสนามขึ้นมาก เขาเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ทันที

บางครั้ง... คนเราไม่ได้ต้องการความกล้าที่จะฝึกซ้อมตลอด 24 ชั่วโมงหรอก

แต่ต้องการแค่ความกล้าที่จะ 'กดปุ่ม' ในเสี้ยววินาทีนั้นต่างหาก...

ชั่วพริบตาเดียว หลินอวี่ก็ผ่านการฝึกนรกแตกในห้องมืดครบยี่สิบสี่ชั่วโมง ทันทีที่เขาก้าวออกมาจากห้องมืด แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าอย่างที่สุด

แม้ในห้องมืดเขาจะไม่หิวและไม่ง่วง แต่ความล้าทางจิตใจนั้นเป็นของจริง...