บทที่ 38 - คุณก็มีพลังวิเศษเหมือนกันเหรอ?

บทที่ 38 - คุณก็มีพลังวิเศษเหมือนกันเหรอ?

ผู้หญิงพาคนทั้งสองเดินเข้ามา แล้วแนะนำตัว

ฉินเจียงถึงได้รู้ว่าเธอชื่อหยางหยวน เป็นพนักงานขายเครื่องสำอางในห้างใกล้ๆ

ผู้ชายชื่อวังฟา เป็นช่างไฟในห้าง

ลูกชายชื่อวังไฉ เป็นนักเรียนโรงเรียนประถมอู่ซิงแถวนี้

หยางหยวนพูดอย่างร้อนใจ "หมอคะ พอกลับถึงบ้านฉันก็เห็นสามีกับลูกเป็นสภาพนี้แล้ว หมอช่วยเอาหลอดไฟออกจากปากพวกเขาหน่อยได้ไหมคะ?"

ฉินเจียงเดินเข้าไปดูปากของทั้งสองคน พบว่าเพราะอ้าปากค้างไว้นาน ปากเริ่มผิดรูปนิดหน่อยแล้ว

โดยเฉพาะเด็กน้อย เหงือกเริ่มมีเลือดออก เยื่อบุปากก็มีเส้นเลือดฝอยแตก

"อันนี้เอายากอยู่นะ"

ฉินเจียงลองขยับดู พบว่าหลอดไฟแน่นเปรี๊ยะ

ฉินเจียงเริ่มโมโห

"คิดยังไงถึงเอาหลอดไฟยัดใส่ปากเนี่ย?"

หยางหยวนตีก้นลูกชายเพี้ยะ

"ก็ไอ้เด็กดื้อคนนี้น่ะสิ! ดูคลิปในเน็ตเขาบอกว่าหลอดไฟยัดเข้าปากแล้วเอาออกไม่ได้ มันไม่เชื่อ จะลองให้ได้ เลยกลายเป็นสภาพนี้!"

ฉินเจียงอดไม่ได้ที่จะมองเด็กน้อย

โฮ่ เป็นพวก 'สายลุย' ซะด้วย

ฉินเจียงชี้ไปที่วังฟา

"แล้วเขาล่ะ? เด็กไม่รู้ความ ผู้ใหญ่ก็ไม่รู้ความด้วยเหรอ?"

วังฟาหน้าแดงเถือก พูดไม่ได้

หยางหยวนบิดแขนวังฟาทีหนึ่ง

"พอกลับมาเห็นลูกเป็นแบบนี้ เขาก็ด่าว่าลูกโง่ แล้วจะสาธิตให้ลูกดูว่าหลอดไฟมันเอาออกได้"

"เลยกลายเป็นสภาพนี้ไงคะ!"

ฉินเจียงตบหน้าผาก หมดคำจะพูด

เวรกรรมอะไรเนี่ย!

แฟนคลับในไลฟ์ฮากันกลิ้ง แต่ก็อดสงสัยไม่ได้

"พี่น้องครับ มีใครเคยลองไหม หลอดไฟยัดเข้าปากแล้วเอาออกไม่ได้จริงเหรอ?"

"ถึงฉันจะไม่เคยลอง แต่ถ้าเอาเข้าได้ มันก็ต้องเอาออกได้สิ"

"ความเห็นบน อย่าชี้โพรงให้กระรอก เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะเว้ย"

"ฉันก็ว่าสองพ่อลูกนี่โง่เกิน ถ้าเอาเข้าได้ ทำไมจะเอาออกไม่ได้ ปากมันก็กว้างเท่าเดิมนี่หว่า!"

ปัญหาหลอดไฟอันเล็กๆ กลายเป็นประเด็นร้อนในโลกออนไลน์

ฉินเจียงเดินวนรอบสองพ่อลูกหลายรอบ ก็ยังหาวิธีดีๆ ไม่ได้

ถ้าสองคนนี้ป่วย ฉินเจียงมั่นใจว่ารักษาได้

แต่หลอดไฟติดปากเนี่ย มันเป็นปัญหาฟิสิกส์ล้วนๆ

มาหาเขาทำไมเนี่ย!

ฝังเข็ม นวด ยาต้ม ยาพอก ใช้ไม่ได้สักอย่าง!

หลิวเหยียนเสนอไอเดีย

"ลองใช้น้ำสบู่ไหมคะ เผื่อหลอดไฟจะลื่นหลุดออกมา?"

ฉินเจียงส่ายหน้า

"ตอนนี้หลอดไฟมันติดอยู่ที่ฟัน แค่น้ำสบู่หล่อลื่นคงเอาไม่ออกหรอก"

ทันใดนั้น วังไฉก็กุมคอตัวเอง หน้าเริ่มเขียว

ฉินเจียงรู้ทันทีว่าหลอดไฟติดอยู่นานเกินไป จนปากบวมน้ำ ไปอุดกั้นทางเดินหายใจ

"อยู่นิ่งๆ ให้หมอจัดการ!"

เห็นลูกชายหายใจไม่ออก หยางหยวนก็กระโดดเหยงๆ ด้วยความตกใจ

ฉินเจียงให้หยางหยวนกอดวังไฉไว้ไม่ให้ดิ้น จากนั้นเขาก็รีบหยิบคีมออกมา แล้วใช้น้ำมันพาราฟินเป็นตัวหล่อลื่น พยายามแยกผิวหลอดไฟออกจากผิวปาก เพื่อเปิดทางเดินหายใจให้ได้มากที่สุด

ผ่านการปฐมพยาบาลของฉินเจียง วังไฉก็ค่อยๆ หายใจได้บ้าง

แต่ดูจากเหงื่อที่ท่วมตัว ฉินเจียงรู้ว่าเด็กน้อยยังขาดออกซิเจนอยู่

รอไม่ได้แล้ว ขืนช้ากว่านี้อันตรายแน่!

ฉินเจียงหยิบผ้ากอซผืนบางออกมา ใช้คีมคีบสอดเข้าไปรองในช่องว่างของปากอย่างระมัดระวัง

หลังจากหล่อลื่นด้วยน้ำมันพาราฟินจนทั่ว ฉินเจียงก็สั่งหยางหยวน "ให้เขาก้มหน้าลง ดีที่สุดคือนอนคว่ำ ผมจะทุบหลอดไฟให้แตก"

หยางหยวนทำตาม ฉินเจียงถือคีม เคาะเบาๆ ที่ผิวหลอดไฟ

ฉินเจียงไม่กล้าออกแรงมาก

เพราะถ้าแรงไป เศษหลอดไฟจะบาดปากวังไฉ กลายเป็นเจ็บซ้ำสอง

แต่ถ้าเบาไป หลอดไฟก็ไม่แตกสักที ได้ยินแต่เสียงก๊อกๆ แก๊กๆ

งานละเอียดแบบนี้ ทำเอาทุกคนลุ้นจนตัวเกร็ง กลั้นหายใจกันหมด

เพล้ง

เสียงแตกดังกรุบ หลอดไฟแตกกระจายในที่สุด

ฉินเจียงรีบจัดการต่อ เคาะส่วนอื่นให้แตก แล้วค่อยๆ คีบเศษหลอดไฟออกจากปากเด็ก

พอมีประสบการณ์แล้ว ฉินเจียงก็รีบจัดการหลอดไฟในปากวังฟาต่อ

หลังจากเคลียร์เศษแก้วในปากทั้งคู่จนหมดจด ครอบครัวพ่อแม่ลูกก็ขอบคุณฉินเจียงยกใหญ่

"ขอบคุณค่ะหมอฉิน ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ พวกเราคงไม่รู้จะทำยังไงแล้ว!"

ฉินเจียงมองค้อนวังฟา

"คุณเป็นพ่อคน ทำอะไรหัดใช้สมองบ้างสิครับ"

"คุณเป็นแบบอย่างให้ลูก ถ้าคุณทำอะไรบุ่มบ่ามแบบนี้ ลูกจะไม่ทำตามเหรอ?"

โดนฉินเจียงด่า วังฟาก็ไม่โกรธ เพราะรู้ว่าฉินเจียงหวังดี

"ขอโทษจริงๆ ครับหมอฉิน ทำให้ลำบากแย่เลย ค่ารักษาเท่าไหร่ครับ?"

"สามร้อย"

ฉินเจียงชี้ไปที่คิวอาร์โค้ด

"คิดซะว่าเป็นค่าบทเรียน วันหลังอย่าทำเรื่องอันตรายแบบนี้อีก"

วังฟาจ่ายเงิน แต่ระบบกลับไม่มีรางวัลอะไรเด้งขึ้นมา

ฉินเจียงสงสัย

กะแล้วเชียว แบบนี้ไม่นับเป็นโรค รักษาหายก็ไม่ได้รางวัลสินะ?

จังหวะนั้นเอง จู่ๆ หยางหยวนก็พูดขึ้นว่า "คุณคะ ไหนๆ ก็มาแล้ว ให้หมอดูโรคของคุณหน่อยไหม?"

วังฟาลังเล เหมือนไม่อยากตรวจ

พอได้ยินว่ามีโรคให้รักษา ฉินเจียงก็หูผึ่งทันที

มาถึงถิ่นแล้ว คิดว่าจะหนีรอดเหรอ?

ฉินเจียงทำหน้าขรึม "ไม่ว่าจะเป็นโรคอะไร ห้ามปิดบังหมอเด็ดขาด"

"ราคาผมยุติธรรม คุณไม่ต้องกังวล มีอะไรก็บอกมา"

อาจจะโดนสายตาจริงใจของฉินเจียงสะกด

วังฟายิ้มแหยๆ "จริงๆ ก็ไม่ใช่โรคหรอกครับ คนอื่นเขาคิดว่าผมป่วย แต่ผมคิดว่าผมน่ะมีพลังวิเศษ"

พอได้ยินคำว่าพลังวิเศษ ทุกคนในคลินิกก็สะดุ้ง

กัวหลงและต่งฮั่นที่นั่งพักอยู่ข้างๆ มองวังฟาด้วยสายตาซับซ้อน

หลิวเหยียนกลั้นขำไม่ไหว หลุดหัวเราะพรืด

เห็นหลิวเหยียนขำ วังฟารู้สึกเสียหน้า ยืดคอเถียง "ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ ผมมีพลังวิเศษจริงๆ"

ฉินเจียงร้องอ้อ โบกมือให้วังฟาใจเย็น

"คุณวังใช่ไหมครับ ไหนลองบอกสิครับว่ามีพลังวิเศษอะไร?"

วังฟาตอบหน้าตาย "ผมไม่กลัวไฟฟ้า"

ฉินเจียงอึ้ง

ไม่กลัวไฟฟ้า?

ไอ้นี่มัน... ทำไมคล้ายๆ กับไม่กลัวน้ำร้อนเลยวะ

กลัวฉินเจียงไม่เชื่อ วังฟาเดินไปแกะปลั๊กไฟพ่วงข้างๆ ออก

ฉินเจียงยังไม่ทันห้าม วังฟาก็ยื่นนิ้วชี้สองข้าง จิ้มลงไปที่แผ่นโลหะขั้วบวกขั้วลบหน้าตาเฉย!

(จบแล้ว)