ตอนที่ 69 ในยุทธภพนี้ การสวมเกราะเป็นสิ่งสำคัญที่สุด! หลอมเกราะมังกร!

เมื่อได้โอกาสในการตีเหล็กขั้นสูงสุด รีไวล์ก็รีบใช้เกล็ดสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินผสมกับห่วงเหล็กที่เขาผสมด้วยเงินเพื่อทำชุดเกราะให้กับตนเอง

เกราะนี้มีกลิ่นอายของความป่าเถื่อนและมีรูปลักษณ์ที่ดุร้าย

รีไวล์ทำสีเกราะให้เป็นสีดำและยังมองเห็นลายเกล็ดอยู่ราง ๆ

เมื่อสวมใส่แล้วเกราะนี้เบากว่าเกราะแผ่นทั่วไปและไม่ทำให้เสียความคล่องตัวเหมือนเกราะแผ่น

เกราะนี้ป้องกันได้ไม่แพ้เกราะแผ่น นอกจากนี้เกราะที่ทำจากเกล็ดสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินนี้ยังมีความเหนียวและสามารถลดแรงกระแทกจากอาวุธทื่อได้เป็นอย่างดี

"ตั้งชื่อว่าเกราะมังกร"

รีไวล์ตั้งชื่อเกราะนี้ด้วยชื่อที่ฟังดูน่าเกรงขาม

"ชั้นในสุดเป็นเกราะโซ่เหล็ก ชั้นถัดมาเป็นเกราะมังกร ชั้นนอกสุดเป็นเกราะหนังหนาที่ทำจากหนังสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน บวกกับการป้องกันด้วยพลังมืดของข้า เกราะสี่ชั้นนี้ทำให้ข้ารู้สึกปลอดภัยสุด ๆ!"

"ในยุทธภพนี้ การสวมเกราะเป็นสิ่งสำคัญที่สุด!"

รีไวล์สวมเกราะ ฟาดฟันด้วยดาบฟรอสต์มอร์น สัมผัสได้ถึงพลังอำนาจ!

รีไวล์ตีเหล็กร้อน ๆ ต่อเนื่อง ทำชุดเกราะให้กับเฟร็ด

เรื่องนี้ทำให้เฟร็ดรู้สึกประหลาดใจจนน้ำตาไหลออกมา

ตอนนี้เฟร็ดฟื้นฟูพลังได้ในระดับหนึ่งแล้ว

ถึงแม้ว่าจะยากที่จะกลับไปเป็นอัศวินระดับกลาง แต่ก็ยังคงเป็นอัศวินธรรมดาได้ เพราะเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตยังอยู่และพื้นฐานยังคงอยู่

หากเฟร็ดมีชุดเกราะแบบนี้สวมใส่ในตอนนั้น เขาก็คงไม่บาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีของภูเขาเหล็ก นี่คือราคาที่ต้องจ่ายเมื่อไม่มีอุปกรณ์ที่ดี

"เก็บเกล็ดที่เหลือไว้ให้สามพี่น้องไว้ตีเกราะเมื่อพวกเขาโต" รีไวล์อารมณ์ดี

นอกจากการตีเกราะแล้ว รีไวล์ยังประสบความสำเร็จในการเลียนแบบหน้าไม้เจาะเกราะจากที่ยึดมาได้

แต่ส่วนที่ยากที่สุดของหน้าไม้เจาะเกราะไม่ใช่ตัวหน้าไม้ แต่เป็นหัวลูกศร

หัวลูกศรที่เขาทำจากเหล็กธรรมดานั้นไม่สามารถเจาะเกราะได้ตามที่เขาต้องการ

หลังจากที่เขาซึ่งเป็นช่างฝีมือได้ศึกษาวิจัยก็พบว่าหากต้องการให้เจาะเกราะได้ดีจะต้องใช้โลหะที่หายากกว่าในการตีหัวลูกศร

"แร่เงิน"

แร่เงินเป็นโลหะหายากที่มีค่ามากกว่าเงิน

ในท้องตลาด ราคาขายแร่เงินหนึ่งปอนด์อยู่ที่ประมาณหนึ่งร้อยเหรียญทอง ส่วนราคาขายเงินหนึ่งปอนด์อยู่ที่ประมาณสองร้อยเหรียญทอง

ที่สำคัญทั้งเงินและแร่เงินเป็นโลหะหายากที่ไม่ค่อยหมุนเวียนในตลาด

ก่อนหน้านี้ รีไวล์ต้องจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อซื้อเงินที่จำเป็นในการตีดาบน้ำแข็งรุ่นที่สอง

แผนการผลิตหน้าไม้เจาะเกราะจำนวนมากล้มเหลว รีไวล์ก็ไม่ได้ท้อถอย

ถึงแม้ว่าจะเป็นหัวลูกศรเหล็กธรรมดา แต่เมื่อใช้กับหน้าไม้เจาะเกราะก็ทรงพลังมาก

และตอนนี้เขายังมีหัวลูกศรแร่เงินสามดอกที่เก็บได้จากร่างสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน ซึ่งเพียงพอที่จะใช้เป็นไพ่ตายของเขาได้แล้ว

เมื่อรีไวล์จัดการเรื่องการตีเหล็กเสร็จสิ้น เวลาก็ล่วงเลยมาถึงเดือนแห่งการแตกหน่อ

นับตั้งแต่ที่เขาทำลายฐานที่มั่นของเสียงนกแห่งความตายในเมืองน้ำแข็งไปก็ผ่านมาสามเดือนแล้ว

ตอนนี้เสียงนกแห่งความตายคงจะรู้เรื่องฐานที่มั่นแห่งนั้นถูกทำลายแล้ว ไม่รู้ว่าพวกมันจะทำอย่างไรต่อไป

ภายในที่พักพิง รีไวล์ที่กำลังฝึกเทคนิคการหายใจสัตว์ประหลาดน้ำวนลุกขึ้นยืน

เมื่อไม่นานมานี้ เทคนิคการหายใจสัตว์ประหลาดน้ำวนของเขาก็เข้าสู่ขั้นที่สองแล้ว เขาพบว่าร่างกายของเขามีพละกำลังเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่มากเท่าไหร่

สำหรับสภาพร่างกายในปัจจุบัน ประโยชน์ที่ได้จากการฝึกเทคนิคการหายใจสัตว์ประหลาดน้ำวนขั้นที่ 2 นั้นน้อยนิด หากต้องการเห็นผล คงต้องฝึกถึงขั้นที่ 4

เขาเปิดแผงความชำนาญ

รีไวล์————

เทคนิคการหายใจสัตว์ประหลาดน้ำวน: ขั้นที่ 2 (1,000/5,000)

“ไม่มียาพิเศษ เทคนิคการหายใจนี้ฝึกช้าไปหน่อย”

รีไวล์อดไม่ได้ที่จะบ่น

เทคนิคการหายใจสัตว์ประหลาดน้ำวนนี้ยากกว่าวิชาของหมาป่า หมี และแมงมุมหน้าคนมาก

เหตุผลที่สำคัญที่สุดก็คือรีไวล์ไม่มียาพิเศษสำหรับเทคนิคการหายใจนี้

ยาพิเศษที่เทคนิคการหายใจสัตว์ประหลาดน้ำวนต้องการเรียกว่า “ยาพิเศษเวิร์ม”

ซึ่งในนั้นต้องใช้ส่วนผสมที่รีไวล์ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน: “ไข่เวิร์ม”

เขาส่งคนไปที่สมาคมการค้าเอมเมอรัลด์ในเมืองน้ำแข็ง ไปสอบถามนักสัตววิทยาผู้รอบรู้ แต่ไม่มีใครเคยได้ยินเรื่องเวิร์ม

ดังนั้นจนถึงตอนนี้ รีไวล์จึงฝึกเทคนิคการหายใจนี้ด้วยความยากลำบาก

ผลลัพธ์ไม่ค่อยดีนัก สองเดือนผ่านไป เพิ่งจะถึงขั้นที่ 2

ความเร็วแบบนี้ สำหรับคนอื่นถือว่ารวดเร็วมาก แต่สำหรับรีไวล์แล้ว กลับช้าเกินไป

การฝึกเทคนิคการหายใจนี้ยังเบียดบังเวลาที่รีไวล์จะฝึกทักษะอื่น ๆ อีกด้วย

แบบนี้ หากต้องการไปถึงขีดสุด คงไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

“ต้องไปเมืองน้ำแข็งสักหน่อย ประการแรก ไปดูว่าข่าวคราวของเสียงนกแห่งความตายเป็นอย่างไรบ้าง ประการที่สอง ไปดูว่าคำขอ ยาพิเศษเทคนิคการหายใจของข้าเป็นอย่างไรบ้าง และสุดท้ายก็คือไข่เวิร์ม... หากไม่พึ่งยาพิเศษ ก็คงต้องใช้เวลานานมากในการฝึกเทคนิคการหายใจอันยอดเยี่ยมนี้ให้ถึงขีดสุด เวลาคือเงิน แบบนี้ไม่คุ้ม”

การฝึกฝนในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา นอกจากเทคนิคการหายใจสัตว์ประหลาดน้ำวนแล้ว เทคนิคการหายใจอื่น ๆ ของรีไวล์ก็มีความคืบหน้าเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เขาเน้นที่งูทมิฬและเทคนิคการหายใจสัตว์ประหลาดน้ำวนเป็นหลัก ส่วนเทคนิคการหายใจแมงมุมหน้ามนุษย์และนางเงือกนั้นมีความคืบหน้าช้ากว่า

แต่รีไวล์ประมาณการว่า อีกสองสามเดือน เทคนิคการหายใจของนางเงือกของเขาน่าจะถึงขั้นที่ 5 แล้ว ส่วนเทคนิคการหายใจแมงมุมหน้ามนุษย์ก็คงไม่ต่างกันมากนัก

สรุปแล้ว อีกสักพัก ความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นอีกมาก

หลังจากสั่งการเฟร็ดแล้ว รีไวล์ก็สวมหน้ากากหมาป่าขาวและเดินทางมาถึงเมืองน้ำแข็งอีกครั้ง

เขามุ่งหน้าไปที่โรงเตี๊ยมประกายแสงก่อน เพื่อดูว่ามีใครมาหาเขาเพื่อขายเทคนิคการหายใจบ้างไหม

เมื่อสอบถามพนักงาน ก็มีอยู่คนหนึ่งจริง ๆ เขาดีใจและให้พนักงานช่วยติดต่อกับผู้ขายรายนั้น

ส่วนรีไวล์ก็หาห้องส่วนตัว ดื่มเหล้า และรอให้ผู้ขายมาถึง

ระหว่างที่รอ เขาได้ยินเสียงพูดคุยต่าง ๆ นานาในโรงเตี๊ยม

ด้วยการรับรู้การสั่นสะเทือนขั้นต้น การได้ยินของรีไวล์จึงดีกว่าคนทั่วไป เขาสามารถได้ยินเสียงกระซิบกระซาบในห้องหลาย ๆ ห้อง

จากบทสนทนาของแขกในโรงเตี๊ยม ฤดูหนาวนี้ อาณาจักรนิรันดร์ราตรีในดินแดนเหนือสุดนั้นไม่สู้ดีนัก มีผู้คนเกือบหมื่นคนต้องพลัดถิ่นจากบ้านเกิดกลายเป็นผู้ลี้ภัยเนื่องจากความหนาวเย็นและภัยพิบัติที่เรียกว่า “ปีศาจหิมะ” พวกเขาเดินทางลงใต้เป็นส่วนใหญ่ และส่วนใหญ่เสียชีวิตระหว่างทาง ไม่ว่าจะด้วยความหิวโหย โรคภัย ไข้เจ็บ การปล้นสะดม สัตว์ป่า หรือความยากลำบากอื่น ๆ อีกมากมาย

มีผู้คนจำนวนน้อยเดินทางเข้าสู่เขตแดนทางตอนเหนือของอาณาจักรเอมเมอรัลด์และจักรวรรดิทูวา ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดก็คือถูกจับโดยกลุ่มล่าทาสที่มุ่งเป้าไปที่ผู้ลี้ภัยและคนจรจัดโดยเฉพาะ กลายเป็นทาส

ในบรรดาทาสที่รีไวล์ซื้อ มีบางคนมาจากอาณาจักรนิรันดร์ราตรี

พวกเขามีร่างกายที่เตี้ยและแข็งแรง เป็นแรงงานที่ดี เหมาะสำหรับการตีเหล็ก

สำหรับผู้คนเหล่านี้ ชีวิตนั้นยากลำบากอยู่เสมอ การมีชีวิตอยู่ก็เป็นความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขาแล้ว

ส่วน “ปีศาจหิมะ” ที่กล่าวถึงนั้น จากคำบอกเล่าของอัศวินพเนจรผู้โชคดีที่ได้รับการว่าจ้างจากขุนนางใหญ่ของอาณาจักรนิรันดร์ราตรีให้เข้าร่วมการต่อสู้ปราบปีศาจหิมะ กล่าวว่า “พระบิดาผู้เมตตาแห่งสรวงสวรรค์ พวกมันคือฝูงผีดิบที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ไม่กลัวความตาย ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง เบ้าตาลึกโบ๋มีแสงไฟสีฟ้าเรืองรอง!”

“ผีดิบ...” แววตาของรีไวล์เป็นประกาย เขาอยากรู้ที่มาของปีศาจหิมะเหล่านี้เสียแล้ว