ตอนที่ 42 [ความเร็วขั้นต้น] รวดเร็วดั่งเสือดาว!

รีไวล์ไม่รู้ว่าตนเองเป็นเพียงคนเดียวที่ครอบครองเมล็ดแห่งชีวิตสองเมล็ดหรือไม่ แต่ถึงจะมีคนเช่นนี้ก็คงมีไม่มากอย่างแน่นอน

หลังจากความตื่นเต้นผ่านไป รีไวล์เปิดแผงทักษะความชำนาญ:

รีไวล์————

เทคนิคการหายใจหมาป่าเกล็ดน้ำแข็ง: ขั้นที่สี่ (ขีดจำกัด) ผลพิเศษ: ความเร็วขั้นต้น

...

"หืม? เพิ่งจะขั้นที่สี่ก็ถึงขีดจำกัดแล้วหรือ? สมแล้วที่เทคนิคการหายใจระดับหยาบเป็นอะไรที่ด้อยกว่า"

รีไวล์รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ตอนนี้เขาได้รู้แล้วว่าเทคนิคการหายใจที่ดีนั้นสำคัญเพียงใด

เทคนิคการหายใจงูทมิฬนั้น ขั้นที่สี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเส้นทางอัศวินอย่างเป็นทางการ หลังจากนี้ยังสามารถขุดศักยภาพได้อีกมาก

ส่วนเทคนิคการหายใจหมาป่าเกล็ดน้ำแข็งนั้น ขั้นที่สี่เป็นจุดเริ่มต้นของอัศวินอย่างเป็นทางการ รวมถึงเป็นจุดสิ้นสุดของเส้นทางอัศวินด้วย

ขีดจำกัดนี้ ณ ตอนนี้ยังไม่มีทางที่จะก้าวข้ามได้

นี่คือขีดจำกัดสูงสุดของวิชานี้เอง รีไวล์ก็ยังไม่สามารถแก้ไขได้ในตอนนี้

ดังนั้นอัศวินแห่งหมาป่าจึงเป็นได้สูงสุดแค่เพียงอัศวินระดับล่าง เว้นแต่ว่าเขาจะเปลี่ยนไปฝึกเทคนิคการหายใจอื่น

"แต่การได้มาซึ่งความเร็วขั้นต้นก็ไม่ได้ฝึกเปล่า ๆ"

รีไวล์พึมพำกับตัวเอง

[ความเร็วขั้นต้น: ความเร็วในการโจมตี ความเร็วในการเคลื่อนที่ ความเร็วในการตอบสนอง และคุณสมบัติอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับความคล่องแคล่วของเจ้าคือสามเท่าของมาตรฐานมนุษย์โดยทั่วไป เจ้าหลบหลีกการโจมตีจากศัตรูได้ง่ายขึ้น]

"ความเร็วที่มากกว่าคนทั่วไปสามเท่า ก็ใช้ได้ เดี๋ยวไปลองดู" รีไวล์คิดว่าคำอธิบายของผลพิเศษนี้ค่อนข้างดี จุดประสงค์เดิมที่เขาเรียนรู้เทคนิคการหายใจนี้ก็บรรลุแล้ว

เขาเหลือบมองไปที่ทักษะอื่น ๆ เทคนิคการหายใจงูทมิฬและท่าฟันดาบกางเขนทองคำยังห่างไกลจากการก้าวข้ามขีดจำกัด ยังไม่มีความหวังในระยะเวลาอันใกล้นี้

ทักษะการตีเหล็กเนื่องจากสามเดือนที่ผ่านมาหมกมุ่นอยู่กับการขุดหลุมและการฝึกฝน จึงล่าช้าไปบ้าง มิเช่นนั้นการตีเหล็กคงจะอยู่ที่ขั้นที่สี่แล้ว สิ่งนี้ส่งผลโดยตรงต่อผลผลิตชุดเกราะที่ลดลงเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้

แต่เรื่องนี้ก็ไม่มีทางอื่น รีไวล์มีเพียงยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อวัน ยังต้องกิน นอน ขับถ่าย และไม่สามารถดูแลอะไรได้ทั้งหมด

"รอให้การตีเหล็กไปถึงขั้นที่สี่ก่อน แล้วค่อยขายชุดเกราะอีกชุดหนึ่ง เก็บเงินให้ได้แปดร้อยเหรียญทอง แล้วค่อยออกเดินทาง" รีไวล์คิดในใจ เพราะว่าการตีเหล็กกำลังจะถึงขั้นที่สี่แล้ว เขาอยากดูเหมือนกันว่าการตีเหล็กขั้นที่สี่จะมีผลพิเศษอะไร

รีไวล์กลับมายังปราสาทโดยใช้ทางลับ พาลูกน้องอัศวินเฟร็ดมาที่พื้นที่ว่างเปล่าแห่งหนึ่ง เขาตั้งใจจะทดสอบผลของผลพิเศษที่เพิ่งได้มา [ความเร็วขั้นต้น] ก่อน

การทดสอบครั้งนี้ ครอบคลุมหลายด้านตั้งแต่ความเร็วในการวิ่ง ความเร็วในการโจมตี รวมถึงความสามารถในการตอบสนอง เพื่อให้รีไวล์ได้เรียนรู้ความสามารถของตนเองในปัจจุบันอย่างคร่าว ๆ หลีกเลี่ยงสถานการณ์พลิกคว่ำเนื่องจากประเมินความสามารถของตนเองผิดพลาดในระหว่างการต่อสู้จริง

ความเร็วในการวิ่งนั้นทดสอบง่ายที่สุด รีไวล์วัดระยะทางลู่วิ่งไว้ประมาณหนึ่งร้อยเมตร จากนั้นเขาก็โน้มตัวไปข้างหน้า กล้ามเนื้อที่ขาตึงขึ้น มีไอน้ำสีขาวลอยออกมาจากรูขุมขน แม้แต่เสียงไอน้ำที่ดังซู่ซ่าแผ่วเบาก็ยังดังออกมา

ตูม

รีไวล์ยิงสัญญาณเริ่มต้นให้กับตนเองในใจ

ตูม!

เขาพุ่งตัวออกไปด้วยท่าทางที่แทบจะเป็นภาพลวงตา ร่างกายของเขาเหมือนลูกศรที่พุ่งออกจากคันธนู

ลูกน้องอัศวินเฟร็ดมองดูรีไวล์ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แม้ว่าจะมองด้วยสายตาของอัศวินระดับกลาง แต่ความเร็วในการปะทุของรีไวล์ก็ไม่ธรรมดา

ใช้เวลาห้าลมหายใจ ประมาณห้าวินาที

รีไวล์ก็วิ่งไปถึงระยะทางหนึ่งร้อยเมตร

ที่ระยะทางหนึ่งร้อยเมตร รีไวล์หายใจหอบ แต่ก็ฟื้นตัวเป็นปกติในเวลาไม่นาน

"หนึ่งร้อยเมตร ห้าวินาที!"

"นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว"

รีไวล์รู้สึกตกใจอย่างมาก

ต้องรู้ไว้ว่าเขายังจำได้ลาง ๆ ว่าในชาติก่อนตอนที่เขาเรียนมหาวิทยาลัย ผลงานที่ผ่านเกณฑ์สำหรับการวิ่งระยะสั้น 100 เมตรคือ 14.9 วินาที และคะแนนเต็มคือ 12.5 วินาที

เขาไม่แน่ใจว่าความเร็วในการวิ่งโดยเฉลี่ยของมนุษย์ทั่วไปในโลกนี้คือเท่าไหร่ แต่เนื่องจากภาวะโภชนาการที่ไม่ดี ยกเว้นอัศวินส่วนน้อยแล้ว โดยรวมแล้วน่าจะช้ากว่าชาติก่อน

ต้องรู้ไว้ว่า ยูเซน โบลต์ อสูรการวิ่งระยะสั้นขั้นสุดยอดจากชาติก่อน ผู้นี้ได้ทำลายสถิติโลกที่ตนเองสร้างไว้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยมีเวลาอยู่ที่ 9.58 วินาที

และหากมองไปทั่วทั้งอาณาจักรสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในการวิ่งระยะสั้นนั้น มีเพียงเสือชีตาห์และสัตว์อีกไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่วิ่งได้เร็วกว่าตนเอง แต่เสือชีตาห์นั้นมีพละกำลังที่ด้อยกว่าตนเองอย่างแน่นอน เพราะระบบระบายความร้อนที่ไม่พัฒนาทำให้เสือชีตาห์วิ่งด้วยความเร็วสูงสุดได้ไม่เกิน 2-3 นาที

ส่วนตนเองนั้น แม้ความเร็วจะยังช้ากว่าเสือชีตาห์อยู่บ้าง แต่คาดว่าตนเองสามารถวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดได้นานประมาณ 10 นาที

"สุดยอดไปเลย นี่เป็นเพียงเทคนิคการหายใจระดับเริ่มต้นเท่านั้น แต่การฝึกฝนจนถึงขีดสุดกลับให้ผลลัพธ์ที่ทรงพลังเช่นนี้" รีไวล์รู้สึกตื่นเต้นในใจ

"หากข้าสามารถค้นพบเทคนิคการหายใจที่ช่วยเพิ่มความเร็วขั้นดีเยี่ยมหรือขั้นสมบูรณ์แบบ และฝึกฝนจนถึงขีดสุดแล้ว ความเร็วของข้าจะเพิ่มขึ้นขนาดไหน"

"โอเค โอเค หยุดเพ้อฝันแล้วมาทดสอบต่อ"

ในขั้นต่อไป รีไวล์วางแผนจะทดสอบความเร็วในการโจมตีและความสามารถในการหลบหลีก

อย่างที่กล่าวกันว่า ในยุทธภพนี้ไม่มีวิทยายุทธ์ใดที่แข็งแกร่งที่สุด มีเพียงความรวดเร็วเท่านั้นที่ไม่มีใครต้านทานได้!

เทคนิคการหายใจหมาป่าเกล็ดน้ำแข็งเป็นเทคนิคการหายใจที่ฝึกฝนความคล่องแคล่วและความว่องไวในหลาย ๆ ด้าน

"เฟร็ด ตอนนี้ท่านสามารถใช้พลังทั้งหมดมาประลองกับข้าได้แล้ว ไม่ต้องกังวลว่าจะทำให้ข้าบาดเจ็บ ข้าอยากดูว่าตอนนี้ข้ามีพลังที่แท้จริงอยู่ในระดับใด ขีดจำกัดของข้าอยู่ที่ไหน!"

รีไวล์พูดด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมกับอัศวินเฟร็ด

"ท่านชาย ท่านเป็นคนพูดเองนะ" อัศวินเฟร็ดพูดด้วยรอยยิ้ม

"มาเลย โจมตีข้าอย่างเต็มที่!" รีไวล์พูดจบก็ชักดาบออกจากฝัก ดาบฟรอสต์มอร์นพร้อมแล้ว!

"ดี ถ้าหากทนไม่ไหวแล้ว ท่านชายก็ร้องบอกให้หยุด"

อัศวินเฟร็ดมีสีหน้าจริงจัง เขาชักดาบรุ่งอรุณของตนเองออกมา!

จากนั้นก็พุ่งเข้าโจมตีรีไวล์

อัศวินเฟร็ดไม่ได้ใช้ดาบตัดกางเขนทองคำ เทคนิคดาบนี้เป็นท่าไม้ตายล้วน ๆ เขาใช้ดาบพื้นฐาน

รีไวล์ก็ใช้ดาบพื้นฐานเช่นกัน

อัศวินทั้งสองประจัญบานกันในลานกว้าง บางครั้งก็โจมตีอย่างรุนแรงเหมือนพายุ บางครั้งก็แยกย้ายกันไปแล้วประจัญหน้ากันอย่างมั่นคง

เสียงดังปัง ๆ ดังไปทั่วปราสาท

โดยที่ไม่รู้ตัว รีไวล์ได้ประลองกับอัศวินเฟร็ดไปแล้วหลายร้อยกระบวนท่า ทั้งสองฝ่ายดูเหมือนจะสูสีกัน ไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบ

"เฟร็ด อย่าได้เกรงใจข้าเลย ในการต่อสู้ที่แท้จริง ศัตรูจะไม่เกรงใจข้า" รีไวล์พูดอย่างจริงจัง

เฟร็ดหัวเราะอย่างขมขื่น "ได้ ทว่าข้าก็ใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว ท่านชาย ความสามารถของท่านเทียบเท่ากับข้าในฐานะอัศวินระดับกลางแล้ว"

จากนั้น อัศวินเฟร็ดก็ออกแรงอย่างกะทันหัน เทคนิคการหายใจเหยี่ยวอสรพิษที่เขาฝึกฝนนั้นก็เชี่ยวชาญด้านความเร็วเช่นกัน และความเร็วก็เหนือกว่าเทคนิคการหายใจหมาป่าเกล็ดน้ำแข็งของรีไวล์

เหยี่ยวอสรพิษ เป็นนกขนาดใหญ่ในตำนานที่ล่าอสรพิษร้ายแรงนานาชนิด มันมีกรงเล็บเหยี่ยวที่ยาว และมีความสามารถในการหลบหลีกการโจมตีของอสรพิษที่ขึ้นชื่อเรื่องความว่องไวและรวดเร็ว

ดังนั้น แม้ว่ารีไวล์จะใช้พลังทั้งหมดของตนเอง อัศวินเฟร็ดก็ยังรับมือได้อย่างสบาย ๆ แน่นอนว่าสาเหตุที่สำคัญที่สุดประการหนึ่งก็คือความแตกต่างในระดับพลังระหว่างทั้งสองฝ่าย เพราะอัศวินเฟร็ดได้ก้าวเข้าสู่อัศวินระดับกลางมาสิบกว่าปีแล้ว ในขณะที่รีไวล์เพิ่งก้าวเข้ามาใหม่และยังสะสมประสบการณ์ไม่เพียงพอ

ในที่สุด เฟร็ดก็เก็บดาบยาวไว้แล้วถอนหายใจด้วยความเหนื่อยล้า พร้อมกับกล่าวว่า

"ขอแสดงความยินดีกับท่านชาย ความสามารถของท่านนั้นเหนือความคาดหมายของข้าไปไกลแล้ว อีกไม่นานท่านก็จะแซงหน้าข้าผู้แก่เฒ่าผู้นี้ได้"