ตอนที่ 4 วิถีแห่งการหายใจก้าวหน้า

[ความชำนาญในการหายใจของงูทมิฬ +3]

[ความชำนาญในการหายใจของงูทมิฬ +2]

...

[การหายใจของงูทมิฬ: ระดับหนึ่ง (233/1000)

ด้วยแผงความชำนาญนี้เป็นการตอบรับเชิงบวก รีไวล์จึงฝึกฝนวิถีแห่งการหายใจอย่างเงียบ ๆ เป็นประจำทุกวัน

ยกเว้นเวลาทานอาหาร นอนหลับ เวลาพักผ่อนที่จำเป็น เวลาอื่น ๆ จะฝึกฝนวิถีแห่งการหายใจ อาจกล่าวได้ว่า ทำตามคำที่ว่า "ฝึกฝนจนกว่าจะตาย" อย่างแท้จริง

เมื่อพิจารณาถึงผู้รับใช้คนอื่น ๆ ที่แทบไม่เคยเห็นรีไวล์ในปราสาท บางครั้งที่พวกเขาเห็นท่านลอร์ด กำลังบิดตัวอย่างแปลกประหลาด ไม่ก็เป็นตอนที่ท่านสวมชุดเกราะหนัก ถือโล่ ป้องกันการโจมตีของอัศวินงูเหยี่ยวอย่างต่อเนื่อง

"ท่านลอร์ดของเรายังเด็กมาก แต่กลับขยันขันแข็งมาก ข้ารู้สึกละอายใจจริง ๆ"

เมื่อทหารเกณฑ์เห็นรีไวล์ฝึกฝนหนักกว่าพวกเขา พวกเขาก็รู้สึกไม่ดีที่จะเกียจคร้าน เพราะไม่มีเหตุผลที่เจ้านายจะต้องขยันขันแข็ง แต่ลูกน้องกลับเกียจคร้าน แบบนี้ไม่ช้าก็เร็วก็คงจะถูกไล่ออก

ทหารเกณฑ์จึงจำใจต้องเริ่มแข่งขันกันเอง

"อะไรนะ? ท่านลอร์ดยังฝึกฝนอยู่เหรอ? งั้นข้าก็ต้องไม่นอน เมื่อท่านลอร์ดฝึกเสร็จแล้วมาเห็นว่าข้ายังฝึกฝนอย่างหนักอยู่ อาจจะให้ขนมปังข้าเพิ่มอีกหนึ่งก้อนในเช้าวันรุ่งขึ้น"

แม้ว่าทหารเกณฑ์จะขยันขันแข็งมากขึ้น แต่เมื่อเทียบกับรีไวล์ ต่อให้พวกเขาขยันขันแข็งแค่ไหน ก็ไม่สามารถเปรียบเทียบกับท่านลอร์ดที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยได้ พอถึงจุดหนึ่งก็รู้สึกปล่อยวางแล้ว

เฟร็ดรู้สึกชื่นใจมากเมื่อเห็นรีไวล์ขยันขันแข็งขนาดนี้ ในระหว่างที่รีไวล์ฝึกฝน เขาก็รับผิดชอบในการจัดการเรื่องต่าง ๆ ในอาณาเขต ร่วมกับผู้จัดการ ไม่ปล่อยให้เรื่องจุกจิกเหล่านี้รบกวนเวลาฝึกฝนของท่านลอร์ด

แต่ก็ยังมีข้อพิพาทระหว่างผู้อาศัยในอาณาเขตบางราย ที่ยังคงต้องให้รีไวล์ตัดสินด้วยตนเอง เพื่อไม่ให้สูญเสียความน่าเกรงขามและอำนาจของท่านลอร์ด ในอดีตชาติเขาก็เป็นทนายความอยู่แล้ว จึงถือว่าเป็นเรื่องเดียวในโลกนี้ที่เขาทำได้อย่างคล่องแคล่ว

เดือนแห่งสายลมเหนือก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วในความวุ่นวาย

เดือนแห่งฤดูหนาวที่หนาวเหน็บที่สุดในรอบปี (ธันวาคม) ได้มาถึงอย่างเงียบ ๆ

นั่นหมายความว่าสำหรับหุบเขาวารีนิลกาฬ ในแถบตอนเหนือนี้ คลื่นความหนาวเย็นจะยิ่งรุนแรงมากขึ้น พายุหิมะจะยิ่งรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก!

กระท่อมไม้เก่า ๆ ของชาวนาจำนวนมากชำรุดทรุดโทรมตามกาลเวลา จึงถูกพายุหิมะทำลายไปในสายลมหนาว หิมะตกหนักจนปิดภูเขา ในฤดูหนาวที่หนาวเหน็บเช่นนี้ การสร้างใหม่ก็ไม่ทันการ

รีไวล์ผู้ใจดีจึงให้เซอร์เฟร็ดจัดการให้ชาวนาเหล่านี้ไปพักอาศัยในปราสาทชั่วคราว และจัดหาหน้าที่ให้พวกเขาทำในปราสาท สาวน้อยหรือหญิงสาวจะถูกจัดให้เป็นสาวใช้ รับผิดชอบดูแลชีวิตประจำวันของรีไวล์และเซอร์เฟร็ด

จากนั้นเขาก็เลือกชายหนุ่มที่มีสุขภาพแข็งแรงบางส่วนมาเข้าร่วมกองกำลังทหารเกณฑ์ ด้วยวิธีนี้ จำนวนทหารเกณฑ์ของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นจำนวนที่ไม่เคยมีมาก่อน... ห้าสิบคน

ทหารเกณฑ์เหล่านี้ล้วนอยู่ภายใต้การนำของเซอร์เฟร็ด และสอนเทคนิคการต่อสู้ขั้นพื้นฐานให้พวกเขา ในช่วงเวลาที่ไม่ได้ฝึกฝน จะรับผิดชอบในการซ่อมแซมปราสาท ทำงานหนัก และเลี้ยงสัตว์และทำไร่ พวกเขาไม่ใช่ทหารที่ลาออกจากงานโดยสิ้นเชิง ด้วยระดับของหุบเขาวารีนิลกาฬในปัจจุบัน จึงไม่สามารถเลี้ยงดูทหารประจำการได้

ส่วนคนชราและเด็ก ๆ จะรับผิดชอบงานที่ใช้แรงงานเบาลงเล็กน้อย ทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในการพัฒนาอาณาเขตได้ โดยแบ่งสรรปันส่วนตามแรงงานที่ลงไป ได้รับอาหารที่เป็นของตนเอง: ขนมปังสีเทาหนึ่งก้อน พร้อมด้วยซุปถั่วแดงหรือของคล้าย ๆ กัน

ขนมปังสีเทานี้ดีกว่าขนมปังสีดำเล็กน้อย แต่ไม่หอมนุ่มเท่าขนมปังสีขาว

อันที่จริงแล้ว ระดับผลผลิตของหุบเขาวารีนิลกาฬนั้น ขนมปังขาวที่ประณีตมีจำนวนเพียงพอให้รีไวล์และเซอร์เฟร็ดกินเท่านั้น ร่างกายที่แข็งแรงของอัศวินย่อมต้องมาพร้อมกับการใช้พลังงานจำนวนมาก

ปริมาณอาหารที่รีไวล์ต้องการในแต่ละวันนั้นมากกว่าคนปกติห้าถึงแปดเท่า พลังงานเหล่านี้ส่วนใหญ่จะถูกใช้ไปอย่างมีประสิทธิภาพโดยวิถีแห่งการหายใจเพื่อเสริมสร้างร่างกาย ส่วนน้อยจะถูกเปลี่ยนเป็นของเสีย แต่ของเสียส่วนน้อยนี้ก็ทำให้รีไวล์ต้องเข้าห้องน้ำใหญ่ถึงสามครั้งต่อวัน

ในทางกลับกัน เซอร์เฟร็ดนั้นได้ผ่านช่วงที่วิถีแห่งการหายใจเติบโตอย่างรวดเร็วมาแล้ว ดังนั้น ในฐานะอัศวินอย่างเป็นทางการ หากไม่ใช้วิถีแห่งการหายใจโดยเจตนา ปริมาณอาหารที่กินก็จะเท่ากับคนปกติสามเท่า

ความเอื้อเฟื้อของรีไวล์ทำให้ชาวนาในอาณาเขตต่างรู้สึกขอบคุณรีไวล์อย่างมาก ขอบคุณท่านลอร์ดหนุ่มผู้ใจดีและหล่อเหลาที่มอบสิ่งของเหล่านี้ให้

ส่วนรีไวล์นั้น หมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝนวิถีแห่งการหายใจอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

ทุกวันได้เฝ้าดูการฝึกฝนการหายใจงูทมิฬที่ก้าวหน้าขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทำให้รู้สึกภาคภูมิใจ

ในขณะเดียวกัน เขาก็เฝ้าระวังการมาถึงของอัศวินเร่ร่อนหรือกลุ่มโจรที่เที่ยวซ่องสุมอยู่ในดินแดนรกร้าง

เพราะสำหรับ "สุนัขจรจัด" เหล่านั้น ลอร์ดที่อ่อนแออย่างรีไวล์เป็นเป้าหมายของการปล้นชิงที่ดี

แน่นอนว่า ด้วยการมีอัศวินเฟร็ดอยู่ รีไวล์ไม่ต้องกังวลกับศัตรูทั่วไป

ในฐานะแขนขวาของอัศวินงูทมิฬ แม้ว่าอัศวินเฟร็ดจะไม่ค่อยได้ลงมือ แต่ชื่อเสียงของ "อัศวินอินทรีงู" ยังคงสร้างความเกรงขามในพื้นที่โดยรอบ

ในยามว่างจากการฝึกฝน รีไวล์จะคอยไปดูความคืบหน้าในการฝึกฝนทหารของอัศวินเฟร็ด จากที่ตอนแรกเป็นกลุ่มคนที่ไร้ระเบียบวินัย มาจนถึงตอนนี้ที่สามารถต่อสู้ได้อย่างคล่องแคล่ว ด้วยการชี้นำของอัศวิน ความก้าวหน้าของพวกเขานั้นเห็นได้ชัด

พวกเขาจะกลายเป็นกำลังสำคัญในการปกป้องตนเองและดินแดนในอนาคต

พูดตามจริงแล้ว ประชากรในดินแดนของรีไวล์ยังคงน้อยเกินไป ผลผลิตทางการเกษตรก็อยู่ในอันดับท้าย ๆ ของดินแดนบารอน

เพราะตอนแรกเขากลับมาที่หุบเขาวารีนิลกาฬโดยแทบจะ "ตัวเปล่า" ไม่มีอะไรติดตัวมาเลย

สำหรับรีไวล์ที่อ่อนแอ การทำเช่นนี้ก็เป็นเรื่องจำเป็น

การฝึกฝนไม่รู้จักกาลเวลา ในขณะที่ลอร์ดรีไวล์อยู่ในสภาพที่สงบสุข

เดือนแห่งฤดูหนาวที่โหดร้ายและหนาวเหน็บที่สุดในอาณาจักรทางตอนเหนือก็ได้ผ่านพ้นไป

ปีนักบุญ 1004 เดือนแรกเริ่มต้น (มกราคม)

วันนี้เป็นวันประสูติของ "พระบิดาแห่งสรวงสวรรค์" และเป็นปีใหม่ของเอมเมอรัลด์

ที่บังเอิญคือ วันนี้ก็เป็นวันเกิดของรีไวล์ด้วย

ลอร์ดแห่งหุบเขาวารีนิลกาฬ เอิร์ลแห่งดินแดนทิวลิป เจ้าของดินแดนพายุ รีไวล์.งูทมิฬ อายุครบสิบสามปีแล้ว

หุบเขาวารีนิลกาฬยังคงหนาวเหน็บ ลมพัดแรง รีไวล์ในปราสาท ทำท่าฝึกหายใจที่แปลกประหลาดและบิดเบี้ยว ยืดเหยียดร่างกายสูงถึงหนึ่งเมตรแปดสิบของเขา ด้วยท่าทางของ JOJO ยืนอยู่บนชั้นสองของปราสาท สายตาที่ลึกล้ำมองไปยังชาวบ้านด้านล่าง

ตอนนี้ทั้งบุคลิกของเขาแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ภายใต้ใบหน้าที่หล่อเหลาของหนุ่มน้อย มีแฝงไว้ด้วยอารมณ์ที่เยือกเย็นเหมือนงู กล้ามเนื้อทั่วร่างกายอิ่มเอิบ เต็มไปด้วยมัดกล้าม แข็งแรง ทรงพลังราวกับรูปปั้นกรีกโบราณ

เมื่อเห็นรีไวล์ในสภาพนี้ จะทำให้คนอดไม่ได้ที่จะอุทานว่า นี่เขาอายุสิบสามจริง ๆ เหรอ?

เขามองออกไปที่หิมะที่ปกคลุมไปทั่ว รู้สึกอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

ปีใหม่ บรรยากาศใหม่ ภายในปราสาทมีการประดับประดาอย่างสวยงาม สาวใช้ตัวน้อยน่ารักที่มีฝ้ากระทั่วใบหน้าต่างก็วุ่นวายกันไปมา ใบหน้าเล็ก ๆ แดงก่ำเพราะความหนาวเย็น หัวเราะคิกคักเตรียมงานเลี้ยงปีใหม่และงานเลี้ยงวันเกิดของท่านลอร์ด

เหล่าทหารก็ได้ดื่มเหล้าชั้นดีอย่างสนุกสนาน ร่วมกับอัศวินเฟร็ดเพื่อแสดงความขอบคุณสำหรับความเมตตาของอัศวินและท่านลอร์ดในปีที่ผ่านมา และอวยพรปีใหม่และวันเกิดแด่ท่านลอร์ด

ชาวนาคนอื่น ๆ นำแฮมหอม ๆ ชีส ผลไม้อบแห้ง ไวน์ผลไม้ และผลิตภัณฑ์จากฟาร์มอื่น ๆ มาที่ปราสาทเพื่อแสดงความขอบคุณต่อรีไวล์

รีไวล์ที่เดินทางมาจากโลกสมัยใหม่ เมื่อเทียบกับขุนนางศักดินาอื่น ๆ ในโลกนี้แล้ว ทัศนคติและระดับความเคารพต่อเหล่า "หญ้า" และ "ฟืน" เหล่านี้ ถือว่าดีขึ้นหลายพันเท่า

ดังนั้น ชาวนาที่อาศัยอยู่ในหุบเขาวารีนิลกาฬ แม้ว่าจะยากจน แต่ก็มีความสุข

อย่างน้อยที่นี่ พวกเขาสามารถสัมผัสได้ถึงศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เป็นครั้งคราว และยังได้รับการปกป้องจากท่านลอร์ดและอัศวินเฟร็ด ความปลอดภัยขั้นพื้นฐานยังคงมีอยู่

แน่นอนว่า อารมณ์ดีของรีไวล์ ไม่ได้เกิดจากเรื่องนี้เพียงอย่างเดียว

ที่สำคัญที่สุดคือ ลมปราณงูทมิฬของเขา หลังจากที่ได้ฝึกฝนอย่างหนักหน่วงมาเกือบสองเดือน ในที่สุดก็ก้าวเข้าสู่ระดับที่สอง