บทที่ 34

บทที่ 34 - มองเห็นอนาคต

༺༻

ประกาศจากโค้ชเอเมรี่ – "ฟิชเชอร์ เธอจะได้ลงตัวจริง" – ก้องอยู่ในหูลีออน เหมือนเสียงฆ้องที่กลบเสียงอื่นจนหมดสิ้น

ตัวจริงเจอแมนเชสเตอร์ ซิตี้ ในเอฟเอ คัพ มันคือการรับน้องด้วยเปลวเพลิง ความท้าทายที่รู้สึกทั้งน่าสะพรึงกลัวและน่าตื่นเต้น หัวใจเขารัวเหมือนกลองศึกที่บ้าคลั่ง

สายตาของลีออนเลื่อนลอยไปทั่วห้อง มองผู้เล่นคนอื่น – ทหารผ่านศึกผู้เจนจัดที่เคยดวลกับซิตี้มานับครั้งไม่ถ้วน ค่า 'ปัจจุบัน' ของพวกเขา ที่สูงอยู่แล้ว ดูเหมือนจะแข็งแกร่ง แผ่ความมั่นใจอันเงียบงัน สำหรับลีออน ค่า 'ปัจจุบัน: 79' ของเขาให้ความรู้สึกเหมือนเปลวเทียนเล่มน้อยท่ามกลางกองไฟมหึมา

วันเวลาที่นำไปสู่การแข่งขันคือพายุหมุนของการติวเข้มแทคติก

โค้ชเอเมรี่ชำแหละสไตล์การเล่นของแมนเชสเตอร์ ซิตี้ อย่างละเอียด รูปแบบการเล่น จุดแข็งรายบุคคล

ลีออนซึมซับทุกคำพูด ทุกแผนภูมิ สมองแล่นเร็วรี่เพื่อจดจำทุกอย่าง

เขาศึกษาวิดีโอของ เควิน เดอ บรอยน์ (ศักยภาพ: 93, ปัจจุบัน: 91) ดูลูกจ่ายที่เป็นไปไม่ได้ของเขา การคุมแดนกลางระดับปรมาจารย์ เขาวิเคราะห์ โรดรี้ (ศักยภาพ: 90, ปัจจุบัน: 89) สมอเรือของซิตี้ กำแพงแห่งความแม่นยำที่นิ่งสงบ

และ เออร์ลิง ฮาแลนด์ (ศักยภาพ: 94, ปัจจุบัน: 92) พลังแห่งธรรมชาติหน้าปากประตู

"พวกเขาเคลื่อนที่เป็นหนึ่งเดียว" เอเมรี่ย้ำ ชี้ไปที่กระดานแทคติก

"การจ่ายบอลของพวกเขากัดไม่ปล่อย เธอ ลีออน จะเป็นกุญแจสำคัญในการทำลายจังหวะของพวกเขาในแดนกลาง"

"เธอต้องมีวินัย ตระหนักรู้ตลอดเวลา วิสัยทัศน์ของเธอจะสำคัญที่สุด"

ลีออนพยักหน้า ก้อนจุกก่อตัวในท้อง วิสัยทัศน์สำคัญที่สุด เขาต้องพึ่งพามัน เชื่อใจมันอย่างหมดใจ

นี่คือเหตุผลที่เขาทำงานหนักขนาดนี้ เพื่อช่วงเวลาแบบนี้

วันแข่งขันมาถึง ท้องฟ้าสีเทาและครึ้มฝน อากาศหนาหนักด้วยความคาดหวัง

การนั่งรถบัสไปสนามเงียบกว่าปกติ ผู้เล่นจมอยู่ในความคิดของตัวเอง

ขณะที่เข้าใกล้ วิลล่า พาร์ค ลีออนเห็นถนนเนืองแน่นไปด้วยแฟนบอล ทะเลแห่งผ้าพันคอและธงสีเลือดหมูและฟ้า

บรรยากาศเต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้า

ห้องแต่งตัววันนี้แตกต่างออกไป อึกทึกน้อยลง มีสมาธิมากขึ้น ความยิ่งใหญ่ของคู่ต่อสู้ ความขลังของเอฟเอ คัพ ลอยอวลในอากาศ

ลีออนเจอชุดแข่งวางอยู่ เบอร์ 47 แสดงอยู่อย่างภาคภูมิ

เขาค่อยๆ สวมเสื้อแอสตัน วิลล่า รู้สึกถึงเนื้อผ้าที่แนบผิว เป็นโล่และเป็นความรับผิดชอบ

โค้ชเอเมรี่ฝากคำพูดสุดท้าย น้ำเสียงชัดเจน

"นี่คือบ้านของเรา นี่คือถ้วยของเรา เล่นด้วยใจ เล่นด้วยความกล้าหาญ เชื่อใจกันและกัน"

ขณะที่ลีออนเดินออกจากอุโมงค์ เสียงคำรามที่ต้อนรับพวกเขาคือพลังทางกายภาพ สั่นสะเทือนพื้นดิน

สนามแน่นขนัด ทะเลแห่งแฟนบอลผู้คลั่งไคล้ ตะโกน เชียร์ กระทืบเท้า สายตาของลีออนกวาดไปทั่วอัฒจันทร์ เห็นแม่ ร่างเล็กๆ ที่โบกมืออย่างบ้าคลั่ง และไบอน ที่กระโดดขึ้นลง ความตื่นเต้นแผ่ออกมาแม้จะอยู่ไกล เขายิ้มตอบเล็กน้อยและสั่นเครือ

จากนั้น สายตาของเขาก็ไปหยุดที่ทีมตรงข้าม ที่ตั้งแถวอยู่อีกฝั่งสนาม

แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ชุดแข่งสีฟ้าอ่อนของพวกเขาดูเหมือนจะเรืองแสง แทบจะสั่นสะเทือนด้วยออร่าแห่งพรสวรรค์มหาศาล

'เนตร' ของลีออนวาบขึ้น และเหนือหัวผู้เล่นซิตี้แต่ละคน ตัวเลขก็ส่องประกาย เจิดจ้าและทรงพลัง ค่าปัจจุบัน 92 ของฮาแลนด์ ค่าปัจจุบัน 91 ของเดอ บรอยน์ ส่งเสียงหึ่งๆ ด้วยพลังงานสร้างสรรค์ ค่าปัจจุบัน 89 ของโรดรี้ ยืนตระหง่านดั่งขุนเขา มันน่าท่วมท้น

กรรมการเป่านกหวีด

เขี่ยบอลเริ่มเกม!

เกมเริ่มต้นด้วยความเร็วระดับนรกแตก

แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ครองบอลได้ทันที การจ่ายบอลของพวกเขาวิ่งว่อนทั่วแดนกลางด้วยความเร็วและความแม่นยำเหลือเชื่อ

มันเหมือนเล่นกับภูติผี ทุกครั้งที่ลีออนคิดว่าเขาดักทางได้ บอลก็หายไปแล้ว ย้ายไปอยู่ที่เท้าของซิตี้อีกคน

"รักษารูปขบวน! เข้าบีบ!" เสียงแม็คกินน์ตะโกนสั่งการ

ลีออนพบว่าตัวเองทำงานหนักกว่าที่เคย ค่า 'ปัจจุบัน: 79' เริ่มต้นของเขารู้สึกไม่เพียงพอต่อแรงกดดันที่ถาโถม

เขาบีบ เขาไล่ เขาพยายามคาดการณ์ แต่การเคลื่อนที่ของซิตี้นั้นไหลลื่น ความเข้าใจกันแทบจะเป็นโทรจิต

เขาเห็น แจ็ค กรีลิช (ศักยภาพ: 88, ปัจจุบัน: 86) เต้นระบำผ่านกองหลังด้วยความสง่างามที่ง่ายดาย ค่า 'ปัจจุบัน' ของเขาสว่างจ้า

เสียงผู้บรรยายดังก้องลำโพงสนาม:

"และ แบร์นาร์โด้ ซิลวา รับบอลจาก โฟเด้น... เขามีพื้นที่! โอ้ เขาจะทำไหม—?!"

ลีออนตอบสนองด้วยสัญชาตญาณล้วนๆ เขาเห็นเส้นทาง เส้นแห่งความตั้งใจจางๆ นำทางเขา

เขาพุ่งตัว สไลด์เข้าไป ปลายเท้าสะกิดบอลได้นิดเดียว แฉลบออกหลังเป็นลูกเตะมุม เสียงถอนหายใจโล่งอกดังมาจากแฟนวิลล่า

"บล็อคสวย ลีออน!" ดักลาส ลุยซ์ ตะโกน ตบหลังเขา

แต่การพักหายใจนั้นสั้นนัก

จากลูกเตะมุม เควิน เดอ บรอยน์ เปิดบอลโค้งเข้าหาประตูอย่างร้ายกาจ

โรดรี้ ขึ้นสูงสุด โหม่งเต็มศีรษะ ทิ้งให้ เอมิเลียโน่ มาร์ติเนซ (ศักยภาพ: 87, ปัจจุบัน: 85) หมดสิทธิ์รับ

ประตู!! แมนเชสเตอร์ ซิตี้ 1 - แอสตัน วิลล่า 0!

เสียงเชียร์จากกลุ่มแฟนซิตี้กลุ่มเล็กๆ ถูกกลบด้วยเสียงครางแห่งความผิดหวังจากสาวกวิลล่า

ลีออนรู้สึกเจ็บใจ พวกเขาพยายามแล้ว แต่ซิตี้เก่งเกินไป กัดไม่ปล่อยเกินไป

เกมดำเนินต่อไปในรูปแบบเดิม ซิตี้ครองบอลเบ็ดเสร็จ เกมรุกมาเป็นระลอก ลีออนพบว่าตัวเองถอยลึกในแดนตัวเองมากกว่าที่ชอบ พยายามตัดบอล บล็อค หรือแค่แตะบอลให้ได้สักนิด ค่า 'ปัจจุบัน' ของเขากระพริบ ตกลงเล็กน้อยเมื่อความกดดันเพิ่มขึ้น

ก่อนหมดครึ่งแรก ซิตี้เล่นงานอีกครั้ง

สวนกลับเร็ว ฮาแลนด์ (ปัจจุบัน: 92) ทะลุตรงกลาง หยุดไม่อยู่

นาธาน อาเก้ (ศักยภาพ: 87, ปัจจุบัน: 81) แทงบอลทะลุช่องสมบูรณ์แบบ และฮาแลนด์ ด้วยการจบสกอร์ที่เฉียบขาด แปผ่านมาร์ติเนซเข้าไป

ประตู!!! แมนเชสเตอร์ ซิตี้ 2 - แอสตัน วิลล่า 0!

เสียงนกหวีดหมดครึ่งแรกดังขึ้น เป็นเสียงสวรรค์

ลีออนลากสังขารออกจากสนาม ปอดแสบร้อน ขาหนักอึ้ง ห้องแต่งตัวเงียบกริบ น้ำหนักของการตามหลังสองลูกสัมผัสได้

ทว่าโค้ชเอเมรี่ยังคงสงบนิ่ง

"พวกเขาเป็นทีมที่ยอดเยี่ยม" เขาพูด น้ำเสียงราบเรียบ

"แต่เรายังไม่ยอมแพ้ เราให้เกียรติพวกเขา ใช่ แต่เราต้องแสดงความใจสู้ให้พวกเขาเห็นด้วย กระชับพื้นที่ ดุดันในการเพรสซิ่ง เราเอาคืนหนึ่งลูก เราได้หนึ่งลูก โมเมนตัมจะเปลี่ยน" เขามองลีออน "ฟิชเชอร์ เธอทำได้ดี มองเกมต่อไป หาช่องว่างเล็กๆ พวกนั้นให้เจอ"

ลีออนพยักหน้า สูดหายใจลึก เขาต้องเชื่อ

เขายังคงเห็นตัวเลข 'ศักยภาพ' ระยิบระยับพวกนั้น เครื่องเตือนใจถึงการเติบโตของเขา เส้นทางของเขา เขาจะไม่ยอมแพ้

ครึ่งหลังเริ่มขึ้น และแอสตัน วิลล่า ลงมาด้วยความมุ่งมั่นระลอกใหม่

พวกเขาดันสูงขึ้น สู้แย่งทุกจังหวะ ลีออนเริ่มหาช่องจ่ายบอลได้มากขึ้น เชื่อมเกม พยายามผลักดันทีมไปข้างหน้า

เขาถึงขั้นเรียกฟาวล์ได้ในระยะอันตรายหลังจากชิ่งหนึ่งสองเร็วๆ กับ โอลลี่ วัตกิ้นส์

ดักลาส ลุยซ์ รับหน้าที่สังหาร และลูกยิงเต็มแรงของเขาฮุคข้ามคานไปนิดเดียว เกือบไป!

แต่คุณภาพของซิตี้นั้นปฏิเสธไม่ได้

พวกเขาดูดซับแรงกดดัน แล้วสวนกลับด้วยความเร็วทำลายล้าง

ราวนาทีที่ 60 ฟิล โฟเด้น (ศักยภาพ: 90, ปัจจุบัน: 88) ตัดเข้าในจากซ้าย เต้นระบำผ่านสองกองหลัง แล้วซัดลูกปั่นโค้งเสียบสามเหลี่ยม

ประตู! แมนเชสเตอร์ ซิตี้ 3 - แอสตัน วิลล่า 0!

เสียงถอนหายใจดังทั่วสนาม สามศูนย์ มันรู้สึกย่อยยับ

ความฝันที่จะล้มยักษ์ในเอฟเอ คัพ กำลังเลือนลาง

ลีออนรู้สึกถึงคลื่นความสิ้นหวัง มันมากเกินไป

ผู้เล่นพวกนี้ทำงานในอีกระดับ ค่า 'ปัจจุบัน' สูงสม่ำเสมอ การเคลื่อนที่ไร้ที่ติ เขาหมดแรง ทั้งกายและใจ

แต่แล้ว เขาก็จำ "ชีวิตที่สอง" ของเขาได้ เขาจำแม่ ไบอน และความเสียสละทั้งหมดได้ เขาจะไม่เลิก เขาทำไม่ได้

เขาขุดลึกลงไป ผลักดันผ่านความเหนื่อยล้า

เขาเห็น เควิน เดอ บรอยน์ ครองบอล บัญชาเกมอย่างง่ายดาย

ลีออนพุ่งเข้าหา มุ่งมั่นจะแย่งบอลคืน แม้แค่ครั้งเดียว เดอ บรอยน์ ขยับตัวหลอกเล็กน้อย จ่ายให้โรดรี้ ซึ่งแทงต่อให้ฮาแลนด์

ฮาแลนด์ ด้วยความแข็งแกร่งและความเร็วเหลือเชื่อ ทะลุเข้าเขตโทษ เบียดกองหลังกระเด็น

เขาง้างเท้ายิง เป็นลูกยิงระดับสายฟ้าฟาดที่ต้องเป็น 4-0 แน่ๆ

ลีออน ที่กำลังวิ่งกลับตำแหน่ง เห็นมัน

ไม่ใช่แค่ตัวเลขเหนือหัวฮาแลนด์ ไม่ใช่แค่ 'ปัจจุบัน: 79' ของเขาที่เต้นตุบๆ ด้วยพลัง

แต่เป็นอย่างอื่น ประกายวูบ โครงร่างเลือนรางเกือบโปร่งแสงของขาที่กำลังปะทะลูกบอล ภาพฉายวิญญาณของลูกยิงที่กำลังจะเกิดขึ้น เสี้ยววินาทีก่อนที่มันจะเกิด

มันคือเลเยอร์ใหม่ของ 'เนตร' การมองเห็นอนาคตของเพลย์นั้นชั่วขณะ แสดงวิถีที่แน่นอน แรง องศาของการยิง มันเหมือนเห็นอนาคตก่อนที่มันจะเกิดขึ้น

มันกำลังเกิดขึ้น เดี๋ยวนี้

༺༻