ตอนที่ 59 สัญชาตญาณและการนองเลือด

ตอนที่ 59 สัญชาตญาณและการนองเลือด

การจู่โจมอย่างกะทันหันของคิโมโตะทำให้นินจาโดยรอบถึงกับหยุดชะงัก

ในสายตาของพวกเขา คิโมโตะที่ดูเหมือนเป็นเพียงเด็กน้อย กลับสามารถสังหารจูนินได้ในชั่วพริบตา

โดยเฉพาะโรงะ นาดาเระ และสึรุโกะ ฟุบุกิ ที่เดิมทีตั้งท่าจะหมุนตัวจากไปเพื่อทำธุระอื่น

การเคลื่อนไหวของคิโมโตะรวดเร็วมาก คุไนแทงทะลุหน้าอกจูนินคนแรกแล้วกลายเป็นภาพติดตาไปในทันที

เขาไปปรากฏตัวต่อหน้าจูนินคนที่สอง และก่อนที่อีกฝ่ายจะทันตั้งตัว หน้าอกก็ถูกคุไนแทงทะลุไปอีกคน

จูนินคนที่สามพยายามจะเหวี่ยงดาบซามูไรเข้าใส่ แต่ในจังหวะที่คมดาบเกือบจะสัมผัสเส้นผมของคิโมโตะ เขาก็หายวับไปอีกครั้ง

เขาไปปรากฏตัวที่ด้านหลังของจูนินคนที่สาม และคุไนที่อาบเลือดแดงฉานในมือก็แทงทะลุหลังนินจาผู้นี้

เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นรวดเร็วชนิดที่ไม่มีเวลาแม้แต่จะกะพริบตา

แต่จูนินทั้งสามกลับลงไปนอนจมกองเลือดบนพื้นเสียแล้ว

มือของคิโมโตะที่ถือคุไนอาบไปด้วยเลือดสดๆ

การฆ่าคนครั้งแรกสร้างความรู้สึกไม่สบายใจให้คิโมโตะอยู่บ้าง

แม้แต่มือที่ถืออาวุธยังสั่นเทาเล็กน้อย

เขาไม่ชอบกลิ่นคาวเลือดเอาเสียเลย แต่เขาก็ไม่ได้อ่อนแอจนปรับตัวไม่ได้

โรงะ นาดาเระ และสึรุโกะ ฟุบุกิ เริ่มตอบสนองต่อสถานการณ์ โดยเฉพาะโรงะที่มีสีหน้ามืดมนลงทันตา

"ล้อมเข้าไปพร้อมกัน ฆ่าเจ้าเด็กนี่ซะ"

จูนินสามคนถูกฆ่าในพริบตา ความเร็วราวกับภูตผีของคิโมโตะเมื่อครู่ทำให้โรงะเริ่มรู้สึกหวาดหวั่น

อย่างไรก็ตาม รูปลักษณ์ภายนอกของคิโมโตะนั้นลวงตาเกินไป ไม่ว่าจะมองอย่างไรเขาก็เป็นแค่เด็กเจ็ดขวบ

ต่อให้เก่งกาจแค่ไหน จะเก่งไปได้สักเท่าไหร่กันเชียว?

เมื่อได้รับคำสั่งจากโรงะ นินจาจูนินอีกสิบกว่าคนที่เหลือก็กวัดแกว่งดาบพุ่งเข้าใส่คิโมโตะทันที

"ฆ่ามัน!"

คิโมโตะขมวดคิ้วมองจูนินที่กำลังกรูเข้ามาล้อมรอบตัวเขา และรีบประสานอินอย่างรวดเร็ว

"คาถาสายฟ้า: พสุธาเคลื่อน!"

เปรี้ยง! ครืนนน!

ทันใดนั้น กระแสไฟฟ้ามหาศาลก็กระจายตัวออกไปทั่วรัศมี 15 เมตรรอบตัวคิโมโตะ

ความเร็วนั้นสูงเกินไปจนจูนินหลายคนที่ล้อมเข้ามาได้รับบาดเจ็บทันที

"อ๊ากกก!"

แม้จูนินสิบกว่าคนจะไม่ถึงขั้นเสียชีวิตด้วยสายฟ้านี้ แต่พวกเขาก็ถูกช็อตจนเป็นอัมพาตและสูญเสียความสามารถในการต่อสู้

คิโมโตะมองดูจูนินที่นอนระเกะระกะบนพื้นพลางส่ายหัว "พลังทำลายยังต่ำเกินไปแฮะ แค่ทำให้สลบไปเท่านั้นเอง"

แม้พสุธาเคลื่อนจะเป็นเพียงวิชาระดับ C แต่คิโมโตะกลับรีดพลังออกมาได้เทียบเท่าระดับ B

พื้นที่ที่ถูกปกคลุมนั้นกว้างขวางน่ากลัว มันสร้างอาณาเขตวงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 30 เมตร นินจาที่อยู่ในระยะนี้แม้จะไม่ถูกไฟคอกตาย แต่ส่วนใหญ่ก็ถูกช็อตจนสลบเหมือดไปหมดแล้ว

คิโมโตะเงยหน้ามองโรงะ นาดาเระ ที่กำลังยืนอึ้งและส่งยิ้มให้เล็กน้อย "อย่าคิดว่าผมรับมือง่ายเพียงเพราะผมยังเด็ก"

เมื่อเห็นรอยยิ้มที่ดูน่ารักแต่แฝงความเยือกเย็น โรงะและสึรุโกะถึงกับตกตะลึงสุดขีด

"เจ้าเด็กนี่มันใครกัน? ทำไมถึงได้ทรงพลังขนาดนี้?"

โรงะไม่อยากจะเชื่อว่าคิโมโตะจะมีพลังถึงระดับนี้

โดยเฉพาะอานุภาพของคาถาสายฟ้าที่คิโมโตะใช้ออกมานั้น ก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมของวิชานี้ไปไกลมาก

ส่วนสึรุโกะนั้นมีอายุเพียงสิบห้าปีในตอนนี้ เธอเคยภาคภูมิใจมากที่ได้เป็นโจนินตั้งแต่อายุสิบห้า

แต่พลังที่คิโมโตะแสดงออกมาเมื่อครู่ บอกได้เลยว่าไม่ต่ำกว่าระดับโจนินแน่นอน

การจัดการจูนินสิบกว่าคนในพริบตา คือพลังการต่อสู้ที่สึรุโกะยังจินตนาการไปไม่ถึง

โรงะดึงสติกลับมาจากความตกใจ จ้องมองคิโมโตะแล้วเอ่ย "เจ้าหนู ดูเหมือนฉันจะประเมินเธอต่ำไป เธอซ่อนพลังที่แข็งแกร่งเอาไว้จริงๆ แต่ยังไงเธอก็เป็นแค่เด็กอยู่วันยันค่ำ"

"ฟุบุกิ ลงมือพร้อมกัน รีบจัดการมันให้เร็วที่สุด ท่านผู้นำกำลังรอพวกเราอยู่"

สึรุโกะ ฟุบุกิ พยักหน้ารับคำทันที

ทั้งคู่ชักคุไนออกมาแล้วพุ่งเข้าใส่คิโมโตะด้วยความเร็วสูง คิโมโตะขมวดคิ้วแน่น การเผชิญหน้ากับโจนินสองคนพร้อมกันสร้างความกดดันให้เขามหาศาล

แต่ในตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสู้สุดตัว

"หวังว่าครั้งนี้ฉันจะรอดไปได้นะ"

คิโมโตะกำคุไนในมือแน่นแล้วพุ่งเข้าปะทะกับคนทั้งคู่

เคร้ง! ปัง!

ประกายไฟจากการปะทะของอาวุธพุ่งกระจาย ในจังหวะที่คุไนของสึรุโกะถูกคิโมโตะบล็อกไว้ได้ เขาก็สวนกลับด้วยลูกเตะอันหนักหน่วงจนร่างของเธอปลิวออกไป

โครม! เคร้ง!

สึรุโกะถูกแรงเตะมหาศาลซัดกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตรจนไปกระแทกเข้ากับโขดหิน

โขดหินนั้นถึงกับแตกละเอียด แสดงให้เห็นว่าลูกเตะของคิโมโตะทรงพลังเพียงใด

ในขณะที่สึรุโกะถูกซัดกระเด็นไป คิโมโตะก็ใช้คุไนรับการโจมตีของโรงะเอาไว้ได้ทันท่วงที

พละกำลังของโรงะมหาศาลกว่าสึรุโกะมาก และเกือบจะสูสีกับคิโมโตะเลยทีเดียว

ต้องรู้ว่าพละกำลังของคิโมโตะเหนือกว่าโจนินทั่วไปมาก

หลังจากการปะทะจนเกิดประกายไฟ คิโมโตะก็แลกกระบวนเท้ากับโรงะอย่างต่อเนื่อง

ทว่าทั้งคู่ต่างก็ยังทำอะไรกันไม่ได้ หลังจากแลกเปลี่ยนกระบวนท่าอยู่ครู่หนึ่ง คิโมโตะเห็นสึรุโกะเริ่มลุกขึ้นมาจากซากหิน เขาจึงดีดตัวถอยออกมาตั้งหลัก

เมื่อคิโมโตะถอยฉากออกไป โรงะก็ไม่คิดจะปล่อยให้เขาได้พัก

จากการปะทะเมื่อครู่ โรงะสัมผัสได้ถึงความเก่งกาจและภัยคุกคามที่เด็กคนนี้มีต่อพวกตน

ตอนนี้เขาต้องฆ่าคิโมโตะให้ได้ มิฉะนั้นเด็กคนนี้จะกลายเป็นขวากหนามชิ้นใหญ่ในภายหลัง

คิโมโตะถอยหลังไปกว่าสิบก้าว มองดูโรงะที่พุ่งเข้ามากลางอากาศ และเขาก็เริ่มประสานอินด้วยมือเพียงข้างเดียว

ท่าทางนี้ทำให้โรงะที่อยู่ห่างออกไปเพียงห้าหกเมตรถึงกับตกใจ "ประสานอินมือเดียว? เจ้าเด็กนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ ฉันจะปล่อยให้แกมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว!"

แต่ทันทีที่เขาพูดจบ คิโมโตะก็ประสานอินเสร็จสิ้น

"คาถาเพลิง: กระสุนเพลิง!"

วิชาระดับ C อีกหนึ่งอย่างถูกปล่อยออกมา

ลูกไฟขนาดหนึ่งเมตรพุ่งทะยานออกจากปากกลางอากาศ

ตู้ม! ครืนนน!

ความเร็วของลูกไฟนั้นสูงมากและมีแรงปะทะที่รุนแรง ที่น่ากลัวที่สุดคืออุณหภูมิของคาถาไฟที่คิโมโตะใช้ สูงกว่าคาถาไฟทั่วไปอย่างเทียบไม่ได้

โรงะอยู่ใกล้คิโมโตะที่สุด เขาจึงรู้ซึ้งถึงอันตรายและพบว่าตัวเองไม่มีเวลาพอจะร่ายวิชามาป้องกันได้ทัน แถมความเร็วและอุณหภูมิของลูกไฟนี้เขาก็ไม่กล้าจะรับมันตรงๆ

เขาจึงต้องเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างอย่างสุดชีวิต

ลูกไฟพุ่งผ่านหน้าเขาไปเพียงนิดเดียว ความร้อนระอุนั้นถึงขั้นเผาขนคิ้วของโรงะจนไหม้เกรียม ทั้งที่เขาไม่ได้สัมผัสกับลูกไฟโดยตรงเลยด้วยซ้ำ

โรงะสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่น่าสยดสยองและลมร้อนที่พัดผ่านใบหน้าไปอย่างรุนแรง

ลูกไฟไม่ได้โดนตัวโรงะ แต่มันพุ่งไปปะทะกับหินประดับขนาดสูงกว่าสองเมตรในสวนจนแตกละเอียด

พลังงานมหาศาลจากการระเบิดเป่าหินประดับจนกลายเป็นเศษซากในพริบตา

สระน้ำใต้โขดหินที่เคยเป็นน้ำแข็งก็ละลายกลายเป็นน้ำทันทีเพราะความร้อนจากเปลวเพลิงที่กระจายตัวออกมา

ในสถานที่ที่หนาวเหน็บขนาดนี้ คิโมโตะกลับสามารถใช้คาถาไฟได้รุนแรงถึงขนาดนี้ พิสูจน์ให้เห็นว่าเขาเชี่ยวชาญวิชาธาตุไฟในระดับที่สูงส่งเพียงใด

โรงะ นาดาเระ เริ่มเกิดความหวาดกลัวต่อคิโมโตะขึ้นมาในส่วนลึกของจิตใจเสียแล้ว