ตอนที่ 38 ข้อเสนอของคาคาชิ

ตอนที่ 38 ข้อเสนอของคาคาชิ

คาคาชิไม่คาดคิดจริงๆ ว่าคิโมโตะจะสัมผัสได้เลือนลางขนาดนี้

ดูเหมือนการรับรู้ของเด็กคนนี้จะไม่เลวเลย วิชานินจาก็แกร่ง กระบวนท่าก็เยี่ยม พละกำลังและความเร็วก็ดี

เรียกได้ว่าคิโมโตะเป็นสุดยอดอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์รอบด้านอย่างแท้จริง

คาคาชิรู้สึกพอใจมาก เพราะในอนาคตเขาจะต้องกลายเป็นอาจารย์ของเด็กคนนี้

ยิ่งคิโมโตะเก่งเท่าไหร่ เขาก็จะยิ่งสอนง่ายขึ้นเท่านั้น

คิโมโตะยังคงไม่แน่ใจในจุดประสงค์ของคาคาชิ เขาจึงไม่กล้าลดความระวังตัวลง

"วันนี้คุณต้องการอะไรกันแน่?"

คาคาชิยิ้มให้กับคำถามนั้น "อย่าเกร็งขนาดนั้นเลย ฉันไม่ใช่ตัวอันตรายสำหรับเธอหรอก"

"ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ฉันชื่อ ฮาตาเกะ คาคาชิ เป็นโจนินของโคโนฮะ อีกอย่าง บ้านของฉันแถวนี้อยู่ห่างจากบ้านเธอแค่สองร้อยเมตรเอง วันหลังแวะไปนั่งเล่นได้นะ"

คาคาชิพูดด้วยท่าทีสบายๆ

แต่คิโมโตะยังคงจ้องมองเขาด้วยสายตาจริงจัง

มันทำให้คาคาชิรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหัวขโมยที่ถูกจ้องจับผิดยังไงยังงั้น

เมื่อเห็นว่าเด็กชายไม่ยอมผ่อนคลาย คาคาชิจึงต้องบอกจุดประสงค์ที่มาในครั้งนี้ออกมาตรงๆ

"คิโมโตะ หลังจากเฝ้าดูเธอมาหนึ่งปี ฉันคิดว่าเธอมีพรสวรรค์ที่น่าทึ่งมาก เธอสนใจจะมาเป็นศิษย์ของฉันไหม?"

คาคาชิพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังมาก

คิโมโตะถึงกับอึ้งไปเลย เพราะไม่คิดว่าคาคาชิจะปรากฏตัวออกมาเพียงเพื่อเรื่องนี้

แม้เขาจะรู้ว่าถ้าได้เป็นศิษย์คาคาชิ อนาคตจะก้าวหน้าไปไกล และปัญหาเรื่องวิชานินจาจะหมดไป

เขาอาจจะได้เรียนวิชาสายฟ้าของคาคาชิด้วยซ้ำ ทั้งพันปักษาหรือตัดสายฟ้าล้วนเป็นของดีทั้งนั้น

แต่คิโมโตะรู้ดีว่าของฟรีไม่มีในโลก หรือถ้ามี มันก็คงไม่ตกมาถึงเขาแน่ๆ

เขาจึงถามออกไปอย่างระมัดระวัง "ผมไม่เชื่อคุณหรอก"

แม้ใจหนึ่งจะอยากเรียนวิชาจากคาคาชิ และการเป็นศิษย์ของเขาก็มีข้อดีมากมาย

แต่ก่อนอื่นเขาต้องแน่ใจว่าจุดประสงค์ของคาคาชิคือเรื่องนี้จริง

ไม่อย่างนั้นเขาขอยอมไม่เป็นศิษย์เสียยังดีกว่า

การแอบเรียนเองอาจจะใช้เวลา และอาจจะเรียนวิชาที่ยากมากๆ ไม่ได้

แต่ความปลอดภัยสำคัญที่สุด คิโมโตะจะไม่ยอมหน้ามืดตามัวพุ่งเข้าใส่ของกินเล่นที่วางล่อไว้เด็ดขาด

เขาขอยอมไม่มีวิชามากมาย ดีกว่าเอาชีวิตไปเสี่ยงในที่ที่รับประกันความปลอดภัยไม่ได้

คาคาชิรู้สึกว่าเด็กคนนี้ช่างน่าสนใจจริงๆ

"แล้วต้องทำยังไงเธอถึงจะเชื่อใจฉันล่ะ?"

คิโมโตะนิ่งคิดครู่หนึ่ง "นอกจากว่าคุณจะแสดงข้อมูลของคุณให้ผมดู"

ข้อมูลนินจาถือเป็นความลับสุดยอด ในโลกนินจาหากข้อมูลส่วนตัวถูกเปิดเผย ย่อมง่ายต่อการถูกหมายหัว

ดังนั้นนินจาระดับโจนิน ต่อให้เป็นคนในหมู่บ้านเดียวกัน ก็จะไม่ยอมให้คนอื่นดูข้อมูลส่วนตัวเด็ดขาด

นี่คือการทดสอบความจริงใจที่คิโมโตะมีต่อคาคาชิ

เขาไม่ได้กะจะเล่นงานคาคาชิหรอก แต่เขาต้องการให้อีกฝ่ายแสดงจุดยืนออกมา

คาคาชิไม่คิดว่าคิโมโตะจะยื่นข้อเสนอที่ดูไม่สมเหตุสมผลแบบนี้

แต่เขาก็ตัดสินใจหยิบบัตรประจำตัวนินจาออกมาให้ดู

นินจาทุกคนมีบัตรประจำตัว แต่ส่วนใหญ่จะไม่พกออกมา ยกเว้นในช่วงสงครามเพื่อยืนยันตัวตนในสนามรบ

ในบัตรใบนั้นจะมีข้อมูลทั่วไปของนินจาอยู่

นินจาที่มีความสามารถในการวิเคราะห์สูง อาจจะหาจุดอ่อนของคู่ต่อสู้ได้จากข้อมูลเพียงไม่กี่บรรทัดนี้

หากจุดอ่อนถูกล่วงรู้ แม้แต่โจนินก็สามารถฆ่าระดับคาเงะได้ด้วยกลยุทธ์บางอย่าง

เหมือนกรณีของฮิดัน หากมีใครรู้ข้อมูลเรื่องความเป็นอมตะและเงื่อนไขเรื่องเลือดของเขา การจะฆ่าเขาก็คงไม่ใช่เรื่องยาก

หากไม่มีเลือดของคู่ต่อสู้ ฮิดันก็เป็นเพียงโจนินระดับแนวหน้าที่อาจถูกฆ่าตายได้ง่ายๆ

ร่างกายของฮิดันไม่ใช่ว่าเป็นอมตะอย่างแท้จริง เขายังต้องการสารอาหารเพื่อหล่อเลี้ยงอวัยวะ

หากขาดสารอาหารนานๆ ร่างกายเขาก็จะเน่าเปื่อยและตายไปในที่สุด

ถ้าคนรู้ความลับนี้ ฮิดันคงไม่มีวันฆ่ายูกิโตะ ร่างสถิตสองหางได้แน่

เพราะความจริงพลังรบพื้นฐานของยูกิโตะนั้นสูงกว่าฮิดันมาก แต่เธอแพ้เพราะความต่างของข้อมูล

แถมยังมีคาคุซึระดับคาเงะคอยหนุนหลังอยู่อีกคน

ข้อมูลของนินจาจึงสำคัญมาก ต่อให้เป็นแค่ข้อมูลเบื้องต้นบนบัตรก็ตาม

เมื่อคาคาชิยอมส่งบัตรประจำตัวให้ คิโมโตะก็เริ่มเชื่อใจขึ้นมาบ้างแล้ว

แต่เขาก็ยังรับมาอ่านดู เพื่อหาข้ออ้างในการแสร้งทำเป็นรู้จักคาคาชิ

คิโมโตะส่งบัตรคืนให้ "คุณคงเป็นนินจาที่เก่งมากในโคโนฮะ แล้วทำไมถึงเลือกผมเป็นศิษย์ล่ะ?"

ถ้าคาคาชิจับตาดูเขามาปีกว่าจริง ก็ต้องรู้เรื่องวิชากว่า 30 อย่างที่เขาแอบจำมา

แต่คาคาชิอยากรับเขาเป็นศิษย์เพียงเพราะเรื่องนั้นจริงๆ น่ะเหรอ?

ความจริงการเป็นศิษย์คาคาชิมีข้อดีมหาศาล อย่างแรกคือวิชานินจานับพันอย่างที่คาคาชิครอบครองอยู่

อย่างที่สองคือการได้รับการคุ้มครองจากเขา

แม้ตอนนี้คาคาชิจะเป็นเพียงหัวหน้าหน่วยลับ แต่เขาก็มีอำนาจไม่น้อยในหมู่บ้าน

เขากล้าแม้แต่จะเผชิญหน้ากับหน่วยรากของดันโซโดยตรง

นอกจากนี้บารมีของคาคาชิในหน่วยลับนั้นสูงมาก สูงกว่าบารมีในหมู่นินจาระดับสูงทั่วไปเสียอีก

แถมเพื่อนรุ่นเดียวกันของเขาล้วนเป็นโจนินที่เก่งที่สุดในโคโนฮะ ทั้งไก อาสึมะ คุเรไน และอังโกะ

คนเหล่านี้มีอิทธิพลอย่างมากในหมู่บ้าน

บวกกับการสนับสนุนจากโฮคาเงะรุ่นที่สามด้วยแล้ว

หากคาคาชิปกป้องคิโมโตะ เขาย่อมสามารถเติบโตได้อย่างปลอดภัยแน่นอน

คาคาชิยิ้มพลางพูด "เธอคิดเยอะดีนะ ใช่แล้ว... ฉันเห็นการเติบโตของเธอตลอดปีที่ผ่านมา และนั่นทำให้ฉันคิดว่าเธอมีพรสวรรค์ยิ่งกว่าฉันในตอนนั้นซะอีก"

"และเธอก็เป็นเด็กดี ฉันคิดว่าถ้าฉันสอนเธอด้วยตัวเอง เธอจะแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้มาก"

"เธอคือหยกที่ยังไม่ได้เจียระไน และฉันหวังว่าจะเหลาเธอให้กลายเป็นหยกที่สวยงาม"

แม้คาคาชิจะพูดแบบนั้น แต่คิโมโตะก็ยังรู้สึกไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

"งั้นคุณก็รู้เรื่องที่ผมแอบเรียนวิชานินจามาตลอดหนึ่งปีนี้ด้วยใช่ไหม?"

คาคาชิพยักหน้า

ไม่นานคิโมโตะก็นึกอะไรบางอย่างออก "งั้นที่ช่วงนี้มีคนมารวมตัวซ้อมวิชาในสนามฝึกเยอะผิดปกติ... คุณเป็นคนจัดฉากงั้นเหรอ?"

ตอนแรกเขาสงสัยอยู่แล้วว่าทำไมคนถึงแห่กันมาซ้อมวิชาลวงตาหรือท่าแปลกๆ ให้เห็นบ่อยจัง ตอนนี้ความจริงกระจ่างแล้ว

มันต้องเกี่ยวข้องกับคาคาชิแน่ๆ

คาคาชิส่ายหัวเบาๆ "มันก็เกี่ยวข้อมกับฉันบ้าง แต่คนที่จัดฉากเรื่องทั้งหมดจริงๆ คือท่านโฮคาเงะรุ่นที่สามน่ะ"

คิโมโตะอึ้งไปเลย "แม้แต่ท่านโฮคาเงะก็รู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ?"

เขารู้สึกพูดไม่ออก สรุปเขาคือคนสุดท้ายที่รู้เรื่องนี้งั้นเหรอ?

นี่เขาถูกทุกคนแกงมาตลอดทั้งปีเลยใช่ไหมเนี่ย?