ตอนที่ 34 แผนการลับของโฮคาเงะ

ตอนที่ 34 แผนการลับของโฮคาเงะ

ในขณะเดียวกัน คาคาชิก็เริ่มอยากจะเข้าใกล้คิโมโตะมากขึ้น

เขาอยากรู้เหลือเกินว่าตัวตนจริงๆ ของเด็กคนนี้เป็นคนแบบไหน

วันต่อมา คาคาชิเดินทางไปยังห้องทำงานของโฮคาเงะ

เมื่อรุ่นที่สามเห็นคาคาชิมาหา เขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย "เพิ่งผ่านไปแค่สองวัน เธอสืบเรื่องทุกอย่างเสร็จแล้วงั้นเหรอ?"

รุ่นที่สามนึกว่าคาคาชิจะใช้เวลาตรวจสอบอย่างระมัดระวังมากกว่านี้

คาคาชิเดินเข้าไปหาแล้วยื่นข้อมูลในมือให้

"ท่านโฮคาเงะ นี่คือผลการเฝ้าดูเด็กคนนี้ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เชิญท่านตรวจสอบครับ"

รุ่นที่สามรับเอกสารมาอ่านด้วยความสงสัย ช่วงแรกเขามีสีหน้าจริงจัง พอถึงช่วงกลางเริ่มเคร่งเครียด

และในตอนท้าย เขากลับแสดงสีหน้าเหลือเชื่อออกมาอย่างปิดไม่มิด

สีหน้าของโฮคาเงะรุ่นที่สามเปลี่ยนไปถึงสามรอบ ในที่สุดเขาก็วางเอกสารลงแล้วจ้องมองคาคาชิ

"นี่คือเรื่องจริงงั้นเหรอ?"

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อใจคาคาชิ แต่มันเป็นเรื่องที่ยากจะทำใจให้เชื่อได้จริงๆ

เขาสงสัยว่าจะมีคนแบบนี้อยู่บนโลกได้ยังไง นี่มันไม่ใช่คนแล้ว แต่เป็นสัตว์ประหลาดชัดๆ

คิโมโตะอายุเพียงหกขวบ แต่มีความแข็งแกร่งระดับจูนิน

แถมยังใช้สามวิชานินจาได้รุนแรงเกินขีดจำกัดดั้งเดิมของวิชาไปไกล

รุ่นที่สามรู้ดีว่าสิ่งนี้หมายถึงอะไร

เพราะแม้แต่ตัวเขาเองที่เป็นถึง "ศาสตราจารย์ด้านคาถานินจา" ก็ยังทำไม่ได้

เขาอาจจะเชี่ยวชาญวิชานับพัน แต่เขาไม่สามารถเร่งอานุภาพวิชาให้ทะลุเพดานสูงสุดของมันได้

แต่คิโมโตะในวัยหกขวบกลับทำได้ แถมยังทำสำเร็จตั้งแต่ครั้งแรกที่เรียนรู้

นี่มันพรสวรรค์ระดับสัตว์ประหลาดของจริง

ไม่มีคำไหนจะนิยามสถานการณ์ของคิโมโตะได้ดีไปกว่าคำว่าสัตว์ประหลาดอีกแล้ว

แต่หลังจากหายช็อก เขาก็เริ่มรู้สึกยินดี

การที่มีอัจฉริยะระดับนี้ปรากฏขึ้นในโคโนฮะตอนนี้ ถือว่ามาได้ถูกเวลามากจริงๆ

ที่สำคัญที่สุดคือ อัจฉริยะคนนี้ไม่ได้มาจากตระกูลอุจิวะ แต่เป็นเพียงนินจาสามัญชน

เขาสามารถบ่มเพาะได้อย่างสบายใจเต็มที่ เหมือนกับมินาโตะในอดีต

ความจริงมินาโตะก็เคยเข้าตารุ่นที่สามตั้งแต่สมัยเรียน ก่อนจะส่งไปเป็นลูกศิษย์ของจิไรยะในเวลาต่อมา

รุ่นที่สามรีบเก็บอาการแล้วเงยหน้ามองคาคาชิ

"เธอคิดยังไงกับเรื่องนี้?"

เขาดูออกว่าคาคาชิเองก็สนใจในตัวเด็กคนนี้มาก

คาคาชินิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ

"ผมคิดว่าเด็กคนนี้ควรค่าแก่การให้ความสำคัญครับ" เขาพูดสั้นๆ และสงวนท่าที แต่รุ่นที่สามก็เข้าใจความหมายนั้นได้ทันที

"หายากนะเนี่ย ที่จะมีคนที่ทำให้เธออยากให้ความสำคัญได้"

คาคาชิไม่ได้ตอบอะไร

รุ่นที่สามครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ

"แต่ฉันคิดว่าตอนนี้อย่าเพิ่งเข้าไปแทรกแซงเขาจะดีกว่า รอให้เขาจบการศึกษาตามปกติเถอะ ไม่อย่างนั้นมันอาจส่งผลเสียต่อการเติบโตในอนาคตของเขาได้"

เขาไม่อยากเร่งรัดคิโมโตะเกินไป เพราะกังวลว่าคิโมโตะอาจจะกลายเป็นนินจาธรรมดาๆ ไปในที่สุด

คาคาชิพยักหน้าเห็นด้วย

แต่เขาก็ยังเสนอไอเดียเพิ่ม

"แต่ผมคิดว่าเราสามารถสร้าง 'โอกาส' ให้เขาได้เรียนรู้วิชานินจาเพิ่มนะครับ"

รุ่นที่สามเห็นพ้องในทันที

"นั่นสินะ ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน"

"แต่ต้องทำไม่ให้ใครรู้ว่าเรากำลังจับตามองเขาอยู่ ไม่อย่างนั้นมันจะไม่เป็นผลดีต่อตัวเด็ก"

ในโคโนฮะไม่ได้มีแค่โฮคาเงะที่จับตาโรงเรียนนินจา

โดยเฉพาะดันโซที่คุมหน่วยราก หากเขารู้เรื่องพรสวรรค์ของคิโมโตะ ย่อมไม่มีวันยอมให้เด็กคนนี้ตกไปอยู่ฝั่งโฮคาเงะแน่

คาคาชิรับคำสั่งและจากไป

คิโมโตะไม่รู้เลยว่าอนาคตของเขาถูกวางแผนไว้โดยชายที่ทรงอำนาจที่สุดในหมู่บ้านแล้ว

หลังจากนั้น เมื่อเขาไปที่สนามฝึกเพื่อแอบดูวิชา เขาก็พบว่ามีนินจามาร่ายรำคาถาให้เห็นบ่อยขึ้นมาก

คิโมโตะไม่รู้เลยว่านี่คือการจัดฉากของรุ่นที่สาม

บางครั้งคาคาชิเองก็แอบยืนดูอยู่เงียบๆ โดยที่คิโมโตะไม่เคยตรวจพบ

เพราะแผนการนี้ถูกดำเนินการอย่างลับที่สุด

ด้วยการจัดฉากของโฮคาเงะ ตลอดหนึ่งปีต่อมา คิโมโตะจึงได้เรียนรู้วิชานินจาจากที่นี่ไปมากกว่า 30 วิชา

นอกจากวิชานินจาแล้ว ยังมีทั้งกระบวนท่าและวิชาลวงตาอีกด้วย

แม้คิโมโตะจะสงสัยอยู่บ้างว่าทำไมช่วงนี้มีนินจามาซ้อมวิชาลวงตาในสนามฝึกบ่อยจัง แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

ภายในปีเดียว เขาเชี่ยวชาญวิชาลวงตาไปถึงสามอย่าง

แม้จะเป็นเพียงระดับ C แต่สำหรับเขาก็ถือว่าแข็งแกร่งมากแล้ว

วิชาลวงตาทั้งสามช่วยยกระดับค่าสถานะที่แย่ที่สุดของเขาให้ขึ้นมาถึงระดับจูนินได้สำเร็จ

หนึ่งปีผ่านไป คิโมโตะอายุได้เจ็ดขวบ

เขานั่งอยู่ข้างสนามฝึกพลางมองดูเหล่านินจาที่หนาตาขึ้นเรื่อยๆ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะรุ่นที่สามจงใจ หรือเป็นเพราะคนเริ่มแห่ตามกันมาตามนิสัยของมนุษย์กันแน่

แต่ตอนนี้ไม่มีวิชานินจาไหนในสนามฝึกที่ทำให้คิโมโตะรู้สึกตื่นตาตื่นใจได้อีกแล้ว

เพราะเขากวาดเรียนไปจนหมดสิ้นแล้ว

"ดูเหมือนที่นี่จะไม่มีอะไรให้ฉันเรียนเพิ่มแล้วล่ะ"

"แต่มันก็เกินคาดจริงๆ นึกว่าจะเรียนจบโรงเรียนนินจาด้วยระดับเกะนินซะอีก ที่ไหนได้ตอนนี้ฉันเลื่อนระดับเป็นจูนินไปแล้ว"

เจ้าของ: คิโมโตะ [จูนิน]

จักระ: 497 (จูนิน)

การควบคุมจักระ: 450 (จูนิน)

วิชานินจา: 505 [โจนิน (วิชารีดเร้นจักระ, วิชาสามพื้นฐาน, คาถาไฟ: ลูกไฟยักษ์, คาถาสายฟ้า: พสุธาเคลื่อน, คาถาน้ำ: กำแพงวารี...)]

วิชาการต่อสู้: 430 (จูนิน)

วิชาลวงตา: 270 (จูนิน)

พละกำลัง: 551 (โจนิน)

การรับรู้: 410 (จูนิน)

ความเร็ว: 509 (โจนิน)

คิโมโตะมองดูค่าสถานะแล้วรู้สึกประหลาดใจจริงๆ เขามีค่าพลังหลายอย่างที่ก้าวข้ามไปถึงระดับโจนินแล้ว แม้แต่วิชาลวงตาที่อัปยากที่สุดก็ยังถึงระดับจูนิน

ตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาเทียบเท่ากับโจนินได้เลย

ส่วนจะชนะได้ไหมนั้น คงต้องขึ้นอยู่กับการพลิกแพลงในสนามจริง

เพราะนอกจากเหตุการณ์นินจาถอนตัวครั้งนั้น เขาก็ยังไม่มีประสบการณ์สู้กับโจนินแบบจริงจังเลย

และช่องว่างระหว่างโจนินด้วยกันเองก็กว้างมาก

โจนินที่มีค่าพลัง 501 กับ 1000 ย่อมมีความต่างกันมหาศาล

เหมือนคาคาชิที่เป็นโจนินระดับแนวหน้า กับคุเรไนที่เป็นโจนินทั่วไป พลังรบก็อยู่คนละระดับ

ดังนั้นคิโมโตะจึงยังไม่ประมาท เพราะเขายังขาดประสบการณ์ในการวางแผนรับมือโจนิน

แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ คิโมโตะมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าเขาสามารถล้มนินจาระดับจูนินลงได้อย่างราบคาบ