บทที่ 46 - รวบรวมเชลยโจร

บทที่ 46 - รวบรวมเชลยโจร

หลังจากหลิวจีและพรรคพวกยึดค่ายพยัคฆ์ทระนงได้ นอกจากทรัพย์สินมีค่าจำนวนมากแล้ว พวกเขายังพบหญิงสาววัยรุ่นกว่า 20 คนถูกขังอยู่ในค่าย หญิงสาวเหล่านี้ถูกพวกโจรจับตัวมา และต้องตกเป็นเหยื่อกามารมณ์ของสี่หัวหน้าโจรและพวกลูกสมุนระดับหัวหน้า ส่วนโจรธรรมดานั้นต้องสร้างผลงานใหญ่หลวงถึงจะมีโอกาสได้แตะต้องพวกนาง

จากการสอบถามหญิงสาวเหล่านี้ ทราบว่าในแต่ละเดือนจะมีพี่น้องผู้หญิงที่ถูกจับมา ต้องตายลงเพราะการทารุณกรรมของพวกโจร โดยเฉพาะฝีมือของสี่หัวหน้าโจรที่วิปริตผิดมนุษย์ พวกโจรค่ายนี้มักจะบุกปล้นหมู่บ้านแล้วฆ่าล้างบาง เลือกจับมาเฉพาะหญิงสาวเพื่อมาเติมเต็มส่วนที่ตายไป

โจรในค่ายนี้รวมถึงหัวหน้าทั้งสี่ไม่มีใครมีครอบครัว ฟานฉงหัวหน้าใหญ่มีความเชื่อว่าถ้าผู้ชายมีลูกเมียเป็นภาระ จะทำให้ใจไม่กล้า ไม่มีความบ้าบิ่นในการรบ ดังนั้นทั้งค่ายจึงไม่มีใครมีลูกเมียติดมาด้วย

หลิวจีพร้อมด้วยสองพี่น้องฝาแฝด หลินซีหย่าและหลินซีเหวิน ได้ฟังเรื่องราวอันน่าเวทนาของหญิงสาวทั้ง 20 กว่าคนแล้ว หลินซีหย่าถึงกับโกรธจนตัวสั่น "คุณชาย จะปล่อยพวกโจรชั่วพวกนี้ไปไม่ได้นะเจ้าคะ พวกมันต่ำช้ายิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน ไม่รู้ว่าชาวบ้านต้องเดือดร้อนเพราะพวกมันไปเท่าไหร่แล้ว"

หลินซีเหวินเสริมขึ้นด้วยน้ำเสียงดุดัน "คุณชาย ต้องฆ่าพวกมันให้หมด ล้างแค้นให้ผู้หญิงที่ตายไป ไม่งั้นซีเหวินไม่ยอมจริงๆ ด้วย"

แววตาของหลิวจีฉายประกายอำมหิต เขาพยักหน้าช้าๆ "วางใจเถอะ! ต่อให้พวกเจ้าไม่ขอ ข้าหลิวจีก็ไม่คิดจะปล่อยให้พวกเดนมนุษย์พวกนี้มีชีวิตอยู่ต่อไปหรอก ชาตินี้ของพวกมันจบเห่แล้ว!"

เดิมทีหลิวจีมีความคิดจะเก็บจางสยงและหลี่ชิ่ง หัวหน้าสามและสี่ไว้ใช้งาน เพราะทั้งคู่มีค่าพลังยุทธ์เกิน 40 แต้ม แต่พอได้ยินเรื่องเลวทรามที่พวกมันทำ ความคิดนั้นก็มลายหายไปสิ้น

จากนั้นหลิวจีให้หญิงสาวทั้ง 20 กว่าคน มาช่วยชี้ตัวในกลุ่มเชลย 684 คน ว่าใครบ้างที่เคยข่มเหงพวกนาง นอกจากนี้หลิวจียังให้พวกโจรซัดทอดกันเอง ใครเคยทำชั่วอะไรต้องคายออกมาให้หมด ถ้าใครไม่ยอมพูดหรือไม่ถูกซัดทอด ก็ถือว่าเป็นผู้ภักดีต่อค่าย ซึ่งหลิวจีก็ยินดีจะส่งผู้ภักดีเหล่านี้ไปลงนรกเสีย

จากเชลยทั้งหมด 684 คน ในที่สุดก็คัดแยกพวกที่ก่อกรรมทำเข็ญหนักๆ ออกมาได้ 216 คน ซึ่งรวมถึงจางสยงและหลี่ชิ่งด้วย ทั้งสองคุกเข่าโขกศีรษะขอชีวิต สัญญาว่าจะจงรักภักดีต่อหลิวจีไปตลอดชีวิต แต่หลิวจีไม่แยแส สั่งให้ทหารลากตัวไปตัดหัวทันที

เพชฌฆาตที่ลงมือสังหารโจร 216 คน คือทหารรบรุ่นแรกของหลิวจี แม้แต่ทหารที่เฝ้าด่านหนึ่งก็ถูกเรียกตัวสลับกันขึ้นมาลงดาบ เพื่อให้ทุกคนได้ผ่านการฆ่าคน ทหารหลายคนที่ไม่เคยเห็นเลือดมาก่อน ครั้งนี้ก็ได้ประเดิมฝีมือกันครบถ้วน

หลิวจีสั่งให้กองศพโจร 216 ศพไว้รวมกัน แล้วต้อนเชลยที่เหลือ 468 คนมายืนดูข้างกองศพ

หลิวจีตีหน้ายักษ์ตะโกนใส่เชลยที่ยืนตัวสั่นงันงก "พวกเจ้าที่หัวยังอยู่บนบ่า ไม่ใช่ว่าพวกเจ้าเป็นคนดี แต่เพราะพวกเจ้าทำชั่วน้อยกว่าไอ้พวกนี้ และหลายคนก็ถูกบังคับให้เป็นโจร วันนี้ข้าในฐานะนายกองจะละเว้นชีวิตพวกเจ้า! แต่จากนี้ไปพวกเจ้าต้องกลับตัวกลับใจ เป็นคนใหม่ ถ้ายังทำตัวเลวทรามอีก ศพพวกนี้คือตัวอย่างจุดจบของพวกเจ้า!"

เชลย 468 คนรีบพยักหน้ารับคำรัวๆ ความโหดเหี้ยมของหลิวจีที่สั่งฆ่าคน 200 กว่าคนโดยไม่กระพริบตา ทำให้ตอนนี้ไม่มีใครกล้าหือแม้แต่ครึ่งคำ

หลิวจีเห็นปฏิกิริยาของพวกโจรแล้วก็พยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะพูดต่อ "เพื่อเป็นการไถ่โทษ ข้าจะมอบเส้นทางสว่างให้พวกเจ้า นั่นคือเข้าร่วมกองทัพของข้า ติดตามข้าไปเฝ้าชายแดนที่มณฑลเฉียนโจว ปกป้องแผ่นดินต้าจิ้นจากการรุกรานของพวกคนเถื่อนชาวหู คุ้มครองพี่น้องชาวบ้านตามชายแดน!"

สิ้นเสียงหลิวจี กลุ่มเชลยก็ฮือฮาขึ้นมาทันที สถานการณ์ทางเหนือใครๆ ก็รู้ การไปเฝ้าชายแดนที่เฉียนโจว มันต่างอะไรกับไปตาย?

หลิวจีเห็นพวกโจรเริ่มกระสับกระส่าย ก็ตวาดเสียงดังลั่น "หุบปากให้หมด!"

เสียงตวาดของหลิวจีได้ผลชะงัด เชลย 468 คนเงียบกริบทันที

หลิวจีแสยะยิ้มเย็นชา "ทำไม? ข้อเสนอของข้ามีปัญหาตรงไหน? ใครเห็นด้วย? หรือใครจะคัดค้าน?"

สิ้นคำถาม ไม่มีเชลยคนไหนกล้าปริปาก พวกเขารู้ดีว่าใครขืนคัดค้านตอนนี้ คงได้ไปนอนคุยกับกองศพข้างๆ แน่

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครกล้าหือ หลิวจีก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้ม "ในเมื่อไม่มีใครคัดค้าน จากนี้ไปพวกเจ้าคือทหารในสังกัดข้าหลิวจี วางใจเถอะ ติดตามข้า ข้าไม่ปล่อยให้พวกเจ้าอดอยากปากแห้งแน่! พวกเจ้าก็เห็นฝีมือขุนพลของข้าแล้ว มีกุนซือและยอดขุนพลมากมายขนาดนี้ การไปเฝ้าชายแดนไม่ใช่การไปตายเปล่า แต่เราจะใช้ดาบและหอกในมือ สร้างเกียรติยศและอนาคตที่รุ่งโรจน์ ไม่แน่อาจจะได้ยศถาบรรดาศักดิ์ติดตัวกลับมาด้วยซ้ำ!"

ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ หลิวจีก็ได้มัดมือชกเชลย 468 คนนี้ลงเรือลำเดียวกันเรียบร้อยแล้ว

จากนั้นหลิวจีก็ส่งมอบคนทั้งหมดให้เย่ว์อี้จัดการ เย่ว์อี้คัดเลือกชายฉกรรจ์ได้ 420 คน เข้าเป็นทหารรบ ส่วนพวกที่ร่างกายอ่อนแอหรืออายุมาก ก็จัดให้เป็นทหารช่วยรบ

ทหารใหม่ 420 นายถูกเย่ว์อี้จับฝึกระเบียบแถวและท่ายืนทหารทันทีตามตำราของหลิวจี หลังจากฝึกไปได้ไม่กี่วัน พวกเขาจะถูกนำไปผสมผสานกับทหารเก่า

ตอนนี้เสบียงอาหารมีเหลือเฟือ หลิวจีจึงวางแผนจะพักที่ค่ายพยัคฆ์ทระนงต่ออีกสักพักเพื่อฝึกทหารใหม่ ส่วนเรื่องเนินพญายม ถ้าพวกมันไม่มายุ่งก็แล้วไป แต่ถ้ากล้าแหยมมา เขาอาจจะถือโอกาสถล่มซ่องโจรที่ใหญ่ที่สุดในย่านนี้ให้ราบคาบไปเลยก็ได้

ของที่ยึดได้จากค่ายพยัคฆ์ทระนงทำให้หลิวจีตาลุกวาว แค่ค่ายโจรแห่งเดียวยังรวยขนาดนี้ ถ้าไม่ติดว่าต้องรีบไปรายงานตัวที่อำเภอเฉิงอิน จังหวัดไต้อาน มณฑลเฉียนโจว ภายในวันที่ 10 เดือน 2 ปีต้าจิ้นที่ 426 เขาคงไล่กวาดล้างโจรทั้งเทือกเขานี้ไปแล้ว

ส่วนหญิงสาว 20 กว่าคนที่ช่วยออกมาได้ มีไม่กี่คนที่ขอกลับบ้าน ส่วนที่เหลืออีก 20 คน ถ้าไม่ไร้ญาติขาดมิตร ก็อับอายจนไม่กล้ากลับไปสู้หน้าคนในหมู่บ้านเดิม

สองพี่น้องฝาแฝด หลินซีหย่าและหลินซีเหวิน จึงมาปรึกษาหลิวจี ขอรับหญิงสาวเหล่านี้ไว้ โดยจะจัดตั้งเป็นหน่วยทหารหญิงช่วยรบ ทำหน้าที่ซักล้าง ทำอาหาร เย็บปักถักร้อย โดยสองพี่น้องจะรับหน้าที่ดูแลหญิงสาวเหล่านี้เอง เพราะพวกนางไม่มีที่ไปแล้วจริงๆ

เดิมทีหลิวจีไม่อยากแบกภาระผู้หญิงจำนวนมากขนาดนี้ แต่พอนึกดูว่าพวกนางไร้ที่พึ่งจริงๆ ก็เลยตกลงยอมให้ติดตามกองทัพไปก่อน แล้วค่อยหาทางขยับขยายทีหลัง

หลิวจีไม่มีทางรู้เลยว่า ในอนาคต หนึ่งในสองหน่วยข่าวกรองที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดของเขา ที่มีชื่อเสียงก้องโลกในนาม "หงเอ๋อ" หรือ "นางพญาผีเสื้อแดง" จะมีจุดกำเนิดมาจากหญิงสาว 20 คนที่หลินซีหย่าและหลินซีเหวินรับดูแลไว้ในวันนี้นี่เอง

[จบแล้ว]