ตอนที่ 873 เผชิญหน้ากับหญิงม่าย

ตอนที่ 873 เผชิญหน้ากับหญิงม่าย

“ผู้หญิงบางคนไม่ได้มีเอาไว้มอง แต่มันมีไว้สำหรับฆ่าต่างหาก” เซี่ยเฟยกล่าวพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

ผู้หญิงที่พยายามยั่วยวนเซี่ยเฟยไม่ใช่ใครที่ไหนเลยนอกเสียจากวิดโดว์ 1 ใน 4 นักฆ่าพิการ แล้วถึงแม้ว่าบลายจะเคยบอกเธอเอาไว้แล้วว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นพวกไม่สนใจเรือนร่างของเธอ แต่ถึงกระนั้นเธอก็อยากจะลองดู เพราะมันเป็นกลอุบายที่เธอมีความเชี่ยวชาญในการจับเหยื่อมากที่สุด

เมื่อเห็นว่าเซี่ยเฟยไม่รู้สึกรู้สากับร่างกายของเธอจริง ๆ เธอก็ทำได้เพียงแต่ปิดปากส่งเสียงหัวเราะขึ้นมาเบา ๆ เพื่อพยายามเก็บซ่อนความอับอายในใจเอาไว้

“นายจะฆ่าผู้หญิงจริง ๆ งั้นเหรอ?” วิดโดว์ถาม

“ศัตรูก็คือศัตรู ไม่มีการแบ่งเพศชายหญิง” เซี่ยเฟยตอบอย่างเฉยเมย

“แล้วทำไมไม่ลงมือเลยล่ะ?” เมื่อเซี่ยเฟยรับรู้เจตนาของเธอแล้ว วิดโดว์ก็ไม่ปิดบังจิตสังหารของตัวเองไว้อีกต่อไป

หญิงม่ายคนนี้คือคนจากเผ่าเมอร์แมนและสาเหตุที่เธอเลือกรอเหยื่อในแม่น้ำ นั่นก็เพราะว่าเผ่าเมอร์แมนมีความเชี่ยวชาญในการต่อสู้ภายในน้ำดีกว่าบนบก เมื่อไหร่ก็ตามที่เซี่ยเฟยลงน้ำเพื่อเผชิญหน้ากับเธอ ในเวลานั้นมันก็จะเป็นเวลาที่เธอเลือกลงมือ

เมื่อเห็นว่าเซี่ยเฟยยังไม่เคลื่อนไหววิดโดว์ก็คิดว่าชายหนุ่มคนนี้ค้นพบอุบายของเธอแล้ว หญิงม่ายจึงขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างไม่พอใจ เพราะเรื่องทุกอย่างกลับไม่เป็นไปตามแผนการของเธอ

แต่ในระหว่างที่วิดโดว์กำลังคิดหาวิธีจัดการเซี่ยเฟยอยู่นั่นเอง จู่ ๆ ชายหนุ่มก็เริ่มลงมือจู่โจมอย่างกล้าหาญ เพราะสำหรับนักรบความเร็วสูงอย่างเขาแล้ว การเคลื่อนไหวบนดินหรือบนผืนน้ำก็ไม่มีความแตกต่างกันเลยแม้แต่นิดเดียว

สาเหตุที่ชายหนุ่มยังคงรออยู่มันก็ไม่ใช่เพราะว่าเขารู้สึกกลัว แต่เขากำลังรอช่วงเวลาที่เหมาะสม

เมื่อฝ่าเท้าสัมผัสผิวน้ำอย่างรวดเร็ว มันก็ทำให้เขารู้สึกไม่ต่างไปจากการออกวิ่งบนพื้นดิน แต่ทุกครั้งที่เท้าสัมผัสผิวน้ำมันก็จะทำให้น้ำสาดกระจายออกไปด้านหลังเป็นวงกว้าง

เซี่ยเฟยเคลื่อนไหวรวดเร็วเกินไป กว่าที่หญิงม่ายจะตั้งสติได้อีกครั้งเธอก็ไม่เหลือช่องว่างในการจู่โจมเข้าใส่ชายหนุ่มแล้ว เธอจึงใช้ปฏิกิริยาตอบสนองตามสัญชาตญาณในการกระโดดลงไปในน้ำซึ่งเป็นพรสวรรค์ของเผ่าเมอร์แมน

ทันทีที่ผิวหนังของวิดโดว์สัมผัสกับผิวน้ำทั่วทั้งร่างของเธอก็ถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดปลา เนื้อสีขาวนวลกลายเป็นเกล็ดปลาละเอียดทั้งหมด ช่วยให้เธอสามารถเคลื่อนไหวใต้น้ำได้อย่างคล่องแคล่วมากกว่าเดิม

“แกติดกับฉันแล้ว” วิดโดว์ร้องคำรามออกมาด้วยแววตาอันเป็นประกาย ขณะที่น้ำที่เคยเป็นสีใสค่อย ๆ กลายเป็นสีแดงเลือด

ตามปกติเธอจะถูกเรียกว่าแม่ม่ายเท่านั้น แต่ฉายาเต็ม ๆ ของเธอคือแม่ม่ายพิษแดง

วิชาพิษแดงเป็นหนึ่งในการใช้พลังผ่านทางกฎแห่งสสาร ซึ่งมันสามารถเปลี่ยนโมเลกุลของน้ำให้กลายเป็นพิษอันรุนแรงได้

ไม่ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งแค่ไหนแต่ทุกคนก็จะตายในทันที หากสัมผัสพิษในแม่น้ำต่อเนื่องเป็นเวลา 3 วินาที วิดโดว์จึงว่ายน้ำไปมาอย่างพลิ้วไหวเพื่อรอดูเซี่ยเฟยที่กำลังถูกพิษของเธอกัดกร่อนจนตาย

อย่างไรก็ตามรอยยิ้มของเธอก็ถูกหยุดชะงักไปอย่างฉับพลัน เพราะเซี่ยเฟยกำลังพุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ และเสือกแทงดาบสีแดงมาด้านหน้าอยู่ห่างจากปลายจมูกของเธอไม่ถึง 15 เซนติเมตรเท่านั้น

แม้แต่ภายในแม่น้ำที่กลายเป็นสีแดงฉาน บลัดบิวเทียสก็ยังคงมีสีแดงอย่างโดดเด่น และถึงแม้ว่าวิธีการของวิดโดว์จะร้ายกาจมาก แต่น่าเสียดายที่ศัตรูของเธอในคราวนี้คือนักรบจากตระกูลสกายวิง

พิษของเธอจำเป็นจะต้องใช้เวลาออกฤทธิ์นานถึง 3 วินาที ซึ่งถ้าหากว่าเซี่ยเฟยไม่สามารถสังหารศัตรูได้ในเวลานานขนาดนี้ เขาก็ไม่สมควรจะเรียกตัวเองว่านักรบความเร็วสูงแล้ว

ฉัวะ!

ดาบสีแดงอันสวยงามปาดผ่านลำคอวิดโดว์ไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้เลือดของเธอถูกดูดซับผ่านบลัดบิวเทียสกลายเป็นเพียงแค่ซากศพอันเหี่ยวเฉาที่ลอยเคว้งอยู่ภายในแม่น้ำ

การลงมือของเซี่ยเฟยใช้เวลาเพียงแค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้น แล้วมันก็เป็นการจู่โจมใส่จุดตายก่อนที่จะถอยกลับมาได้อย่างฉับพลัน

เมื่อชายหนุ่มกระโจนขึ้นมาจากน้ำ เขาก็รีบหยิบน้ำยาขวดสีทองออกมาดื่มลงไปในปาก

วินาทีต่อมาร่างของชายหนุ่มก็ปรากฏออกห่างจากสนามรบไกลกว่า 5 กิโลเมตร โดยที่ทั่วทั้งร่างของเขาถูกเปลี่ยนกลายเป็นสีแดงเนื่องจากปนเปื้อนไปด้วยพิษของวิดโดว์ อย่างไรก็ตามเมื่อยาแก้พิษเริ่มออกฤทธิ์แล้วร่างของเขาก็ค่อย ๆ กลับมาเป็นปกติในเวลาเพียงแค่ไม่นาน

“แกคงไม่รู้สินะว่าฉันเป็นนักปรุงยา” เซี่ยเฟยตะโกนหลังจากจัดการเรื่องทุกอย่างเสร็จสิ้นในเวลาไม่เกิน 2 วินาที

ในช่วงเวลานี้เขาทั้งสามารถสังหารศัตรู, หลบหนีจากสนามรบและถอนพิษออกไปได้ทั้งหมด มันจึงทำให้แผนการของวิดโดว์ไม่สามารถสร้างอันตรายให้กับเซี่ยเฟยได้เลยแม้แต่นิดเดียว

อย่างไรก็ตามเสียงตะโกนของชายหนุ่มมันก็ดังมากคล้ายกับว่าเขาไม่ได้พูดกับวิดโดว์ที่ตายไปแล้ว แต่กำลังพูดกับใครบางคนที่กำลังสะกดรอยตามเขามาจนถึงบริเวณนี้

แปะ ๆ ๆ

เสียงปรบมือดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะมีคน 3 คนเดินออกมาจากป่าสองฟากฝั่งของแม่น้ำ และแน่นอนว่าพวกเขาย่อมไม่ใช่ใครอื่นนอกเสียจาก 3 ใน 4 นักฆ่าพิการที่ยังเหลือ

นี่คือสาเหตุที่เขาหยุดคิดในก่อนหน้านี้ เพราะศัตรูไม่ได้มีเพียงหญิงม่ายในน้ำเพียงคนเดียวเท่านั้น แต่มันยังมีคนอื่น ๆ ที่ยังคอยซุ่มโจมตีอยู่อีกด้วย

“การสังเกตของคุณช่างดีจริง ๆ คุณคงรู้อยู่แต่แรกแล้วสินะไม่ว่าคุณจะเดินทางไปทางไหนคุณก็คงจะเจอกับพวกเรา 1 ใน 4 คนอยู่ดี คุณเลยเลือกบุกโจมตีไปทางคนที่อ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเรา คุณมั่นใจว่าความเร็วของคุณสามารถเอาชนะพิษของวิดโดว์ได้”

“ยิ่งไปกว่านั้นการโจมตีของคุณยังประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี เพราะคุณทั้งสังหาร, ถอยออกมาและล้างพิษทั้งหมดได้ในระยะเวลาอันรวดเร็ว ทำให้แผนการที่พวกเราวางไว้พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ คนตาบอดคนนี้ขอชื่นชมว่าการคำนวณและการตัดสินใจของคุณเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ” บลายกล่าวอย่างชื่นชม

เซี่ยเฟยขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างเย็นชาโดยไม่ถอยและไม่พูดอะไรตอบกลับไป

เลมกับเดฟต่างก็ขมวดคิ้วขึ้นมาพร้อม ๆ กัน เพราะเมื่อเซี่ยเฟยถอยห่างออกมา มันก็ทำให้ชายหนุ่มหลุดรอดไปจากการปิดล้อมของพวกเขาแล้ว

“คนตาบอด, ขาพิการ, เป็นใบ้กับแม่ม่ายมารวมตัวกันงั้นเหรอ? พวกแกทำให้ฉันนึกถึงประโยคเด็ดประโยคหนึ่งในอดีตขึ้นมาเลย” เซี่ยเฟยเหลือบสายตามองไปที่ศัตรูทีละคน ขณะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

“ประโยคอะไร?” บลายถามด้วยรอยยิ้ม

“กระทืบคนง่อย ด่าคนใบ้ ปล้นบ้านแม่ม่าย สอยไข่คนตาบอด” เซี่ยเฟยกล่าวพร้อมกับเผยรอยยิ้มที่มุมปาก

คำพูดจาดูถูกของเซี่ยเฟยทำให้นักฆ่าพิการอีกสามคนต่างก็ขมวดคิ้วขึ้นมาด้วยความโกรธ โดยเฉพาะบลายที่แต่เดิมเต็มไปด้วยความสงบ แต่คำพูดของชายหนุ่มกลับทำให้เขารู้สึกโกรธจัด จนทำให้เขากำไม้เท้าแน่นเผยให้เห็นเส้นเลือดทั่วทั้งแขน

“แกจะรังแกคนพิการมากเกินไปแล้ว! แต่แกพูดผิดไปอย่างหนึ่งถึงแม้พวกเราจะมีคนตาบอดแต่เขายังมีไข่” เลมตะโกนตอบกลับไปอย่างเย็นชา

“แน่ใจเหรอว่าเขามีไข่?” เซี่ยเฟยกล่าวพร้อมกับเผยรอยยิ้มขึ้นมาจาง ๆ

“เอ่อ…”

เลมกับเดฟหันไปมองบลายในเวลาเดียวกัน ก่อนที่พวกเขาจะเห็นสหายกำลังตัวสั่นด้วยความโกรธ

ในเวลาปกติพวกเขาไม่ได้รวมตัวกันแบบนี้ เพียงแต่พวกเขารู้จักกันมานานหลายปีคนอื่นจึงเรียกรวมกลุ่มพวกเขาว่า 4 นักฆ่าพิการเท่านั้น

อย่างไรก็ตามถึงแม้พวกเขาจะรู้จักกับบลายมาอย่างเนิ่นนาน แต่พวกเขาก็ไม่เคยสังเกตเห็นเรื่องนี้เลย แต่เซี่ยเฟยกลับสามารถสังเกตเห็นความผิดปกติส่วนอื่นของบลายได้ในเวลาเพียงแค่พริบตา

เพียงแค่ได้เห็นปฏิกิริยาของบลาย สหายอีกสองคนก็สามารถสรุปได้แล้วว่าสิ่งที่เซี่ยเฟยพูดมันคือความจริง

ชายหนุ่มคนนี้สามารถพูดจาแทงใจดำศัตรูได้ทุกคน แม้แต่บลายที่มีนิสัยใจเย็นมากที่สุดก็ถูกยั่วยุจนทำให้แทบจะกลายเป็นบ้า

หลังจากส่งเสียงฮัมเพลงขึ้นมาเล็กน้อย เซี่ยเฟยก็หายตัวไปจากตำแหน่งเดิมอย่างรวดเร็ว

เดฟชะงักค้างไปครู่หนึ่งก่อนที่เขาคิดว่าจะรีบวิ่งไล่ตามชายหนุ่มไปในทันที แต่บลายกลับพูดขัดขึ้นมาซะก่อน

“ถ้าแม้แต่ฉันที่อ่านสถานการณ์ได้ดีที่สุดยังไม่เลือกไล่ตามเขาไป การที่นายพยายามจะไปจากที่นี่มันก็มีแต่การพยายามฆ่าตัวตายเท่านั้นแหละ”

คนใบ้หยุดชะงักค้างไปอย่างกะทันหัน ก่อนที่เขาจะได้เห็นว่าชายตาบอดกับสหายที่นั่งรถเข็นได้หายตัวไปจากตำแหน่งเดิมแล้ว

เดฟกระทืบเท้าอย่างอึดอัดใจ เพราะเขาถูกเซี่ยเฟยดูถูกอย่างเหยียดหยาม แต่เขากลับไม่สามารถโต้ตอบอะไรกลับไปได้เลยแม้แต่คำเดียว

การเผชิญหน้าครั้งแรกระหว่างเซี่ยเฟยกับ 4 นักฆ่าพิการจบลงด้วยชัยชนะของชายหนุ่มอย่างสมบูรณ์ เพราะเขาสามารถสังหารหญิงม่ายลงไปได้ และทำให้นักฆ่าอีกสามคนต้องกลับไปเตรียมแผนการจัดการกับเขาใหม่อีกครั้ง

“เผ่าเทพเป็นที่ที่แปลกดีจริง ๆ” เซี่ยเฟยพึมพำพร้อมกับออกวิ่งไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว

ในอดีตถ้าหากเขาพบเจอกับสถานการณ์แบบนี้ โอโร่คงจะออกมาพูดคุยกับเขาแล้ว แต่ในวันนี้สิ่งที่ชายหนุ่มทำได้มีเพียงการพูดคุยกับตัวเองเท่านั้น

“เฮ้อ! ฉันไม่คุ้นกับการอยู่คนเดียวจริง ๆ รีบหาที่ฝึกดีกว่า ศัตรูที่นี่มีแต่ระดับราชันย์ฉันคงจะต้องรีบพัฒนาตัวเองโดยเร็วที่สุด”

—

ในระหว่างที่เซี่ยเฟยกำลังนึกถึงโอโร่ มันก็กำลังมีคนพูดถึงเขาในแดนเนรเทศอันห่างไกลจากเผ่าเทพอยู่เหมือนกัน

“ในที่สุดฉันก็ได้เกิดใหม่แล้ว!” มนุษย์ร่างเปลือยคนหนึ่งกำลังคลานออกมาจากบ่อโคลน ก่อนที่เขาจะชูแขนชูขาตะโกนเข้าใส่ดวงอาทิตย์

ท่าทางของชายคนนี้เต็มไปด้วยความตื่นเต้น แต่ถ้าหากว่าใครได้มาเห็นชายคนนี้โดยบังเอิญ พวกเขาก็คงคิดว่าตัวเองกำลังพบกับคนบ้า

อย่างไรก็ตามเมื่อชายหนุ่มคนนี้เช็ดคราบโคลนออกไปจากร่างกาย เขาก็ต้องมองดูผิวพรรณอันเรียบเนียนของตัวเองพร้อมกับอ้าปากค้าง

“ขนของฉันหายไปไหน?! ขนสีทองของฉัน!!”

เริ่มแรกเสียงของชายคนนี้เต็มไปด้วยความประหลาดใจ จากนั้นมันก็เปลี่ยนกลายเป็นความเศร้าก่อนที่จะกลายเป็นความโกรธในเวลาต่อมา

“เซี่ยเฟย! ทำไมนายถึงทำกับฉันแบบนี้!!” ชายร่างเปลือยตะโกนสาปแช่งพร้อมกับชี้นิ้วไปยังดวงอาทิตย์

***************

55555555555 ไม่ใช่สิงโตขนดำแต่เป็นคนจริง ๆ ไปเลยจ้าา