บทที่ 22 หลี่ซีเฟิงซื้อบ้าน จ่ายสดซีรีส์ดาราเต็มจำนวน!

【ผู้ครอบครอง: หลี่ซีเฟิง】

【อายุ: 17】

【ระดับ: นักรบขั้นที่สองระยะหลัง】

【ค่าพลังเลือด: 820 (เทียบเท่าขั้นที่สี่ระยะเริ่มต้น)】

【แต้มสังหาร: 6042】

【เคล็ดวิชา: เคล็ดหล่อหลอมเทพเพลิงศักดิ์สิทธิ์ · ขั้นที่หนึ่ง (60%)】

【บัญชีเหรียญดาว: 300 ล้าน】

ข้อมูลที่ปรากฏอยู่นี้ คือผลลัพธ์จากการทุ่มเทของเขาตลอดสิบวันที่ผ่านมา

ไม่เพียงแต่ระดับพลังจะเลื่อนขั้น แต่แต้มสังหารก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย

ความฝันที่จะสุ่มร้อยครั้งรวดอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว

ทว่าสิ่งที่ทำให้เขามีความสุขที่สุดจริงๆ ก็คือ การได้กลายเป็น—เศรษฐีร้อยล้าน

นี่คือฉายาที่ชาติที่แล้ว หรือแม้แต่สิบชาติที่แล้ว เขาก็ไม่มีวันได้ครอบครอง

เมื่อก้าวเข้าไปในสำนักงานขาย ภาพโฮโลแกรมก็กางออกตรงหน้าทั้งสามคนทันที:

【บ้านว่างสำหรับขายในสวนสวรรค์เทียนฉยง】

ซีรีส์ดารา (รุ่นเริ่มต้น)

ราคาขาย: 120 ล้านเหรียญดาว

พื้นที่: 800 ตารางเมตร

การป้องกัน: ม่านพลังงานระดับ A (ต้านทานสัตว์ร้ายขั้นที่สี่)

อุปกรณ์: พ่อบ้านอัจฉริยะ, ห้องฝึกซ้อม, แคปซูลการแพทย์

ซีรีส์จักรวาล (รุ่นหรูหรา)

ราคาขาย: 800 ล้านเหรียญดาว

พื้นที่: 2,000 ตารางเมตร

การป้องกัน: เมทริกซ์ระดับ S (ต้านทานการโจมตีขั้นที่ห้าระยะเริ่มต้น)

อุปกรณ์: สวนลอยฟ้า, ห้องฝึกตนแรงโน้มถ่วง

ราชันแห่งเทียนฉง (รุ่นสูงสุด)

ราคาขาย: 1,000 ล้านเหรียญดาว

พื้นที่: 5,000 ตารางเมตร

การป้องกัน: โล่ระดับเจ้าเมือง (ต้านทานการโจมตีขั้นที่ห้าตอนปลาย)

อุปกรณ์: ลานฝึกซ้อมต้านแรงโน้มถ่วง, โดมระบบนิเวศ

คุณอาเห็นราคาแล้วแทบจะลมจับ ส่วนหลี่เสี่ยวอวี่เริ่มใช้นิ้วมือนับเลข: "หน่วย, สิบ, ร้อย, พัน, หมื่น..."

แม้แต่หลี่ซีเฟิงเองที่จ้องมองตารางราคาบนภาพโฮโลแกรม รูม่านตาก็หดเล็กลงเล็กน้อย

ถึงแม้ในบัญชีจะมีเงินกว่า 300 ล้านเหรียญดาว แต่การได้เห็นตัวเลขดาราศาสตร์เหล่านี้ก็ยังทำให้หัวใจเขาเต้นรัว

"นี่สินะโลกของคนรวย..." เขาแอบเดาะลิ้นในใจ

ภาพตอนที่เขานั่งปั่นงานหน้าคอมพิวเตอร์ในชาติก่อนผุดขึ้นมาในหัว ตอนนั้นแม้แต่ค่าเช่าห้องยังต้องคำนวณอย่างละเอียดถี่ถ้วน

"สวัสดีค่ะทั้งสามท่าน ไม่ทราบว่ามาดูบ้านหรือเปล่าคะ?"

เสียงใสของหญิงสาวขัดจังหวะความคิดของเขา

หญิงสาวในชุดทำงานสีน้ำเงินเข้มเดินเยื้องย่างเข้ามา บนป้ายชื่อที่หน้าอกเขียนว่า "ที่ปรึกษาอาวุโส · ซูหย่า"

เธอแต่งหน้าอย่างประณีต มุมปากประดับด้วยรอยยิ้มตามมาตรฐาน แต่หลังจากเห็นการแต่งกายที่แสนธรรมดาของทั้งสามคน แววตาของเธอก็ฉายแววดูแคลนออกมาวูบหนึ่งอย่างยากจะสังเกตเห็น

"ใช่ครับ" หลี่ซีเฟิงดึงสติกลับมา "พวกเราอยากดูซีรีส์ดารา"

รอยยิ้มของซูหย่าชะงักไปครู่หนึ่ง: "ซีรีส์ดารารุ่นเริ่มต้นราคา 120 ล้านเหรียญดาวค่ะ เงินดาวน์ต้องใช้..."

"ผมทราบราคาแล้วครับ" หลี่ซีเฟิงพูดขัดเธอ พร้อมกับเรียกยอดเงินคงเหลือในบัญชีออกมาโชว์

ตัวเลขยาวเหยียดที่ปรากฏบนหน้าจอโฮโลแกรมทำให้ซูหย่าถึงกับพูดไม่ออกในทันที

คุณอาและหลี่เสี่ยวอวี่เองก็ยืนอึ้งอยู่ที่เดิม

"เสี่ยว... เสี่ยวเฟิง..." คุณอาเสียงสั่น "เงินนี่มัน..."

"เงินจากการรับภารกิจน่ะครับ" หลี่ซีเฟิงยิ้มตอบ

ริมฝีปากของคุณอาสั่นระริก เห็นได้ชัดว่าเธอไม่เชื่อคำอธิบายนี้ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามต่อ

เพราะใครบ้างจะไม่มีความลับ?

ซูหย่ารีบปรับสภาวะอารมณ์ รอยยิ้มตามหน้าที่กลับมาประดับบนใบหน้าอีกครั้ง: "คุณชายตั้งใจจะผ่อนชำระ หรือว่า..."

เมื่อได้ยินคำนี้ หลี่ซีเฟิงก็ขมวดคิ้ว

ผมเอายอดเงิน 300 ล้านให้คุณดูขนาดนี้แล้ว ยังจะถามคำถามระดับต่ำแบบนี้อีกเหรอ?

ผ่อน?

ชาตินี้ไม่มีทางผ่อนเด็ดขาด!

พอคิดถึงตรงนี้ เขาก็พลันนึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังมีหนี้สินเชื่อนักรบที่สมาพันธ์เอชอาร์ที่ยังไม่ได้ชำระ

ดูท่าคงต้องหาเวลาไปจ่ายคืนซะแล้ว

จากนั้น เขาก็หยิบบัตรสีดำทองออกมาจากกระเป๋า วางลงบนเคาน์เตอร์รับรองเบาๆ แล้วเอ่ยเรียบๆ ว่า:

"จ่ายสดเต็มจำนวน"

วินาทีต่อมา เสียงบัตรที่กระทบกับเคาน์เตอร์ไม่ได้ดังมากนัก แต่มันกลับเหมือนเสียงอัสนีบาตที่ระเบิดกึกก้องไปทั่วทั้งโถง

สีหน้าของซูหย่าแข็งค้างไปทันที ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงจนแทบจะยืนไม่อยู่

"นี่... นี่มัน..." เธอเสียงสั่น สองมือนิ่งค้างกลางอากาศไม่กล้าแม้แต่จะสัมผัสบัตรใบนั้น

บนผิวบัตรสีดำทองมีลวดลายลับไหลเวียนอยู่ ตราสัญลักษณ์ของสมาพันธ์เอชอาร์สะท้อนแสงเย็นเยียบภายใต้แสงไฟ

นี่คือบัตรสิทธิ์ระดับสูงสุดที่แม้แต่หัวหน้าของหัวหน้าเธอก็ยังไม่มีคุณสมบัติที่จะได้สัมผัส

"โปรด... โปรดรอสักครู่นะคะ!" ซูหย่าแทบจะวิ่งหนีออกไปทันที

หลี่เสี่ยวอวี่ดึงชายเสื้อพี่ชายพลางกระซิบถาม: "พี่คะ บัตรใบนั้น..."

"ชู่ว" หลี่ซีเฟิงทำสัญญาณให้เงียบ "ไว้กลับบ้านแล้วค่อยคุยกัน"

ไม่ถึงหนึ่งนาที ผู้บริหารระดับสูงของสำนักงานขายทั้งหมดก็รุดออกมา ผู้จัดการใหญ่รีบวิ่งหน้าตั้งเข้ามา เหงื่อเม็ดเป้งบนหน้าผากส่องประกายวาววับภายใต้แสงไฟ

"ท่านผู้ทรงเกียรติครับ!" เขาค้อมตัวลงเก้าสิบองศา "ไม่ทราบว่าท่านจะมาเยือนที่นี่จริงๆ ต้องขออภัยที่..."

"ดำเนินเรื่องเลยเถอะครับ" หลี่ซีเฟิงขัดคำเยินยอของเขา "ผมต้องการซีรีส์ดาราหลังนั้น"

สีหน้าของผู้จัดการใหญ่เปลี่ยนไปเล็กน้อย: "ท่านครับ ด้วยฐานะของท่าน จะไปพักซีรีส์ดาราได้อย่างไร? ต้องเป็นราชันแห่งเทียนฉงสิครับถึงจะ..."

"ผมบอกแล้วไง ซีรีส์ดารา" น้ำเสียงของหลี่ซีเฟิงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยอำนาจที่ไม่อาจขัดขืน

ผู้จัดการใหญ่ปาดเหงื่อเย็น: "ครับๆ... แต่ตามระเบียบแล้ว สมาชิกบัตรสีดำทองสามารถรับได้ฟรี..."

"ไม่จำเป็นครับ" หลี่ซีเฟิงส่ายหน้า "ผมจะจ่ายเต็มจำนวน"

การตัดสินใจนี้ทำให้ทุกคนในที่นั้นอึ้งไปตามๆ กัน

คุณอาร้อนใจจนดึงแขนเสื้อเขาไม่หยุด "เสี่ยวเฟิง! ในเมื่อรับฟรีได้แล้วทำไม..."

"ของบางอย่าง ซื้อเองสบายใจกว่าครับคุณอา" หลี่ซีเฟิงอธิบายเสียงเบา

จริงๆ แล้วเขาแค่ไม่อยากติดค้างบุญคุณสมาพันธ์เอชอาร์มากเกินไป โดยเฉพาะกับจ้าวเสวียนถิง

ผู้จัดการใหญ่ไม่กล้าซักไซ้ต่อ ทำได้เพียงพยักหน้าซ้ำๆ: "เข้าใจแล้วครับเข้าใจแล้ว! จะรีบดำเนินการให้เดี๋ยวนี้เลยครับ!"

เมื่อทำเรื่องเสร็จสิ้น กุญแจอัจฉริยะถูกส่งมอบถึงมือหลี่ซีเฟิง หลี่เสี่ยวอวี่ก็โผเข้ากอดเขาด้วยความดีใจ: "พี่คะ! พวกเรามีบ้านใหม่จริงๆ แล้วเหรอ?"

หลี่ซีเฟิงลูบผมของน้องสาว พลางมองดูดวงตาที่แดงระเรื่อของคุณอา เขารู้สึกทันทีว่าเงินก้อนนี้ช่างคุ้มค่าเหลือเกิน

"ไปกันเถอะ" เขาเก็บกุญแจ "ไปดูบ้านใหม่ของพวกเรากัน"

————

【สวนสวรรค์เทียนฉยง · วิลล่าซีรีส์ดารา】

เมื่อเครื่องล็อกประตูอัจฉริยะตรวจจับข้อมูลทางชีวภาพของหลี่ซีเฟิง ประตูโลหะผสมสีขาวนวลก็เลื่อนเปิดออกอย่างไร้เสียง แสงสีน้ำเงินที่อ่อนโยนกวาดผ่านร่างของทั้งสามคน

"ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ นายท่าน" เสียงสังเคราะห์ของหญิงสาวดังขึ้นอย่างไพเราะ "ปรับสภาพแวดล้อมสู่ระดับความสะดวกสบายสูงสุดเรียบร้อยแล้วค่ะ"

หลี่เสี่ยวอวี่พุ่งเข้าไปเป็นคนแรก เธอเดินเท้าเปล่ากระโดดไปมาบนพื้นอัจฉริยะที่ส่งแสงสว่างออกมา: "พี่คะ! พื้นนี่เปลี่ยนสีได้ด้วย!"

คุณอายืนอึ้งอยู่หน้าประตูไม่กล้าก้าวเดิน กลัวว่าจะทำพื้นผิวที่เงาวับจนมองเห็นเงาคนนั้นเปื้อน

สายตาของเธอประเมินห้องนั่งเล่นที่เพดานสูงถึงหกเมตร โดมจำลองท้องฟ้าโฮโลแกรม และตู้ปลาที่กินพื้นที่ทั้งผนัง ภายในมีสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลลึกหลากสีสันว่ายวนอยู่

"นี่... นี่คือบ้านใหม่ของพวกเราจริงๆ เหรอจ๊ะ?" เสียงของคุณอาเบาจนแทบไม่ได้ยิน

หลี่ซีเฟิงมองดูท่าทางระมัดระวังของคุณอาแล้วรู้สึกจุกในอกขึ้นมาทันที

เขาจับมือที่หยาบกร้านของคุณอาไว้อย่างแผ่วเบา: "คุณอาครับ ต่อไปที่นี่คือบ้านของเรา คุณอาอยากจะจัดวางตรงไหนยังไงก็ได้ตามใจเลยครับ"

พ่อบ้านอัจฉริยะเคลื่อนตัวเข้ามาได้จังหวะพอดี ตัวเครื่องทรงกลมกะพริบแสงสีน้ำเงิน: "ตรวจพบสมาชิกใหม่ กำลังบันทึกข้อมูลทางชีวภาพค่ะ คุณผู้หญิงคะ คุณผู้หญิงชอบการตกแต่งสไตล์ไหนคะ? คลาสสิก, ทันสมัย หรือว่า..."

"เอ่อ... แบบไหนก็ได้จ้ะ..."

คุณอากุมชายผ้ากันเปื้อนอย่างเคอะเขิน

หลี่ซีเฟิงมองภาพนี้ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

เขานึกถึงอพาร์ตเมนต์วอเฟิงที่แออัด นึกถึงตอนที่คุณอาไม่กล้าเปิดแอร์ในฤดูร้อนเพียงเพื่อจะประหยัดค่าไฟ

เพลิงศักดิ์สิทธิ์ในร่างกายแผ่ความร้อนออกมาจางๆ ราวกับจะตอบรับอารมณ์ของเขา

"พี่คะ! มาดูนี่เร็ว!" เสียงของหลี่เสี่ยวอวี่ดังมาจากชั้นสอง "ห้องนี้มีภาพฉายดวงดาวด้วย!"

เมื่อเดินตามบันไดวนขึ้นไป หลี่ซีเฟิงเห็นน้องสาวกำลังกลิ้งไปมาบนเตียงในห้องนอนที่กว้างขวาง

บนเพดานทั้งแถบเป็นภาพฉายท้องฟ้าจำลองที่เปลี่ยนกลุ่มดาวไปตามการเคลื่อนไหวของเธอ

"แล้วก็นี่ด้วยค่ะ!" หลี่เสี่ยวอวี่พุ่งไปที่ข้างเตียงแล้วกดปุ่ม ทันใดนั้นเตียงทั้งหลังก็เข้าสู่สภาวะลอยตัว "มันเท่สุดๆ ไปเลย!"

ในที่สุดคุณอาก็เริ่มผ่อนคลายลงบ้าง เธอใช้นิ้วลูบหน้าจออัจฉริยะที่ปรับอุณหภูมิอัตโนมัติบนกำแพง: "เสี่ยวเฟิง ของพวกนี้... จะเปลืองไฟมากไหมลูก?"

"คุณผู้หญิงโปรดวางใจค่ะ" พ่อบ้านอัจฉริยะรีบอธิบายทันที "ที่พักอาศัยแห่งนี้ใช้พลังงานจากระบบนิวเคลียร์ฟิวชันขนาดเล็ก พลังงานสามารถพึ่งพาตัวเองได้โดยสมบูรณ์ค่ะ"

หลี่ซีเฟิงพิงกรอบประตู มองดูน้องสาวที่กำลังตื่นเต้นกับการทดลองอุปกรณ์อัจฉริยะต่างๆ และมองดูคุณอาที่กำลังสำรวจบ้านใหม่ที่สำหรับเธอแล้วดูเหมือนโลกของคนต่างดาวอย่างระมัดระวัง

ความรู้สึกอิ่มเอมใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนพรั่งพรูเข้ามาในหัวใจ

เขาคิดในใจเงียบๆ ว่า "วันที่ต้องเสี่ยงตายในเขตเสื่อมสลาย ค่ำคืนที่ถูกสัตว์ร้ายข่วนจนบาดเจ็บ ทั้งหมดนั้นคุ้มค่าแล้ว"

"พี่คะ!" หลี่เสี่ยวอวี่โผเข้ากอดเขา "ขอบคุณนะคะ!"

คุณอาเดินเข้ามาหาเช่นกัน เธอใช้มือที่ขอบตาแดงระเรื่อลูบหัวเขา: "เสี่ยวเฟิงโตขึ้นแล้วจริงๆ... ถ้าพ่อกับแม่นายได้เห็น..."

เธอยังพูดไม่ทันจบ เสียงก็เริ่มสั่นเครือ

หลี่ซีเฟิงโอบกอดคุณอาและน้องสาวไว้พร้อมกัน สัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แท้จริงในอ้อมกอด

เพลิงศักดิ์สิทธิ์ไหลเวียนเงียบๆ ภายในร่างกาย ราวกับกำลังปกป้องความสุขที่ได้มาอย่างยากลำบากนี้

"อาไปเตรียมมื้อค่ำก่อนนะ" คุณอาเช็ดหัวตาแล้วหันไปทางห้องครัว ก่อนจะอุทานออกมา "ทะ... เตาที่นี่ใช้ยังไงจ๊ะ?"

พ่อบ้านอัจฉริยะรีบเคลื่อนเข้าไปหาทันที: "คุณผู้หญิงคะ นี่คือเคาน์เตอร์ปรุงอาหารควอนตัม คุณผู้หญิงเพียงแค่..."

เมื่อมองดูคุณอาที่กำลังใช้เครื่องครัวเทคโนโลยีสูงอย่างเงอะงะภายใต้คำแนะนำของพ่อบ้าน มุมปากของหลี่ซีเฟิงก็ยกยิ้มขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เขาเดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ มองดูแสงไฟระยิบระยับของเมืองที่อยู่ไกลออกไป นี่คือสิ่งที่เขาต้องการมาตลอด

"ติ๊ง——"

เครื่องสื่อสารที่ข้อมือสั่นเตือนขึ้นมา เป็นข้อความที่ส่งมาจากจ้าวเสวียนถิง:

"พรุ่งนี้ 8 โมงเช้า ที่สาขาสมาพันธ์เอชอาร์ มีเรื่องสำคัญต้องปรึกษา"

แววตาของหลี่ซีเฟิงเคร่งขรึมลงเล็กน้อย

เขารู้ดีว่า วันที่สงบสุขคงอยู่ได้ไม่นานนัก

แต่ในตอนนี้ เขาเพียงแค่อยากซึมซับช่วงเวลาของครอบครัวที่ได้มาอย่างยากลำบากนี้ให้เต็มที่

"พี่คะ! มาชิมกับข้าวฝีมือคุณแม่เร็วค่ะ!" หลี่เสี่ยวอวี่ตะโกนเรียกจากห้องอาหาร "ถึงแม้จะทำด้วยเทคโนโลยีต่างดาวก็เถอะ..."

หลี่ซีเฟิงเก็บเครื่องสื่อสาร แล้วเดินมุ่งหน้าไปที่ห้องอาหาร

"ไปเดี๋ยวนี้แหละ"

(จบบท)