บทที่ 15 แกนพลังงานไฟฟ้าอยู่ในมือ ติดตั้งปืนวัลแคนแกตลิง!

โดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

หลินโจวเบนปากกระบอกปืน เอ็ม4 เล็งไปยัง หลิวกง ชายร่างสูงโปร่งที่อยู่กระบะหลังรถกระบะซึ่งกำลังนั่งตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวเพราะขาถูกยิงจนขยับไม่ได้ เขามองดูการระเบิดพลังของพี่หู่ที่ถูกตีโต้กลับไปด้วยความตกตะลึง

ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

การยิงแบบจุดยิงสามนัด เข้าเป้าที่ศีรษะอย่างแม่นยำ

【สังหารผู้เล่น: หลิวหง】

【ได้รับ 1 คะแนน, ตรวจพบการสังหารที่ไม่ใช่ซอมบี้/มอนสเตอร์, ค่าบาป +1】

【ได้รับไอเทมดรอป: แกนพลังงานไฟฟ้า (ขนาดจิ๋ว)】

เสียงแจ้งเตือนที่เย็นชาของระบบดังขึ้น หลินโจวพลันยินดีเป็นอย่างยิ่งในใจ

แกนพลังงานไฟฟ้า?! มีอยู่จริงๆ ด้วย!

อีกทั้งเขายังคิดไม่ถึงว่าไอ้เจ้าสิ่งนี้มันดรอปจากตัวผู้เล่นได้จริงๆ ด้วยงั้นเหรอ?

ดูเหมือนว่ากฎของเกมนี้ ยังมีอีกหลายอย่างที่เขาต้องค่อยๆ ค้นหาและทำความเข้าใจ

แต่ว่า ไอ้ค่าบาปนี่มันคืออะไรกัน?

หลินโจวขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่มีเวลาให้คิดไตร่ตรองมากนัก

หลังจากกำจัดตัวปัญหาที่อาจเป็นภัยในภายหลังไปได้หนึ่งคน เขาก็ล็อกเป้าหมายไปยังพี่หู่ที่หลบอยู่หลังรถออฟโรดทันที

พรสวรรค์ของอีกฝ่ายแข็งแกร่ง อีกทั้งเจตนาฆ่าก็ชัดแจ้งแล้ว จะปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด!

หลินโจวหยิบระเบิดมือแบบป้องกันตัวไม่กี่ลูกที่เจอในช่องเก็บของท้ายรถออกมา

ดึงสลักนิรภัยออก เขาไม่จำเป็นต้องประหยัดมันเลยแม้แต่น้อย ปามันเข้าใส่บริเวณรอบๆ ซากรถออฟโรดอย่างต่อเนื่อง!

ลูกที่หนึ่ง ลูกที่สอง ลูกที่สาม... ปาเข้าไปถึงเจ็ดแปดลูกราวกับของไม่มีค่า!

บึ้ม บึ้ม บึ้ม บึ้ม——!!!

เสียงระเบิดต่อเนื่องดังสนั่นหวั่นไหว!

เปลวไฟพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เศษเหล็กปลิวว่อนไปทั่ว

รถออฟโรดที่พังยับเยินอยู่แล้วถูกระเบิดจนแหลกเป็นชิ้นๆ และเริ่มลุกไหม้อย่างรุนแรง!

"เสี่ยวอ้าย ตรวจสอบพื้นที่เป้าหมายว่ายังมีความเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตอยู่ไหม!" หลินโจวคำรามสั่ง

"กำลังสแกนค่ะ... สัญญาณชีพในตำแหน่งเป้าหมายเดิม... หายไปแล้วค่ะ"

【สังหารผู้เล่น: หลีหู่】

【ได้รับ 1 คะแนน, ค่าบาป +1】

【ได้รับเศษเสี้ยวพรสวรรค์ระดับ B (เสริมกายแกร่ง) x1】

เศษเสี้ยวพรสวรรค์งั้นเหรอ?

ดูเหมือนว่าการฆ่าผู้เล่นจะมีโอกาสได้รับเศษเสี้ยวพรสวรรค์ของอีกฝ่ายด้วย แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่พรสวรรค์ที่สมบูรณ์

หลินโจวเหลือบมองการแจ้งเตือนนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะเบนสายตาออกอย่างรวดเร็ว

เขามองดูเปลวไฟและควันหนาทึบที่พุ่งขึ้นไปบนฟ้า ได้กลิ่นไหม้เกรียมผสมกับกลิ่นคาวเลือดที่ลอยมาตามลม หลินโจวนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

นี่คือการฆ่าคนจริงๆ ครั้งแรกของเขา

แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แม้ว่ามันจะเป็นไปเพื่อการป้องกันตัวและแย่งชิงทรัพยากร แต่การลงมือปลิดชีวิตเพื่อนมนุษย์ที่ทะลุมิติมาด้วยกันถึงสองคน... ความรู้สึกนั้นมันยากที่จะบรรยายจริงๆ

ในใจไม่ได้มีความรู้สึกสะใจ มีเพียงความหนักอึ้งและความเหน็บหนาวที่บอกไม่ถูก

"ฉันมันคนเหี้ยมโหดงั้นเหรอ?" เขาถามตัวเองในใจ

ทันใดนั้นเขาก็สะบัดหัว แววตากลับมามั่นคงอีกครั้ง

"ไปตายซะเถอะ! นี่มันคือวันสิ้นโลก! จะไปมีคนดีคนเลวที่ไหนกัน! การมีชีวิตรอดและแข็งแกร่งขึ้นคือสัจธรรมเพียงหนึ่งเดียว! ความใจอ่อนมีแต่จะทำให้ตัวเองต้องตายนั่นแหละ!"

จิตใจของเขาเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบเชียบภายใต้การชะล้างของเปลวไฟและคาวเลือด

ในตอนนั้นเอง!

"ท่านผู้บัญชาการคะ! ฝูงซอมบี้ที่อยู่ชั้นใต้ดินถูกเสียงระเบิดและเสียงปืนปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้วค่ะ ซอมบี้จำนวนมากกำลังพุ่งขึ้นมาบนดิน! คาดว่าจะถึงตำแหน่งปัจจุบันภายในสามสิบวินาทีค่ะ! จำนวนโดยประมาณสี่สิบตัวค่ะ!" เสียงเตือนของเสี่ยวอ้ายดังขึ้นอย่างเร่งรีบ

ซอมบี้มาแล้ว!

แถมยังเป็นฝูงซอมบี้ที่ถูกการต่อสู้เมื่อครู่กระตุ้นจนคลั่ง!

แววตาของหลินโจวฉายแววเหี้ยมเกรียม เขาไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย กลับฉายแววความดุดันและ... ตื่นเต้น!

มาได้จังหวะพอดีเลย!

เพิ่งจะได้แกนพลังงานไฟฟ้ามา กำลังกลุ้มใจอยู่พอดีว่าไม่มีที่ให้ลองปืน

ยิ่งไปกว่านั้น พวกนี้มันคือคะแนนและชิ้นส่วนเครื่องกลที่ส่งมาให้ถึงที่ชัดๆ!

เขารีบเรียกแผงควบคุมพาหนะขึ้นมาทันที ไปที่ 【ระบบอำนาจการยิง (LV.1)】 และเลือกติดตั้งพิมพ์เขียวที่ครอบครองอยู่ 【ปืนกลหมุนลำกล้องแกตลิง M134 (ติดตั้งคงที่บนรถ)】

【ทรัพยากรที่ต้องใช้: 50 คะแนน, 30 ชิ้นส่วนเครื่องกล, นิวเคลียสเลือดกลายพันธุ์ (สีเทา) x 1, แกนพลังงานไฟฟ้า (ขนาดจิ๋ว) x 1】

【ตรวจพบว่าทรัพยากรเพียงพอ ยืนยันการติดตั้งหรือไม่?】

【เวลาติดตั้งโดยประมาณ: 8 นาที สามารถใช้คะแนนเพิ่มเพื่อเร่งความเร็วได้】

แปดนาทีเหรอ? พวกซอมบี้ไม่รอเขาหรอกนะ!

เขาเหลือบมองแผงหน้าจอส่วนตัว ก่อนหน้านี้จากการฆ่าซอมบี้รวมถึงเปิดหีบสะสมมาเรื่อยๆ ตอนนี้ในมือเขามี 64 คะแนน และ 70 ชิ้นส่วนเครื่องกล

"เพียงพอแล้ว!"

"ใช้คะแนน เร่งการติดตั้งให้เสร็จทันที!" หลินโจวตัดสินใจโดยไม่ลังเล

คะแนนถูกหักออกไปในพริบตา

เห็นเพียงบนหลังคารถบ้าน ในตำแหน่งที่ใกล้กับหน้ารถ แผ่นเกราะชิ้นหนึ่งเลื่อนเปิดออกโดยอัตโนมัติ ฐานหมุนที่แข็งแกร่งเลื่อนขึ้นมา โครงสร้างทางกลที่ซับซ้อนคลี่ตัวออก ประกอบ และล็อกเข้าที่อย่างรวดเร็ว!

ลำกล้องปืนแกตลิงทั้งหกที่ทอประกายโลหะเย็นเยียบค่อยๆ หมุนวนเพื่ออุ่นเครื่อง ปากกระบอกปืนสีดำมืดมิดชี้ตรงไปทางด้านหน้ารถ ระบบเรดาร์ควบคุมการยิงขนาดเล็กและระบบป้อนกระสุนในตัวถูกเปิดใช้งานพร้อมกัน!

สถานีอาวุธทั้งหมดเต็มไปด้วยความงดงามทางอุตสาหกรรมที่เย็นเยียบและกลิ่นอายแห่งการทำลายล้าง

【อาวุธติดตั้งบนรถ: ปืนกลหมุนลำกล้องแกตลิง M134 "ปืนวัลแคน" (ติดตั้งคงที่) ติดตั้งเสร็จสิ้น! สถานะปัจจุบัน: สแตนด์บาย สามารถควบคุมด้วยตนเองหรืออนุญาตให้เอไอช่วยควบคุมได้】

"เสี่ยวอ้าย รับช่วงต่อการควบคุมปืนวัลแคนทันที! เปิดโหมดค้นหาศัตรูอัตโนมัติ!"

"เป้าหมาย: สิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่พวกเดียวกันทุุกตัวที่เข้าใกล้รถบ้านในระยะห้าสิบเมตร! อนุญาตให้ใช้ผลลัพธ์ของพรสวรรค์ 'ระดับ SSS · พลังไร้ขีดจำกัด'!" หลินโจวออกคำสั่งรัวเร็ว

"รับทราบคำสั่งค่ะ"

"ระบบควบคุมปืนวัลแคนรับช่วงต่อเรียบร้อยแล้วค่ะ"

"เปิดใช้งานโหมดค้นหาศัตรูอัตโนมัติค่ะ"

"สร้างการเชื่อมต่อพลังงาน... กำลังปรับจูนพรสวรรค์พลังไร้ขีดจำกัด... ปรับจูนสำเร็จค่ะ"

วื้ด————!

ลำกล้องทั้งหกของปืนแกตลิงเริ่มหมุนด้วยความเร็วสูง ส่งเสียงหวีดหวิวที่ต่ำและน่าสยดสยอง ราวกับอสูรกายที่หลับใหลได้ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว

ในเวลาเดียวกัน

ตามทางออกต่างๆ ของซากสถานีสื่อสาร ฝูงซอมบี้จำนวนมากพุ่งทะลักออกมาดั่งน้ำป่าไหลหลาก!

พวกมันถูกดึงดูดด้วยเสียงและกลิ่นอายของคนเป็น พุ่งเข้าใส่รถบ้านที่เด่นตระหง่านอยู่กลางลานกว้างอย่างบ้าคลั่ง!

ซอมบี้กว่าสี่สิบตัว กลุ่มก้อนสีดำมืดมิดดูน่าสยดสยองยิ่งนัก

หลินโจวยืนอยู่ภายในรถ มองดูฝูงซอมบี้ที่ถาโถมเข้ามาผ่านหน้าจอ แล้วมองไปยังเครื่องผลิตพายุโลหะบนหลังคารถที่พร้อมจะแผลงฤทธิ์

มุมปากของเขาค่อยๆ ยกขึ้นเป็นโค้งที่เย็นเยียบ

"เสี่ยวอ้าย"

"คะ ท่านผู้บัญชาการ"

"เปิดฉากยิง"

วินาทีต่อมา——

จี๊ดดดดด————!!!!

นั่นไม่ใช่เสียงปืนธรรมดา

แต่มันคือเสียงหวีดร้องที่น่าสยดสยองราวกับเลื่อยไฟฟ้าที่กำลังฉีกกระชากแผ่นเหล็ก เมื่อลำกล้องทั้งหกที่ขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์ความเร็วสูงสาดกระสุนออกมาหลายพันนัดต่อนาที จนเสียงดังต่อเนื่องกันเป็นสายเดียว!

ตูม!!!!

งานเลี้ยงแห่งการสังหาร ได้เริ่มขึ้นแล้ว!

(จบบท)