บทที่ 14 เหตุการณ์ไม่คาดฝัน! พรสวรรค์ระดับ B : เสริมกายแกร่ง!

เมื่อได้ยินอีกฝ่ายตะโกนยอมแพ้ แววตาของหลินโจวไม่ได้ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน เขากลับยิ่งเพิ่มความระแวดระวังมากขึ้น

จิตใจคนในวันสิ้นโลกนั้นยากแท้หยั่งถึงยิ่งกว่าซอมบี้เสียอีก

เขาควบคุมปืนกล เชิดปากกระบอกปืนขึ้นเล็กน้อย เล็งไปทางห้องโดยสารของรถออฟโรด น้ำเสียงที่เย็นชาและหนักแน่นถูกส่งผ่านลำโพงขยายเสียงภายนอกของรถบ้าน:

"อยากรอดตายเหรอ? ก็ได้!"

"เอาอาวุธทั้งหมดที่มี รวมถึงของที่พวกนายได้มาจากข้างล่างนั่น โยนออกมานอกรถให้หมด! ประสานมือไว้ที่หัว แล้วค่อยๆ เดินออกมา! อย่าเล่นตลกล่ะ ฉันจ้องพวกนายอยู่!"

เขาเห็นอย่างชัดเจนว่าชายร่างกำยำคนนั้นมีปืนอยู่ในมือ

ภายในรถออฟโรด พี่หู่สีหน้าเปลี่ยนไปมา

อีกฝ่ายระมัดระวังตัวมาก และดูเหมือนจะไม่ยอมเข้าใกล้โดยง่าย

"พี่ชาย! พวกเราจะยอมยกของให้ ยอมส่งอาวุธให้ด้วย ไว้ชีวิตพวกเราเถอะนะ!" พี่หู่ตะโกนอ้อนวอนเสียงดัง พลางส่งสายตาเป็นสัญญาณให้หลิวกงอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน เขาก็โยนปืนกลมือ MP5 ออกมาจากหน้าต่างรถที่แตกละเอียด มันตกลงบนพื้นดินที่ห่างออกไปไม่กี่เมตร

ท่าทางของเขาดูยอมจำนนเป็นอย่างดี

หลิวกงที่อยู่กระบะหลังรถกระบะก็ฝืนทนความเจ็บปวด โยนเครื่องตรวจจับที่ดูซอมซ่อและมีดพกประจำตัวออกมา พร้อมกับตะโกนเสียงหลง: "ของ... ของอยู่ที่ฉัน!"

"มันเป็นกล่องสี่เหลี่ยมที่มีแสงสว่าง!"

"ขาของฉันบาดเจ็บ ขยับไม่ได้... รบกวนคุณช่วย..."

เขาพูดไม่ทันจบ แต่เจตนาชัดเจนมาก คือต้องการให้อีกฝ่ายเข้ามาใกล้หรือลดการระแวดระวังลง

หลินโจวหัวเราะเย็น ไม่หวั่นไหวไปกับคำพูดเหล่านั้นแม้แต่น้อย:

"เลิกพูดจาไร้สาระ! โยนของออกมา!"

"ส่วนคนน่ะ คลานออกมา! ฉันจะนับถึงสาม!"

"หนึ่ง!"

นิ้วของเขาแตะลงบนไกปืนอีกครั้ง ปืนกลส่งเสียงขึ้นลำเบาๆ เป็นการข่มขู่ที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจ

พี่หู่รู้ดีว่าคงประวิงเวลาต่อไปไม่ได้แล้ว

อีกฝ่ายไม่หลงกลง่ายๆ เลย

แววตาของเขาฉายประกายเหี้ยมเกรียม รู้ดีว่าต้องสู้ตายเท่านั้น!

โชคดีที่เขายังมีไพ่ตายอยู่!

"สอง!" เสียงนับถอยหลังของหลินโจวเปรียบเสมือนเสียงเรียกจากยมทูต

"ลงมือ!" พี่หู่คำรามเสียงต่ำออกมา ไม่ใช่บอกหลินโจว แต่บอกกับตัวเอง!

ทันใดนั้น กล้ามเนื้อทั่วร่างของเขาพุ่งขยายขึ้น เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาราวกับรากไม้ภายใต้ผิวหนัง

กลิ่นอายที่ไร้รูปร่างระเบิดออกมาจากตัวเขา!

ร่างกายของเขาขยายใหญ่และสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า!

แกร๊กๆๆ!!!

เสียงกระดูกลั่นดังระรัวขึ้น

ชายที่เดิมทีก็บึกบึนอยู่แล้ว พลันมีความสูงพุ่งพรวดทะลุสองเมตรกว่า จนเสื้อนอกที่สวมอยู่ฉีกขาดออกจากกัน กล้ามเนื้อแขนและขาที่โผล่พ้นเสื้อผ้าออกมาดูโปนพอง เต็มไปด้วยพละกำลังที่พร้อมจะระเบิดออกมา!

แม้แต่ใบหน้าที่มีเนื้อเยอะก็ยิ่งดูดุดันน่าสยดสยอง ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดง

【ระดับ B · เสริมกายแกร่ง】!

ในช่วงเวลาสั้นๆ สมรรถภาพร่างกายทุกด้านจะเพิ่มขึ้นถึงสามเท่า!

นี่คือสิ่งที่เขาภาคภูมิใจที่สุด!

"สาม!" หลินโจวนับถอยหลังจบ แต่เขาก็ต้องชะงักไปครู่หนึ่งกับภาพความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นตรงหน้า

พรสวรรค์งั้นเหรอ? แถมยังเป็นพรสวรรค์สายเสริมพลังด้วย!

"โฮก——!" พี่หู่ส่งเสียงคำรามที่ฟังดูไม่เหมือนเสียงมนุษย์ เขาพุ่งชนประตูรถที่ใกล้จะพังอยู่แล้วให้เปิดออก แล้วพุ่งตัวออกมาดั่งหมีป่าคลั่ง มุ่งตรงมายังรถบ้านด้วยความเร็วสูง!

ความเร็วของเขาน่าเหลือเชื่อมาก ภายใต้การเสริมพลังสามเท่า ระยะทางไม่กี่สิบเมตรสำหรับเขาดูเหมือนจะไปถึงได้เพียงแค่ชั่วพริบตา!

เขาวิ่งไปพลางแผดร้องอย่างบ้าคลั่ง หวังจะใช้คำพูดรบกวนสมาธิของหลินโจว: "ไอ้หนู! ฉันขอพนันเลยว่าในปืนของแกไม่มีกระสุนเหลือแล้ว! ไปตายซะเถอะ! ฮ่าๆๆ!"

หลินโจว: "???"

พนันกับผีน่ะสิ!

แกนึกว่าตัวเองเป็นพระเอกหนังแอ็กชั่นหรือไง?!

ฉันมีพลังไร้ขีดจำกัดนะเว้ย ล้อเล่นหรือไง?!

หลังจากชะงักไปครู่สั้นๆ แววตาของหลินโจวก็วาวโรจน์ด้วยความเหี้ยมเกรียม เขาเหนี่ยวไกค้างไว้ทันทีโดยไม่ลังเล!

"ดัด ดัด ดัด ดัด ดัด——!!!"

M249 ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวอีกครั้ง!

ห่ากระสุนที่หนาแน่นยิ่งกว่าเดิมสาดซัดเข้าใส่รถถังมนุษย์ที่กำลังพุ่งเข้ามาอย่างไม่ลืมหูลืมตา!

ร่างกายที่กำลังพุ่งมาของพี่หู่ชะงักวูบ!

"โธ่เอ๊ย! ไอ้บ้านี่มันมีกระสุนยิงไม่หมดหรือไงวะ?"

เห็นได้ชัดว่าเขาประเมินความต่อเนื่องและความหนาแน่นของอำนาจการยิงปืนกลต่ำไป และประเมินความสามารถในการป้องกันของร่างกายที่เสริมพลังแล้วสูงเกินไป!

พึ่บๆๆๆ!

กระสุนเจาะเข้าใส่กล้ามเนื้อที่ตึงแน่นราวกับเหล็กกล้า แต่มันไม่ได้ทะลุเข้าไปในทันที กลับฝังจมลงไป หรือบางส่วนก็ถูกกล้ามเนื้อและกระดูกที่เสริมพลังแล้วดีดกระเด็นออกมา!

แต่พลังระดับสามเท่าก็ไม่ได้หมายความว่าจะคงกระพัน!

ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นพล่าน บาดแผลจากกระสุนเริ่มระเบิดออกตามร่างกายของเขาไม่หยุด!

"อ๊ากกก——!"

พี่หู่ร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด ท่าทางการบุกถูกขัดจังหวะอย่างรุนแรง แต่เขากลับยังไม่ล้มลง!

อาศัยจิตใจที่เข้มแข็งและความสามารถในการลดทอนความเจ็บปวดจากพรสวรรค์ เขาฝืนทนต่อห่ากระสุนและพุ่งไปข้างหน้าได้อีกไม่กี่ก้าว

ในขณะเดียวกัน เขาก็เหวี่ยงก้อนซีเมนต์ขนาดเท่ากะละมังที่อยู่ข้างทางออกไปสุดแรงเกิด มุ่งเป้าไปที่ตำแหน่งห้องโดยสารของรถบ้าน!

ฟึ่บ——!

ก้อนซีเมนต์พุ่งมาพร้อมกับเสียงแหวกอากาศที่น่าสยดสยอง!

รูม่านตาของหลินโจวหดวูบ เขาไม่มีทางตอบโต้ได้ทันเลย!

ทว่า ในตอนนั้นเอง เสียงเอไอของเสี่ยวอ้ายก็ดังขึ้นทันควัน:

"ตรวจพบอันตราย เปิดใช้งานโหมดป้องกันอัตโนมัติค่ะ"

สิ้นเสียงแจ้งเตือน ตัวรถทั้งคันก็หักเลี้ยวเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว

โครม!!!

ก้อนซีเมนต์กระแทกเข้าที่ด้านข้างของรถบ้านอย่างจังจนเกิดเสียงดังสนั่น ทิ้งรอยบุบขนาดลึกและรอยร้าวที่แตกกระจายคล้ายใยแมงมุมเอาไว้! ตัวรถสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

และในช่วงจังหวะที่ชะงักไปนั้นเอง พี่หู่ก็ได้อาศัยโอกาสม้วนตัวหลบไปหลังซากรถออฟโรดได้อย่างทุลักทุเล เขาหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดคำโต ตามร่างกายมีรอยกระสุนหลายจุดที่มีเลือดไหลซึม แต่แววตายังคงดุดันเหี้ยมเกรียม

เขารู้ดีว่าการบุกจู่โจมเมื่อครู่นี้ล้มเหลว เพราะอำนาจการยิงของอีกฝ่ายรุนแรงและต่อเนื่องเกินไป

"บ้าจริง... พลาดไปแล้ว..." พี่หู่กัดฟันกรอด เขารู้สึกได้ว่าผลของพรสวรรค์กำลังจางหายไปอย่างรวดเร็ว ความเจ็บปวดและความอ่อนแรงเริ่มเข้าจู่โจมไปทั่วร่าง

ภายในรถบ้าน หลินโจวเองก็เหงื่อตกกับความแข็งแกร่งและการระเบิดพลังที่เหนือคาดของอีกฝ่าย

พละกำลังมหาศาลจริงๆ! เกือบไปแล้ว!

พรสวรรค์ระดับ B ที่เสริมสมรรถภาพร่างกายถึงสามเท่า ไม่ควรดูเบาเลยจริงๆ! เกือบจะถูกพลิกเกมเสียแล้ว!

เขารีบปรับทิศทางปากกระบอกปืน เล็งไปที่ซากรถออฟโรด เตรียมสาดกระสุนกดดัน ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้พักหายใจหรือลุกขึ้นมาอาละวาดได้อีก

ในเวลาเดียวกัน เขาก็คำรามสั่งการเสียงต่ำ:

"เสี่ยวอ้าย! เตรียมโหมดพุ่งชน!"

"ถ้าเขากล้าโผล่หัวออกมาอีก หรือถ้าไอ้เจ้าคนผอมนั่นมีความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ ให้พุ่งชนเข้าไปเลย! ไม่ต้องออมมือ!"

"รับทราบคำสั่งค่ะ กำลังเตรียมโมดูลพุ่งชนค่ะ" เสี่ยวอ้ายตอบรับอย่างราบเรียบ

แววตาของหลินโจวเย็นเยียบ นิ้วเหนี่ยวไกปืนไว้อย่างมั่นคง

ครั้งนี้ เขาจะไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายอีกเป็นอันขาด

ยอมแพ้งั้นเหรอ? แสดงเก่งใช้ได้เลยนี่

แต่ตอนนี้ เขาเพียงแค่ต้องการฝังไอ้ตัวอันตรายสองคนนี้ พร้อมกับพรสวรรค์และความคิดชั่วร้ายของพวกมัน ให้จมอยู่ใต้ซากปรักหักพังแห่งนี้ตลอดกาล

แน่นอนว่า ก่อนหน้านั้น เขาต้องชิงเอาแกนพลังงานไฟฟ้ามาให้ได้เสียก่อน

(จบบท)