ตอนที่ 529 พายุมิติปิดล้อม

ตอนที่ 529 พายุมิติปิดล้อม

นักรบทุกคนต่างก็จับจ้องมองมายังเซี่ยเฟยเป็นตาเดียวกัน เพราะเขาไม่เข้าใจว่าหยูชิชิเป็นศัตรูกับคนต่ำต้อยอย่างเซี่ยเฟยได้ยังไง แต่ตราบใดก็ตามที่พวกเขาได้มีโอกาสแต่งงานกับคุณหนูคนนี้ เหตุผลพวกนั้นมันก็ไม่จำเป็นสำหรับพวกเขาแล้ว

อย่างไรก็ตามคำพูดเรื่องแต่งงานก็ทำให้ใบหน้าของหยูชิชิกลายเป็นสีแดง เพราะถึงแม้ว่าเธอจะเป็นผู้หญิงที่มีนิสัยป่าเถื่อน แต่ท้ายที่สุดเธอก็ยังคงเป็นหญิงสาวที่ไม่เคยสัมผัสกับบุรุษมาก่อน ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องปกติที่เธอจะรู้สึกอายเมื่อมีใครมาพูดกับเธอในเรื่องแต่งงาน

“มองอะไร? อยากมีปัญหากับฉันงั้นเหรอ?!” หยูชิชิพูดขึ้นมาอย่างโมโหเมื่อได้เห็นผู้คนบริเวณนั้นกำลังจับจ้องมาทางเธอ

แน่นอนว่าทุกคนย่อมรู้สึกหวาดกลัวปีศาจน้อยตัวนี้ในทันที และพวกเขาก็ไม่กล้าที่จะยั่วยุหยูชิชิอีกต่อไป

‘หยูไท่โจว ไอ้สารเลว! นี่แกกล้าคิดเรื่องนั้นขึ้นมาได้ยังไง’ หยูชิชิคิดในใจอย่างโกรธแค้น

—

เหตุการณ์ปัจจุบันทำให้เซี่ยเฟยขมวดคิ้วอย่างเคร่งเครียด เพราะนักสู้ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามคือกลุ่มนักสู้ที่ได้เข้ามาในแอ่งน้ำเป็นครั้งที่ 2 ดังนั้นนักสู้ทุกคนจึงต่างก็ล้วนแล้วแต่มีพลังการต่อสู้เหนือกว่าเขา

เมื่อได้เห็นว่าคนกลุ่มนี้เตรียมพร้อมที่จะเริ่มโจมตี เซี่ยเฟยก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างจริงจังในฉับพลัน

ดาบดราก้อนสเกลแตกกระจายออกเป็นใบดาบ 108 ชิ้นพุ่งจู่โจมไปในทุกทิศทาง เพื่อพยายามดึงความสนใจของทุกคนเอาไว้ จากนั้นเขาก็หันหลังเพื่อวิ่งหนีไปด้วยความเร็วสุดกำลัง

นักสู้ฝั่งตรงข้ามต่างก็รีบใช้กฎแห่งมิติเพื่อสกัดกั้นการโจมตีของเซี่ยเฟย แต่พวกเขาไม่ได้คาดคิดมาก่อนเลยว่านี่คือการหลอกล่อของชายหนุ่ม โดยเขาทำท่าว่าต้องการที่จะถอยหนี แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงของเขาคือการฉกฉวยลูกบอลแสงสีขาวลูกนั้นก่อนที่จะหลบหนีไปต่างหาก

เซี่ยเฟยเริ่มเร่งความเร็วอย่างฉับพลันเพื่อมุ่งหน้าตรงไปยังลูกบอลแสงสีขาวลูกนั้น และด้วยกลอุบายที่เขาได้ทิ้งเอาไว้ในก่อนหน้านี้ มันจึงไม่มีใครเตรียมพร้อมรับการเคลื่อนไหวของเขาเอาไว้

ทันทีที่เซี่ยเฟยคว้าลูกบอลแสงสีขาวเอาไว้ได้เขาก็รีบพลิกตัวกลับอย่างรวดเร็ว แต่เขาก็ประเมินนักรบพวกนั้นต่ำเกินไป ถึงแม้พวกเขาจะถูกหลอกในคราวแรกแต่พวกเขาก็สามารถตั้งหลักกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

เดิมทีเพียงแค่การสังหารเซี่ยเฟยเพื่อให้ได้รับโอกาสในการแต่งงานกับหยูชิชิก็สร้างแรงจูงใจให้พวกเขามากพออยู่แล้ว แต่นี่เซี่ยเฟยยังต้องการจะขโมยลูกบอลแสงสีขาวจากพวกเขาไป พวกเขาจึงรีบใช้ท่าไม้ตายของตัวเองเพื่อจัดการกับชายหนุ่ม

ตูม!

มิติกีดขวางปรากฏขึ้นมาขวางทางถอยของเซี่ยเฟยเอาไว้ ทำให้ชายหนุ่มกระทบเข้ากับมิติกีดขวางอย่างจัง แล้วมันก็รุนแรงจนทำให้เขาเลือดกำเดาไหลออกมา

“โอ้ย!” เซี่ยเฟยรีบเช็ดเลือดออกจากจมูก

เมื่อฝีเท้าของเขาหยุดลงเขาก็เริ่มได้ยินฝีเท้าที่กำลังวิ่งไล่ตามมาจากด้านหลัง

หากคู่ต่อสู้มีเพียงแค่ 1-2 คนชายหนุ่มก็คงจะไม่ได้รู้สึกลำบากใจมากนัก แต่นี่คู่ต่อสู้ของเขามีจำนวนมากกว่า 20 คนและที่สำคัญนักรบพวกนั้นต่างก็ล้วนแล้วแต่มีระดับพลังที่สูงกว่าเขา

เล่ห์กายา!

เซี่ยเฟยไม่กล้าที่จะประมาทอีกต่อไป เขาจึงใช้วิชาเล่ห์กายาเพื่อหลบหลีกการโจมตีและวิ่งหนีออกไปอย่างช้า ๆ โดยมุ่งเน้นไปที่ความปลอดภัย

นักรบกฎทุกคนไม่คิดที่จะยอมแพ้ ยิ่งไปกว่านั้นข่าวเรื่องการฆ่าเซี่ยเฟยเพื่อแต่งงานกับหยูชิชิก็แพร่กระจายออกไปด้วยความรวดเร็ว มันจึงทำให้ภายในเวลาเพียงแค่ไม่กี่นาที มันก็ได้มีคนไม่น้อยกว่า 50 คนกำลังวิ่งไล่ตามเซี่ยเฟย

การจู่โจมทุกรูปแบบที่เซี่ยเฟยไม่เคยเห็นมาก่อนต่างก็ถูกจู่โจมมาจากทางด้านหลังของเขาอย่างต่อเนื่อง แต่ชายหนุ่มก็รู้ดีว่าเขาไม่สามารถจะหยุดฝีเท้าของตัวเองได้ เขาจึงยังคงพยายามล่าถอยไปด้วยความสิ้นหวัง

ตูม!

การโจมตีชนิดหนึ่งได้กระทบเข้ากับแขนซ้ายของเซี่ยเฟย แล้วมันก็สร้างรอยแดงขนาดใหญ่ขึ้นมาในทันที

เซี่ยเฟยพยายามกัดฟันทนรับความเจ็บปวดเอาไว้ เพราะไม่ว่ายังไงขาทั้งสองข้างของเขาก็ไม่สามารถที่จะหยุดวิ่งได้

นี่เป็นการต่อสู้ที่ไม่มีความยุติธรรมเลยแม้แต่น้อย สภาพของเซี่ยเฟยในระหว่างการวิ่งหนีจึงตกอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่เป็นอย่างมาก ซึ่งหลังจากที่เขาได้วิ่งหนีไปเพียงแค่ไม่กี่นาที มันก็มีเลือดไหลออกมาจากจมูกและปากของเขาตลอดเวลา

ในที่สุดชายหนุ่มก็วิ่งหนีมาจนถึงถ้ำ เขาจึงรีบหลบเข้าไปด้านในและกดเปิดสวิตช์เพื่อผนึกทางเข้าถ้ำเอาไว้

เมื่อสวิตช์ถูกเปิดใช้งานพื้นที่มิติในบริเวณนี้ก็แยกตัวออกไปเป็นอิสระในทันที เซี่ยเฟยจึงทิ้งตัวลงไปบนพื้นอย่างเหนื่อยล้าและหอบหายใจออกมาอย่างหนัก

“เกือบไปแล้ว!” อันธอุทานขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว

นักรบกฎแต่ละคนต่างก็ล้วนแล้วแต่มีพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งมาก ยิ่งไปกว่านั้นมันก็มีนักรบหลาย ๆ คนที่มีความเก่งกาจอย่างโดดเด่น ซึ่งมันก็สร้างความยากลำบากให้กับเขาในระหว่างการหลบหนี นี่ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าเซี่ยเฟยได้เรียนรู้วิชาเล่ห์กายาและมีพลังพิเศษสายความเร็ว เขาก็อาจจะต้องเสียชีวิตในระหว่างการหลบหนีไปแล้วก็ได้

เซี่ยเฟยทำได้เพียงแต่กัดฟันทนรับความเจ็บปวด เพราะเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าหยูชิชิจะกล้าทำให้เขากลายเป็นศัตรูต่อมวลชนแบบนี้ แล้วมันก็ทำให้เขาต้องถูกออกล่าจากนักรบมากกว่า 50 คน

“ออกมา!”

“ถ้ากล้าก็ออกมาสู้กับพวกเรา!!”

นักรบกฎกลุ่มใหญ่รวมตัวกันอยู่บริเวณด้านนอกถ้ำพร้อมกับส่งเสียงพูดจาดูถูกเซี่ยเฟยออกมาตลอดเวลา ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังพยายามจู่โจมเข้าใส่ถ้ำโดยตรง แต่น่าเสียดายที่พวกเขามีพลังไม่มากพอที่จะทำลายมิติที่ปกป้องถ้ำแห่งนี้ พวกเขาจึงทำได้เพียงแต่จ้องมองจากนอกถ้ำอย่างสิ้นหวังเท่านั้น

หลังจากเช็ดเลือดที่มุมปาก เซี่ยเฟยก็เผยรอยยิ้มออกมาอย่างขี้เล่น

1 ลูก!

2 ลูก!

3 ลูก!

ชายหนุ่มหยิบลูกบอลแสงสีม่วงออกมาวางบนพื้นทั้งเจ็ดลูก จากนั้นเขาก็นำลูกบอลแสงสีขาวออกมาวางบนพื้นเช่นเดียวกัน ก่อนที่จะค่อย ๆ นั่งทุบพวกมันไปทีละชิ้น

ภาพเหตุการณ์นี้อยู่ในสายตาของนักรบกฎทุกคนที่อยู่ด้านนอกอย่างชัดเจน ซึ่งในความเป็นจริงวิชาการต่อสู้ในระดับนี้หาพบได้ยากมาก แต่เซี่ยเฟยกลับคว้าพวกมันมาถึงแปดชิ้นด้วยตัวคนเดียว

เซี่ยเฟยก็เริ่มร้องเพลงอย่างกวนประสาทขณะตรวจสอบวิชาที่ถูกบันทึกเอาไว้ในแผ่นป้ายโลหะ ซึ่งการกระทำของเขาก็ได้เรียกสายตาอิจฉาริษยาได้อย่างมากมาย แต่ไม่ว่านักรบด้านนอกจะแสดงท่าทีดุร้ายออกมามากแค่ไหน มันก็ไม่ส่งผลกระทบต่อเขาเลยแม้แต่น้อย

“คลื่นมิติทำลาย… มันฟังดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย” เซี่ยเฟยพึมพำกับตัวเอง จากนั้นเขาก็โยนแผ่นโลหะทิ้งไปบนพื้นราวกับว่ามันเป็นวิชาที่ไม่ได้มีค่าใด ๆ สำหรับเขา

ภาพการเคลื่อนไหวของชายหนุ่มทำให้ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เพราะนักรบเป็นจำนวนมากต่างก็พยายามแย่งชิงวิชามิติระดับ 2 อย่างสิ้นหวัง แต่เซี่ยเฟยกลับโยนมันทิ้งไปราวกับว่ามันเป็นเพียงแค่เศษขยะที่ไร้ค่า

เมื่อเซี่ยเฟยหนีเข้าไปภายในถ้ำแล้วการเฝ้ารอด้านนอกถ้ำต่อไปก็คงจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีสำหรับพวกเขามากเท่าไหร่นัก และถึงแม้ว่าพวกเขาจะต้องการสังหารเซี่ยเฟยมากแค่ไหน แต่มันก็เห็นได้ชัดว่าตอนนี้พวกเขาไม่สามารถที่จะทำอะไรเซี่ยเฟยได้จริง ๆ

“พวกนาย 2 คนเฝ้ามันอยู่ที่นี่ ถ้าหากเซี่ยเฟยกล้าออกมาจากถ้ำให้รีบรายงานฉันทันที” นักรบกฎที่ไว้หนวดเริ่มออกคำสั่ง

“แล้ววิชาของพวกเราล่ะ?” นักรบที่ถูกสั่งกล่าวขึ้นมาด้วยความไม่พอใจ

“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจะหาวิชาการต่อสู้มาเผื่อพวกนายเอง อย่างแย่ที่สุดเราก็แค่ต้องขอผู้อาวุโสให้พวกเรามาที่นี่อีกครั้ง นอกจากนี้เซี่ยเฟยยังมีวิชาต่อสู้ระดับสูงมากมายอยู่ภายในมือ ดังนั้นถ้าหากว่าพวกนายจัดการกับเซี่ยเฟยได้ พวกนายก็มีสิทธิ์ที่จะได้เลือกวิชาการต่อสู้ก่อนด้วยซ้ำ”

ภายใต้คำลวงมากมายจากนักรบกฎผู้ไว้หนวด ในที่สุดนักรบกฎทั้งสองคนนั้นก็ตกลงจะอยู่เฝ้าเซี่ยเฟยด้านนอกถ้ำ เพราะท้ายที่สุดในบรรดานักรบกฎทั้งหมดพลังของพวกเขาก็ค่อนข้างอยู่ในระดับต่ำ ดังนั้นถึงแม้ว่าพวกเขาจะออกไปแย่งชิงลูกบอลแสงด้านนอก แต่มันก็มีโอกาสน้อยมากที่พวกเขาจะได้รับลูกบอลแสงสีม่วงมาเป็นรางวัล ด้วยเหตุนี้การอยู่เฝ้าเซี่ยเฟยตรงนี้จึงดูจะมีความหวังสำหรับพวกเขามากกว่า

ฝูงชนเริ่มแยกย้ายกันออกไปอย่างเร่งรีบ ส่วนคนที่ถูกมอบหมายให้เฝ้าเซี่ยเฟยก็หาสถานที่หลบซ่อนและแอบมองชายหนุ่มอยู่อย่างเงียบ ๆ

“นี่พวกมันไม่คิดที่จะปล่อยฉันไปเลยใช่ไหม? รอก่อนเถอะสักวันหนึ่งฉันจะทุบพวกแกเป็นชิ้น ๆ” เซี่ยเฟยอุทานออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อเมื่อเขาได้เห็นว่ายังมีคนแอบจ้องมองเขาอยู่จากนอกถ้ำ

“ไม่ต้องรีบร้อน อันที่จริงพวกมันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนายด้วยซ้ำ แต่น่าเสียดายที่จำนวนของพวกมันมีมากเกินไป ดังนั้นนายควรอดทนอยู่เฉย ๆ ไปก่อนจะดีกว่า” อันธกล่าว

แม้ว่าชายหนุ่มจะมีวิชาการต่อสู้ระดับ 2 อยู่ 7 ชิ้นและวิชาการต่อสู้ระดับ 3 อีกหนึ่งชิ้น แต่การเรียนรู้วิชามากเกินไปก็เป็นการสูญเสียพลังงานโดยสูญเปล่า เขาจึงคิดที่จะเรียนแต่วิชาที่เขาสนใจเท่านั้น เขาจึงทิ้งวิชาในส่วนที่เหลือไปอย่างไม่ใยดี

“ระหว่างรอนายเรียนรู้วิชาระดับ 3 นั่นไปเลยดีกว่า ฉันคิดว่านายคงจะหาวิชาที่ดีกว่าวิชานั้นไม่ได้อีกแล้วล่ะ” อันธกล่าว

เซี่ยเฟยพยักหน้าอย่างเห็นด้วย

“พายุมิติปิดล้อม วิชานี้สามารถฉีกมิติออกเป็นชั้น ๆ เพื่อใช้ทั้งการโจมตีและป้องกัน ซึ่งมันก็เหมาะที่สุดสำหรับการโจมตีเป็นวงกว้าง” เซี่ยเฟยอ่านคำอธิบายวิชาขึ้นมาเบา ๆ

“ฟังดูดีนี่ มันมีอะไรบันทึกเอาไว้อีกไหม?” อันธถามอย่างกระตือรือร้น

“วิชานี้ถูกแบ่งออกเป็น 7 ระดับ โดยแต่ละระดับก็จะสร้างคลื่นมิติออกมาได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ สูงสุดคือสร้างคลื่นมิติออกมาได้ 7 คลื่นพร้อม ๆ กันเพื่อจู่โจมเข้าใส่ศัตรูซ้ำ ๆ ถึงเจ็ดครั้ง”

“สมแล้วที่ตระกูลหยูคือผู้เชี่ยวชาญการใช้กฎมิติเพื่อฉีกกระชากมิติ วิชาการต่อสู้ที่พวกเขามีเป็นวิชาการต่อสู้ที่ดีมากจริง ๆ ถ้าหากว่านายสามารถฝึกฝนวิชานี้ได้สำเร็จ มันก็คงจะช่วยให้นายมีความก้าวหน้าในดินแดนนี้อย่างรวดเร็วมากขึ้นกว่าเดิม” อันธกล่าว

เซี่ยเฟยก็คิดว่าวิชาการต่อสู้นี้เป็นวิชาการต่อสู้ที่ดีมากจริง ๆ เพราะคลื่นมิติที่ถูกสร้างมานั้นไม่เพียงแต่จะใช้สำหรับการโจมตีได้เพียงอย่างเดียว แต่มันยังสามารถเอามาใช้สำหรับการป้องกันได้อีกด้วย

“โอเค ฉันตกลงเรียนวิชานี้เนี่ยแหละ” เซี่ยเฟยตัดสินใจในที่สุด

—

กาลเวลาผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งในเพียงแค่พริบตาเวลาในแอ่งน้ำก็ได้ผ่านพ้นไปถึงสองวันแล้ว

การต่อสู้ในแอ่งน้ำยังคงเกิดขึ้นตลอดเวลา เพราะทุกคนต่างก็พยายามอย่างหนักเพื่อให้ได้วิชาระดับสูงมาครอบครอง แต่น่าเสียดายที่เซี่ยเฟยเพียงคนเดียวได้ไขว่คว้าวิชาระดับสูงไปแล้วถึงแปดชิ้น มันจึงทำให้การแย่งชิงวิชาในส่วนที่เหลือมีความดุเดือดมากยิ่งขึ้น

ขณะเดียวกันรอบ ๆ ตัวเซี่ยเฟยก็มีคริสตัลต้นกำเนิดที่ว่างเปล่าถูกโยนทิ้งเอาไว้มากกว่า 20 ชิ้น เพราะเพื่อที่จะฝึกฝนวิชาพายุมิติปิดล้อมเขาจึงจำเป็นจะต้องใช้พลังงานในระหว่างการฝึกฝนเป็นจำนวนมาก

“เยี่ยมมาก! ในที่สุดนายก็ฝึกวิชานี้จนถึงขั้นที่ 2 แล้ว นี่มันความเร็วในการฝึกแบบติดจรวดชัด ๆ” อันธกล่าวอย่างตื่นเต้น

เซี่ยเฟยลืมตาขึ้นมาช้า ๆ พร้อมกับมองไปยังเศษคริสตัลต้นกำเนิดบนพื้นด้วยความปวดร้าว เพราะถึงแม้ว่าเขาจะมีความก้าวหน้าในการฝึกวิชาที่รวดเร็ว แต่ราคาที่เขาต้องจ่ายไปก็ไม่ใช่ราคาถูก ๆ ด้วยเหมือนกัน

พลังงานต้นกำเนิดคือรากฐานของนักรบทุกคนอย่างแท้จริง และถ้าหากว่าเซี่ยเฟยปราศจากคริสตัลต้นกำเนิดพวกนี้ มันก็ไม่มีทางที่เขาจะสามารถฝึกวิชาพายุมิติปิดล้อมขั้นที่ 2 ได้สำเร็จในเวลาเพียงแค่ 2 วันอย่างแน่นอน

ชายหนุ่มพยายามสูดหายใจเข้าไปลึก ๆ เพื่อทำใจเกี่ยวกับเรื่องคริสตัลต้นกำเนิดที่เขาได้สูญเสียไป จากนั้นเขาก็ลองผลักฝ่ามือของตัวเองออกไปเพื่อทดลองวิชาที่ตัวเองเพิ่งได้เรียนรู้มา

ตูม!

คลื่นมิติ 2 ลูกพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วสร้างรอยแยก 2 รอยบนกำแพงถ้ำ โดยแต่ละรอยต่างก็มีความยาวไม่น้อยไปกว่า 10 เมตร

“พลังทำลายของมันอยู่ในระดับที่ค่อนข้างสูงเลยทีเดียว” อันธกล่าว

แม้จะได้รับคำชมแต่เซี่ยเฟยก็ยังคงส่ายหัวอย่างไม่พอใจ จากนั้นเขาก็เริ่มผลักฝ่ามือไปด้านหน้าอีกครั้งและพยายามเพิ่มกฎแห่งความโกลาหลเข้าไปในการจู่โจมครั้งนี้ด้วย

ตูม!!

แม้ว่าเขาจะแฝงพลังของกฎแห่งความโกลาหลเข้าไปเพียงแค่เล็กน้อย แต่มันกลับเปลี่ยนแปลงพลังทำลายล้างของวิชาพายุมิติปิดล้อมไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

คลื่นมิติที่ถูกเขาเรียกออกมาในคราวนี้กลายเป็นเหมือนกับพายุทอร์นาโดที่พุ่งเข้าไปพัดทำลายกำแพงถ้ำอย่างรุนแรง

คลื่น!

ชายหนุ่มรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนคล้ายกับว่ามันกำลังเกิดแผ่นดินไหว จากนั้นคลื่นมิติก็ยังคงพุ่งไปข้างหน้าจนแทบจะฉีกภูเขาทั้งลูกให้แยกออกจากกัน

“นี่มันจะทรงพลังจนเกินไปแล้ว?!” อันธอุทานขึ้นมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เมื่อได้เห็นผลลัพธ์ของการจู่โจมอันทรงพลัง เซี่ยเฟยก็เผยรอยยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนที่เขาจะกดสวิตช์บนผนังถ้ำและเดินออกมาจากจุดหลบซ่อนที่เขาได้ใช้มาตลอดสองวันนี้

“นั่นนายจะไปไหน?”

“ไปแก้แค้น”

***************