บทที่ 13 - เจียงเทียนหย่างสิ้นชีพ ตระกูลเจียงวิงวอน

บทที่ 13 - เจียงเทียนหย่างสิ้นชีพ ตระกูลเจียงวิงวอน

“โจรจากที่ใด บังอาจมาลงมือกับท่านประมุข?” ผู้อาวุโสตระกูลเจียงที่ได้สติกลับมา ตวาดลั่น เตรียมจะพุ่งเข้าไปช่วย

“พวกเขาตีกันส่วนพวกเขา พวกเราก็คุยกันส่วนพวกเรา สองฝ่ายไม่ยุ่งเกี่ยวกัน” “ได้ยินว่าตระกูลเจียงของพวกเจ้า อยากได้ส่วนแบ่งทรัพยากรของตระกูลหลินข้าอย่างนั้นหรือ?”

ในขณะนั้นเอง ประตูใหญ่ของตระกูลหลินก็พลันเปิดออกจนกว้าง เหล่าผู้อาวุโสตระกูลหลินพากันกรูออกมาล้อมไว้ มีผู้อาวุโสตระกูลเจียงผู้หนึ่งสีหน้าเปลี่ยนไป เกรงว่าเจียงเทียนหย่างจะเป็นอันตราย จึงเตรียมจะฝืนพุ่งเข้าไปช่วย แต่ยังไม่ทันที่จะได้ลงมือ

เขาก็สัมผัสได้ถึงรัศมีพลังอันแข็งแกร่งอย่างสุดจะจินตนาการได้สายหนึ่ง กดทับลงมาบนร่างของเขา เขารู้สึกได้ว่า ขอเพียงเขากล้าก้าวออกไปแม้แต่ก้าวเดียว... ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย! ภัยคุกคามถึงชีวิต ทำให้ในใจของเขาหวาดผวาอย่างหนัก ท้ายที่สุดก็ไม่กล้าก้าวเท้าออกไป รัศมีพลังนั้น ไม่ต้องคิดก็รู้ ย่อมไม่ใช่ขั้นสร้างรากฐานอย่างแน่นอน เป็นไปได้เพียงอย่างเดียวว่าแข็งแกร่งกว่าขั้นสร้างรากฐาน... ขั้นแก่นทองคำ

“ยอดฝีมือขั้นแก่นทองคำ?” “แต่ว่า ตระกูลหลินจะมียอดฝีมือขั้นแก่นทองคำได้อย่างไร? หรือว่า...”

ผู้อาวุโสตระกูลเจียงผู้นั้นไม่กล้าคิดต่อไปอีกแล้ว ตอนนี้เขาเพียงแค่หวังว่าเมื่อครู่จะเป็นเพียงภาพลวงตาของเขา เพียงแต่ว่า... ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐาน จะเกิดภาพลวงตาได้ด้วยหรือ?

การต่อสู้ระหว่างเจียงเทียนหย่างและหลินซง ดำเนินมาได้ชั่วระยะเวลาหนึ่งแล้ว แม้ว่า หลินซงจะถูกเจียงเทียนหย่างกดดันโดยสิ้นเชิง แต่หลินซงกลับไม่หวาดกลัวความตายแม้แต่น้อย กลับมีแนวโน้มที่จะยิ่งสู้ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

“บัดซบ! เจ้าเป็นผู้ใดกันแน่?” เจียงเทียนหย่างที่สัมผัสได้ว่าสถานการณ์ไม่สู้ดีนัก ในใจก็ยิ่งร้อนรนขึ้นทุกที เขาซัดฝ่ามือจนหลินซงถอยกลับไป ก่อนจะตวาดถามอีกครั้ง

หลินซงปรากฏตัวออกมาอย่างพิกลพิสดาร ทั้งยังพุ่งเข้ามาสังหารเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย เจียงเทียนหย่างพอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายคือคนของตระกูลหลิน แต่ยอดฝีมือหลักๆ ของตระกูลหลิน เขาก็รู้จักแทบทั้งหมด ย่อมไม่มีคนบ้าคลั่งเช่นนี้อย่างแน่นอน ดูแล้วอายุก็ไม่น้อยแล้ว แต่เวลาต่อสู้กลับดุดันถึงเพียงนี้ ไม่กลัวบาดเจ็บ, ไม่กลัวความตาย, ในดวงตาราวกับมีเพียงการฆ่าฟันเท่านั้น

หากจะบอกว่าหลินซงก่อนหน้านี้ ยังคงมีหวังอยู่บ้าง คิดว่าตนเองจะสามารถรอดชีวิตกลับไปได้ เช่นนั้นหลินซงในตอนนี้ ก็ได้ตั้งปณิธานที่จะตายแล้ว พลังฝีมืออันแข็งแกร่งของเจียงเทียนหย่าง ทำให้หลินซงแทบจะมองไม่เห็นความเป็นไปได้ที่จะสังหารเขาเลย

มีเพียงต้องเสี่ยงตายไปพร้อมกันเท่านั้น จึงจะมีโอกาสสังหารเจียงเทียนหย่างได้ ขอเพียงสังหารเจียงเทียนหย่างได้ ก็ถือเป็นการไถ่โทษแล้ว และเขาก็จะได้หลุดพ้นอย่างแท้จริง เมื่อคิดในใจ รัศมีพลังของหลินซงก็พลันพุ่งสูงขึ้น พลังต่อสู้ก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง

ผู้ฝึกตนจากตระกูลที่มีรากฐานสืบทอดกันมา วิชาอาคมที่ฝึกฝนล้วนค่อนข้างตายตัว โดยพื้นฐานแล้ว จะฝึกฝนวิชาหลักหนึ่งแขนง และวิชารองอีกสองสามแขนง ในยามที่ต่อสู้กับศัตรู ส่วนใหญ่จะดูที่วิชาอาคมหลักที่ฝึกฝน รวมถึงการพลิกแพลงตามสถานการณ์

วิชาหลักที่หลินซงฝึกฝนคือวิชากระบี่ระดับสูงสุดของตระกูลหลินก่อนหน้านี้ 'เคล็ดกระบี่พฤกษา' ระดับมนุษย์ขั้นสุดยอด 'เคล็ดกระบี่พฤกษา' ในการต่อสู้กับศัตรูไม่นับว่าอ่อนแอ

เหมาะสำหรับการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่ง และการต่อสู้ที่ยืดเยื้อ แต่มันกลับมีปัญหาใหญ่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือ 'ป้องกันมีเหลือ แต่โจมตีกลับไม่พอ' ดังนั้น การที่จะใช้ 'เคล็ดกระบี่พฤกษา' สังหารศัตรูได้นั้น ถ้าไม่ใช้ขอบเขตพลังที่สูงกว่าบดขยี้ ก็ต้องใช้การยื้อ ยื้อจนกระทั่งศัตรูอ่อนล้าจนหมดแรง พลังวิญญาณเหือดแห้งจนหมดสิ้น ในยามนั้นก็จะสามารถใช้ความได้เปรียบที่ยังเหลืออยู่ สังหารศัตรูได้

ตอนนี้ เพื่อที่จะสังหารเจียงเทียนหย่าง หลินซงเตรียมที่จะทอดทิ้ง 'เคล็ดกระบี่พฤกษา' ที่ตนเองฝึกฝนจนเชี่ยวชาญ และเสี่ยงใช้ 'คัมภีร์เจ็ดสังหาร' ครึ่งกระบวนท่านั้น แม้ว่าจะยังไม่สามารถทำความเข้าใจได้ แต่การใช้กระบวนท่าตามที่เห็นนั้น ย่อมไม่มีปัญหา ยิ่งไปกว่านั้น หลินซงยังมีความรู้สึกอยู่อย่างหนึ่ง เคล็ดกระบี่ครึ่งกระบวนท่านั้น ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ลึกล้ำจนยากจะเข้าใจถึงเพียงนั้น ยังไม่แน่ว่าอาจจะใช้ในการต่อสู้ครั้งนี้ได้

“ฆ่า!” หลินซงรวบรวมจิต กระบี่ยาวที่เป็นอาวุธวิเศษพลันหลุดออกจากมือ กลายเป็นเงาแสงสายหนึ่งพุ่งสังหารไปยังเจียงเทียนหย่าง เมื่อเผชิญหน้ากับกระบี่บิน เจียงเทียนหย่างไม่หลบไม่หลีก พลังวิญญาณสว่างวาบขึ้นในฝ่ามือ ตบกระบี่บินกระเด็นออกไป เมื่อเห็นฉากนี้ หลินซงไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย รวบรวมจิตอีกครั้ง กระบี่วิเศษที่ถูกตบกระเด็นไป พลันวกกลับกลางอากาศ พุ่งสังหารไปยังเจียงเทียนหย่างอีกครั้ง

“เจ้าคิดว่ากระบวนท่าเดิมๆ จะใช้ได้ผลกับข้าหรือ?” เจียงเทียนหย่างแค่นเสียงเย็นชา ใช้วิชาท่องวายุ ร่างพลันเคลื่อนไหว พุ่งเข้าสังหารหลินซงโดยตรง ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐาน ทำได้เพียงขี่อาวุธวิเศษเหินบินเท่านั้น นอกจากนั้น ยังสามารถใช้วิชาอาคมอย่างเช่นวิชาท่องวายุ เพื่อเพิ่มความเร็วในช่วงเวลาสั้นๆ ท่องไปในอากาศได้ ตอนนี้ที่เจียงเทียนหย่างใช้วิชาท่องวายุ ก็คือคิดจะฉวยโอกาสในตอนที่กระบี่บินอยู่ห่างจากร่างของหลินซง สังหารหลินซงให้ได้ก่อน

หลินซงเห็นดังนั้น สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย พลางเรียกกระบี่บินกลับมา พลางถอยหนีอย่างรวดเร็ว

“คิดจะหนี? ช้าไปแล้ว!” เจียงเทียนหย่างเห็นดังนั้น ก็เร่งความเร็วขึ้นอีกหลายส่วน ในมือรวบรวมพลัง 'ฝ่ามือคลื่นคลั่ง' เตรียมพร้อมที่จะโจมตี รอเพียงแค่เข้าใกล้หลินซง ก็จะซัดฝ่ามือสายฟ้าแลบนี้ออกไป สะสางปัญหาให้สิ้นซาก

“ตายเสียเถอะ!” เมื่อเห็นเจียงเทียนหย่างเข้าใกล้หลินซง 'ฝ่ามือคลื่นคลั่ง' ที่เปี่ยมไปด้วยพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวก็ถูกซัดออกไปราวสายฟ้า สถานการณ์เข้าขั้นวิกฤตอย่างยิ่งยวด ในขณะนั้นเอง หลินซงกลับพลันหมุนตัวกลับ ไม่ถอยหนีแต่กลับพุ่งเข้าใส่ พุ่งเข้าหาฝ่ามือคลื่นคลั่ง

“หืม?” เจียงเทียนหย่างเมื่อเห็นฉากนี้ ก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ เกรงว่าจะมีอันตรายใดแอบแฝง หัวใจก็พลันเต้นระรัวขึ้นมา วินาทีต่อมา ฝ่ามือคลื่นคลั่งก็ทะลวงผ่านหน้าอกของหลินซง

“คงจะรู้ตัวว่าหนีไม่พ้นแล้วกระมัง...” เจียงเทียนหย่างเพิ่งจะถอนหายใจออกมาได้ พลางตำหนิตนเองในใจว่าขี้ระแวงเกินไป ทว่า คำพูดในใจของเจียงเทียนหย่างยังไม่ทันจะจบ เขาก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่เสียดแทงทะลุหัวใจ พุ่งขึ้นมาจากหน้าอก เขาก้มศีรษะลงมอง กระบี่ยาวเล่มหนึ่งทะลวงผ่านหน้าอกของเขา บนด้ามกระบี่นั้น มีมือข้างหนึ่งที่ชุ่มโชกไปด้วยโลหิต กำด้ามกระบี่ไว้อย่างแน่นหนา! ส่วนที่เหลือ เจียงเทียนหย่างมองไม่เห็นอีกต่อไปแล้ว ความรู้สึกที่ชีวิตกำลังหลุดลอยไปอย่างรวดเร็ว ทำให้เขาง่วงงุนจนแทบทนไม่ไหว ในวินาทีนี้ เรื่องราวในอดีตทั้งหมดฉายซ้ำกลับมาในมโนนึกของเขา เขาอยากจะคว้าอะไรบางอย่างไว้ แต่กลับไม่สามารถคว้าสิ่งใดไว้ได้เลย...

...

“เจียงเทียนหย่างตายแล้ว หลินซงยังเหลือลมหายใจอยู่ ไปพาเขากลับมาเถิด จะรอดหรือไม่ ก็คงต้องดูวาสนาของเขาแล้ว!”

บนหอสูงหน้าตระกูลหลิน หลินเสวียนละสายตา กล่าวสั่งการ ในเมื่อหลินซงสังหารเจียงเทียนหย่างได้จริง หลินเสวียนก็จะรักษาสัญญาที่ให้ไว้ก่อนหน้านี้ เรื่องราวในอดีต ถือว่าหายกัน เพียงแต่เส้นทางในอนาคตของหลินซงผู้นี้... คงจะบอกได้ยากแล้ว!

“ขอรับ!” เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเสวียน ก็มีผู้อาวุโสผู้หนึ่งรับคำสั่งและจากไปทันที

“เจียงเทียนหย่างก็ตายไปแล้ว คนที่เหลือเหล่านี้ก็ไม่จำเป็นต้องเก็บไว้ สังหารให้หมด!” หลินเสวียนมองดูคนตระกูลเจียงที่เหลืออยู่หน้าประตูใหญ่

ในแววตาทอประกายเย็นชา กล่าวอย่างเฉยเมย หลินเสวียนมองเห็นได้ชัดเจนว่า วันนี้ตระกูลเจียงมาที่นี่โดยมีจุดประสงค์ที่จะทำลายล้างตระกูลหลิน หากไม่ใช่เพราะเขาทะลวงสู่ขั้นแก่นทองคำได้สำเร็จ ชะตากรรมของตระกูลหลินจะเป็นเช่นไร ก็สุดจะคาดเดา

โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรก็เป็นเช่นนี้... ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ เจ้าไม่ตาย ข้าก็ต้องมอดม้วย ผู้ที่คิดสังหารคนอื่น ก็ย่อมต้องถูกคนอื่นสังหารเช่นกัน ในเมื่อคิดจะทำลายล้างตระกูลหลิน ก็ต้องเตรียมใจที่จะถูกตระกูลหลินทำลายล้างกลับด้วย

“รอมานานแล้ว ก็รอแค่คำสั่งจากพี่ใหญ่นี่แหละ ฆ่าโว้ย!” หลินฮุยได้ยินดังนั้น ก็ตะโกนลั่น พุ่งนำหน้าเข้าสังหารคนตระกูลเจียงก่อนเป็นคนแรก ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ก็มีจิตสังหารคุกรุ่น พุ่งตามไปติดๆ เข้าร่วมวงล้อมสังหาร แม้ว่าหลินเสวียนจะไม่ได้ลงมือ แต่ภายใต้แรงกดดันของเขา เหล่าผู้ฝึกตนตระกูลเจียง ก็เป็นเพียงแค่ลูกแกะที่รอให้เชือดเท่านั้น ไม่มีพลังที่จะตอบโต้ได้เลย เพียงแค่ไม่กี่ลมหายใจ ก็ถูกสังหารจนเกือบจะสิ้นซาก

“หลินเสวียน... แม้ตระกูลเจียงและตระกูลหลินจะมีการต่อสู้กันบ้าง แต่ก็อยู่ในเมืองเดียวกันมานานหลายปี ย่อมมีความผูกพันกันอยู่”

“เจียงฮ่าวอวิ๋นแห่งตระกูลเจียงข้า เป็นศิษย์ของสำนักซาไห่ จะเห็นแก่หน้าสำนักซาไห่ ไว้ชีวิตคนที่เหลือของตระกูลเจียงได้หรือไม่”

“ข้ารับประกันว่า จะลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้จนหมดสิ้น พาคนที่เหลือในตระกูลจากไปไกลแสนไกล จะไม่กลับมาที่เมืองเมฆขาวอีก...”