บทที่ 55 - จ้าวหลิงเอ๋อร์ปะทะสามยอดฝีมือตระกูลเย่

บทที่ 55 - จ้าวหลิงเอ๋อร์ปะทะสามยอดฝีมือตระกูลเย่

"ฮึ่ม!" จ้าวหลิงเอ๋อร์โมโหจริงๆ แล้ว คนผู้นี้สมองคงมีปัญหาแน่ๆ

สถานการณ์ตอนนี้เขายังดูไม่ออกอีกหรือ?

ขนาดผู้คุ้มกันระดับสร้างรากฐานยังไม่กล้าลงมือ เพราะรู้ว่าสู้ไม่ได้

แต่เย่ไป๋อี้ยังจะรนหาที่ตาย

เห็นฝ่ามือของเย่ไป๋อี้พุ่งเข้ามา จ้าวหลิงเอ๋อร์ตบสวนกลับไปเปรี้ยงเดียว เย่ไป๋อี้กระเด็นปลิวว่อน

แต่จ้าวหลิงเอ๋อร์ก็สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ

นางเห็นเย่ไป๋อี้กระอักเลือด แต่ใบหน้ากลับเปื้อนยิ้ม

ผู้คุ้มกันเห็นนายน้อยโดนตบปลิว ก็ได้แต่ส่ายหน้า "เวรกรรมแท้ๆ"

เย่ไป๋อี้ยังไม่ทันตกถึงพื้น ก็มีมือสองคู่เข้ามารับไว้ ผู้คุ้มกันระดับสร้างรากฐานอีกสองคนปรากฏตัวขึ้น

เย่ไป๋อี้ตะโกนลั่น "ข้าโดนขนาดนี้แล้ว พวกเจ้ายังไม่ลงมืออีกหรือ!

พวกเจ้าอยากให้ข้าตายใช่ไหม?

ตำแหน่งนายน้อยของข้ามันขวางหูขวางตาพวกเจ้านักหรือไง?

ได้! กลับไปข้าจะฟ้องท่านปู่ให้หมดเปลือก"

ผู้คุ้มกันทั้งสามขบกรามแน่น

หันมองหน้ากัน แล้วเรียกอาวุธประจำกายออกมา

วันนี้ถ้าไม่สู้คงไม่จบ

ในใจพวกเขาภาวนาให้จ้าวหลิงเอ๋อร์ฆ่าไอ้คุณชายตัวปัญหานี่ทิ้งไปซะให้สิ้นเรื่องสิ้นราว

เมื่อกี้ตบเบาไปหน่อย

จ้าวหลิงเอ๋อร์เข้าใจแล้ว เย่ไป๋อี้จงใจยั่วยุนาง

เขารู้ว่ามีผู้คุ้มกันอีกสองคนซ่อนตัวอยู่ ถ้าเขาเจ็บตัว พวกนั้นต้องออกมาช่วย

เย่ไป๋อี้คำนวณมาดี เขารู้ว่าผู้คุ้มกันคนแรกสู้ไม่ได้

เลยยอมเจ็บตัวเพื่อดึงอีกสองคนออกมา รุมสามต่อหนึ่ง ยังไงก็ชนะ

แต่ครั้งนี้เย่ไป๋อี้คำนวณพลาด

จ้าวหลิงเอ๋อร์รู้แล้วว่าต้องสู้ให้รู้ดำรู้แดง

ต้องสั่งสอนให้เข็ด โดยเฉพาะไอ้เย่ไป๋อี้

"ชิ้ง!" กระบี่เมฆาปรากฏในมือจ้าวหลิงเอ๋อร์

"ระดับลึกลับ?"

"ขั้นสูงด้วย?"

ผู้คุ้มกันตระกูลเย่ตกตะลึง ตระกูลเย่ยังมีของดีขนาดนี้ไม่กี่ชิ้นเลย

"เข้ามา! วางใจเถอะ ข้าไม่ฆ่าพวกเจ้าหรอก" จ้าวหลิงเอ๋อร์ถือกระบี่ กลิ่นอายพุ่งทะยาน

คราวนี้ผู้คุ้มกันไม่มีทางเลือก จ้าวหลิงเอ๋อร์พุ่งเข้ามาแล้ว

รู้ว่าสู้ไม่ได้แต่ก็ต้องสู้

ในใจคิดแต่ว่า รีบๆ แพ้ไปซะ จะได้ไปจัดการไอ้เย่ไป๋อี้ทีหลัง

ตระกูลเย่มีเย่เฟยหยางคนเดียวก็พอแล้ว ไอ้ขยะนี่ตายไปซะได้ก็ดี

"เคลื่อนดารา!" จ้าวหลิงเอ๋อร์ร่ายรำเพลงกระบี่เคลื่อนดารา 13 กระบวน กระบวนท่าที่ 1

ระดับตำนานเชียวนะ ผู้คุ้มกันระดับสร้างรากฐานชั้นต้นจะไปทนไหวได้ไง

กระบี่แทงทะลุไหล่ผู้คุ้มกันคนหนึ่ง หมดสภาพต่อสู้ทันที

ต่อให้สู้ไหวเขาก็ไม่อยากสู้ สู้ไปก็แพ้

ตั้งแต่เห็นกระบี่เมฆา เขาก็ถอดใจแล้ว

"ชักนำแสงดาว!" กระบวนท่าที่ 2

แสงกระบี่เจิดจ้าดุจรุ่งอรุณ ส่องสว่างไปทั่ว จนทุกคนตาพร่ามัว

ฉึก! ผู้คุ้มกันอีกคนล้มลง

เขานอนนิ่ง ไม่คิดจะลุกขึ้นมาอีก

กระบวนท่าที่ 3 ดาราจุติ ยังไม่ทันได้ใช้ จ้าวหลิงเอ๋อร์ก็เห็นช่องโหว่ของผู้คุ้มกันคนสุดท้าย

"หือ?" นางสงสัยนิดหน่อย แต่ก็ตวัดกระบี่งัดอาวุธหลุดมือ

พร้อมฝากรอยแผลลึกไว้ที่แขน

ผู้คุ้มกันทั้งสามพ่ายแพ้ในพริบตา

"ขอบคุณแม่นางที่เมตตา"

เสียงกระซิบแผ่วเบาลอยมาเข้าหู

จ้าวหลิงเอ๋อร์ไม่สนใจ หันไปหาเย่ไป๋อี้ที่ยืนหน้าซีดเผือด

เย่ไป๋อี้กลัวจนตัวสั่น "เจ้าจะทำอะไร? พ่อข้าเป็นประมุขตระกูลเย่ ปู่ข้าเป็นบรรพบุรุษตระกูลเย่ ถ้าเจ้าแตะต้องข้า ตระกูลเย่ไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่"

"หึๆ ถึงตอนนี้แล้ว ยังปากดีอยู่อีกนะ" จ้าวหลิงเอ๋อร์มองเหยียด

นางย่างสามขุมเข้าไปหา

"จอมยุทธ์หญิง ข้าผิดไปแล้ว ไว้ชีวิตข้าเถอะ ข้าไม่กล้าแล้ว ข้ามีตาหามีแววไม่ โปรดละเว้นข้าด้วยเถิด!"

เย่ไป๋อี้เปลี่ยนสีหน้าไวปานกิ้งก่า เขาดูออกแล้วว่าจ้าวหลิงเอ๋อร์ไม่กลัวคำขู่

ผู้คุ้มกันทั้งสามร่วงไปแล้ว ตอนนี้ต้องยื้อเวลา

เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทั้งจวนเจ้าเมืองและตระกูลเย่ต้องรู้ข่าวแล้วแน่ๆ

ขอแค่รอดไปได้ ทุกอย่างก็ยังมีหวัง

จ้าวหลิงเอ๋อร์ไม่สนใจคำขอร้อง เดินเข้าไปใกล้เรื่อยๆ

เย่ไป๋อี้ถอยกรูด คลานหนีอย่างทุลักทุเล

ผู้คุ้มกันทั้งสามภาวนาในใจ "ฆ่ามันเร็วๆ สิ เดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก"

พวกเขาอยากตะโกนบอกใจจะขาด แต่ทำไม่ได้

ชาวบ้านที่มุงดูอยู่ต่างตกตะลึง

ไม่เคยคิดฝันว่าจะได้เห็นภาพเหตุการณ์แบบนี้

แต่ในใจลึกๆ ทุกคนต่างเชียร์ "ฆ่ามันเลย! ไอ้เย่ไป๋อี้มันสมควรตาย!"

เย่ไป๋อี้ทำชั่วมานับไม่ถ้วน สมควรได้รับผลกรรม

"เจ้าจะทำอะไร? อย่าฆ่าข้า!"

เย่ไป๋อี้สติแตก ร้องไห้โฮ เขาไม่เคยกลัวขนาดนี้มาก่อน

ชีวิตนี้เขาถูกประคบประหงมมาตลอด

พ่อรัก ปู่หลง

ไม่ต้องฝึกฝนก็มีคนคอยหนุนหลัง

ตอนนี้เขาเริ่มเสียใจ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะไม่ไปยุ่งกับจ้าวหลิงเอ๋อร์เด็ดขาด

เขาเสียใจที่ไปยั่วยุนางซ้ำสอง

เขาคิดว่าตัวเองฉลาด แต่ต่อหน้าพลังที่แท้จริง แผนการทั้งหมดก็ไร้ค่า

เขาตั้งปณิธานว่า ถ้าครั้งนี้รอดไปได้ เขาจะตั้งใจฝึกฝน

เขาจะทวงคืนทุกอย่างด้วยความสามารถของตัวเอง

แม้แต่จ้าวหลิงเอ๋อร์ที่เขากลัวจับใจในตอนนี้ ก็ต้องสยบแทบเท้าเขาในสักวัน