เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 95: ประตูที่ปิดไม่ได้!

ตอนที่ 95: ประตูที่ปิดไม่ได้!

ตอนที่ 95: ประตูที่ปิดไม่ได้!


ตอนที่ 95: ประตูที่ปิดไม่ได้!

สถานการณ์เริ่มมีความซับซ้อนขึ้นเมื่อระบบสแกนทางชีวภาพได้แสดงให้เห็นว่าไม่มีใครอยู่ในสถานีอวกาศ แต่ระบบช่วยชีวิตในสถานีกลับทำงานเป็นปกติไม่ว่าจะเป็นระบบกรองอากาศหรือระบบผลิตน้ำจืด

ถึงแม้ว่าสถานีอวกาศแห่งนี้จะมีคุณภาพค่อนข้างดี แต่หลังจากเวลาได้ผ่านพ้นมาหลายร้อยปีแล้ว ระบบช่วยชีวิตก็ไม่สมควรจะเปิดใช้งานได้เป็นปกติถ้าหากว่าไม่มีใครเข้ามาทำการจัดการ

หลังได้ยินบทสนทนาเซี่ยเฟยก็ตัดสินใจไม่เข้าไปในห้องบัญชาการ แต่หันหลังกลับและเดินตรงไปยังห้องโดยสาร จากนั้นชายหนุ่มก็ทำการเปิดไมโครคอมพิวเตอร์เพื่อยืนยันตำแหน่งของลูน่า

ลูน่าได้ติดตั้งระบบควบคุมระยะไกลเอาไว้ ดังนั้นเซี่ยเฟยจึงสามารถสั่งการตัวยานผ่านไมโครคอมพิวเตอร์จากระยะไกลได้ ขณะเดียวกันลูน่าก็อยู่ห่างจากเซี่ยเฟยไปเพียงแค่ไม่ไกลและเขายังได้เติมพลังงานของตัวยานเอาไว้เต็มเปี่ยม ด้วยเหตุนี้ตราบใดก็ตามที่เซี่ยเฟยออกคำสั่งลูน่าก็พร้อมที่จะมุ่งหน้ามาหาเขาได้ในเวลาเพียงแค่ประมาณ 10 นาที

เซี่ยเฟยก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงมีความสงสัยและกังวลเกี่ยวกับภารกิจนี้อยู่เสมอ ดังนั้นเพื่อเป็นการอุ่นใจเขาจึงเตรียมลูน่าเอาไว้ใกล้ ๆ เพื่อรับมือเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง

ทันใดนั้นเฉินตงก็เคาะประตูก่อนที่จะเดินเข้ามาภายในห้องและพูดว่า

“ดูเหมือนสถานการณ์จะแตกต่างจากที่พวกเราคาดการณ์เอาไว้ในตอนแรก ฉันได้ยินมาจากรุ่นพี่เซียวไห่ลี่ว่าเขาอาจจะส่งคนเข้าไปในสถานีอวกาศ”

“อือ” เซี่ยเฟยพยักหน้ารับก่อนที่จะเดินไปที่ห้องบัญชาการพร้อมกับเฉินตง

“สถานีอวกาศ GPP1796 ถูกเปิดใช้งานโดยไม่ทราบสาเหตุ ฉันได้รายงานเรื่องนี้ไปทางสำนักงานใหญ่แล้ว ภายใน 13 ชั่วโมงจะมียานจากสำนักงานใหญ่เดินทางมาสนับสนุนพวกเรา 2 ลำ ในระหว่างนี้สำนักงานใหญ่อนุญาตให้พวกเราเข้าไปรวบรวมข้อมูลในสถานีอวกาศได้โดยตรง ไม่ทราบว่าในบรรดาพวกคุณมีใครใช้ยานอวกาศเป็นบ้าง” เซียวไห่ลี่กล่าว

“ผมเคยเรียนรู้การใช้ระบบเรดาร์, ระบบสื่อสารและระบบควบคุมอาวุธครับ” เป๋ยไฮ่ยกมือขึ้นอย่างตื่นเต้น

“ดีมาก! ถ้าอย่างนั้นคุณกับโบซิงวาได้รับหน้าที่อยู่ในห้องบัญชาการคอยสนับสนุนพวกเราจากด้านหลัง” เซียวไห่ลี่กล่าวพร้อมกับพยักหน้า

“เอาล่ะ ฉันจะประกาศหน้าที่ของทุกคนแล้วนะ เควรอซ, เซี่ยเฟยกับฉันจะเข้าไปสำรวจสถานีอวกาศ ส่วนเฉินตง, หมานจุนและเยว่เกอเป็นทีมสำรอง ถ้ามีเหตุจำเป็นฉันจะรีบเรียกทีมสำรองทันที ส่วนโบซิงวากับเป๋ยไฮ่ทำหน้าที่เป็นทีมสนับสนุนอยู่บนยาน”

การประกาศหน้าที่ครั้งนี้ทำให้เซี่ยเฟยรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย เพราะเขาไม่คาดคิดเลยว่าเซียวไห่ลี่จะเอาเขาไปเข้าร่วมทีมด้วย

“ทำไมเซี่ยเฟยถึงได้เข้าไปสำรวจ! แต่พวกเราต้องรออยู่ข้างหลังด้วย!!” เยว่เกอกล่าวขึ้นมาอย่างไม่พอใจ

“โบซิงวาต้องทำหน้าที่คอยสนับสนุนอยู่บนยานและในบรรดาพวกน้อง ๆ ทั้งหมด เซี่ยเฟยเป็นคนที่มีความสามารถด้านความเร็วเพียงแค่คนเดียว ดังนั้นพวกเราจึงตัดสินใจเอาเขามาทำหน้าที่แทนโบซิงวา” เควรอซกล่าวพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย

โดยปกติแล้วมันจะมีกระสวยอวกาศขนาดเล็กติดตั้งอยู่บนยานอวกาศเพื่อใช้ในกรณีที่จำเป็น แต่ในคราวนี้เซี่ยเฟย, เซียวไห่ลี่และเควรอซได้ใช้กระสวยอวกาศในการเคลื่อนที่ออกจากยานเพื่อมุ่งหน้าไปยังสถานีอวกาศ

สถานีอวกาศตรงหน้ามีรูปร่างคล้ายกับลูกข่าง แต่หลังจากที่มันได้ทำหน้าที่มาเป็นเวลากว่าร้อยปี มันจึงทำให้สถานีอวกาศแห่งนี้ดูคล้ายกับเศษเหล็กที่ผุพังท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

กระสวยอวกาศที่ขับโดยเควรอซทำการส่งรหัสเพื่อขอลงจอดในสถานีอวกาศ ก่อนที่พวกเขาจะค่อย ๆ ลงจอดในสถานีอย่างนุ่มนวล

หลังจากประตูของสถานีได้ปิดลงพร้อมกับระบบของสถานีได้ปรับสภาพความดันแล้ว ไฟนิรภัยในห้องโดยสารก็ส่องแสงสว่างก่อนที่ประตูจะเปิดออกเพื่อให้ทั้งสามคนเดินออกมาจากกระสวย

“อันดับแรกพวกเราควรไปที่ศูนย์บัญชาการของสถานีอวกาศก่อน” เซียวไห่ลี่สั่งการพร้อมกับยื่นเครื่องตรวจจับชีวภาพแบบพกพาไปให้เซี่ยเฟย

สถานีอวกาศแห่งนี้มีขนาดใหญ่แต่มันก็เงียบมากอย่างน่าขนลุก โดยทั่วทั้งสถานีมีกลิ่นอับอยู่เล็กน้อย เซี่ยเฟยจึงเดินดูดบุหรี่ตามหลังเซียวไห่ลี่และเควรอซอย่างตื่นตัว

“พวกเรากำลังจะเข้าลิฟต์หมายเลข 16 ทางด้านนายเครื่องตรวจจับชีวภาพมีอะไรเปลี่ยนแปลงไหม?” เซียวไห่ลี่ติดต่อไปยังโบซิงวาที่อยู่บนยานอวกาศ

“ระบบตรวจจับได้แต่พวกนาย 3 คน แต่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่น” โบซิงวารายงาน

“ทำการตรวจจับชีวภาพต่อไป แต่ใช้เครื่องวัดอุณหภูมิและเครื่องตรวจสอบพลังงานเข้าร่วมด้วย” เซียวไห่ลี่กล่าวอีกครั้ง

“รับทราบ”

ทั้งสามคนเดินเข้าศูนย์บัญชาการของสถานีอวกาศหลังออกจากลิฟต์ โดยศูนย์บัญชาการมีขนาดประมาณ 500 ตารางเมตรและทั่วทั้งห้องก็มีอุปกรณ์ที่เซี่ยเฟยไม่รู้จักถูกวางเอาไว้อย่างเรียบร้อย

เซี่ยเฟยใช้นิ้วสัมผัสโต๊ะเบา ๆ ก่อนที่จะได้พบกับชั้นฝุ่นหนา ซึ่งมันแสดงให้เห็นว่าไม่มีใครเข้ามาในห้องนี้เป็นเวลานานแล้ว

เซียวไห่ลี่เริ่มเปิดอุปกรณ์ในศูนย์บัญชาการทีละชิ้นและใช้ระบบตรวจจับของสถานีอวกาศเพื่อตรวจจับสิ่งมีชีวิต ขณะเดียวกันเควรอซก็นั่งลงบนเก้าอี้ของกัปตันพร้อมกับเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อตรวจสอบบันทึกการทำงานของสถานีอวกาศ

“ในบันทึกของสถานีอวกาศมีเบาะแสอะไรไหม?” เซียวไห่ลี่ถาม

เควรอซใช้นิ้วจิ้มหน้าจอโฮโลแกรห์มอย่างช่ำชอง ก่อนที่นิ้วของเขาจะหยุดชะงักอย่างกะทันหัน

“ในบันทึกระบุว่าระบบช่วยชีวิตถูกเปิดใช้งานเมื่อ 4 วันก่อน” เควรอซกล่าว

“ลองตรวจสอบต่อไปว่าในช่วง 100 ปีที่ผ่านมามีอะไรแปลก ๆ อีกบ้างไหม” เซียวไห่ลี่สั่งการ

“ได้เลย”

ขณะเดียวกันหลังจากที่เซี่ยเฟยเล่นระบบเรดาร์แบบเก่าอยู่สักพัก เขาก็เริ่มรู้สึกเบื่อขึ้นมาเล็กน้อย เขาจึงลุกยืนขึ้นและเดินไปที่หน้าต่างเพื่อมองออกไปนอกอวกาศ

ภาพที่ปรากฏขึ้นนอกหน้าต่างมีดวงดาวส่องแสงอยู่เพียงแค่ไม่กี่ดวง แต่จู่ ๆ เซี่ยเฟยก็รู้สึกว่าท้องฟ้าทางด้านมุมบนซ้ายค่อนข้างพล่ามัวราวกับว่ามันมีอะไรบางอย่างเข้ามาบดบังการมองเห็นของเขา

เซี่ยเฟยพยายามขยี้ตาและจ้องมองไปยังบริเวณนั้นอีกครั้ง แต่ในคราวนี้ภาพพล่ามัวได้หายไปเผยให้เห็นทะเลดวงดาวอันกว้างใหญ่เหมือนเช่นเคย

“ในบันทึกไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติอื่น ฉันว่าบางทีผู้บุกรุกอาจจะหนีไปแล้ว” เควรอซกล่าวขณะเดินไปหาเซียวไห่ลี่เพื่อตรวจสอบผลลัพธ์จากระบบตรวจจับของสถานี

“หือ?” เซียวไห่ลี่ส่งเสียงอุทานพร้อมกับขมวดคิ้ว

เซี่ยเฟยเดินเข้าไปดูหน้าจอด้วยความอยากรู้อยากเห็นและมันก็ทำให้เขาต้องขมวดคิ้วขึ้นมาด้วยความประหลาดใจเช่นเดียวกัน

บนหน้าจอคือแผนภาพโครงสร้างของสถานีอวกาศแห่งนี้ทั้งหมด โดยมีจุดสีแดงเล็ก ๆ กระพริบอยู่บนหน้าจอตลอดเวลา ซึ่งจุดสีแดงที่กระพริบนี้ได้หมายความว่าประตูอวกาศ E131 บนชั้น 19 กำลังปิดเปิดอย่างต่อเนื่องราวกับว่าประตูกำลังพยายามจะปิดแต่ปิดไม่ได้

เซียวไห่ลี่เปิดระบบเฝ้าระวังเพื่อทำการตรวจสอบสถานการณ์ในบริเวณนั้น แต่ระบบเฝ้าระวังกลับส่งสัญญาณสีแดงระบุว่าระบบเฝ้าระวังทั้งหมดในสถานีอวกาศได้รับความเสียหายและไม่สามารถเปิดใช้งานได้อีกต่อไป

เหตุการณ์นี้ทำให้ทั้งสามคนไม่พูดอะไรและบรรยากาศก็เริ่มตึงเครียดมากขึ้นกว่าเดิม

ทันใดนั้นผลของระบบตรวจจับสิ่งมีชีวิตภายในสถานีอวกาศก็แสดงออกมา โดยมันได้แสดงให้เห็นว่าทั้งสถานีอวกาศมีสิ่งมีชีวิตเพียงแค่พวกเขา 3 คน

เซียวไห่ลี่ทำการขยับมืออย่างรวดเร็วเพื่อทำการเปิดเครื่องตรวจจับพลังงานอีกครั้งและสิ่งที่ปรากฏออกมาก็ทำให้พวกเขารู้สึกประหลาดใจมากขึ้นกว่าเดิม เพราะว่ามันมีคนเข้ามาทำการดัดแปลงระบบพลังงาน

ระบบพลังงานของสถานีอวกาศในปัจจุบันถูกแบ่งออกเป็นหลาย ๆ พื้นที่อย่างอิสระ โดยไม่จำเป็นจะต้องส่งข้อมูลมาที่ศูนย์บัญชาการ

“ไอ้หนูไม่ต้องกังวล! เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติ พวกโจรสลัดกับพวกขนของเถื่อนมักจะชอบใช้วิธีนี้ในการสร้างโกดังลับเป็นของตัวเอง ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่” เควรอซตบไหล่เซี่ยเฟยพร้อมกับกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เซี่ยเฟยพยักหน้ารับแต่ลางสังหรณ์ของเขากลับส่งเสียงเตือนดังขึ้นเรื่อย ๆ แต่เขาก็ยังไม่ได้พูดอะไรออกไป

“โบซิงวาพวกเราพบปัญหาใหม่ ช่วยเอ็กซเรย์ดูประตูอวกาศ E131, ห้องเครื่องปฏิกรณ์และห้องควบคุมพลังงานหลักให้หน่อย”

“มันเกิดอะไรขึ้น? การใช้ระบบเอ็กซเรย์มันใช้พลังงานสูงมากเลยนะ ถ้าเราทำแบบนั้นพวกเราก็จำเป็นจะต้องปิดโล่พลังงานเป็นการชั่วคราว” โบซิงวากล่าวถามอย่างประหม่า

“ไม่มีอะไร ฉันแค่สงสัยนิดหน่อย ช่วยทำตามที่บอกที”

หลังจากนั้นไม่นานภาพที่เกิดจากระบบเอ็กซเรย์ก็ถูกส่งมายังไมโครคอมพิวเตอร์ของทั้งสามคน แต่ภาพที่ได้รับเป็นภาพที่เบลอมากจนแทบจะมองรายละเอียดไม่เห็น

ในภาพห้องปฏิกรณ์และห้องควบคุมพลังงานหลักไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ภาพของประตูอวกาศ E131 มีความผิดปกติเล็กน้อยคล้ายกับว่ามีอะไรติดอยู่ตรงกลางประตูทำให้ประตูบานนี้ไม่สามารถปิดลงได้

“ขอภาพชัดกว่านี้ได้ไหม” เซียวไห่ลี่กล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว

“แถวนี้มีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้ารบกวนรุนแรงมาก ฉันทำได้ดีที่สุดแค่นี้” โบซิงวากล่าวพร้อมกับส่ายหัว

“ถ้าอย่างนั้นนายช่วยเข้าระบบควบคุมสถานีอวกาศจากระยะไกลที พวกเราจะลงไปดูเองว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่นั่นกันแน่” เซียวไห่ลี่กัดฟันสั่งการ

“เข้าใจแล้ว แต่ตอนนี้มันได้มีการค้นพบเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดทำให้ระดับภารกิจเลื่อนไปเป็นระดับ 3 โดยอัตโนมัติ นายต้องการให้ฉันติดต่อไปที่สำนักงานใหญ่ไหม”

“ยังไม่ต้อง เครื่องตรวจจับสิ่งมีชีวิตยังตรวจไม่พบสิ่งมีชีวิตอื่นในสถานีอวกาศ ฉันคิดว่าอย่างน้อยในตอนนี้พวกเราก็น่าจะปลอดภัย”

พวกเซียวไห่ลี่ทั้งสามคนเดินออกจากห้องบัญชาการไปที่ลิฟต์เพื่อมุ่งหน้าตรงไปยังชั้นที่ 19 ของสถานีอวกาศ

แต่ทันทีที่ประตูลิฟต์ได้ปิดลงเสียงอันตื่นตระหนกของโบซิงวาก็ดังขึ้นมาจากเครื่องสื่อสาร

“มีสถานการณ์ผิดปกติ! ประตูอวกาศ E131 ปิดตัวลงแล้วแต่เครื่องตรวจจับชีวภาพไม่แสดงอะไรขึ้นมาเลย”

การรายงานครั้งนี้ทำให้เซี่ยเฟยจมดิ่งลงไปในห้วงความคิดของตัวเอง เพราะท้ายที่สุดของที่ขวางประตูไม่น่าจะใช่สิ่งของขนาดเล็ก แต่อะไรที่ทำให้มันถูกเคลื่อนออกไปอย่างกะทันหัน?

“มีคนอื่นอยู่ในสถานีอวกาศแห่งนี้หรอ?”

“ถ้ามันมีคน แล้วทำไมเครื่องตรวจจับสิ่งมีชีวิตถึงตรวจไม่เจออะไรเลย?”

เหตุการณ์นี้เริ่มทำให้เซียวไห่ลี่และเควรอซรู้สึกประหม่า เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขากำลังจะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์แบบไหน

ทันใดนั้นเซี่ยเฟยก็ได้พบว่าข้างตัวของเขาได้มีเม็ดทรายขนาดเล็กคอยหมุนวนไปรอบ ๆ ตัวของเขาอย่างต่อเนื่อง

เมื่อชายหนุ่มพิจารณาสถานการณ์โดยละเอียด เขาก็ได้พบว่าเม็ดทรายไม่เพียงแต่จะหมุนวนรอบตัวเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น แต่ทรายพวกนี้ยังหมุนวนรอบตัวของเซียวไห่ลี่และเควรอซอยู่ด้วย

“ไม่ต้องห่วง นั่นเป็นพลังพิเศษของฉันเอง ทรายพวกนี้จะคอยทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกันให้กับเรา” เควรอซหันไปกล่าวกับเซี่ยเฟยด้วยรอยยิ้ม

“นี่น่ะหรอความสามารถพิเศษควิกแซนด์ดีเฟน!” เซี่ยเฟยอุทานพร้อมกับพยักหน้ารับ

เมื่อลิฟต์ถูกเปิดออกเควรอซก็วิ่งไปด้านหน้าตามมาด้วยเซียวไห่ลี่ที่ติดตามไปอย่างใกล้ชิด แต่เพื่อความปลอดภัยเซี่ยเฟยไม่ได้มุ่งหน้าตามทั้งสองไปแต่คอยรั้งท้ายอยู่ห่าง ๆ

ท้ายที่สุดเขาก็เป็นคนที่อ่อนแอที่สุดจากทั้งสามคน แล้วมันก็ไม่มีเหตุผลที่เขาจะต้องออกไปทำหน้าที่เป็นตัวเปิด

“แย่แล้ว! มันมีอุปกรณ์รบกวนถูกติดตั้งเอาไว้ ตอนนี้พวกเราไม่สามารถติดต่อไปหาโบซิงวาได้” เซียวไห่ลี่พูดขึ้นมาอย่างตื่นตระหนกหลังจากที่ได้พบว่าไมโครคอมพิวเตอร์ของเขาดับไปแล้ว

ชิ้ง!

เมื่อได้ยินประโยคนี้เซี่ยเฟยก็เข้าใจความร้ายแรงของสถานการณ์ได้ในทันที เขาจึงเรียกใบมีดเชสซิ่งไลท์ออกมาจากแขนขวา

ทางเดินตรงบริเวณประตูอวกาศ E131 เต็มไปด้วยเลือดและมีรอยลากยาวจากด้านนอกผ่านประตูเข้าไป

ภาพที่ปรากฏเห็นได้ชัดว่ามันเคยมีคนเสียชีวิตอยู่บริเวณนี้ ก่อนที่ร่างของเขาจะถูกลากออกไปทางประตู

เซี่ยเฟยนั่งลงพร้อมกับใช้นิ้วสัมผัสเลือดที่อยู่บนพื้น ซึ่งมันก็ทำให้เขาอดที่จะขนลุกขึ้นมาไม่ได้นั่นก็เพราะว่า

เลือดที่พื้นยังอุ่นอยู่!

***************

ภารกิจแรกก็เจองานช้างเลยหร๊อ!!

จบบทที่ ตอนที่ 95: ประตูที่ปิดไม่ได้!

คัดลอกลิงก์แล้ว