บทที่ 4: ขั้นก่อกายาระดับ 11

หลังจากได้ฟังสิ่งที่ครูว่านพูด หลี่ชิงซานก็เข้าใจในทันที

การที่อวี้เหล่ยได้ออกไปทดสอบเป็นคนแรกนั้น เป็นสิ่งที่ครูว่านจงใจเลือกมาอย่างถี่ถ้วนแล้วแน่นอน

นอกจากจะเป็นตัวอย่างให้คนอื่นดูได้แล้ว ยังสามารถใช้โอกาสนี้สอนเกร็ดความรู้ไปในตัว

เรียกได้ว่าเป็นอุปกรณ์การสอนที่สมบูรณ์แบบจริงๆ!

"คนต่อไป อู๋เหอ" เสียงของครูว่านดังขึ้น

เด็กหนุ่มรูปร่างค่อนข้างแข็งแรงก้าวออกมาด้วยท่าทางประหม่าเล็กน้อย แล้วเดินตรงไปยังกำแพงแสงเพื่อเริ่มการทดสอบ

เมื่อเทียบกับอวี้เหล่ยแล้ว อู๋เหอดูธรรมดากว่ามาก

ความเร็ว: 8.3 เมตร/วินาที

พลังหมัด: 173 กิโลกรัม

ผลลัพธ์นี้อย่างมากก็เทียบเท่ากับนักเรียนกีฬาทั่วไป

ไม่ใช่แค่อู๋เหอ แต่นักเรียนอีกยี่สิบกว่าคนถัดมาก็ทำผลงานได้ธรรมดามากเช่นกัน

บางคนถึงกับทำได้แย่กว่าอู๋เหออย่างเห็นได้ชัด

ทว่าครูว่านกลับมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้สนใจอะไรแม้แต่น้อย เขาเพียงแค่โบกมือให้กลับเข้าแถว แล้วเรียกคนต่อไปมาทดสอบต่อ

"คนต่อไป เจี่ยเจียง"

จ้าวหงโจวกระตือรือร้นขึ้นมาทันที

"พี่ซาน เจี่ยเจียงออกไปแล้ว"

หลี่ชิงซานพยักหน้า สายตาจับจ้องไปที่ร่างซึ่งยืนอยู่ระหว่างกำแพงแสงเช่นกัน

เจี่ยเจียงมาจากห้อง 7 เหมือนกัน อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นเพื่อนร่วมห้อง

ไม่นาน ผลการทดสอบของเจี่ยเจียงก็ออกมา

ความเร็ว: 9.0 เมตร/วินาที

พลังหมัด: 203 กิโลกรัม

"พี่ซาน ต่อจากเจี่ยเจียง จะถึงตาพวกเราหรือเปล่า?"

จ้าวหงโจวกำหมัดแน่น เหงื่อเริ่มซึมตามหน้าผาก

ทันใดนั้น เสียงของครูว่านก็ดังขัดขึ้น

"คนต่อไป ฟางจวี"

ฟู่ว!

จ้าวหงโจวถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก พลางปาดเหงื่อออกจากหน้าผาก

หลี่ชิงซานหันไปมองเพื่อน ถามอย่างสงสัย

"นายจะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น?"

"นี่เพิ่งคลาสแรกของห้องเรียนยุทธศิลป์นะ การทดสอบนี้ก็แค่เก็บข้อมูลพื้นฐาน นายไม่เห็นเหรอว่าครูว่านไม่ได้จดบันทึกผลด้วยซ้ำ?"

"ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะว่าห้องเรียนยุทธศิลป์ปีก่อนๆ มีการทดสอบพื้นฐานแบบนี้!"

จ้าวหงโจวพึมพำเสียงเบาอย่างไม่มั่นใจ

"แล้วถ้าผลของฉันออกมาไม่ดีล่ะ? จะโดนไล่ออกไหม?"

"ไม่ต้องห่วงหรอก ฝีมือนายก็พอๆ กับเจี่ยเจียง อย่างน้อยก็อยู่ในระดับกลางค่อนไปทางสูง ถ้าจะมีใครโดนคัดออก ก็คงไม่ใช่นายหรอก"

หลี่ชิงซานตบแขนจ้าวหงโจวเบาๆ แล้วพยักพเยิดไปทางเพื่อนร่วมชั้นบางคนที่ทดสอบเสร็จแล้วและได้คะแนนต่ำสุด

แต่ละคนมีสีหน้ากังวล เห็นได้ชัดว่าคิดเหมือนจ้าวหงโจวไม่มีผิด

หลี่ชิงซานส่ายหน้า พูดอย่างใจเย็น

"ห้องเรียนยุทธศิลป์ชั้นปีที่ 3 เป็นโอกาสสำหรับนักเรียนมัธยมปลายทุกคนในทวีปเก่า ขอแค่ลงชื่อสมัคร ก็เข้าเรียนได้หมด นี่เป็นนโยบายของสมาพันธ์ เป็นไปไม่ได้หรอกที่จะมาไล่คนออกตั้งแต่คาบแรก"

สิ้นเสียงพูด

จ้าวหงโจวกลับยิ่งดูลุกลี้ลุกลนกว่าเดิม เขาเม้มปากแน่นแล้วส่งสายตามีเลศนัยมาให้

หืม?

หลี่ชิงซานมองตามสายตานั้นไป ก็เห็นครูว่านกำลังจ้องมาที่เขา พร้อมรอยยิ้มกึ่งยิ้มกึ่งบึ้งบนใบหน้า

ได้ยินด้วยเหรอเนี่ย?

หลี่ชิงซานพูดไม่ออก รีบหุบปากทันที

เสียงคุยรอบข้างก็ไม่ได้เบา แต่ครูว่านกลับระบุตัวเขาได้อย่างแม่นยำ แสดงว่าความแข็งแกร่งของครูคนนี้ต้องเหนือกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากแน่ๆ

แต่ยังดีที่เขาไม่ได้พูดอะไรเสียหาย

"คนต่อไป จ้าวหงโจว"

จ้าวหงโจวหน้าตึงเครียดทันที เขาเดินออกจากแถวด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย

โดนจับได้ ก็เลยโดนเรียก

มุกเก่าแก่ของพวกครูเขาละ ได้ผลเสมอ

หลี่ชิงซานได้แต่ทำใจ ในเมื่อจ้าวหงโจวออกไปแล้ว คนต่อไปก็คงเป็นตาเขา

ไม่นาน จ้าวหงโจวก็ทดสอบเสร็จ

ความเร็ว: 8.9 เมตร/วินาที

พลังหมัด: 210 กิโลกรัม

ผลลัพธ์เป็นไปตามที่หลี่ชิงซานคาดไว้ ใกล้เคียงกับเจี่ยเจียงจริงๆ

พอกลับเข้าแถว จ้าวหงโจวก็ดูโล่งใจขึ้น แล้วหันมาปลอบหลี่ชิงซานบ้าง

"พี่ซาน ไม่เป็นไรหรอก ยืดอกรับไป เดี๋ยวก็จบแล้ว"

นายจะบอกว่าฉันเป็นไก่รองบ่อนหรือไง?

หลี่ชิงซานกลอกตา ก้าวเท้าเตรียมจะออกไป

"คนต่อไป สงซิ่วอิง"

หลี่ชิงซานชะงักเท้า หันขวับไปมองครูว่าน

ร่างสูงใหญ่ราวกับหอคอยยืนตระหง่านอยู่หน้าแถว

"ขอโทษนะจ๊ะ"

เสียงนุ่มนวลดังมาจากด้านหลัง

หลี่ชิงซานชักเท้ากลับ ตีหน้านิ่งไร้อารมณ์

เด็กสาวมองเขาด้วยสายตาแปลกใจเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกจากแถวไป

จากนั้น

นักเรียนคนแล้วคนเล่าก้าวออกไปทดสอบ แต่ก็ยังไม่ถึงตาหลี่ชิงซานสักที

จงใจแกล้งกันชัดๆ! ต้องใช่แน่ๆ!

หลี่ชิงซานนึกถึงรอยยิ้มกึ่งยิ้มกึ่งบึ้งเมื่อครู่ แล้วก็เริ่มเข้าใจนิสัยของครูฝึกยุทธศิลป์คนนี้มากขึ้น

เวลาผ่านไป นักเรียนเกือบครึ่งห้องทดสอบเสร็จเรียบร้อย

ทว่ากลับยังไม่เห็นใครที่บรรลุ 'กายาระดับ 1' เลยแม้แต่คนเดียว ไม่เว้นแม้แต่พวกที่เก่งเฉพาะด้านอย่างอวี้เหล่ย

การทดสอบดำเนินต่อไป นักเรียนผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันออกไปและกลับเข้ามา

ในที่สุด

"ความเร็ว 11.1 เมตร/วินาที, พลังหมัด 252 กิโลกรัม, กายาระดับ 1!"

"เหลียงหมิงอวี้! กายาระดับ 1 คนแรกปรากฏตัวแล้ว!"

เสียงฮือฮาดังระงม ผู้คนมากมายเริ่มตื่นเต้น

ท่ามกลางสายตาของทุกคน

เด็กหนุ่มร่างเพรียวเดินกลับมาจากอีกฟากของโถงฝึก

เขาเชิดหน้ายืดอก เอามือไขว้หลัง และจงใจก้าวเดินช้าๆ ดูเหมือนจะกำลังดื่มด่ำกับเสียงเชียร์

เมื่อมาถึงหน้าแถว เหลียงหมิงอวี้ก็หยุดยืน จ้องมองครูว่านอย่างคาดหวัง

ตามตรรกะแล้ว ในเมื่อมีคนบรรลุกายาระดับ 1 คนแรกปรากฏตัว ต่อให้ครูไม่เอ่ยปากชม ก็น่าจะมีคอมเมนต์อะไรบ้างไม่ใช่เหรอ?

"รีบกลับเข้าแถว!"

ครูว่านขมวดคิ้ว โบกมือไล่

"คนต่อไป หลิวจิงหยา"

เหลียงหมิงอวี้หน้าเจื่อนไปทันที

โชคดีที่หลิวจิงหยาซึ่งก้าวสวนออกมาช่วยแก้สถานการณ์กระอักกระอ่วนให้ ดูเหมือนทั้งสองจะรู้จักกัน

หลังจากทักทายกันไม่กี่คำ เหลียงหมิงอวี้ก็กลับเข้าแถว ส่วนหลิวจิงหยาก็เดินตรงไปที่กำแพงแสง

จ้าวหงโจวมองตามหลังเหลียงหมิงอวี้ แล้วพูดอย่างตื่นเต้น

"พี่ซาน เหลียงหมิงอวี้คนนี้ถึงกายาระดับ 1 แล้วเหรอ? ฉันรู้สึกว่าฝีมือนายไม่ด้อยไปกว่าหมอนั่นเลย นายต้องถึงกายาระดับ 1 แล้วแน่ๆ"

เขาคลุกคลีกับหลี่ชิงซานมามาก จึงรู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งของหลี่ชิงซานเป็นอย่างดี

"น่าจะ... ยังขาดอีกนิดหน่อยมั้ง?"

หลี่ชิงซานบีบหว่างคิ้ว ตอบอย่างไม่มั่นใจนัก

เขาเฝ้าสังเกตกระบวนการทดสอบของเหลียงหมิงอวี้อย่างละเอียด

จากการประเมินในใจ เขาทำผลงานได้ไม่ด้อยไปกว่าเหลียงหมิงอวี้แน่ๆ

แต่...

หลี่ชิงซานเหลือบมองหน้าจอสถานะ

[ระดับพลัง: กายาขั้น 9/100]

กายาระดับ 1 มันควรจะเป็น 10/100 ชัดๆ

เขาคิดมาตลอดว่าตัวเองแค่เข้าใกล้กายาระดับ 1 เท่านั้น

ถ้า 9/100 คือกายาระดับ 1 แล้วกายาระดับ 10 มันก็ต้องเป็น 90/100 น่ะสิ?

แล้วแถบความคืบหน้าที่เหลือจะเต็มได้ยังไง?

หรือว่าจะมี... ระดับ 11? ระดับสมบูรณ์แบบ?

ที่สำคัญคือ การเพิ่มขึ้นของความเร็วและพลังหมัดจากการก่อกายามันไม่ใช่แบบเส้นตรง!

ยิ่งระดับสูงขึ้น การเพิ่มขึ้นก็ยิ่งมหาศาล!

กายาระดับ 10, ความเร็ว: 50 เมตร/วินาที พลังหมัด: 10 ตัน

ความเร็วและพละกำลังระดับนั้น มันเกินขีดจำกัดมนุษย์ไปแล้วโดยสิ้นเชิง

ถ้ามี 'ระดับ 11' อยู่จริง

หลี่ชิงซานไม่รู้ และไม่กล้าจินตนาการเลยว่ามันจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน

"พี่ซาน ดูนั่น!"

เสียงของจ้าวหงโจวดึงหลี่ชิงซานกลับสู่ความจริง เขามองตามนิ้วเพื่อนไป แล้วตาสว่างทันที

"ไอ้หนู ตาถึงนี่หว่า!"

หลิวจิงหยาเพิ่งทดสอบเสร็จและกำลังเดินกลับมา

เหงื่อที่ชุ่มโชกชุดฝึกยุทธศิลป์แนบไปกับเรือนร่าง เคลื่อนไหวไหวๆ ตามจังหวะการเดิน

"พี่ซาน สรีระของเธอไม่น่าจะเหมาะกับการฝึกยุทธเท่าไหร่นะ"

หือ?

หลี่ชิงซานหันขวับด้วยความประหลาดใจ

เห็นจ้าวหงโจวกำลังขมวดคิ้ว วิจารณ์อย่างจริงจัง

"ตอนทดสอบความเร็ว เธอเกือบเสียหลักล้ม แย่ยิ่งกว่าอวี้เหล่ยซะอีก"

พูดจบ จ้าวหงโจวยังหันมามอง ราวกับรอฟังความเห็นจากเขา

เมื่อต้องเผชิญกับสายตาอันชาญฉลาดคู่นั้น

หลี่ชิงซานตีสีหน้าเคร่งขรึม พยักหน้าอย่างจริงจัง

"นายพูดถูก ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน"

การทดสอบดำเนินต่อไป นักเรียนผลัดกันเดินออกไปและกลับเข้ามาเรื่อยๆ

ในระหว่างนั้น ก็มีผู้บรรลุกายาระดับ 1 ปรากฏตัวขึ้นอีกคน

หงเชียน, ความเร็ว: 11.2 เมตร/วินาที พลังหมัด: 255 กิโลกรัม

ด้วยบทเรียนจากเหลียงหมิงอวี้ก่อนหน้านี้ หงเชียนจึงทำตัวเจียมเนื้อเจียมตัวกว่ามาก ไม่กล้าโอ้อวด

จำนวนคนที่รอทดสอบลดน้อยลงเรื่อยๆ แต่ก็ยังไม่ถึงตาหลี่ชิงซานเสียที

"เขาต้องเก็บฉันไว้คนสุดท้ายแน่ๆ"

หลี่ชิงซานเดาได้ว่าครูว่านคงนึกสนุกอยากแกล้ง แต่เขาไม่สนใจแล้ว

สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่หน้าจอสถานะ โดยเฉพาะแถบความคืบหน้าของ 'ก่อกายา'

'ก่อกายาระดับ 11' มีอยู่จริงหรือเปล่านะ?

ในที่สุด

"คนต่อไป หลี่ชิงซาน"