บทที่ 27

บทที่ 27 - ปะทะหมาป่าสีเงิน (3)

༺༻

พ่อบ้านจอร์จที่เห็นแม็กซ์สังหารสัตว์อสูรระดับหนึ่งดาวด้วยการโจมตีเดียว ไม่ลังเลเลยเมื่อได้ยินคำสั่ง เขาเปลี่ยนเป้าหมายทันที เขารู้ว่านี่คือทางออกที่ดีที่สุด

เขาดูออกว่าแม็กซ์มีพลังโจมตีรุนแรง แต่การควบคุมและความเร็วไม่ได้โดดเด่น แม็กซ์จะฆ่าหมาป่าสีเงินที่บาดเจ็บได้ด้วยพลังทำลายล้างสูง ขณะที่เขารับมือกับเสือดำ

แม้พ่อบ้านจอร์จจะบาดเจ็บและแขนซ้ายใช้การไม่ได้ แต่ในฐานะจอมเวทระดับสองดาวมากประสบการณ์ เขายังพอถ่วงเวลาหรืออาจจะเอาชนะเสือดำได้ เพราะมันเป็นสัตว์อสูรระดับสองดาวทั่วไป ไม่ได้แข็งแกร่งเท่าหมาป่าสีเงิน

พ่อบ้านจอร์จร่ายเวท ฝนหอกมานาโปรยปรายใส่เสือดำ มันหลบได้ส่วนใหญ่แต่ก็มีบางเล่มปักโดนจนได้แผลเล็กน้อย เสือดำเลิกไล่ล่าแม็กซ์ ดวงตานักล่าจับจ้องไปที่พ่อบ้านจอร์จ

...

ทันทีที่หมาป่าสีเงินเห็นพวกเขาสลับคู่ต่อสู้ ดวงตาของมันลุกโชนด้วยโทสะ มนุษย์ตัวจ้อยพวกนี้กำลังดูถูกมันด้วยการเปลี่ยนตัวกลางคัน มันจะทนรับความอัปยศนี้ได้อย่างไร? กรงเล็บของหมาป่าสีเงินเริ่มเปล่งแสงสีขาว และตบวูบไปทางแม็กซ์

แม็กซ์รู้สึกว่าอากาศรอบตัวหนักอึ้ง สีหน้าเคร่งเครียดขึ้น เขาร่าย [ บอลเพลิง ] ด้วยมานา 200 แต้ม ส่งมันพุ่งสวนกรงเล็บมรณะ ขณะที่ถอยทิ้งระยะห่าง เป้าหมายต้องอยู่ในระยะ 20 เมตรเขาถึงจะยิงโดน

ตูมมม!

เสียงระเบิดกึกก้อง พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย แม็กซ์เพ่งสมาธิไปที่หมาป่าสีเงิน 'จากความแรงระเบิด กรงเล็บมันน่าจะพังแล้วใช่ไหม?' แม็กซ์คิดพลางพยายามร่ายบอลเพลิง 400 แต้ม แต่เขากลับทำไม่ได้

"หือ?"

กรรร~

ขณะที่เขากำลังสงสัยว่าทำไมร่ายบอลเพลิงลูกใหญ่ไม่ได้ เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเกรี้ยวกราดก็ดังเข้าหู

เขามองไปที่หมาป่า อุ้งเท้าหน้าที่มันใช้ตบ [ บอลเพลิง ] 'อันทรงพลัง' เลือดไหลโชก เล็บยาวคมกริบและขนไหม้เกรียม เนื้อสดๆ ปรากฏให้เห็นระหว่างรอยไหม้

"โอ้! ดูเหมือนบอลเพลิงของฉันจะได้ผลแม้แต่กับแกสินะ" แม็กซ์หัวเราะเบาๆ และเสกลูกไฟอีกลูก คราวนี้เขาใช้มานา 300 แต้ม ซึ่งทำได้อย่างง่ายดาย

บอลเพลิงสีชาดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งเมตรปรากฏขึ้นตรงหน้า ใบหน้าของเขาซีดเผือดเพราะผลาญมานาและความอึดไปเกือบหมดกับการโจมตีนี้ แต่แววตาฉายแววบ้าคลั่ง ถ้าไม่ฆ่ามัน เขาก็จะถูกมันฆ่า

ในที่สุด ดวงตาของหมาป่าสีเงินก็ฉายแววหวาดกลัว มนุษย์คนก่อนหน้านี้แทบจะทำอะไรมันไม่ได้ด้วยการโจมตีอันรุนแรง แต่มนุษย์คนนี้กลับทำได้ในการโจมตีครั้งแรก มันลังเลว่าจะสู้ต่อหรือหนี แต่น่าเศร้า ความลังเลกลายเป็นหายนะของมัน

เหตุผลที่ [ บอลเพลิง ] ของแม็กซ์รุนแรงขนาดทำร้ายหมาป่าสีเงินระดับสองดาวขั้นสูงสุดที่มีพลังป้องกันเวทสูงได้ ก็เพราะบอลเพลิงของเขาไม่ใช่การโจมตีธรรมดา มันคือการโจมตีด้วยธาตุไฟ

การโจมตีด้วยธาตุรุนแรงกว่าการโจมตีปกติหลายเท่า ธรรมชาติพื้นฐานของไฟคือการทำลายล้าง และเมื่อแม็กซ์อัดมานาธาตุไฟลงไปแล้วปั่นหมุนด้วยความเร็วสูง มันก็เหมือนระเบิดที่จะทำงานเมื่อสัมผัสและเผาทุกอย่างเป็นจุณ

"ไปลงนรกซะ!" แม็กซ์ตะโกน บอลเพลิงพุ่งออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่ กระแทกเข้าที่หัวของมัน แม็กซ์ยอมเสียมานาเพิ่มอีกนิดเพื่อเร่งความเร็วลูกไฟไม่ให้มันหลบพ้น

หมาป่าสีเงินได้สติเมื่อได้ยินเสียงตะโกน แต่สายไปเสียแล้ว มันทำได้แค่ยกกรงเล็บที่บาดเจ็บขึ้นมาป้องกันตัว

ตูมมม~

เอ๋งงง~

หมาป่าสีเงินร้องโหยหวน ขาหน้าของมันระเหยไปในความร้อนมหาศาลของระเบิด หนังหนาๆ รอบคอกลายเป็นตอตะโก กะโหลกศีรษะเลือดอาบ มันนอนดิ้นทุรนทุรายกับพื้น

แม็กซ์ไม่สนใจและเดินเข้าไปหา เขาหยุดเมื่ออยู่ห่างจากมันห้าเมตร ยกมือขึ้นเสกลูกไฟอีกลูก แต่คราวนี้ขนาดเหลือแค่หนึ่งในสามของเมื่อกี้

"ระเบิดซะ!"

เขาฟาดมือลง ลูกไฟกระแทกเข้าเต็มกบาลและระเบิดออก

กะโหลกหนาๆ ของหมาป่าสีเงินแหลกละเอียดเมื่อลูกไฟระเบิดใส่โดยไร้การต้านทาน

...

"แฮ่ก!"

เมื่อเห็นว่าหมาป่าตายสนิทแล้ว แม็กซ์ก็หอบหายใจอย่างหนักหน่วง เขาเปิดหน้าต่างสถานะเพื่อเช็คมานาและความอึดที่เหลือ

[ ชื่อ: แม็กซ์เวลล์ การ์ฟิลด์ ]

[ อายุ: 18 ]

[ พละกำลัง: 10 ]

[ ความว่องไว: 10 ]

[ ความอึด: 2/10 ]

[ พลังชีวิต: 10 ]

[ สติปัญญา: 15 ]

[ มานา: 150/1331 ]

[ ธาตุ: ไฟ ]

[ แต้มราคะ: 5 ]

จากนั้นเขาก็เหลือบมองพ่อบ้านจอร์จที่สู้กับเสือดำ จอร์จไม่ได้เสียเปรียบ ดังนั้นแม็กซ์จึงมองไปทางสัตว์อสูรระดับหนึ่งดาวที่เหลือ ซึ่งกำลังพยายามพังประตูห้องที่ลิลลี่พาพวกแม่เลี้ยงเข้าไปหลบ

เขาพยายามเดินไปทางนั้นแต่ก็เซถลาเกือบหัวทิ่ม

"อูยย...! ฉันต้องเพิ่มค่าความอึดพื้นฐานแล้วล่ะ ไม่งั้นต่อให้มีมานาเยอะก็สู้ไม่ได้เรื่อง" เขาประเมินตัวเอง ขาสั่นพั่บๆ และหายใจรุนแรง ร่างกายแข็งเกร็งและปวดร้าวไปทั้งตัว

เขาเดินโซซัดโซเซไปหาพวกมัน เมื่อเข้าใกล้ระยะยี่สิบเมตร เขาก็รีดเค้นมานาหยดสุดท้ายเสกลูกไฟอีกลูกกลางวงพวกมัน

ตูม!

เกิดระเบิดขึ้น และก่อนจะได้เห็นผลงาน เขาก็หมดสติไป เพราะร่างกายที่อ่อนแอในตอนนี้รับภาระไม่ไหวจากการใช้มานาและความอึดจนเกลี้ยงถัง

ก่อนสติจะดับวูบ เขาได้ยินเสียง "ทำได้ดีมากไอ้ลูกชาย!"

༺༻