บทที่ 3

บทที่ 3 - สถานการณ์

༺༻

หลังจากนั้น แม็กซ์ก็ซักถามเธอทุกอย่างที่รู้เกี่ยวกับตัวเขา พ่อแม่ พี่น้อง หรือแม้แต่ทหารยาม สาวใช้ พ่อบ้าน และที่สำคัญที่สุดคือเรื่องเวทมนตร์

ลิลลี่สับสนมาก แต่ก็อธิบายให้เขาฟังอย่างใจเย็น เพราะมันเป็นหน้าที่ของเธอที่จะต้องรับใช้นายน้อย

หลังจากฟังทุกอย่างที่ลิลลี่เล่า สีหน้าของเขาก็ดูซับซ้อน เพราะไม่รู้ว่าจะแสดงปฏิกิริยาอย่างไรดี

ลิลลี่ยืนสงบนิ่งอยู่ข้างเตียง เธอเดาว่าเขาคงจำไม่ได้เพราะอาการบาดเจ็บที่ศีรษะ และคงจะค่อยๆ จำได้เอง หารู้ไม่ว่าแม็กซ์คนนี้ นอกจากความทรงจำในชาติก่อนแล้ว เขาไม่มีความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมเลยแม้แต่นิดเดียว และดูเหมือนว่าจะจำไม่ได้ตลอดไปเสียด้วย ความทรงจำทั้งหมดของแม็กซ์คนเดิมได้หายไปพร้อมกับความตายของเขา

หลังจากเงียบไปเกือบ 30 นาที ในที่สุดแม็กซ์ก็รวบรวมความคิดและยอมรับความจริงว่า เขาได้กลับชาติมาเกิดในโลกเวทมนตร์นี้แล้วจริงๆ

'งั้นชื่อของฉันก็บังเอิญชื่อแม็กซ์ เหมือนกัน... แม็กซ์เวลล์ การ์ฟิลด์ ลูกชายคนที่หกและคนสุดท้องของไวเคานต์แอชตัน การ์ฟิลด์...' แม็กซ์เริ่มทบทวนข้อมูลทั้งหมดที่เพิ่งได้รับ

——

เขามีพี่ชายสามคนและพี่สาวสองคน ทั้งหมดเป็นพี่น้องต่างแม่ เพราะพ่อกับแม่ของเขามีเขาเพียงคนเดียว ส่วนคนอื่นๆ เกิดจากภรรยาคนละคนของพ่อ ใช่แล้ว! ที่นี่อนุญาตให้มีภรรยาหลายคนได้ และถ้าคุณเป็นขุนนางเหมือนพ่อของเขา คุณจะแต่งงานกับผู้หญิงกี่คนก็ได้ นี่มันสวรรค์สำหรับผู้ชายอย่างเขาชัดๆ

มีหลายปัจจัยที่กำหนดสถานะของคุณที่นี่ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความแข็งแกร่ง ถ้าคุณเป็นจอมเวทหรือนักรบเวทที่ทรงพลัง ผู้คนจะเคารพคุณ และกษัตริย์บางองค์อาจแต่งตั้งให้คุณเป็นขุนนางแม้จะไม่ได้สืบสายเลือดมาแต่กำเนิด เขาได้เรียนรู้หลายอย่างเกี่ยวกับโลกใหม่นี้ แต่เรื่องพวกนั้นยังไม่สำคัญในตอนนี้

ด้วยความบังเอิญหรือโชคชะตา แม่ของเขาในโลกนี้ก็ไม่อยู่แล้วเหมือนชีวิตก่อน เธอเสียชีวิตไปเมื่อแปดปีก่อนด้วยโรคบางอย่าง ตอนที่แม็กซ์อายุเพียงสิบขวบ ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าแม่ของเขาเป็นหญิงที่งามที่สุดในเมืองเคลย์มอร์ และดูเหมือนเขาจะได้รับพันธุกรรมนั้นมาจากแม่ นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดอันดับสองรองจากการได้เกิดใหม่

อันดับแรกแน่นอนว่าคือการที่เขาไม่จนอีกต่อไปและสามารถหาทุกอย่างที่ต้องการได้ พี่ชายของเขาแต่งงานกันหมดแล้ว โดยพี่ชายคนโต มาร์ค การ์ฟิลด์ แต่งงานกับภรรยาสวยๆ ถึงสองคน ส่วนพี่สาวและเขายังไม่ได้แต่งงาน

พี่น้องมักจะล้อเลียนเขาเพราะพรสวรรค์ทางเวทมนตร์ที่ต่ำต้อย ยกเว้น แอนนา พี่สาวที่แก่กว่าเขาสองปี เธอเป็นคนเดียวในครอบครัวนอกจากพ่อที่รักเขา

ส่วนลิลลี่ เธอเป็นสาวใช้ส่วนตัวที่คอยอยู่กับเขาและรับใช้เขายามอยู่ในคฤหาสน์ แม็กซ์ที่ร่างกายอ่อนแอแทบไม่ได้ออกไปไหนและใช้เวลาส่วนใหญ่ในห้องสมุดหรือสวน คอยดูแลต้นไม้ดอกไม้ที่เขาปลูกเอง

พ่อของเขา แอชตัน การ์ฟิลด์ ไม่ได้สนใจเรื่องที่เขาอ่อนแอและรักเขามาก แต่ในฐานะไวเคานต์แห่งเมืองเคลย์มอร์ ท่านงานยุ่งมากจนแทบไม่มีเวลาให้ลูกๆ

"เฮ้อ!"

แม็กซ์ถอนหายใจหลังจากวางแผนคร่าวๆ ในหัวว่าจะใช้ชีวิตที่นี่อย่างไรโดยไม่ให้ใครสงสัย หรือหาเรื่องใส่ตัว

เขาชำเลืองมองลิลลี่ที่ยังยืนนิ่งเป็นรูปปั้นอยู่ข้างๆ เขาตบที่ว่างบนเตียงข้างตัวและพูดพร้อมรอยยิ้ม "อย่ามัวแต่ยืนอยู่เลย มานั่งนี่สิ"

ลิลลี่ลังเลครู่หนึ่งก่อนจะนั่งลงข้างเขา

"ลิลลี่ ฉันหวังว่าเธอจะไม่บอกใครเรื่องที่ฉันความจำเสื่อมนะ ฉันไม่อยากให้ใครต้องมาเป็นห่วง" แม็กซ์พูดพลางจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่แฝงความเขินอาย

"ค่ะ นายน้อย บ่าวคนนี้จะปฏิบัติตามคำสั่งค่ะ" ลิลลี่รีบลุกขึ้นและโค้งคำนับทันที

แม็กซ์ยิ้มให้เธอ พลางดื่มด่ำกับความรู้สึกของการเป็น 'นายน้อย' "โอ้ ลิลลี่ เธอลืมแล้วเหรอว่าฉันบอกให้นั่งข้างๆ ไม่ใช่ยืน?" แม็กซ์ถามเสียงดุเล็กน้อย

"มะ-ไม่ค่ะ ขอประทานอภัยค่ะ นายน้อย" เธอกลับลงมานั่งข้างเขาอย่างว่าง่าย

__

"ทีนี้ขอถามอะไรหน่อย? แต่จำไว้ว่าห้ามบอกใครเรื่องนี้เด็ดขาด เข้าใจไหม?" แม็กซ์พูดด้วยสีหน้าจริงจัง

"ค่ะ ไ-ได้โปรดถามมาเลยค่ะนายน้อย" เธอรีบตอบเมื่อเห็นสีหน้าของเขา

"เธอเป็นสาวใช้ส่วนตัวของฉันใช่ไหม! คำสั่งแบบไหนที่เธอจะทำตาม หรือแบบไหนที่จะไม่ทำ?" แม็กซ์ถามหลังจากครุ่นคิดสักพัก เขาอยากรู้ขอบเขตก่อนจะทำอะไรที่ไม่เป็นผลดีต่อตัวเอง

"เอ๊ะ?" ลิลลี่ประหลาดใจกับคำถามนี้ เธอไม่เข้าใจว่าเขาต้องการจะสื่ออะไร

"อะไร? ไม่ได้ยินเหรอ? ต้องให้ฉันพูดซ้ำไหม?" แม็กซ์ถาม แต่ครั้งนี้เขาประหม่านิดหน่อย เขาไม่รู้ว่าคนรับใช้ในโลกนี้เชื่อฟังแค่ไหน แม้ในนิยายหลายเรื่อง นายน้อยจะทำอะไรกับสาวใช้ก็ได้ แต่ไม่ใช่ทุกอย่างที่จะเอามาใช้ในโลกความจริงได้

"มะ-ไม่ค่ะ ได้ยินค่ะ นายน้อย นายน้อยสั่งอะไรก็ได้ค่ะ ยกเว้นเรื่องทรยศต่อตระกูลการ์ฟิลด์ เพราะดิฉันทำไม่ได้" ลิลลี่อธิบาย

'ก็ดี ฉันไม่ได้ต้องการให้เธอไปทรยศใครอยู่แล้ว' แม็กซ์ยิ้มกริ่ม

"ดีมาก"

"บอกอะไรฉันหน่อยสิ จะมีใครมาเยี่ยมฉันตอนนี้ไหม?" เขาถามขึ้นหลังจากฉุกคิดได้ เขาไม่อยากโดนจับได้ตอนกำลัง 'ปฏิบัติภารกิจ' ตั้งแต่เพิ่งมาถึงโลกนี้ มันคงน่าอายพิลึก

"หลังอาหารค่ำ คุณหนูแอนนาอาจจะมาเยี่ยมนายน้อยค่ะ และถ้านายท่านแอชตันว่าง ท่านก็น่าจะมาเหมือนกัน" ลิลลี่ตอบหลังจากคิดสักครู่

หลังจากได้ยินคำถามแปลกๆ ของเขา เธอเริ่มพอจะเดาได้ว่านายน้อยต้องการจะสั่งอะไรต่อไป และนั่นทำให้เธอเริ่มรู้สึกกระสับกระส่าย

"งั้นเหรอ?"

แม็กซ์หันไปหาเธอ จ้องมองราวกับสัตว์ร้ายมองเหยื่ออันโอชะ

༺༻