บทที่ 12: เซ็นสัญญากับเว็บถงซิน!

"ที่แท้ก็ได้ขึ้นหน้าแนะนำนี่เอง"

"ยอดเงินรางวัลจากนิทานสั้นสองเรื่องรวมกันได้ตั้งพันหยวน ไม่เลวเลยแฮะ"

หลินเฉินยิ้มอย่างพอใจ

เขารีบอัปโหลดนิทานที่แต่งไว้อีกแปดเรื่องลงไปทันที

นิทานพวกนี้มีแววจะดังระเบิดทุกเรื่อง ถึงตอนนั้นแค่ยอดเงินรางวัลรายวันก็น่าจะทำเงินให้เขาได้เป็นกอบเป็นกำ

"สุดยอดจริงๆ"

เฉินเหวินฮั่นอดทึ่งไม่ได้

หลังจากจัดหน้าแนะนำให้ เขาก็เฝ้าติดตามดูสถิติมาตลอด ในช่วงเวลาสามชั่วโมงเท่ากัน นิทานสั้นสองเรื่องของ 'ปรมาจารย์หลินอวี่' มียอดคลิกสูงลิ่ว

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะคำนิยมที่เขาเขียนให้ แต่อีกส่วนน่าจะมาจากพลังบอกต่อของคนอ่านที่ช่วยดึงคนเข้ามา

ปกติในตำแหน่งแนะนำเดียวกัน เรื่องอื่นจะได้ยอดคลิกประมาณหมื่นถึงสองหมื่นครั้งในสามชั่วโมง

ถ้าได้สามหมื่นก็ถือว่าหรูแล้ว

แต่นิทานของปรมาจารย์หลินอวี่ปาเข้าไปห้าหมื่นกว่าคลิกทั้งสองเรื่อง

"ตู้ด ตู้ด!"

เสียงโทรศัพท์ของเฉินเหวินฮั่นดังขึ้นอีกครั้ง

"บก.เฉินคะ ยังไม่นอนใช่ไหมคะ?"

"เพิ่งล้มตัวนอนเมื่อกี้นี้เอง มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"

เฉินเหวินฮั่นเริ่มกระวนกระวาย หรือว่าจะมีเว็บอื่นมาดึงตัวหลินอวี่ไป แล้วเขาจะประกาศย้ายค่ายสายฟ้าแลบ?

ปลายสาย สวีเสี่ยวพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "บก.เฉินคะ สงสัยเป็นเพราะเราให้หน้าแนะนำทันเวลา หลินอวี่เลยเห็นถึงความจริงใจของเรา เขาเพิ่งลงนิทานเพิ่มอีกตั้งแปดเรื่องแน่ะค่ะ!"

"หนูลองสุ่มอ่านดูเรื่องนึง ระดับความเทพยังคงเส้นคงวา เหนือชั้นเหมือนเดิมเลยค่ะ!"

เฉินเหวินฮั่นเด้งตัวลุกจากที่นอนทันที

เขารีบวิ่งไปที่ห้องทำงานและเปิดคอมพิวเตอร์

จริงอย่างที่ว่า หลินอวี่อัปเดตนิทานเพิ่มอีกแปดเรื่องรวด!

"โหด... โหดเกินไปแล้ว!"

"ระดับฝีมือของปรมาจารย์หลินอวี่นี่มันระดับโลกชัดๆ!"

เฉินเหวินฮั่นรีบอ่านดูสองเรื่อง คุณภาพคับแก้วไม่ต่างจากสองเรื่องแรกเลยแม้แต่น้อย

"กริ๊ง... กริ๊ง..."

เสียงโทรศัพท์ของเฉินเหวินฮั่นดังขึ้นอีก

คราวนี้เป็นสายจากสำนักพิมพ์

"ขอซื้อขาดเรื่องละสามพันหยวนเหรอ? คุณหลี่ครับ ถ้าคุณหานิทานระดับนี้มาได้ ผมรับซื้อไม่อั้นเลยเรื่องละห้าพันหยวน เอากี่เรื่องก็ได้"

เฉินเหวินฮั่นวางสายไปอย่างหัวเสีย

คิดจะมาซื้อนิทานระดับเทพในราคาเรื่องละสามพัน ฝันไปเถอะ!

ถ้าเป็นนักเขียนหน้าใหม่ ราคาเรื่องละสามพันถือว่าสูง แต่ด้วยฝีมือระดับนี้ เฉินเหวินฮั่นมั่นใจว่าหลินอวี่ไม่ใช่หน้าใหม่แน่นอน แต่เป็นระดับปรมาจารย์ที่แฝงตัวมา

ขืนกล้าเสนอราคานี้ไป มีหวังหลินอวี่หนีเตลิดเปิดเปิงแน่

"กริ๊ง... กริ๊ง..."

ไม่ถึงสองนาที โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีก

มีคนโทรมาขอเบอร์ติดต่อเพื่อซื้อลิขสิทธิ์นิทาน

"เหล่าจาง ซื้อนิทานระดับพรีเมียมเรื่องละหมื่นหยวนก็โอเคอยู่นะ แต่งานของหลินอวี่มันระดับมาสเตอร์พีซ เหนือกว่าพรีเมียมไปไกลแล้ว"

"อีกร้อยปีต่อจากนี้ ถึงพวกเราตายไปแล้ว แต่นิทานพวกนี้จะยังคงอยู่ คุณคิดว่าหลินอวี่ฝีมือระดับนี้ จะเป็นแค่นักเขียนหน้าใหม่จริงๆ เหรอ?"

"เรื่องละสามหมื่น? ผมลองถามเขาให้ได้นะ แต่ราคานี้ผมว่าคงยาก"

หลังจากคุยไปสักพัก เฉินเหวินฮั่นก็วางสาย

สามหมื่นต่อเรื่องไม่ใช่ราคาที่ต่ำ แต่เขารู้ดีว่าการจะซื้อนิทานคุณภาพระดับนี้ในราคานั้นก็ยังยากอยู่ดี

"กริ๊ง... กริ๊ง..."

ไม่นาน สายที่สามก็ตามมา

ค่ำคืนผ่านพ้นไป

หลินเฉินนอนหลับสบายตลอดคืน ผิดกับเฉินเหวินฮั่นที่กว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปตีสาม แล้วยังโดนโทรปลุกตอนหกโมงเช้าอีก

เสี่ยวเชี่ยนยังไม่ตื่น หลินเฉินจึงลุกไปที่ห้องทำงาน

"หือ?"

พอเปิดดูระบบหลังบ้านของนักเขียน หลินเฉินก็ต้องประหลาดใจ

ยอดคลิกของสองเรื่องแรกเกือบแตะหลักแสนแล้ว

ส่วนอีกแปดเรื่องที่เหลือ ยอดคลิกก็ปาเข้าไปสี่ห้าหมื่น

ยอดเงินรางวัลรวมจากทั้งสิบเรื่องทะลุหลักหมื่นหยวนไปเรียบร้อย

แน่นอนว่าเงินรางวัลทั้งหมดไม่ใช่ของเขาคนเดียว ทางเว็บจะหักส่วนแบ่งไป 30%

"บรรณาธิการบริหาร เฉินเหวินฮั่น?"

หลินเฉินเห็นข้อความแจ้งเตือนหลังไมค์

บก.บห. ของเว็บถงซินส่งคำขอเป็นเพื่อนทาง WeChat มา

"อย่าเพิ่งรับแอดดีกว่า"

หลินเฉินยังไม่รีบร้อน

ขืนรีบรับแอดจะดูเหมือนเด็กใหม่หิวแสงเกินไป

เวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงวันอย่างรวดเร็ว

หลังจากทานมื้อเที่ยงและเล่นซนจนเหนื่อย เสี่ยวเชี่ยนก็ผล็อยหลับไป

ตอนนั้นเอง หลินเฉินถึงกดรับแอดเฉินเหวินฮั่น

เฉินเหวินฮั่นแทบไม่มีสมาธิทำงานตลอดช่วงเช้า

พลังของหลินเฉินรุนแรงเกินไป ถ้าเขาไม่มอบข้อเสนอที่ดีที่สุดให้ หลินเฉินอาจจะย้ายค่ายหนี แต่ถ้าให้ข้อเสนอดีเกินไป หลินเฉินก็อาจจะหอบฐานคนอ่านหนีไปอยู่ดี

สถานการณ์ตอนนี้ เขาเทหมดหน้าตักให้พื้นที่โปรโมตที่ดีที่สุดไปแล้ว ถ้าหลินเฉินหอบคนอ่านหนี เขาคงต้องเขียนใบลาออก

"ติ๊ง!"

เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้น

เฉินเหวินฮั่นรีบคว้าโทรศัพท์มาดู

"รับแอดแล้ว! ในที่สุดก็รับแอดสักที!"

เฉินเหวินฮั่นดีใจจนเนื้อเต้น

หลินเฉินดองเขาไว้ครึ่งค่อนวัน ทำเอาเขานั่งไม่ติดเก้าอี้

"สวัสดีครับท่านอาจารย์ ผมเฉินเหวินฮั่น บรรณาธิการบริหารเว็บถงซินนะครับ ที่ผมติดต่อมาเพราะมีสำนักพิมพ์หลายเจ้าสนใจอยากซื้อลิขสิทธิ์นิทานของคุณครับ"

เฉินเหวินฮั่นรีบพิมพ์ข้อความส่งไป

"เขาให้ราคายังไงครับ?"

หลินเฉินถามด้วยความอยากรู้

เฉินเหวินฮั่นตอบกลับทันที "นิทานทั้งสิบเรื่องคุณภาพสูงมากครับ ข้อเสนอสูงสุดตอนนี้อยู่ที่หกแสนแปดหมื่นหยวน"

หัวใจของหลินเฉินเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย

นิทานสิบเรื่องนี้ เขาใช้เวลาเขียนแค่สามสี่ชั่วโมงเองนะ

แต่เดี๋ยวก่อน มันไม่ใช่ผลงานที่เขากลั่นกรองออกมาเอง แต่เป็นของที่ระบบมอบให้ ถึงเขาจะมีสกิลระดับเทพ แต่ถ้าให้แต่งเองสดๆ กว่าจะได้นิทานระดับนี้สักเรื่องคงใช้เวลาอย่างน้อยสามวัน

"บก.เฉินครับ ผมยังไม่อยากขายตอนนี้"

"ผมยังมีนิทานที่จะลงอีก ทางเว็บถงซินพอจะมีข้อเสนออะไรให้ผมบ้างไหมครับ?"

หลินเฉินพิมพ์ตอบกลับไป

เฉินเหวินฮั่นถอนหายใจโล่งอก

ขอแค่หลินเฉินไม่ย้ายหนี เรื่องอื่นก็คุยกันได้!

"ท่านอาจารย์ครับ ผมก็เห็นด้วยว่าอย่าเพิ่งขายตอนนี้ เก็บไว้ก่อนราคาจะพุ่งกว่านี้แน่นอนครับ"

"เรานัดเจอกันหน่อยไหมครับ? ทางเรายินดีมอบเงื่อนไขที่ดีที่สุดให้คุณครับ"

หลินเฉินครุ่นคิด ถ้าไม่เซ็นสัญญา ทางเว็บคงกังวลน่าดู เพราะนักเขียนอิสระอย่างเขาจะย้ายไปไหนเมื่อไหร่ก็ได้

"ไม่จำเป็นต้องเจอหรอกครับ"

"คุณลองเสนเงื่อนไขมาดู ถ้าโอเคผมเซ็นสัญญาออนไลน์ได้เลย"

หลินเฉินตัดสินใจตอบกลับไปแบบนั้น

เขาต้องเลี้ยงเสี่ยวเชี่ยน ไม่มีเวลาออกไปเจอใครหรอก

อีกอย่าง เขาไม่อยากเปิดเผยตัวตน เดี๋ยวจะกระทบกับภารกิจหลักอย่างการเลี้ยงลูก

การเขียนนิทานเป็นแค่ทางผ่านหาเงิน การดูแลเสี่ยวเชี่ยนต่างหากคือเรื่องสำคัญที่สุด

"ได้ครับท่านอาจารย์"

เฉินเหวินฮั่นรีบรายงานเรื่องนี้ให้เบื้องบนทราบทันที

แม้เขาจะเป็นถึง บก.บห. แต่เรื่องใหญ่ขนาดนี้ เขาตัดสินใจคนเดียวไม่ได้

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป เฉินเหวินฮั่นก็ส่งเอกสารสัญญามาให้

หลินเฉินเปิดอ่านรายละเอียด

เงื่อนไขของเว็บถงซินถือว่าดีมาก: การันตีการโปรโมตทุกช่องทาง แถมจะช่วยโปรโมตภายนอกเว็บให้ด้วย

นอกจากนี้ ส่วนแบ่งรายได้จากเงินรางวัล เขาจะได้ถึง 90% ทางเว็บหักแค่ 10% ซึ่งแทบจะไม่พอจ่ายภาษีด้วยซ้ำ

"บก.เฉิน เงื่อนไขโอเคครับ"

"ผมตกลงเซ็นสัญญากับทางเว็บ"

หลินเฉินตอบกลับหลังจากอ่านสัญญาอย่างถี่ถ้วน

เขาแค่เอานิทานมาลงเว็บ ลิขสิทธิ์ยังเป็นของเขา ถ้าจะตีพิมพ์ ทางเว็บก็ต้องมาร่วมมือโปรโมตกับเขาอยู่ดี

"ท่านอาจารย์ครับ เดี๋ยวเราจะเตรียมสัญญาให้ทันทีครับ"

"ทางบอสฝากบอกว่า เพื่อแสดงความจริงใจ เราขอมอบเงินโบนัสเซ็นสัญญาให้อีกสามแสนหยวนครับ"

เฉินเหวินฮั่นตอบกลับอย่างดีใจ

สำหรับนักเขียนระดับท็อป เงินกินเปล่าสามแสนอาจจะไม่เยอะ แต่การเสนอให้เพิ่มทีหลังโดยที่ไม่ได้ร้องขอ มันแสดงถึงความจริงใจที่น่าประทับใจ

หลินเฉินยิ้ม

เงินก้อนนี้คงเป็นงบที่เขาเตรียมไว้อยู่แล้ว แต่พอเขาไม่ต่อรอง ทางเว็บก็เลยยกให้เลย

"ขอบคุณครับ"

ไม่นาน เฉินเหวินฮั่นก็ส่งสัญญาอิเล็กทรอนิกส์มาให้

หลินเฉินจัดการเซ็นสัญญาเรียบร้อย

"ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับท่านอาจารย์ มีปัญหาอะไรโทรหาผมได้ตลอดเลยนะครับ"

เฉินเหวินฮั่นยิ้มแก้มปริ

มีปรมาจารย์ระดับนี้มาประดับเว็บ อนาคตสดใสแน่นอน

ปีนี้โบนัสของเขาคงอู้ฟู่ไม่น้อยเลยทีเดียว