- หน้าแรก
- ใครว่าอาชีพช่างกลกระจอก
- บทที่ 57 คะแนนที่พุ่งทะยาน!
บทที่ 57 คะแนนที่พุ่งทะยาน!
บทที่ 57 คะแนนที่พุ่งทะยาน!
บทที่ 57 คะแนนที่พุ่งทะยาน!
ตัดภาพมาที่อีกด้านหนึ่ง….
"ฮ่าๆๆ! ในที่สุดก็ได้เริ่มเสียที! ปืนใหญ่ของฉันร้อนรุ่มจนจะระเบิดอยู่แล้ว!"
หลีเฉิงคุนหัวเราะลั่น ใจร้อนจนแทบจะทนไม่ไหว เขาเฝ้ารอที่จะได้ใช้ชุดอุปกรณ์สีม่วงระดับหายากทั้งเซ็ตที่เจิ้งมู่มอบให้นี้ เพื่อกอบกู้เกียรติเเละศักดิ์ศรีของตนเองในการสอบระดับชาติครั้งนี้
จากนั้นพอเจิ้งมู่ออกคำสั่งให้กองทัพสิ่งประดิษฐ์จักรกลเคลื่อนพล เขาก็กระโจนขึ้นหลัง "ลิคเกอร์" ตัวหนึ่งทันที ราวกับแม่ทัพบนหลังม้า ควบทะยานเข้าสู่ทะเลทราย
"นายไม่ไปด้วยเหรอ?" หลั่นปิ่งเยว่หันมาถามอย่างสงสัย เมื่อเห็นเจิ้งมู่ยืนเฉยไม่ขยับ
อีกฝ่ายเพียงยักไหล่ ยิ้มกวนๆ เเละตอบไปเพียงสั้นๆว่า "ผู้เป็นนายใช้สมองสิ ฉันน่ะ...ถนัดนั่งอยู่ข้างบนมากกว่า"
หลั่นปิ่งเยว่ถึงกับกลอกตา เบะปากเบาๆ ก่อนจะกระโดดขึ้นหลังลิคเกอร์ตัวหนึ่ง พุ่งออกไปในอีกทิศทาง
ในตอนนั้นเจิ้งมู่ที่ยืนบนยอดฐานบัญชาการ ก็สะบัดมือเบาๆ จากนั้นแผนที่แสงสีฟ้าขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
ก่อนออกเดินทาง เขาได้ไปกวาดซื้อวัสดุ "นกบินสีขาวระดับธรรมดา" จากตลาดมาจนเกลี้ยง จากที่เคยมีเพียงห้าสิบตัว ตอนนี้กองทัพอินทรีเหล็กสอดแนมของเขาก็เพิ่มเป็น ห้าร้อยตัว
ฝูงอินทรีสอดแนมโบยบินกระจายไปทั่วฟ้า เนรมิตเครือข่ายสอดแนมขนาดยักษ์ ครอบคลุมรัศมีกว่า 150 กิโลเมตร
ระหว่างรอผล เจิ้งมู่ก็ยกถ้วยกาแฟร้อนขึ้นมาจิบ ฝีมือชงของทีฟ่าถือว่าใช้ได้ทีเดียว
เเละไม่กี่อึดใจต่อมา จุดสีแดงนับไม่ถ้วนก็เริ่มปรากฏบนแผนที่ นั่นคือพิกัดของมอนเตอร์ที่ถูกตรวจพบ
ทันทีที่เครื่องหมายสีแดงสว่างขึ้น เครื่องหมายสีเหลือง ที่เป็นตำเเหน่งหน่วยรบของเขา ก็เคลื่อนตัวตรงไปยังเป้าหมายอย่างแม่นยำทันที
T-800 วิ่งด้วยความเร็วสูงราวกับเงาดำตัดผ่านผืนทราย พลังไร้ขีดจำกัดของสิ่งประดิษฐ์จักรกลทำให้พวกมันพุ่งทะยานออกไปได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด
หลังกำแพงเนินทรายใหญ่ กลุ่มหมาป่าทะเลทรายกำลังแทะซากสัตว์ที่แทบไม่เหลือเค้าโครง ทว่าเงาร่างหนึ่งกลับปรากฏขึ้นจากอีกฟากฝั่งโดยไร้เสียง
T-800 ได้หยิบระเบิดไฟฟ้าโยนข้ามสันทรายไป
"ตูมมม! ฉึกกก!"
สายฟ้าแตกวาบกลางฝุ่นทราย ร่างมอนสเตอร์ชะงักแข็ง ก่อนจะร้องโหยหวนออกมา จากนั้นเสียงปืนลูกซองสี่ลำกล้องก็ดังสนั่น
"ปัง ปัง ปัง ปัง!"
ในพริบตา ซากหมาป่าทะเลทรายสี่ตัวหัวแตกกระจุยเกลื่อนบนพื้น T-800 ไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว มันรีบลุกขึ้นพลางพุ่งหายไปยังทิศถัดไปต่อ
[คุณได้สังหารหมาป่าทะเลทราย (Lv.14) ได้รับประสบการณ์ 22]
[คุณได้สังหารหมาป่าทะเลทราย (Lv.16) ได้รับประสบการณ์ 24]
[คุณได้สังหารหมาป่าทะเลทราย (Lv.13) ได้รับประสบการณ์ 18]
[คุณได้สังหารงูยักษ์หนามเขา (Lv.22) ได้รับประสบการณ์ 266, ได้วัสดุสีเขียวระดับดี "เอ็นงูพิษ"]
[...]
ข้อความแจ้งเตือนผุดขึ้นเต็มจอ แต่เจิ้งมู่ก็ไม่แม้แต่จะเหลียวดู
เขาหยิบบัตรบันทึกคะแนนออกมา ตัวเลขกำลังไต่ขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับจรวด
1... 4... 8... 11... 19...
เพียงเเค่ครึ่งชั่วโมง คะแนนก็พุุ่งทะลุ 100 เเล้ว
เจิ้งมู่ทอดตัวลงบนเก้าอี้นอนบนดาดฟ้า พึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย "ชีวิตนี่...ช่างเหงาดุจหิมะจริงๆ"
ว่าจบก็ดีดนิ้ว ป๊อก
ทีฟ่าขยับเขามาอย่างรู้งาน ก้มตัวโค้งงามๆ "เจ้านาย มีสิ่งใดให้รับใช้คะ?"
เจิ้งมู่ชี้ไปที่ผนัง "ไปเอาเครื่องฉายหนังมา ฉันจะเปิดหนังฆ่าเวลาซะหน่อย"
….
ที่เมืองหวงซา นายพลฉี่ที่เฝ้าสังเกตการณ์อยู่ตลอดเวลา ก็แทบอ้าปากค้างด้วยความสงสัย
"เขา...ไม่ออกไปเอง? หรือว่าสิ่งประดิษฐ์จักรกลพวกนั้น ไม่ต้องควบคุมเลยงั้นเหรอ?"
ความคิดนี้แทบจะล้มล้างสามัญสำนึกของเขาโดยสิ้นเชิง นักเรียกวิญญาณยังต้องรักษาระยะควบคุม แต่สิ่งประดิษฐ์จักรกลของเจิ้งมู่กลับวิ่งหายลับตาไปแล้ว
นายพลฉี่เหลือบมองนักบวชชิงหยุนอย่างลังเล "อาจารย์...ตอนนี้เจิ้งมู่เหมือนจะว่าง เราควรลองเข้าไปคุยกับเขาสักหน่อยดีไหม?"
เคราของนักบวชชราสั่นไหวเบาๆ ชัดเจนว่าในใจก็เริ่มสนใจไม่แพ้กัน
…..
"ท่านอธิการบดี! แย่แล้วครับ เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นจริงๆ!"
บนเรือเฟยหยุนของมหาวิทยาลัยเซิ่งชิง หลิวเว่ยฉีเพิ่งเอนหลังพักได้ไม่กี่อึดใจ ก็ถูกเสียงเคาะประตูเรียกปลุก
เลขาใบหน้าซีดเซียวถือแท็บเล็ตส่งให้ด้วยมือสั่นๆ "อธิการบดี! ช่างกลคนนั้น...เขาไม่ปกติจริงๆครับ!"
"ไม่ปกติ?" หลิวเว่ยฉีเลิกคิ้ว รีบคว้าแท็บเล็ตมาดู และสิ่งที่เห็นก็ทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น
จากคะแนน 0 ภายในไม่ถึงชั่วโมง ตัวเลขกลับทะยานขึ้นมาเกิน 100 เเล้ว!
เขารีบวิ่งไปห้องควบคุมแทบไม่ทันหายใจ "เปิดภาพของเจิ้งมู่เร็ว!!"
ภาพบนจอสว่างขึ้นในทันใด แต่สิ่งที่ปรากฏกลับทำเอาทุกคนในห้องถึงกับนิ่งค้าง
เจิ้งมู่...ไม่ได้อยู่ในสมรภูมิรบแต่อย่างใด
เขากำลังเอนหลังบนเก้าอี้นอน สบายเหมือนอยู่บ้าน ถือถังป๊อปคอร์นยักษ์ไว้บนตัก และเบื้องหน้า...คือเครื่องฉายหนังที่กำลังเล่นอยู่
เลขาพึมพำเสียงเบา "เอ่อ...นั่นใช่หนังใหม่ 'กระทุ้งบ้าคลั่ง 2000 ครั้ง' ที่เพิ่งเข้าโรงเมื่อไม่นานมานี้หรือเปล่าครับ..."