บทที่ 26 สรุปแล้ว นายอยู่เลเวลเท่าไหร่กันแน่?

บทที่ 26 สรุปแล้ว นายอยู่เลเวลเท่าไหร่กันแน่?

เจิ้งมู่มองดูชุดที่ตัวเองใส่อยู่ตอนนี้ ก็ถือว่าดูเข้ากับบรรยากาศการลุยป่าอยู่ไม่น้อย เสื้อผ้ารบแบบมาตรฐานสวมพอดีตัว รองเท้าคอมแบตทหารที่ทนทาน แถมยังใส่แว่นกันแดดเอาไว้กันแสงแดดด้วย ถ้ามองผิวเผิน…ก็ดูสมบูรณ์แบบดีทีเดียว

แน่นอน ถ้าไม่พูดถึงไก่ย่างไม้ใหญ่ที่กำลังส่งเสียงฉ่าๆ อยู่ข้างหน้า พร้อมกับเบียร์กระป๋องเย็นจัดที่มีไอเกาะจนเห็นได้ชัดล่ะก็นะ…

เพราะการกระทำชิลๆ แบบนี้ ถึงกับทำให้หลั่นปิ่งเยว่ที่อยู่ด้วยกันกัดฟันแน่นในใจด้วยความหมั่นไส้ แต่พอเธอเห็นเหล่าเครื่องจักรที่เจิ้งมู่สร้างขึ้น กำลังไล่ฆ่าพวกซากศพกลายพันธุ์ติดเชื้ออย่างดุเดือด เธอก็จำใจต้องรีบกระโจนเข้าไปช่วยทันที

ดาบยาวในมือฟาดออกไปแหวกอากาศ ในพริบตาเดียว เธอก็ใช้สกิลทำให้อีกฝ่ายถูกแช่แข็ง ก่อนจะฟันลงไปตรงลำคอ

เสียง “กร๊อบ!” ดังสนั่น น้ำแข็งแตกกระจายเป็นเกล็ด แต่กลับไม่ได้ตัดหัวมันในดาบเดียวตามที่คิด

“โฮกกกกกก!!”

ซากศพกลายพันธุ์ที่เต็มไปด้วยพิษคำรามลั่น กรงเล็บโถมเข้ามาใส่เธอเต็มแรง สีหน้าของหลั่นปิ่งเยว่ซีดเผือด รู้ทันทีว่าคราวนี้ตนเองคงไม่รอดแน่

ด้านหลัง หลีเฉิงคุนกลับยังยืนนิ่ง ท่าทางจะเข้ามาช่วยไม่ทัน สีหน้าของเขาเองก็พลันเปลี่ยนไปด้วยความตกใจ

แต่ในจังหวะที่หลั่นปิ่งเยว่คิดว่าตัวเองคงถึงฆาตแล้วนั้น  กลับเป็น “ลิคเกอร์” ที่เจิ้งมู่ปล่อยออกมา กระโจนเข้าหาศัตรูเสียก่อน ร่างน่าสยดสยองของมันฟาดฟันอย่างบ้าคลั่ง ไม่นานนัก ซากศพกลายพันธุ์ที่น่ากลัวก็ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ โดยสิ้นเชิง

【คุณช่วยฆ่าซากศพกลายพันธุ์ติดพิษ Lv 16 ได้ ได้รับค่าประสบการณ์ 103】

ข้อความลอยผ่านหน้าต่างระบบ ทำให้หลั่นปิ่งเยว่ถึงกับเหงื่อซึมเต็มหน้าผาก เธอเหลือบมองไปทางหลีเฉิงคุนที่ยืนอายอยู่ด้านหลัง ก่อนหันกลับไปทางเจิ้งมู่

ภาพที่เห็นคืออีกฝ่ายยกเบียร์กระป๋องขึ้นดื่ม พร้อมกับยกขึ้นเหมือนจะเชิญชนไกลๆ

“หึ!”

นิสัยหยิ่งดื้อที่ติดมาจากเด็ก ทำให้แม้จะอยากเอ่ยขอบคุณ แต่กลับกลายเป็นการทำเสียงจิ๊จ๊ะแทน บนใบหน้ายังทำท่าเหมือนตำหนิเจิ้งมู่ว่ายุ่งเรื่องชาวบ้านเสียอีก

เจิ้งมู่เพียงยิ้มบางๆ ไม่ได้พูดอะไร หลีเฉิงคุนเองก็เหมือนเข้าใจดี จึงได้แต่เลิกคิ้วหัวเราะเงียบๆ

จากนั้นการต่อสู้ก็ง่ายขึ้นกว่าตอนแรกมาก หลีเฉิงคุนเป็นสายโจมตีระยะไกล หลั่นปิ่งเยว่มีทั้งควบคุมทั้งโจมตีในระยะประชิด บวกกับเครื่องจักรของเจิ้งมู่ที่คอยคุ้มกัน

แค่ไม่ถึงชั่วโมง พวกเขาก็ล้มเหล่ากลายพันธุ์ได้เป็นสิบตัว

เจิ้งมู่มองสองคนที่หอบเหนื่อยเดินกลับมา ในมือเขายังถือชิ้นส่วนที่เพิ่งใช้ “มือทองคำ” เปลี่ยนเป็นชิ้นส่วนเครื่องจักร แล้วรีบเก็บเข้ากระเป๋าไว้

หลีเฉิงคุนถามขึ้นด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองเล็กน้อย “พวกเราสองคนเพิ่งอัพเลเวลขึ้นมาถึงเจ็ดแล้วนะ นายล่ะ? เครื่องจักรนั่นฆ่ามอนสเตอร์ไปเพียบ ค่าประสบการณ์ต้องตกเป็นของนายเต็มๆ อย่างน้อยสองเลเวลล่ะมั้ง?”

เจิ้งมู่เพียงยักไหล่ “น่าเสียดาย…สำหรับฉันแล้ว การเลเวลอัพยังอีกยาวไกลนัก”

คำตอบนี้ทำให้หลั่นปิ่งเยว่ที่กำลังดื่มน้ำอยู่เลิกคิ้วขึ้น เธอไม่พูดพร่ำ ส่งสกิลตรวจสอบไปหาทันที แต่กลับไม่เห็นข้อมูลอะไรเลย

เจิ้งมู่หัวเราะเบาๆ “หลั่นปิ่งเยว่ เธอเคยได้ยินไหม? มีคำพูดว่า ‘ผู้หญิงไม่ควรสนใจผู้ชายมากเกินไป…เพราะไม่นานก็จะตกหลุมรัก’”

ใบหน้าของเธอขึ้นสีแดงจางๆ ชั่วขณะ ก่อนจะกัดฟันหันหน้าหนี มือที่กำขวดน้ำแน่นจนเห็นเส้นเลือดขึ้นชัด แววตานั้น…แทบอยากเอาดาบฟันคนตรงหน้าให้จบๆ ไป

“น่าเบื่อ!” หลั่นปิ่งเยว่สะบัดเสียงแล้วตรงไปนั่งบนเบาะคนขับทันที

หลีเฉิงคุนหันมามองเจิ้งมู่ ยักคิ้วใส่กันอย่างรู้ทัน แล้วก็ช่วยกันเก็บเครื่องไม้เครื่องมือของเขาไปใส่ท้ายรถ

รถบรรทุกคันใหญ่ถูกปรับแต่งจนคล้ายบ้านเคลื่อนที่ ถ้าไม่กลัวสองคนนี้จะสงสัยว่ามันคือ “ออพติมัส ไพรม์” ล่ะก็ เจิ้งมู่คงเปลี่ยนห้องโดยสารให้หรูหราเหมือนรถบ้านระดับไฮเอนด์ไปแล้ว

จากนั้นรถก็มุ่งหน้าไปในส่วนลึกของ “เมืองศพเน่า”

เจิ้งมู่เองไม่ได้คิดจะลงไปสู้ด้วยตัวเอง เขาเพียงแค่ปล่อยหุ่นยนต์ T-800 ออกไปให้มันจัดการพวกมอนสเตอร์ที่เหลือเอง พร้อมกันนั้นก็คอยสร้างลิคเกอร์กับหุ่นเพิ่มอย่างไม่หยุดหย่อน

เสียงระเบิด เสียงปืนกลดังสนั่นไปทั่วเมืองร้าง ศัตรูที่น่ากลัวต่อให้โผล่มาแค่พริบตาเดียว ก็ถูกระเบิดเละไม่มีเหลือ

【คุณช่วยฆ่าซอมบี้กระโดด LV 19 ได้ ได้รับค่าประสบการณ์ 211 】

【คุณช่วยฆ่ากลายพันธุ์ติดพิษLV  18 ได้ ได้รับค่าประสบการณ์ 183 】

【คุณช่วยฆ่ากลายพันธุ์ติดพิษLV  22 ได้ ได้รับค่าประสบการณ์ 303 】

ข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมารัวๆ

【คุณเลเวลอัพแล้ว ตอนนี้ LV 9】

ร่างกายของหลั่นปิ่งเยว่รู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้น แต่เมื่อหันไปมองเจิ้งมู่ที่นั่งสบายๆ อยู่บนหลังคารถ มองดาวพลางยกกระป๋องเบียร์ขึ้นดื่มอย่างไม่สนใจสิ่งรอบตัว หัวใจของเธอก็อดสั่นไหวไม่ได้

แม้จะไม่อยากยอมรับ แต่การได้ถูก “เทพทรู” พาแบกอย่างนี้…มันช่างสบายเหลือเกิน

หลังจากฆ่าซอมบี้อีกระลอกหนึ่งเสร็จสิ้น เธอก็เดินมาหาเจิ้งมู่ กัดฟันถามด้วยเสียงเข้ม

“สรุปแล้ว…นายอยู่เลเวลเท่าไหร่กันแน่?”