บทที่ 20  สถานการณ์เป็นตาย? ความมหัศจรรย์ของ “มือทองคำ”

บทที่ 20  สถานการณ์เป็นตาย? ความมหัศจรรย์ของ “มือทองคำ”

“อ๊ากกก! พวกแกจะไล่ตามฉันไม่เลิกเลยหรือไง มันสนุกนักเหรอวะ!”

“ถ้ามีเเรงก็ออกมาสู้แบบตัวต่อตัวสิวะ!”

“เร็วเข้า! วิ่ง! วิ่ง!”

ในห้องโถงใต้ดินอันกว้างใหญ่ การต่อสู้เพิ่งผ่านไปเพียงสิบกว่านาที แต่กลับเกิดการพลิกผันราวกับฟ้าถล่มดินทลาย!

ตอนนี้ “เจิ้งมู่” กำลังใช้ทักษะย่างเงาวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนเหมือนนกตกใจ ถูกฝูงมอนสเตอร์จำนวนมหาศาลไล่กวดจนแทบหายใจไม่ทัน

ด้านหลัง แม้ว่า ออพติมัสไพรม์ กับ T800 และพวกอีกสามตนพยายามถ่วงเวลาเต็มที่แล้ว แต่ก็ยังมีมอนสเตอร์อีกหลายสิบตัวพุ่งกระหน่ำตามมาไม่หยุด

ลูกธนูแหลมคมพุ่งเฉียดหัวเขาไปทีละดอก สะกิดจนเส้นผมแทบขาด ทำเอาเจิ้งมู่ร้องลั่น “ว๊ากกก!” เหมือนเด็กถูกไล่ตี

แต่ภาพเช่นนี้กลับยิ่งกระตุ้นความบันเทิงของ “เจ้าหญิงหงอวี้” ที่ยืนอยู่บนแท่นสูง เธอไม่รีบเข้ามาร่วมต่อสู้ กลับยืนกอดอกหัวเราะมองชายหนุ่มวิ่งพล่านไปทั่ว ถูกโจมตีจนปลิวกระแทกผนัง น้ำตาคลอปากเบี้ยวไปมา แต่ในสายตาเธอกลับเป็นภาพที่ชวนขบขันยิ่งนัก

“เจ้าหนูนี่มันอ่อนปวกเปียกแท้ ๆ …” หงอวี้ขมวดคิ้วนิด ๆ ถึงอย่างนั้น เธอก็สังเกตว่าตั้งแต่ตัวเองโจมตี หรือกระทั่งมอนสเตอร์จำนวนมากพุ่งเล่นงาน เจิ้งมู่กลับไม่ได้รับบาดเจ็บจริงจังเลยสักครั้ง เสื้อผ้าเขาขาดวิ่นกลายเป็นชุดขอทานก็จริง แต่ร่างกายกลับแทบไม่มีรอยแผล

แน่นอน…เจ้าหญิงหงอวี้ไม่รู้เลยว่าทุกเสียงร้องโหยหวนของเจิ้งมู่เป็นเพียงการแสดง เขาแอบเหลือบมองเธอตลอดเวลา เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่ลงมือเอง เขาก็เริ่มผ่อนคลายลงเล็กน้อย

จนกระทั่ง…เสียงระบบในใจดังเตือน  ทักษะการรีเซ็ตกำลังยิง Lv3 สิ้นสุดช่วงคูลดาวน์แล้ว!

แววตาเจิ้งมู่พลันแข็งกร้าวขึ้น เขาไม่ลังเลที่จะกดใช้! เสียง แกร๊กๆ ดังขึ้นพร้อมกัน สิ่งประดิษฐ์กลไกที่มีรอยแผลอยู่ตามตัวก็ได้รับการเติมกระสุนจนเต็ม

และในวินาทีต่อมา โดยไม่ต้องรอคำสั่งจากเขา ห่ากระสุนและปืนใหญ่จากหุ่นทั้งหมดก็ระดมยิงใส่เจ้าหญิงหงอวี้ที่ยืนมองอยู่บนแท่นทันที!

เขารู้ดีว่า สกิลของอีกฝ่าย “คำสั่งฟีนิกซ์” สามารถทำให้มอนสเตอร์ในสุสานใต้ดินฟื้นคืนชีพได้ และที่แย่คือ…หากฆ่าซ้ำอีกรอบก็ไม่ได้รับของรางวัลใด ๆ อีก เจิ้งมู่ไม่มีทางเสียเวลาอยู่ที่นี่นานไปกว่านี้เด็ดขาด!

“ตูม! ตูม!” ระเบิดไฟฟ้าถูกขว้างกระหน่ำเข้าใส่ร่างเจ้าหญิงหงอวี้ ไม่ปล่อยโอกาสให้เธอได้ขยับหลบแม้แต่วินาทีเดียว

เสียงกรีดร้องแหลมสูงดังขึ้นอย่างโหดร้าย แต่เจิ้งมู่กลับไม่สนใจ เขามองเพียงหลอดเลือดบนหัวของเธอที่ลดฮวบลงจาก 80% → 75% → 60%…

เพียงชั่วพริบตาเลือดก็ร่วงลงต่ำกว่า 20%!ซึ่งเป็นเส้นแบ่งระหว่างความเป็นความตาย

“ฮ่าๆๆ!” ดวงตาเขาเบิกกว้าง เตรียมรับชมการ “ดรอปของล้ำค่า” อย่างใจจดใจจ่อได้เลย

แต่แล้ว…เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!

“สารเลว!!! เจ้าไพร่ต่ำต้อย! ข้าจะฆ่าล้างโคตรเจ้าให้สิ้น!”

ทันใดนั้นแสงสีเลือดก็พวยพุ่งออกมาจากควันระเบิด ก่อตัวเป็นเส้นลำแสงพุ่งเข้าสู่โลงศพสีแดงที่เปิดค้างอยู่ เจิ้งมู่หน้าถอดสีทันที

“เวรเอ๊ย? ยังไม่ตายอีกเรอะ!?”

เขารีบพุ่งตัวด้วยย่างเงาไปยังโลงศพอย่างไม่สนใจมอนสเตอร์รอบข้าง ข้างในนั้น เจ้าหญิงหงอวี้ในชุดเจ้าสาวที่ขาดรุ่งริ่งเผยผิวขาวโพลน นอนนิ่งตาปิด…แต่หลอดเลือดของเธอกลับฟื้นคืนรวดเร็วราวกับติดสเตียรอยด์ แค่พริบตาก็กลับไปกว่า 80%!

เจิ้งมู่กัดฟัน กำปืนคู่เตรียมจะยิงใส่หัวเธออีกระลอก แต่ทว่า

แขนขาวผ่องดุจดอกบัวกลับพุ่งเข้ามาคว้าเขาไว้ บีบลำคอแน่น!

แรงมหาศาลทำให้กระดูกแทบแหลก หากเป็นคนอื่นคงตายคามือแล้ว แต่แปลก…เจิ้งมู่ยังไม่ถูกฆ่าทันที ไฟฟ้าช็อตดัง แฉ่กๆ แพร่ไปทั่วหุ่นยนต์ทั้งสามด้านหลัง พวกมันเริ่มสั่นกระตุกเหมือนโดนสาป

ดวงตาเจ้าหญิงหงอวี้เปล่งประกายเย้ยหยัน “หึ…ที่แท้ชีวิตเจ้า ก็ผูกติดกับพวกหุ่นยนต์นี่เอง นี่สินะถึงไม่มีใครทำร้ายเจ้าได้…นับว่าฉลาดใช้ได้ แต่โชคร้าย…มาเจอข้า! วันนี้เจ้าหนีไม่รอดแน่!”

แรงบีบกระชับขึ้นทุกขณะ สายตาเจิ้งมู่เริ่มมืดลง เขาพยายามดิ้นรนเต็มที่ มือทั้งสองควานไปรอบตัว…พลันสัมผัสเข้ากับอะไรบางอย่างที่เย็นเฉียบ!

ความคิดวูบหนึ่งผ่านเข้ามาในสมอง

ไม่มีเวลาคิด เขาตัดสินใจใช้สกิลทันที

ทักษะ “มือทองคำ”!

เจ้าหญิงหงอวี้ที่กำลังหัวเราะกลับตัวแข็งทื่อ สีหน้าตกใจสุดขีด “ไม่นะ! ไอ้สารเลว! เจ้าทำอะไรลงไป!!”

เธอสะบัดแขนเหวี่ยงเจิ้งมู่กระเด็นไปไกล แต่ในขณะเดียวกัน เสียงระบบก็ดังขึ้นชัดเจนในหัวเขา

【สกิล “มือทองคำ Lv3” ใช้งานสำเร็จ】

【วัสดุระดับหายากสีม่วง “โลงแดงพันปี” กำลังถูกแปรสภาพเป็นกลไก…】

【คุณได้รับวัสดุระดับหายากสีม่วง…..】

…เจิ้งมู่ยกยิ้มมุมปาก ถึงแม้ร่างกายจะยังบาดเจ็บ แต่ในใจกลับตะโกนก้อง  นี่แหละ jackpot!