4.เปิดใช้งานระบบ!

ชื่อของระบบคือ “ระบบสร้างตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุด”

เป้าหมายของมันคือการช่วยให้ตัวเขาเองสร้างตระกูลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในหมู่สรรพสิ่งและหมื่นโลกทั้งหมด!

แล้วจะเป็นตระกูลอันดับหนึ่งแห่งสรรพสิ่งและหมื่นโลกได้ ต้องมีอะไรบ้าง?

ไม่ใช่แค่พลังยุทธ์ที่แข็งแกร่งเพียงอย่างเดียวแต่ยังต้องมีลูกหลานมากมายอันรุ่งเรืองอีกด้วย!

ดังนั้นวิธีใช้ระบบจึงง่ายดายอย่างยิ่ง

เพียงแค่ขยายจำนวนสมาชิกตระกูลก็จะได้รับรางวัล

แต่งงานหรือมีลูกหลานก็ได้ทั้งนั้น!

โอ้! ระบบนี้โคตรเทพเลย

ง่ายๆแบบตรงไปตรงมา!

ด้วยพลังยุทธ์ไร้เทียมทานของตัวเขาเองการแต่งงานและมีทายาทน่ะมันแทบจะไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลยไม่ใช่เหรอ?

มีเพียงมาตรฐานในการเลือกคู่ครองเท่านั้นที่ระบบกำหนดไว้อย่างเข้มงวด

ต้องเป็นสตรีที่มีคะแนนประเมินถึง 90 คะแนนขึ้นไปจึงจะมีคุณสมบัติเป็น “สมาชิกตระกูล” ของเขาได้

คะแนน 90 นี่เฉินเลี่ยยังไม่รู้ชั่วขณะว่าจะตัดสินยังไง

แต่เพียงวินาทีต่อมาเฉินเลี่ยก็คิดวิธีตัดสินออกแล้ว

ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรขึ้นมาได้

สายตาของเฉินเลี่ยกวาดผ่านร่างของเฉินเซวียนที่บาดเจ็บสาหัสและยังสลบไสลอยู่จากนั้นก็หันไปจับจ้องผู้อาวุโสคนหนึ่งในห้องโถงทันที

“ผู้อาวุโสสามพวกเซวียนเอ๋อร์ได้รับบาดเจ็บใครเป็นคนส่งพวกเขากลับมา!?”

“ตอบท่านบรรพชนผู้ที่ส่งประมุขน้อยและผู้อาวุโสสิบสามกลับมาก็คือคุณหนูจากตระกูลซูแห่งเมืองเลี่ยหยางขอรับ”

เรื่องนี้ตรงกับในนิยายต้นฉบับทุกประการ

เฉินเซวียนกับผู้อาวุโสสิบสามเพิ่งไปเยี่ยมตระกูลซูได้ไม่นานก็ถูกคนทำร้ายจนบาดเจ็บสลบ

ตระกูลซูกลัวว่าสำนักอู่จี๋จะโทษความผิดมาลงที่พวกตนจึงรีบส่งทั้งสองคนกลับมาที่สำนักอู่จี๋อย่างรวดเร็ว

และคนที่มาส่งก็คือซูชิงเหยียนนั่นเอง

เธอหวังว่าจะให้ซูชิงเหยียนช่วยอธิบายให้บรรพชนสูงสุดแห่งสำนักอู่จี๋ฟังว่า

เรื่องที่เฉินเซวียนได้รับบาดเจ็บนั้นไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลซูของพวกนางจริงๆ!

เมื่อได้ยินคำตอบของผู้อาวุโสสามเฉินเลี่ยก็ไม่ได้พูดอะไรเป็นพิเศษ

“เซวียนเอ๋อร์กับผู้อาวุโสสิบสามได้รับบาดเจ็บสาหัสนำพวกเขาลงไปรักษาก่อนเถิด”

“ส่วนเรื่องว่าใครเป็นคนทำร้ายพวกเขาพวกเจ้าไม่ต้องไปสืบสวนอีก”

“ข้าเองจะตรวจสอบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง!”

เมื่อเห็นว่าบรรพชนบอกว่าจะลงมือตรวจสอบด้วยตัวเองผู้อาวุโสทั้งหลายที่อยู่ที่นั่นก็ไม่กล้าถามอะไรเพิ่มอีก

อืม...บรรพชนถึงกับจะลงมือด้วยตัวเองแสดงว่าต้องโกรธมากจริงๆแน่

แต่ที่ผู้อาวุโสเหล่านั้นไม่รู้ก็คือเฉินเลี่ยไม่ได้มีแผนจะไปสืบหา “ความจริง” เลยสักนิด

แม้แต่ความคิดจะช่วยชีวิต “เฉินเซวียน” เขาก็ไม่มีด้วยซ้ำ

เรื่องร้ายทั้งหมดนี้ก็เพราะบุตรชายสุดแสบของร่างเดิมก่อขึ้นมา

ตัวเขาไม่ใช่พ่อแท้ๆจะไปช่วยทำไม?

ในนิยายต้นฉบับเฉินเซวียนได้รับบาดเจ็บไม่เบาร่างเดิมถึงกับต้องเสียทรัพยากรมหาศาลถึงจะรักษาให้หายดี

ตอนนี้เขาจะไม่ยอมเสียทรัพยากรแบบนั้นคาดว่าอย่างน้อยเฉินเซวียนคงต้องนอนสลบไปอีกนาน

ก่อนที่เฉินเลี่ยจะตัดสินใจได้ว่าจะ “จัดการ” เฉินเซวียนอย่างไรก็ปล่อยให้มันนอนอยู่อย่างนั้นไปก่อนเถอะ

เรื่องของเฉินเซวียนไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรเลย

สิ่งที่เขาจะทำต่อจากนี้ต่างหากที่เป็นประเด็นหลัก

วินาทีต่อมาก็ได้ยินเฉินเลี่ยสั่งการว่า

“เรื่องที่ว่าใครทำร้ายผู้อาวุโสสิบสามและคนอื่นๆข้าจะจัดการเอง”

“พวกเจ้าออกไปก่อนเถิด”

“ข้าจะกลับไปยังตำหนักส่วนตัวก่อนพวกเจ้าออกไปแล้วช่วยบอกคุณหนูตระกูลซูคนนั้นด้วยว่าให้มาที่ตำหนักส่วนตัวของข้าสักครั้ง”

“ข้ามีเรื่องบางอย่างต้องสอบถามนางให้ละเอียด!”

เมื่อได้ยินคำสั่งของเฉินเลี่ยผู้อาวุโสทั้งหลายก็รีบถอยออกไปอย่างรวดเร็ว

ส่วนเฉินเลี่ยที่กลับมาถึงตำหนักส่วนตัวแล้วก็ไม่ต้องรอนาน

ไม่ช้าเขาก็ได้พบกับคุณหนูใหญ่ตระกูลซูผู้เลื่องชื่อ ซูชิงเหยียน!

“ผู้น้อย ซูชิงเหยียน ขอคารวะท่านบรรพชน!”

ทันทีที่มาถึงตำหนักส่วนตัวของเฉินเลี่ย

ซูชิงเหยียนที่ใบหน้าซีดเซียวก็รีบคุกเข่าลงกับพื้นทันทีที่คารวะอย่างนอบน้อมและเคารพยิ่ง

ส่วนเฉินเลี่ยเมื่อนางเงยหน้าขึ้นมาเขาก็ได้เห็นโฉมหน้าของนางอย่างชัดเจนเต็มตา!

ไม่แปลกใจเลยที่ในนิยายต้นฉบับนางถึงได้เป็นหนึ่งในนางเอกผู้มีโชคชะตาแห่งสวรรค์

ไม่แปลกใจเลยที่นางจะเป็นจุดเริ่มต้นของเนื้อเรื่องทั้งหมด

คู่หมั้นของเย่เทียนผู้เป็นตัวเอกผู้มีโชคชะตากำหนดไว้แล้วความงามของนางนั้นไม่ได้โอ้อวดจริงๆ

ในวินาทีนี้ต้องยอมรับว่าเฉินเลี่ยรู้สึกทึ่งและตื่นตะลึงอย่างแท้จริง!